946 lines
72 KiB
Plaintext
946 lines
72 KiB
Plaintext
#1
|
|
1| Parabolæ Salomonis, filii David, regis Israël,
|
|
2| ad sciendam sapientiam et disciplinam ;
|
|
3| ad intelligenda verba prudentiæ, et suscipiendam eruditionem doctrinæ, justitiam, et judicium, et æquitatem :
|
|
4| ut detur parvulis astutia, adolescenti scientia et intellectus.
|
|
5| Audiens sapiens, sapientior erit, et intelligens gubernacula possidebit.
|
|
6| Animadvertet parabolam et interpretationem, verba sapientum et ænigmata eorum.
|
|
7| Timor Domini principium sapientiæ ; sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt.
|
|
8| Audi, fili mi, disciplinam patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ :
|
|
9| ut addatur gratia capiti tuo, et torques collo tuo.
|
|
10| Fili mi, si te lactaverint peccatores, ne acquiescas eis.
|
|
11| Si dixerint : Veni nobiscum, insidiemur sanguini ; abscondamus tendiculas contra insontem frustra ;
|
|
12| deglutiamus eum sicut infernus viventem, et integrum quasi descendentem in lacum ;
|
|
13| omnem pretiosam substantiam reperiemus ; implebimus domos nostras spoliis :
|
|
14| sortem mitte nobiscum, marsupium unum sit omnium nostrum :
|
|
15| fili mi, ne ambules cum eis ; prohibe pedem tuum a semitis eorum :
|
|
16| pedes enim illorum ad malum currunt, et festinant ut effundant sanguinem.
|
|
17| Frustra autem jacitur rete ante oculos pennatorum.
|
|
18| Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur, et moliuntur fraudes contra animas suas.
|
|
19| Sic semitæ omnis avari : animas possidentium rapiunt.
|
|
20| Sapientia foris prædicat ; in plateis dat vocem suam :
|
|
21| in capite turbarum clamitat ; in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens :
|
|
22| Usquequo, parvuli, diligitis infantiam, et stulti ea quæ sibi sunt noxia cupient, et imprudentes odibunt scientiam ?
|
|
23| convertimini ad correptionem meam. En proferam vobis spiritum meum, et ostendam vobis verba mea.
|
|
24| Quia vocavi, et renuistis ; extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret :
|
|
25| despexistis omne consilium meum, et increpationes meas neglexistis.
|
|
26| Ego quoque in interitu vestro ridebo, et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit.
|
|
27| Cum irruerit repentina calamitas, et interitus quasi tempestas ingruerit ; quando venerit super vos tribulatio et angustia :
|
|
28| tunc invocabunt me, et non exaudiam ; mane consurgent, et non invenient me :
|
|
29| eo quod exosam habuerint disciplinam, et timorem Domini non susceperint,
|
|
30| nec acquieverint consilio meo, et detraxerint universæ correptioni meæ.
|
|
31| Comedent igitur fructus viæ suæ, suisque consiliis saturabuntur.
|
|
32| Aversio parvulorum interficiet eos, et prosperitas stultorum perdet illos.
|
|
33| Qui autem me audierit, absque terrore requiescet, et abundantia perfruetur, timore malorum sublato.
|
|
#2
|
|
1| Fili mi, si susceperis sermones meos, et mandata mea absconderis penes te :
|
|
2| ut audiat sapientiam auris tua, inclina cor tuum ad cognoscendam prudentiam.
|
|
3| Si enim sapientiam invocaveris, et inclinaveris cor tuum prudentiæ ;
|
|
4| si quæsieris eam quasi pecuniam, et sicut thesauros effoderis illam :
|
|
5| tunc intelliges timorem Domini, et scientiam Dei invenies,
|
|
6| quia Dominus dat sapientiam, et ex ore ejus prudentia et scientia.
|
|
7| Custodiet rectorum salutem, et proteget gradientes simpliciter,
|
|
8| servans semitas justitiæ, et vias sanctorum custodiens.
|
|
9| Tunc intelliges justitiam, et judicium, et æquitatem, et omnem semitam bonam.
|
|
10| Si intraverit sapientia cor tuum, et scientia animæ tuæ placuerit,
|
|
11| consilium custodiet te, et prudentia servabit te :
|
|
12| ut eruaris a via mala, et ab homine qui perversa loquitur ;
|
|
13| qui relinquunt iter rectum, et ambulant per vias tenebrosas ;
|
|
14| qui lætantur cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis ;
|
|
15| quorum viæ perversæ sunt, et infames gressus eorum.
|
|
16| Ut eruaris a muliere aliena, et ab extranea quæ mollit sermones suos,
|
|
17| et relinquit ducem pubertatis suæ,
|
|
18| et pacti Dei sui oblita est. Inclinata est enim ad mortem domus ejus, et ad inferos semitæ ipsius.
|
|
19| Omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur, nec apprehendent semitas vitæ.
|
|
20| Ut ambules in via bona, et calles justorum custodias :
|
|
21| qui enim recti sunt habitabunt in terra, et simplices permanebunt in ea ;
|
|
22| impii vero de terra perdentur, et qui inique agunt auferentur ex ea.
|
|
#3
|
|
1| Fili mi, ne obliviscaris legis meæ, et præcepta mea cor tuum custodiat :
|
|
2| longitudinem enim dierum, et annos vitæ, et pacem, apponent tibi.
|
|
3| Misericordia et veritas te non deserant ; circumda eas gutturi tuo, et describe in tabulis cordis tui :
|
|
4| et invenies gratiam, et disciplinam bonam, coram Deo et hominibus.
|
|
5| Habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo, et ne innitaris prudentiæ tuæ.
|
|
6| In omnibus viis tuis cogita illum, et ipse diriget gressus tuos.
|
|
7| Ne sis sapiens apud temetipsum ; time Deum, et recede a malo :
|
|
8| sanitas quippe erit umbilico tuo, et irrigatio ossium tuorum.
|
|
9| Honora Dominum de tua substantia, et de primitiis omnium frugum tuarum da ei :
|
|
10| et implebuntur horrea tua saturitate, et vino torcularia tua redundabunt.
|
|
11| Disciplinam Domini, fili mi, ne abjicias, nec deficias cum ab eo corriperis :
|
|
12| quem enim diligit Dominus, corripit, et quasi pater in filio complacet sibi.
|
|
13| Beatus homo qui invenit sapientiam, et qui affluit prudentia.
|
|
14| Melior est acquisitio ejus negotiatione argenti, et auri primi et purissimi fructus ejus.
|
|
15| Pretiosior est cunctis opibus, et omnia quæ desiderantur huic non valent comparari.
|
|
16| Longitudo dierum in dextera ejus, et in sinistra illius divitiæ et gloria.
|
|
17| Viæ ejus viæ pulchræ, et omnes semitæ illius pacificæ.
|
|
18| Lignum vitæ est his qui apprehenderint eam, et qui tenuerit eam beatus.
|
|
19| Dominus sapientia fundavit terram ; stabilivit cælos prudentia.
|
|
20| Sapientia illius eruperunt abyssi, et nubes rore concrescunt.
|
|
21| Fili mi, ne effluant hæc ab oculis tuis. Custodi legem atque consilium,
|
|
22| et erit vita animæ tuæ, et gratia faucibus tuis.
|
|
23| Tunc ambulabis fiducialiter in via tua, et pes tuus non impinget.
|
|
24| Si dormieris, non timebis ; quiesces, et suavis erit somnus tuus.
|
|
25| Ne paveas repentino terrore, et irruentes tibi potentias impiorum.
|
|
26| Dominus enim erit in latere tuo, et custodiet pedem tuum, ne capiaris.
|
|
27| Noli prohibere benefacere eum qui potest : si vales, et ipse benefac.
|
|
28| Ne dicas amico tuo : Vade, et revertere : cras dabo tibi : cum statim possis dare.
|
|
29| Ne moliaris amico tuo malum, cum ille in te habeat fiduciam.
|
|
30| Ne contendas adversus hominem frustra, cum ipse tibi nihil mali fecerit.
|
|
31| Ne æmuleris hominem injustum, nec imiteris vias ejus :
|
|
32| quia abominatio Domini est omnis illusor, et cum simplicibus sermocinatio ejus.
|
|
33| Egestas a Domino in domo impii ; habitacula autem justorum benedicentur.
|
|
34| Ipse deludet illusores, et mansuetis dabit gratiam.
|
|
35| Gloriam sapientes possidebunt ; stultorum exaltatio ignominia.
|
|
#4
|
|
1| Audite, filii, disciplinam patris, et attendite ut sciatis prudentiam.
|
|
2| Donum bonum tribuam vobis : legem meam ne derelinquatis.
|
|
3| Nam et ego filius fui patris mei, tenellus et unigenitus coram matre mea.
|
|
4| Et docebat me, atque dicebat : Suscipiat verba mea cor tuum ; custodi præcepta mea, et vives.
|
|
5| Posside sapientiam, posside prudentiam : ne obliviscaris, neque declines a verbis oris mei.
|
|
6| Ne dimittas eam, et custodiet te : dilige eam, et conservabit te.
|
|
7| Principium sapientiæ : posside sapientiam, et in omni possessione tua acquire prudentiam.
|
|
8| Arripe illam, et exaltabit te ; glorificaberis ab ea cum eam fueris amplexatus.
|
|
9| Dabit capiti tuo augmenta gratiarum, et corona inclyta proteget te.
|
|
10| Audi, fili mi, et suscipe verba mea, ut multiplicentur tibi anni vitæ.
|
|
11| Viam sapientiæ monstrabo tibi ; ducam te per semitas æquitatis :
|
|
12| quas cum ingressus fueris, non arctabuntur gressus tui, et currens non habebis offendiculum.
|
|
13| Tene disciplinam, ne dimittas eam ; custodi illam, quia ipsa est vita tua.
|
|
14| Ne delecteris in semitis impiorum, nec tibi placeat malorum via.
|
|
15| Fuge ab ea, nec transeas per illam ; declina, et desere eam.
|
|
16| Non enim dormiunt nisi malefecerint, et rapitur somnus ab eis nisi supplantaverint.
|
|
17| Comedunt panem impietatis, et vinum iniquitatis bibunt.
|
|
18| Justorum autem semita quasi lux splendens procedit, et crescit usque ad perfectam diem.
|
|
19| Via impiorum tenebrosa ; nesciunt ubi corruant.
|
|
20| Fili mi, ausculta sermones meos, et ad eloquia mea inclina aurem tuam.
|
|
21| Ne recedant ab oculis tuis : custodi ea in medio cordis tui :
|
|
22| vita enim sunt invenientibus ea, et universæ carni sanitas.
|
|
23| Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit.
|
|
24| Remove a te os pravum, et detrahentia labia sint procul a te.
|
|
25| Oculi tui recta videant, et palpebræ tuæ præcedant gressus tuos.
|
|
26| Dirige semitam pedibus tuis, et omnes viæ tuæ stabilientur.
|
|
27| Ne declines ad dexteram neque ad sinistram ; averte pedem tuum a malo : vias enim quæ a dextris sunt novit Dominus : perversæ vero sunt quæ a sinistris sunt. Ipse autem rectos faciet cursus tuos, itinera autem tua in pace producet.
|
|
#5
|
|
1| Fili mi, attende ad sapientiam meam, et prudentiæ meæ inclina aurem tuam :
|
|
2| ut custodias cogitationes, et disciplinam labia tua conservent. Ne attendas fallaciæ mulieris ;
|
|
3| favus enim distillans labia meretricis, et nitidius oleo guttur ejus :
|
|
4| novissima autem illius amara quasi absinthium, et acuta quasi gladius biceps.
|
|
5| Pedes ejus descendunt in mortem, et ad inferos gressus illius penetrant.
|
|
6| Per semitam vitæ non ambulant ; vagi sunt gressus ejus et investigabiles.
|
|
7| Nunc ergo fili mi, audi me, et ne recedas a verbis oris mei.
|
|
8| Longe fac ab ea viam tuam, et ne appropinques foribus domus ejus.
|
|
9| Ne des alienis honorem tuum, et annos tuos crudeli :
|
|
10| ne forte implentur extranei viribus tuis, et labores tui sint in domo aliena,
|
|
11| et gemas in novissimis, quando consumpseris carnes tuas et corpus tuum, et dicas :
|
|
12| Cur detestatus sum disciplinam, et increpationibus non acquievit cor meum,
|
|
13| nec audivi vocem docentium me, et magistris non inclinavi aurem meam ?
|
|
14| pene fui in omni malo, in medio ecclesiæ et synagogæ.
|
|
15| Bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui ;
|
|
16| deriventur fontes tui foras, et in plateis aquas tuas divide.
|
|
17| Habeto eas solus, nec sint alieni participes tui.
|
|
18| Sit vena tua benedicta, et lætare cum muliere adolescentiæ tuæ.
|
|
19| Cerva carissima, et gratissimus hinnulus : ubera ejus inebrient te in omni tempore ; in amore ejus delectare jugiter.
|
|
20| Quare seduceris, fili mi, ab aliena, et foveris in sinu alterius ?
|
|
21| Respicit Dominus vias hominis, et omnes gressus ejus considerat.
|
|
22| Iniquitates suas capiunt impium, et funibus peccatorum suorum constringitur.
|
|
23| Ipse morietur, quia non habuit disciplinam, et in multitudine stultitiæ suæ decipietur.
|
|
#6
|
|
1| Fili mi, si spoponderis pro amico tuo, defixisti apud extraneum manum tuam :
|
|
2| illaqueatus es verbis oris tui, et captus propriis sermonibus.
|
|
3| Fac ergo quod dico, fili mi, et temetipsum libera, quia incidisti in manum proximi tui. Discurre, festina, suscita amicum tuum.
|
|
4| Ne dederis somnum oculis tuis, nec dormitent palpebræ tuæ.
|
|
5| Eruere quasi damula de manu, et quasi avis de manu aucupis.
|
|
6| Vade ad formicam, o piger, et considera vias ejus, et disce sapientiam.
|
|
7| Quæ cum non habeat ducem, nec præceptorem, nec principem,
|
|
8| parat in æstate cibum sibi, et congregat in messe quod comedat.
|
|
9| Usquequo, piger, dormies ? quando consurges e somno tuo ?
|
|
10| Paululum dormies, paululum dormitabis, paululum conseres manus ut dormias ;
|
|
11| et veniet tibi quasi viator egestas, et pauperies quasi vir armatus. Si vero impiger fueris, veniet ut fons messis tua, et egestas longe fugiet a te.
|
|
12| Homo apostata, vir inutilis, graditur ore perverso ;
|
|
13| annuit oculis, terit pede, digito loquitur,
|
|
14| pravo corde machinatur malum, et omni tempore jurgia seminat.
|
|
15| Huic extemplo veniet perditio sua, et subito conteretur, nec habebit ultra medicinam.
|
|
16| Sex sunt quæ odit Dominus, et septimum detestatur anima ejus :
|
|
17| oculos sublimes, linguam mendacem, manus effundentes innoxium sanguinem,
|
|
18| cor machinans cogitationes pessimas, pedes veloces ad currendum in malum,
|
|
19| proferentem mendacia testem fallacem, et eum qui seminat inter fratres discordias.
|
|
20| Conserva, fili mi, præcepta patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ.
|
|
21| Liga ea in corde tuo jugiter, et circumda gutturi tuo.
|
|
22| Cum ambulaveris, gradiantur tecum ; cum dormieris, custodiant te : et evigilans loquere cum eis.
|
|
23| Quia mandatum lucerna est, et lex lux, et via vitæ increpatio disciplinæ :
|
|
24| ut custodiant te a muliere mala, et a blanda lingua extraneæ.
|
|
25| Non concupiscat pulchritudinem ejus cor tuum, nec capiaris nutibus illius :
|
|
26| pretium enim scorti vix est unius panis, mulier autem viri pretiosam animam capit.
|
|
27| Numquid potest homo abscondere ignem in sinu suo, ut vestimenta illius non ardeant ?
|
|
28| aut ambulare super prunas, ut non comburantur plantæ ejus ?
|
|
29| sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui, non erit mundus cum tetigerit eam.
|
|
30| Non grandis est culpa cum quis furatus fuerit : furatur enim ut esurientem impleat animam ;
|
|
31| deprehensus quoque reddet septuplum, et omnem substantiam domus suæ tradet.
|
|
32| Qui autem adulter est, propter cordis inopiam perdet animam suam ;
|
|
33| turpitudinem et ignominiam congregat sibi, et opprobrium illius non delebitur :
|
|
34| quia zelus et furor viri non parcet in die vindictæ,
|
|
35| nec acquiescet cujusquam precibus, nec suscipiet pro redemptione dona plurima.
|
|
#7
|
|
1| Fili mi, custodi sermones meos, et præcepta mea reconde tibi. Fili,
|
|
2| serva mandata mea, et vives ; et legem meam quasi pupillam oculi tui :
|
|
3| liga eam in digitis tuis, scribe illam in tabulis cordis tui.
|
|
4| Dic sapientiæ : Soror mea es, et prudentiam voca amicam tuam :
|
|
5| ut custodiant te a muliere extranea, et ab aliena quæ verba sua dulcia facit.
|
|
6| De fenestra enim domus meæ per cancellos prospexi,
|
|
7| et video parvulos ; considero vecordem juvenem,
|
|
8| qui transit per plateam juxta angulum et prope viam domus illius graditur :
|
|
9| in obscuro, advesperascente die, in noctis tenebris et caligine.
|
|
10| Et ecce occurrit illi mulier ornatu meretricio, præparata ad capiendas animas : garrula et vaga,
|
|
11| quietis impatiens, nec valens in domo consistere pedibus suis ;
|
|
12| nunc foris, nunc in plateis, nunc juxta angulos insidians.
|
|
13| Apprehensumque deosculatur juvenem, et procaci vultu blanditur, dicens :
|
|
14| Victimas pro salute vovi ; hodie reddidi vota mea :
|
|
15| idcirco egressa sum in occursum tuum, desiderans te videre, et reperi.
|
|
16| Intexui funibus lectulum meum ; stravi tapetibus pictis ex Ægypto :
|
|
17| aspersi cubile meum myrrha, et aloë, et cinnamomo.
|
|
18| Veni, inebriemur uberibus, et fruamur cupitis amplexibus donec illucescat dies.
|
|
19| Non est enim vir in domo sua : abiit via longissima :
|
|
20| sacculum pecuniæ secum tulit ; in die plenæ lunæ reversurus est in domum suam.
|
|
21| Irretivit eum multis sermonibus, et blanditiis labiorum protraxit illum.
|
|
22| Statim eam sequitur quasi bos ductus ad victimam, et quasi agnus lasciviens, et ignorans quod ad vincula stultus trahatur :
|
|
23| donec transfigat sagitta jecur ejus, velut si avis festinet ad laqueum, et nescit quod de periculo animæ illius agitur.
|
|
24| Nunc ergo, fili mi, audi me, et attende verbis oris mei.
|
|
25| Ne abstrahatur in viis illius mens tua, neque decipiaris semitis ejus ;
|
|
26| multos enim vulneratos dejecit, et fortissimi quique interfecti sunt ab ea.
|
|
27| Viæ inferi domus ejus, penetrantes in interiora mortis.
|
|
#8
|
|
1| Numquid non sapientia clamitat, et prudentia dat vocem suam ?
|
|
2| In summis excelsisque verticibus supra viam, in mediis semitis stans,
|
|
3| juxta portas civitatis, in ipsis foribus loquitur, dicens :
|
|
4| O viri, ad vos clamito, et vox mea ad filios hominum.
|
|
5| Intelligite, parvuli, astutiam, et insipientes, animadvertite.
|
|
6| Audite, quoniam de rebus magnis locutura sum, et aperientur labia mea ut recta prædicent.
|
|
7| Veritatem meditabitur guttur meum, et labia mea detestabuntur impium.
|
|
8| Justi sunt omnes sermones mei : non est in eis pravum quid, neque perversum ;
|
|
9| recti sunt intelligentibus, et æqui invenientibus scientiam.
|
|
10| Accipite disciplinam meam, et non pecuniam ; doctrinam magis quam aurum eligite :
|
|
11| melior est enim sapientia cunctis pretiosissimis, et omne desiderabile ei non potest comparari.
|
|
12| Ego sapientia, habito in consilio, et eruditis intersum cogitationibus.
|
|
13| Timor Domini odit malum : arrogantiam, et superbiam, et viam pravam, et os bilingue, detestor.
|
|
14| Meum est consilium et æquitas ; mea est prudentia, mea est fortitudo.
|
|
15| Per me reges regnant, et legum conditores justa decernunt ;
|
|
16| per me principes imperant, et potentes decernunt justitiam.
|
|
17| Ego diligentes me diligo, et qui mane vigilant ad me, invenient me.
|
|
18| Mecum sunt divitiæ et gloria, opes superbæ et justitia.
|
|
19| Melior est enim fructus meus auro et lapide pretioso, et genimina me argento electo.
|
|
20| In viis justitiæ ambulo, in medio semitarum judicii :
|
|
21| ut ditem diligentes me, et thesauros eorum repleam.
|
|
22| Dominus possedit me in initio viarum suarum antequam quidquam faceret a principio.
|
|
23| Ab æterno ordinata sum, et ex antiquis antequam terra fieret.
|
|
24| Nondum erant abyssi, et ego jam concepta eram : necdum fontes aquarum eruperant,
|
|
25| necdum montes gravi mole constiterant : ante colles ego parturiebar.
|
|
26| Adhuc terram non fecerat, et flumina, et cardines orbis terræ.
|
|
27| Quando præparabat cælos, aderam ; quando certa lege et gyro vallabat abyssos ;
|
|
28| quando æthera firmabat sursum, et librabat fontes aquarum ;
|
|
29| quando circumdabat mari terminum suum, et legem ponebat aquis, ne transirent fines suos ; quando appendebat fundamenta terræ :
|
|
30| cum eo eram, cuncta componens. Et delectabar per singulos dies, ludens coram eo omni tempore,
|
|
31| ludens in orbe terrarum ; et deliciæ meæ esse cum filiis hominum.
|
|
32| Nunc ergo, filii, audite me : beati qui custodiunt vias meas.
|
|
33| Audite disciplinam, et estote sapientes, et nolite abjicere eam.
|
|
34| Beatus homo qui audit me, et qui vigilat ad fores meas quotidie, et observat ad postes ostii mei.
|
|
35| Qui me invenerit, inveniet vitam, et hauriet salutem a Domino.
|
|
36| Qui autem in me peccaverit, lædet animam suam ; omnes qui me oderunt diligunt mortem.
|
|
#9
|
|
1| Sapientia ædificavit sibi domum : excidit columnas septem.
|
|
2| Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.
|
|
3| Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.
|
|
4| Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est :
|
|
5| Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.
|
|
6| Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.
|
|
7| Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.
|
|
8| Noli arguere derisorem, ne oderit te : argue sapientem, et diliget te.
|
|
9| Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia ; doce justum, et festinabit accipere.
|
|
10| Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.
|
|
11| Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.
|
|
12| Si sapiens fueris, tibimetipsi eris ; si autem illusor, solus portabis malum.
|
|
13| Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,
|
|
14| sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,
|
|
15| ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo :
|
|
16| Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est :
|
|
17| Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.
|
|
18| Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.
|
|
#10
|
|
1| Filius sapiens lætificat patrem, filius vero stultus mœstitia est matris suæ.
|
|
2| Nil proderunt thesauri impietatis, justitia vero liberabit a morte.
|
|
3| Non affliget Dominus fame animam justi, et insidias impiorum subvertet.
|
|
4| Egestatem operata est manus remissa ; manus autem fortium divitias parat. Qui nititur mendaciis, hic pascit ventos ; idem autem ipse sequitur aves volantes.
|
|
5| Qui congregat in messe, filius sapiens est ; qui autem stertit æstate, filius confusionis.
|
|
6| Benedictio Domini super caput justi ; os autem impiorum operit iniquitas.
|
|
7| Memoria justi cum laudibus, et nomen impiorum putrescet.
|
|
8| Sapiens corde præcepta suscipit ; stultus cæditur labiis.
|
|
9| Qui ambulat simpliciter ambulat confidenter ; qui autem depravat vias suas manifestus erit.
|
|
10| Qui annuit oculo dabit dolorem ; et stultus labiis verberabitur.
|
|
11| Vena vitæ os justi, et os impiorum operit iniquitatem.
|
|
12| Odium suscitat rixas, et universa delicta operit caritas.
|
|
13| In labiis sapientis invenitur sapientia, et virga in dorso ejus qui indiget corde.
|
|
14| Sapientes abscondunt scientiam ; os autem stulti confusioni proximum est.
|
|
15| Substantia divitis, urbs fortitudinis ejus ; pavor pauperum egestas eorum.
|
|
16| Opus justi ad vitam, fructus autem impii ad peccatum.
|
|
17| Via vitæ custodienti disciplinam ; qui autem increpationes relinquit, errat.
|
|
18| Abscondunt odium labia mendacia ; qui profert contumeliam, insipiens est.
|
|
19| In multiloquio non deerit peccatum, qui autem moderatur labia sua prudentissimus est.
|
|
20| Argentum electum lingua justi ; cor autem impiorum pro nihilo.
|
|
21| Labia justi erudiunt plurimos ; qui autem indocti sunt in cordis egestate morientur.
|
|
22| Benedictio Domini divites facit, nec sociabitur eis afflictio.
|
|
23| Quasi per risum stultus operatur scelus, sapientia autem est viro prudentia.
|
|
24| Quod timet impius veniet super eum ; desiderium suum justus dabitur.
|
|
25| Quasi tempestas transiens non erit impius ; justus autem quasi fundamentum sempiternum.
|
|
26| Sicut acetum dentibus, et fumus oculis, sic piger his qui miserunt eum.
|
|
27| Timor Domini apponet dies, et anni impiorum breviabuntur.
|
|
28| Exspectatio justorum lætitia, spes autem impiorum peribit.
|
|
29| Fortitudo simplicis via Domini, et pavor his qui operantur malum.
|
|
30| Justus in æternum non commovebitur, impii autem non habitabunt super terram.
|
|
31| Os justi parturiet sapientiam ; lingua pravorum peribit.
|
|
32| Labia justi considerant placita, et os impiorum perversa.
|
|
#11
|
|
1| Statera dolosa abominatio est apud Dominum, et pondus æquum voluntas ejus.
|
|
2| Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia ; ubi autem est humilitas, ibi et sapientia.
|
|
3| Simplicitas justorum diriget eos, et supplantatio perversorum vastabit illos.
|
|
4| Non proderunt divitiæ in die ultionis ; justitia autem liberabit a morte.
|
|
5| Justitia simplicis diriget viam ejus, et in impietate sua corruet impius.
|
|
6| Justitia rectorum liberabit eos, et in insidiis suis capientur iniqui.
|
|
7| Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes, et exspectatio sollicitorum peribit.
|
|
8| Justus de angustia liberatus est, et tradetur impius pro eo.
|
|
9| Simulator ore decipit amicum suum ; justi autem liberabuntur scientia.
|
|
10| In bonis justorum exsultabit civitas, et in perditione impiorum erit laudatio.
|
|
11| Benedictione justorum exaltabitur civitas, et ore impiorum subvertetur.
|
|
12| Qui despicit amicum suum indigens corde est ; vir autem prudens tacebit.
|
|
13| Qui ambulat fraudulenter, revelat arcana ; qui autem fidelis est animi, celat amici commissum.
|
|
14| Ubi non est gubernator, populus corruet ; salus autem, ubi multa consilia.
|
|
15| Affligetur malo qui fidem facit pro extraneo ; qui autem cavet laqueos securus erit.
|
|
16| Mulier gratiosa inveniet gloriam, et robusti habebunt divitias.
|
|
17| Benefacit animæ suæ vir misericors ; qui autem crudelis est, etiam propinquos abjicit.
|
|
18| Impius facit opus instabile, seminanti autem justitiam merces fidelis.
|
|
19| Clementia præparat vitam, et sectatio malorum mortem.
|
|
20| Abominabile Domino cor pravum, et voluntas ejus in iis qui simpliciter ambulant.
|
|
21| Manus in manu non erit innocens malus ; semen autem justorum salvabitur.
|
|
22| Circulus aureus in naribus suis, mulier pulchra et fatua.
|
|
23| Desiderium justorum omne bonum est ; præstolatio impiorum furor.
|
|
24| Alii dividunt propria, et ditiores fiunt ; alii rapiunt non sua, et semper in egestate sunt.
|
|
25| Anima quæ benedicit impinguabitur, et qui inebriat, ipse quoque inebriabitur.
|
|
26| Qui abscondit frumenta maledicetur in populis ; benedictio autem super caput vendentium.
|
|
27| Bene consurgit diluculo qui quærit bona ; qui autem investigator malorum est, opprimetur ab eis.
|
|
28| Qui confidit in divitiis suis corruet : justi autem quasi virens folium germinabunt.
|
|
29| Qui conturbat domum suam possidebit ventos, et qui stultus est serviet sapienti.
|
|
30| Fructus justi lignum vitæ, et qui suscipit animas sapiens est.
|
|
31| Si justus in terra recipit, quanto magis impius et peccator !
|
|
#12
|
|
1| Qui diligit disciplinam diligit scientiam ; qui autem odit increpationes insipiens est.
|
|
2| Qui bonus est hauriet gratiam a Domino ; qui autem confidit in cogitationibus suis impie agit.
|
|
3| Non roborabitur homo ex impietate, et radix justorum non commovebitur.
|
|
4| Mulier diligens corona est viro suo ; et putredo in ossibus ejus, quæ confusione res dignas gerit.
|
|
5| Cogitationes justorum judicia, et consilia impiorum fraudulenta.
|
|
6| Verba impiorum insidiantur sanguini ; os justorum liberabit eos.
|
|
7| Verte impios, et non erunt ; domus autem justorum permanebit.
|
|
8| Doctrina sua noscetur vir ; qui autem vanus et excors est patebit contemptui.
|
|
9| Melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane.
|
|
10| Novit justus jumentorum suorum animas ; viscera autem impiorum crudelia.
|
|
11| Qui operatur terram suam satiabitur panibus ; qui autem sectatur otium stultissimus est. Qui suavis est in vini demorationibus, in suis munitionibus relinquit contumeliam.
|
|
12| Desiderium impii munimentum est pessimorum ; radix autem justorum proficiet.
|
|
13| Propter peccata labiorum ruina proximat malo ; effugiet autem justus de angustia.
|
|
14| De fructu oris sui unusquisque replebitur bonis, et juxta opera manuum suarum retribuetur ei.
|
|
15| Via stulti recta in oculis ejus ; qui autem sapiens est audit consilia.
|
|
16| Fatuus statim indicat iram suam ; qui autem dissimulat injuriam callidus est.
|
|
17| Qui quod novit loquitur, index justitiæ est ; qui autem mentitur, testis est fraudulentus.
|
|
18| Est qui promittit, et quasi gladio pungitur conscientiæ : lingua autem sapientium sanitas est.
|
|
19| Labium veritatis firmum erit in perpetuum ; qui autem testis est repentinus, concinnat linguam mendacii.
|
|
20| Dolus in corde cogitantium mala ; qui autem pacis ineunt consilia, sequitur eos gaudium.
|
|
21| Non contristabit justum quidquid ei acciderit : impii autem replebuntur malo.
|
|
22| Abominatio est Domino labia mendacia ; qui autem fideliter agunt placent ei.
|
|
23| Homo versatus celat scientiam, et cor insipientium provocat stultitiam.
|
|
24| Manus fortium dominabitur ; quæ autem remissa est, tributis serviet.
|
|
25| Mœror in corde viri humiliabit illum, et sermone bono lætificabitur.
|
|
26| Qui negligit damnum propter amicum, justus est ; iter autem impiorum decipiet eos.
|
|
27| Non inveniet fraudulentus lucrum, et substantia hominis erit auri pretium.
|
|
28| In semita justitiæ vita ; iter autem devium ducit ad mortem.
|
|
#13
|
|
1| Filius sapiens doctrina patris ; qui autem illusor est non audit cum arguitur.
|
|
2| De fructu oris sui homo satiabitur bonis : anima autem prævaricatorum iniqua.
|
|
3| Qui custodit os suum custodit animam suam ; qui autem inconsideratus est ad loquendum, sentiet mala.
|
|
4| Vult et non vult piger ; anima autem operantium impinguabitur.
|
|
5| Verbum mendax justus detestabitur ; impius autem confundit, et confundetur.
|
|
6| Justitia custodit innocentis viam, impietas autem peccatorem supplantat.
|
|
7| Est quasi dives, cum nihil habeat, et est quasi pauper, cum in multis divitiis sit.
|
|
8| Redemptio animæ viri divitiæ suæ ; qui autem pauper est, increpationem non sustinet.
|
|
9| Lux justorum lætificat : lucerna autem impiorum extinguetur.
|
|
10| Inter superbos semper jurgia sunt ; qui autem agunt omnia cum consilio, reguntur sapientia.
|
|
11| Substantia festinata minuetur ; quæ autem paulatim colligitur manu, multiplicabitur.
|
|
12| Spes quæ differtur affligit animam ; lignum vitæ desiderium veniens.
|
|
13| Qui detrahit alicui rei, ipse se in futurum obligat ; qui autem timet præceptum, in pace versabitur. Animæ dolosæ errant in peccatis : justi autem misericordes sunt, et miserantur.
|
|
14| Lex sapientis fons vitæ, ut declinet a ruina mortis.
|
|
15| Doctrina bona dabit gratiam ; in itinere contemptorum vorago.
|
|
16| Astutus omnia agit cum consilio ; qui autem fatuus est aperit stultitiam.
|
|
17| Nuntius impii cadet in malum ; legatus autem fidelis, sanitas.
|
|
18| Egestas et ignominia ei qui deserit disciplinam ; qui autem acquiescit arguenti glorificabitur.
|
|
19| Desiderium si compleatur delectat animam ; detestantur stulti eos qui fugiunt mala.
|
|
20| Qui cum sapientibus graditur sapiens erit ; amicus stultorum similis efficietur.
|
|
21| Peccatores persequitur malum, et justis retribuentur bona.
|
|
22| Bonus reliquit hæredes filios et nepotes, et custoditur justo substantia peccatoris.
|
|
23| Multi cibi in novalibus patrum, et aliis congregantur absque judicio.
|
|
24| Qui parcit virgæ odit filium suum ; qui autem diligit illum instanter erudit.
|
|
25| Justus comedit et replet animam suam ; venter autem impiorum insaturabilis.
|
|
#14
|
|
1| Sapiens mulier ædificat domum suam ; insipiens exstructam quoque manibus destruet.
|
|
2| Ambulans recto itinere, et timens Deum, despicitur ab eo qui infami graditur via.
|
|
3| In ore stulti virga superbiæ ; labia autem sapientium custodiunt eos.
|
|
4| Ubi non sunt boves, præsepe vacuum est ; ubi autem plurimæ segetes, ibi manifesta est fortitudo bovis.
|
|
5| Testis fidelis non mentitur ; profert autem mendacium dolosus testis.
|
|
6| Quærit derisor sapientiam, et non invenit ; doctrina prudentium facilis.
|
|
7| Vade contra virum stultum, et nescit labia prudentiæ.
|
|
8| Sapientia callidi est intelligere viam suam, et imprudentia stultorum errans.
|
|
9| Stultus illudet peccatum, et inter justos morabitur gratia.
|
|
10| Cor quod novit amaritudinem animæ suæ, in gaudio ejus non miscebitur extraneus.
|
|
11| Domus impiorum delebitur : tabernacula vero justorum germinabunt.
|
|
12| Est via quæ videtur homini justa, novissima autem ejus deducunt ad mortem.
|
|
13| Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat.
|
|
14| Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus.
|
|
15| Innocens credit omni verbo ; astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni ; servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via ejus.
|
|
16| Sapiens timet, et declinat a malo ; stultus transilit, et confidit.
|
|
17| Impatiens operabitur stultitiam, et vir versutus odiosus est.
|
|
18| Possidebunt parvuli stultitiam, et exspectabunt astuti scientiam.
|
|
19| Jacebunt mali ante bonos, et impii ante portas justorum.
|
|
20| Etiam proximo suo pauper odiosus erit : amici vero divitum multi.
|
|
21| Qui despicit proximum suum peccat ; qui autem miseretur pauperis beatus erit. Qui credit in Domino misericordiam diligit.
|
|
22| Errant qui operantur malum ; misericordia et veritas præparant bona.
|
|
23| In omni opere erit abundantia ; ubi autem verba sunt plurima, ibi frequenter egestas.
|
|
24| Corona sapientium divitiæ eorum ; fatuitas stultorum imprudentia.
|
|
25| Liberat animas testis fidelis, et profert mendacia versipellis.
|
|
26| In timore Domini fiducia fortitudinis, et filiis ejus erit spes.
|
|
27| Timor Domini fons vitæ, ut declinent a ruina mortis.
|
|
28| In multitudine populi dignitas regis, et in paucitate plebis ignominia principis.
|
|
29| Qui patiens est multa gubernatur prudentia ; qui autem impatiens est exaltat stultitiam suam.
|
|
30| Vita carnium sanitas cordis ; putredo ossium invidia.
|
|
31| Qui calumniatur egentem exprobrat factori ejus ; honorat autem eum qui miseretur pauperis.
|
|
32| In malitia sua expelletur impius : sperat autem justus in morte sua.
|
|
33| In corde prudentis requiescit sapientia, et indoctos quosque erudiet.
|
|
34| Justitia elevat gentem ; miseros autem facit populos peccatum.
|
|
35| Acceptus est regi minister intelligens ; iracundiam ejus inutilis sustinebit.
|
|
#15
|
|
1| Responsio mollis frangit iram ; sermo durus suscitat furorem.
|
|
2| Lingua sapientium ornat scientiam ; os fatuorum ebullit stultitiam.
|
|
3| In omni loco, oculi Domini contemplantur bonos et malos.
|
|
4| Lingua placabilis lignum vitæ ; quæ autem immoderata est conteret spiritum.
|
|
5| Stultus irridet disciplinam patris sui ; qui autem custodit increpationes astutior fiet. In abundanti justitia virtus maxima est : cogitationes autem impiorum eradicabuntur.
|
|
6| Domus justi plurima fortitudo, et in fructibus impii conturbatio.
|
|
7| Labia sapientium disseminabunt scientiam ; cor stultorum dissimile erit.
|
|
8| Victimæ impiorum abominabiles Domino ; vota justorum placabilia.
|
|
9| Abominatio est Domino via impii ; qui sequitur justitiam diligitur ab eo.
|
|
10| Doctrina mala deserenti viam vitæ ; qui increpationes odit, morietur.
|
|
11| Infernus et perditio coram Domino ; quanto magis corda filiorum hominum !
|
|
12| Non amat pestilens eum qui se corripit, nec ad sapientes graditur.
|
|
13| Cor gaudens exhilarat faciem ; in mœrore animi dejicitur spiritus.
|
|
14| Cor sapientis quærit doctrinam, et os stultorum pascitur imperitia.
|
|
15| Omnes dies pauperis, mali ; secura mens quasi juge convivium.
|
|
16| Melius est parum cum timore Domini, quam thesauri magni et insatiabiles.
|
|
17| Melius est vocari ad olera cum caritate, quam ad vitulum saginatum cum odio.
|
|
18| Vir iracundus provocat rixas ; qui patiens est mitigat suscitatas.
|
|
19| Iter pigrorum quasi sepes spinarum ; via justorum absque offendiculo.
|
|
20| Filius sapiens lætificat patrem, et stultus homo despicit matrem suam.
|
|
21| Stultitia gaudium stulto, et vir prudens dirigit gressus suos.
|
|
22| Dissipantur cogitationes ubi non est consilium ; ubi vero sunt plures consiliarii, confirmantur.
|
|
23| Lætatur homo in sententia oris sui, et sermo opportunus est optimus.
|
|
24| Semita vitæ super eruditum, ut declinet de inferno novissimo.
|
|
25| Domum superborum demolietur Dominus, et firmos faciet terminos viduæ.
|
|
26| Abominatio Domini cogitationes malæ, et purus sermo pulcherrimus firmabitur ab eo.
|
|
27| Conturbat domum suam qui sectatur avaritiam ; qui autem odit munera, vivet. Per misericordiam et fidem purgantur peccata : per timorem autem Domini declinat omnis a malo.
|
|
28| Mens justi meditatur obedientiam ; os impiorum redundat malis.
|
|
29| Longe est Dominus ab impiis, et orationes justorum exaudiet.
|
|
30| Lux oculorum lætificat animam ; fama bona impinguat ossa.
|
|
31| Auris quæ audit increpationes vitæ in medio sapientium commorabitur.
|
|
32| Qui abjicit disciplinam despicit animam suam ; qui autem acquiescit increpationibus possessor est cordis.
|
|
33| Timor Domini disciplina sapientiæ, et gloriam præcedit humilitas.
|
|
#16
|
|
1| Hominis est animam præparare, et Domini gubernare linguam.
|
|
2| Omnes viæ hominis patent oculis ejus ; spirituum ponderator est Dominus.
|
|
3| Revela Domino opera tua, et dirigentur cogitationes tuæ.
|
|
4| Universa propter semetipsum operatus est Dominus ; impium quoque ad diem malum.
|
|
5| Abominatio Domini est omnis arrogans ; etiamsi manus ad manum fuerit, non est innocens. Initium viæ bonæ facere justitiam ; accepta est autem apud Deum magis quam immolare hostias.
|
|
6| Misericordia et veritate redimitur iniquitas, et in timore Domini declinatur a malo.
|
|
7| Cum placuerint Domino viæ hominis, inimicos quoque ejus convertet ad pacem.
|
|
8| Melius est parum cum justitia quam multi fructus cum iniquitate.
|
|
9| Cor hominis disponit viam suam, sed Domini est dirigere gressus ejus.
|
|
10| Divinatio in labiis regis ; in judicio non errabit os ejus.
|
|
11| Pondus et statera judicia Domini sunt, et opera ejus omnes lapides sacculi.
|
|
12| Abominabiles regi qui agunt impie, quoniam justitia firmatur solium.
|
|
13| Voluntas regum labia justa ; qui recta loquitur diligetur.
|
|
14| Indignatio regis nuntii mortis, et vir sapiens placabit eam.
|
|
15| In hilaritate vultus regis vita, et clementia ejus quasi imber serotinus.
|
|
16| Posside sapientiam, quia auro melior est, et acquire prudentiam, quia pretiosior est argento.
|
|
17| Semita justorum declinat mala ; custos animæ suæ servat viam suam.
|
|
18| Contritionem præcedit superbia, et ante ruinam exaltatur spiritus.
|
|
19| Melius est humiliari cum mitibus quam dividere spolia cum superbis.
|
|
20| Eruditus in verbo reperiet bona, et qui sperat in Domino beatus est.
|
|
21| Qui sapiens est corde appellabitur prudens, et qui dulcis eloquio majora percipiet.
|
|
22| Fons vitæ eruditio possidentis ; doctrina stultorum fatuitas.
|
|
23| Cor sapientis erudiet os ejus, et labiis ejus addet gratiam.
|
|
24| Favus mellis composita verba ; dulcedo animæ sanitas ossium.
|
|
25| Est via quæ videtur homini recta, et novissima ejus ducunt ad mortem.
|
|
26| Anima laborantis laborat sibi, quia compulit eum os suum.
|
|
27| Vir impius fodit malum, et in labiis ejus ignis ardescit.
|
|
28| Homo perversus suscitat lites, et verbosus separat principes.
|
|
29| Vir iniquus lactat amicum suum, et ducit eum per viam non bonam.
|
|
30| Qui attonitis oculis cogitat prava, mordens labia sua perficit malum.
|
|
31| Corona dignitatis senectus, quæ in viis justitiæ reperietur.
|
|
32| Melior est patiens viro forti, et qui dominatur animo suo expugnatore urbium.
|
|
33| Sortes mittuntur in sinum, sed a Domino temperantur.
|
|
#17
|
|
1| Melior est buccella sicca cum gaudio quam domus plena victimis cum jurgio.
|
|
2| Servus sapiens dominabitur filiis stultis, et inter fratres hæreditatem dividet.
|
|
3| Sicut igne probatur argentum et aurum camino, ita corda probat Dominus.
|
|
4| Malus obedit linguæ iniquæ, et fallax obtemperat labiis mendacibus.
|
|
5| Qui despicit pauperem exprobrat factori ejus, et qui ruina lætatur alterius non erit impunitus.
|
|
6| Corona senum filii filiorum, et gloria filiorum patres eorum.
|
|
7| Non decent stultum verba composita, nec principem labium mentiens.
|
|
8| Gemma gratissima exspectatio præstolantis ; quocumque se vertit, prudenter intelligit.
|
|
9| Qui celat delictum quærit amicitias ; qui altero sermone repetit, separat fœderatos.
|
|
10| Plus proficit correptio apud prudentem, quam centum plagæ apud stultum.
|
|
11| Semper jurgia quærit malus : angelus autem crudelis mittetur contra eum.
|
|
12| Expedit magis ursæ occurrere raptis fœtibus, quam fatuo confidenti in stultitia sua.
|
|
13| Qui reddit mala pro bonis, non recedet malum de domo ejus.
|
|
14| Qui dimittit aquam caput est jurgiorum, et antequam patiatur contumeliam judicium deserit.
|
|
15| Qui justificat impium, et qui condemnat justum, abominabilis est uterque apud Deum.
|
|
16| Quid prodest stulto habere divitias, cum sapientiam emere non possit ? Qui altum facit domum suam quærit ruinam, et qui evitat discere incidet in mala.
|
|
17| Omni tempore diligit qui amicus est, et frater in angustiis comprobatur.
|
|
18| Stultus homo plaudet manibus, cum spoponderit pro amico suo.
|
|
19| Qui meditatur discordias diligit rixas, et qui exaltat ostium quærit ruinam.
|
|
20| Qui perversi cordis est non inveniet bonum, et qui vertit linguam incidet in malum.
|
|
21| Natus est stultus in ignominiam suam ; sed nec pater in fatuo lætabitur.
|
|
22| Animus gaudens ætatem floridam facit ; spiritus tristis exsiccat ossa.
|
|
23| Munera de sinu impius accipit, ut pervertat semitas judicii.
|
|
24| In facie prudentis lucet sapientia ; oculi stultorum in finibus terræ.
|
|
25| Ira patris filius stultus, et dolor matris quæ genuit eum.
|
|
26| Non est bonum damnum inferre justo, nec percutere principem qui recta judicat.
|
|
27| Qui moderatur sermones suos doctus et prudens est, et pretiosi spiritus vir eruditus.
|
|
28| Stultus quoque, si tacuerit, sapiens reputabitur, et si compresserit labia sua, intelligens.
|
|
#18
|
|
1| Occasiones quærit qui vult recedere ab amico : omni tempore erit exprobrabilis.
|
|
2| Non recipit stultus verba prudentiæ, nisi ea dixeris quæ versantur in corde ejus.
|
|
3| Impius, cum in profundum venerit peccatorum, contemnit ; sed sequitur eum ignominia et opprobrium.
|
|
4| Aqua profunda verba ex ore viri, et torrens redundans fons sapientiæ.
|
|
5| Accipere personam impii non est bonum, ut declines a veritate judicii.
|
|
6| Labia stulti miscent se rixis, et os ejus jurgia provocat.
|
|
7| Os stulti contritio ejus, et labia ipsius ruina animæ ejus.
|
|
8| Verba bilinguis quasi simplicia, et ipsa perveniunt usque ad interiora ventris. Pigrum dejicit timor ; animæ autem effeminatorum esurient.
|
|
9| Qui mollis et dissolutus est in opere suo frater est sua opera dissipantis.
|
|
10| Turris fortissima nomen Domini ; ad ipsum currit justus, et exaltabitur.
|
|
11| Substantia divitis urbs roboris ejus, et quasi murus validus circumdans eum.
|
|
12| Antequam conteratur, exaltatur cor hominis, et antequam glorificetur, humiliatur.
|
|
13| Qui prius respondet quam audiat, stultum se esse demonstrat, et confusione dignum.
|
|
14| Spiritus viri sustentat imbecillitatem suam ; spiritum vero ad irascendum facilem quis poterit sustinere ?
|
|
15| Cor prudens possidebit scientiam, et auris sapientium quærit doctrinam.
|
|
16| Donum hominis dilatat viam ejus, et ante principes spatium ei facit.
|
|
17| Justus prior est accusator sui : venit amicus ejus, et investigabit eum.
|
|
18| Contradictiones comprimit sors, et inter potentes quoque dijudicat.
|
|
19| Frater qui adjuvatur a fratre quasi civitas firma, et judicia quasi vectes urbium.
|
|
20| De fructu oris viri replebitur venter ejus, et genimina labiorum ipsius saturabunt eum.
|
|
21| Mors et vita in manu linguæ ; qui diligunt eam comedent fructus ejus.
|
|
22| Qui invenit mulierem bonam invenit bonum, et hauriet jucunditatem a Domino. Qui expellit mulierem bonam expellit bonum ; qui autem tenet adulteram stultus est et impius.
|
|
23| Cum obsecrationibus loquetur pauper, et dives effabitur rigide.
|
|
24| Vir amabilis ad societatem magis amicus erit quam frater.
|
|
#19
|
|
1| Melior est pauper qui ambulat in simplicitate sua quam dives torquens labia sua, et insipiens.
|
|
2| Ubi non est scientia animæ, non est bonum, et qui festinus est pedibus offendet.
|
|
3| Stultitia hominis supplantat gressus ejus, et contra Deum fervet animo suo.
|
|
4| Divitiæ addunt amicos plurimos ; a paupere autem et hi quos habuit separantur.
|
|
5| Testis falsus non erit impunitus, et qui mendacia loquitur non effugiet.
|
|
6| Multi colunt personam potentis, et amici sunt dona tribuentis.
|
|
7| Fratres hominis pauperis oderunt eum ; insuper et amici procul recesserunt ab eo. Qui tantum verba sectatur nihil habebit ;
|
|
8| qui autem possessor est mentis diligit animam suam, et custos prudentiæ inveniet bona.
|
|
9| Falsus testis non erit impunitus, et qui loquitur mendacia peribit.
|
|
10| Non decent stultum deliciæ, nec servum dominari principibus.
|
|
11| Doctrina viri per patientiam noscitur, et gloria ejus est iniqua prætergredi.
|
|
12| Sicut fremitus leonis, ita et regis ira, et sicut ros super herbam, ita et hilaritas ejus.
|
|
13| Dolor patris filius stultus, et tecta jugiter perstillantia litigiosa mulier.
|
|
14| Domus et divitiæ dantur a parentibus ; a Domino autem proprie uxor prudens.
|
|
15| Pigredo immittit soporem, et anima dissoluta esuriet.
|
|
16| Qui custodit mandatum custodit animam suam ; qui autem negligit viam suam mortificabitur.
|
|
17| Fœneratur Domino qui miseretur pauperis, et vicissitudinem suam reddet ei.
|
|
18| Erudi filium tuum ; ne desperes : ad interfectionem autem ejus ne ponas animam tuam.
|
|
19| Qui impatiens est sustinebit damnum, et cum rapuerit, aliud apponet.
|
|
20| Audi consilium, et suscipe disciplinam, ut sis sapiens in novissimis tuis.
|
|
21| Multæ cogitationes in corde viri ; voluntas autem Domini permanebit.
|
|
22| Homo indigens misericors est, et melior est pauper quam vir mendax.
|
|
23| Timor Domini ad vitam, et in plenitudine commorabitur absque visitatione pessima.
|
|
24| Abscondit piger manum suam sub ascella, nec ad os suum applicat eam.
|
|
25| Pestilente flagellato stultus sapientior erit ; si autem corripueris sapientem, intelliget disciplinam.
|
|
26| Qui affligit patrem, et fugat matrem, ignominiosus est et infelix.
|
|
27| Non cesses, fili, audire doctrinam, nec ignores sermones scientiæ.
|
|
28| Testis iniquus deridet judicium, et os impiorum devorat iniquitatem.
|
|
29| Parata sunt derisoribus judicia, et mallei percutientes stultorum corporibus.
|
|
#20
|
|
1| Luxuriosa res vinum, et tumultuosa ebrietas : quicumque his delectatur non erit sapiens.
|
|
2| Sicut rugitus leonis, ita et terror regis : qui provocat eum peccat in animam suam.
|
|
3| Honor est homini qui separat se a contentionibus ; omnes autem stulti miscentur contumeliis.
|
|
4| Propter frigus piger arare noluit ; mendicabit ergo æstate, et non dabitur illi.
|
|
5| Sicut aqua profunda, sic consilium in corde viri ; sed homo sapiens exhauriet illud.
|
|
6| Multi homines misericordes vocantur ; virum autem fidelem quis inveniet ?
|
|
7| Justus qui ambulat in simplicitate sua beatos post se filios derelinquet.
|
|
8| Rex qui sedet in solio judicii dissipat omne malum intuitu suo.
|
|
9| Quis potest dicere : Mundum est cor meum ; purus sum a peccato ?
|
|
10| Pondus et pondus, mensura et mensura : utrumque abominabile est apud Deum.
|
|
11| Ex studiis suis intelligitur puer, si munda et recta sint opera ejus.
|
|
12| Aurem audientem, et oculum videntem : Dominus fecit utrumque.
|
|
13| Noli diligere somnum, ne te egestas opprimat : aperi oculos tuos, et saturare panibus.
|
|
14| Malum est, malum est, dicit omnis emptor ; et cum recesserit, tunc gloriabitur.
|
|
15| Est aurum et multitudo gemmarum, et vas pretiosum labia scientiæ.
|
|
16| Tolle vestimentum ejus qui fidejussor extitit alieni, et pro extraneis aufer pignus ab eo.
|
|
17| Suavis est homini panis mendacii, et postea implebitur os ejus calculo.
|
|
18| Cogitationes consiliis roborantur, et gubernaculis tractanda sunt bella.
|
|
19| Ei qui revelat mysteria, et ambulat fraudulenter, et dilatat labia sua, ne commiscearis.
|
|
20| Qui maledicit patri suo et matri, extinguetur lucerna ejus in mediis tenebris :
|
|
21| hæreditas ad quam festinatur in principio, in novissimo benedictione carebit.
|
|
22| Ne dicas : Reddam malum : exspecta Dominum, et liberabit te.
|
|
23| Abominatio est apud Dominum pondus et pondus ; statera dolosa non est bona.
|
|
24| A Domino diriguntur gressus viri : quis autem hominum intelligere potest viam suam ?
|
|
25| Ruina est homini devorare sanctos, et post vota retractare.
|
|
26| Dissipat impios rex sapiens, et incurvat super eos fornicem.
|
|
27| Lucerna Domini spiraculum hominis, quæ investigat omnia secreta ventris.
|
|
28| Misericordia et veritas custodiunt regem, et roboratur clementia thronus ejus.
|
|
29| Exsultatio juvenum fortitudo eorum, et dignitas senum canities.
|
|
30| Livor vulneris absterget mala, et plagæ in secretioribus ventris.
|
|
#21
|
|
1| Sicut divisiones aquarum, ita cor regis in manu Domini : quocumque voluerit, inclinabit illud.
|
|
2| Omnis via viri recta sibi videtur : appendit autem corda Dominus.
|
|
3| Facere misericordiam et judicium magis placet Domino quam victimæ.
|
|
4| Exaltatio oculorum est dilatatio cordis ; lucerna impiorum peccatum.
|
|
5| Cogitationes robusti semper in abundantia ; omnis autem piger semper in egestate est.
|
|
6| Qui congregat thesauros lingua mendacii vanus et excors est, et impingetur ad laqueos mortis.
|
|
7| Rapinæ impiorum detrahent eos, quia noluerunt facere judicium.
|
|
8| Perversa via viri aliena est ; qui autem mundus est, rectum opus ejus.
|
|
9| Melius est sedere in angulo domatis, quam cum muliere litigiosa, et in domo communi.
|
|
10| Anima impii desiderat malum : non miserebitur proximo suo.
|
|
11| Mulctato pestilente, sapientior erit parvulus, et si sectetur sapientem, sumet scientiam.
|
|
12| Excogitat justus de domo impii, ut detrahat impios a malo.
|
|
13| Qui obturat aurem suam ad clamorem pauperis, et ipse clamabit, et non exaudietur.
|
|
14| Munus absconditum extinguit iras, et donum in sinu indignationem maximam.
|
|
15| Gaudium justo est facere judicium, et pavor operantibus iniquitatem.
|
|
16| Vir qui erraverit a via doctrinæ in cœtu gigantum commorabitur.
|
|
17| Qui diligit epulas in egestate erit ; qui amat vinum et pinguia non ditabitur.
|
|
18| Pro justo datur impius, et pro rectis iniquus.
|
|
19| Melius est habitare in terra deserta quam cum muliere rixosa et iracunda.
|
|
20| Thesaurus desiderabilis, et oleum in habitaculo justi : et imprudens homo dissipabit illud.
|
|
21| Qui sequitur justitiam et misericordiam inveniet vitam, justitiam, et gloriam.
|
|
22| Civitatem fortium ascendit sapiens, et destruxit robur fiduciæ ejus.
|
|
23| Qui custodit os suum et linguam suam custodit ab angustiis animam suam.
|
|
24| Superbus et arrogans vocatur indoctus, qui in ira operatur superbiam.
|
|
25| Desideria occidunt pigrum : noluerunt enim quidquam manus ejus operari.
|
|
26| Tota die concupiscit et desiderat ; qui autem justus est, tribuet, et non cessabit.
|
|
27| Hostiæ impiorum abominabiles, quia offeruntur ex scelere.
|
|
28| Testis mendax peribit ; vir obediens loquetur victoriam.
|
|
29| Vir impius procaciter obfirmat vultum suum ; qui autem rectus est corrigit viam suam.
|
|
30| Non est sapientia, non est prudentia, non est consilium contra Dominum.
|
|
31| Equus paratur ad diem belli ; Dominus autem salutem tribuit.
|
|
#22
|
|
1| Melius est nomen bonum quam divitiæ multæ ; super argentum et aurum gratia bona.
|
|
2| Dives et pauper obviaverunt sibi : utriusque operator est Dominus.
|
|
3| Callidus vidit malum, et abscondit se ; innocens pertransiit, et afflictus est damno.
|
|
4| Finis modestiæ timor Domini, divitiæ, et gloria, et vita.
|
|
5| Arma et gladii in via perversi ; custos autem animæ suæ longe recedit ab eis.
|
|
6| Proverbium est : adolescens juxta viam suam ; etiam cum senuerit, non recedet ab ea.
|
|
7| Dives pauperibus imperat, et qui accipit mutuum servus est fœnerantis.
|
|
8| Qui seminat iniquitatem metet mala, et virga iræ suæ consummabitur.
|
|
9| Qui pronus est ad misericordiam benedicetur : de panibus enim suis dedit pauperi. Victoriam et honorem acquiret qui dat munera ; animam autem aufert accipientium.
|
|
10| Ejice derisorem, et exibit cum eo jurgium, cessabuntque causæ et contumeliæ.
|
|
11| Qui diligit cordis munditiam, propter gratiam labiorum suorum habebit amicum regem.
|
|
12| Oculi Domini custodiunt scientiam, et supplantantur verba iniqui.
|
|
13| Dicit piger : Leo est foris ; in medio platearum occidendus sum.
|
|
14| Fovea profunda os alienæ : cui iratus est Dominus, incidet in eam.
|
|
15| Stultitia colligata est in corde pueri, et virga disciplinæ fugabit eam.
|
|
16| Qui calumniatur pauperem ut augeat divitias suas, dabit ipse ditiori, et egebit.
|
|
17| Inclina aurem tuam, et audi verba sapientium : appone autem cor ad doctrinam meam,
|
|
18| quæ pulchra erit tibi cum servaveris eam in ventre tuo, et redundabit in labiis tuis :
|
|
19| ut sit in Domino fiducia tua, unde et ostendi eam tibi hodie.
|
|
20| Ecce descripsi eam tibi tripliciter, in cogitationibus et scientia :
|
|
21| ut ostenderem tibi firmitatem et eloquia veritatis, respondere ex his illis qui miserunt te.
|
|
22| Non facias violentiam pauperi quia pauper est, neque conteras egenum in porta :
|
|
23| quia judicabit Dominus causam ejus, et configet eos qui confixerunt animam ejus.
|
|
24| Noli esse amicus homini iracundo, neque ambules cum viro furioso :
|
|
25| ne forte discas semitas ejus, et sumas scandalum animæ tuæ.
|
|
26| Noli esse cum his qui defigunt manus suas, et qui vades se offerunt pro debitis :
|
|
27| si enim non habes unde restituas, quid causæ est ut tollat operimentum de cubili tuo ?
|
|
28| Ne transgrediaris terminos antiquos, quos posuerunt patres tui.
|
|
29| Vidisti virum velocem in opere suo ? coram regibus stabit, nec erit ante ignobiles.
|
|
#23
|
|
1| Quando sederis ut comedas cum principe, diligenter attende quæ apposita sunt ante faciem tuam.
|
|
2| Et statue cultrum in gutture tuo : si tamen habes in potestate animam tuam.
|
|
3| Ne desideres de cibis ejus, in quo est panis mendacii.
|
|
4| Noli laborare ut diteris, sed prudentiæ tuæ pone modum.
|
|
5| Ne erigas oculos tuos ad opes quas non potes habere, quia facient sibi pennas quasi aquilæ, et volabunt in cælum.
|
|
6| Ne comedas cum homine invido, et ne desideres cibos ejus :
|
|
7| quoniam in similitudinem arioli et conjectoris æstimat quod ignorat. Comede et bibe, dicet tibi ; et mens ejus non est tecum.
|
|
8| Cibos quos comederas evomes, et perdes pulchros sermones tuos.
|
|
9| In auribus insipientium ne loquaris, qui despicient doctrinam eloquii tui.
|
|
10| Ne attingas parvulorum terminos, et agrum pupillorum ne introëas :
|
|
11| propinquus enim illorum fortis est, et ipse judicabit contra te causam illorum.
|
|
12| Ingrediatur ad doctrinam cor tuum, et aures tuæ ad verba scientiæ.
|
|
13| Noli subtrahere a puero disciplinam : si enim percusseris eum virga, non morietur.
|
|
14| Tu virga percuties eum, et animam ejus de inferno liberabis.
|
|
15| Fili mi, si sapiens fuerit animus tuus, gaudebit tecum cor meum :
|
|
16| et exsultabunt renes mei, cum locuta fuerint rectum labia tua.
|
|
17| Non æmuletur cor tuum peccatores, sed in timore Domini esto tota die :
|
|
18| quia habebis spem in novissimo, et præstolatio tua non auferetur.
|
|
19| Audi, fili mi, et esto sapiens, et dirige in via animum tuum.
|
|
20| Noli esse in conviviis potatorum, nec in comessationibus eorum qui carnes ad vescendum conferunt :
|
|
21| quia vacantes potibus et dantes symbola consumentur, et vestietur pannis dormitatio.
|
|
22| Audi patrem tuum, qui genuit te, et ne contemnas cum senuerit mater tua.
|
|
23| Veritatem eme, et noli vendere sapientiam, et doctrinam, et intelligentiam.
|
|
24| Exsultat gaudio pater justi ; qui sapientem genuit, lætabitur in eo.
|
|
25| Gaudeat pater tuus et mater tua, et exsultet quæ genuit te.
|
|
26| Præbe, fili mi, cor tuum mihi, et oculi tui vias meas custodiant.
|
|
27| Fovea enim profunda est meretrix, et puteus angustus aliena.
|
|
28| Insidiatur in via quasi latro, et quos incautos viderit, interficiet.
|
|
29| Cui væ ? cujus patri væ ? cui rixæ ? cui foveæ ? cui sine causa vulnera ? cui suffusio oculorum ?
|
|
30| nonne his qui commorantur in vino, et student calicibus epotandis ?
|
|
31| Ne intuearis vinum quando flavescit, cum splenduerit in vitro color ejus : ingreditur blande,
|
|
32| sed in novissimo mordebit ut coluber, et sicut regulus venena diffundet.
|
|
33| Oculi tui videbunt extraneas, et cor tuum loquetur perversa.
|
|
34| Et eris sicut dormiens in medio mari, et quasi sopitus gubernator, amisso clavo.
|
|
35| Et dices : Verberaverunt me, sed non dolui ; traxerunt me, et ego non sensi. Quando evigilabo, et rursus vina reperiam ?
|
|
#24
|
|
1| Ne æmuleris viros malos, nec desideres esse cum eis :
|
|
2| quia rapinas meditatur mens eorum, et fraudes labia eorum loquuntur.
|
|
3| Sapientia ædificabitur domus, et prudentia roborabitur.
|
|
4| In doctrina replebuntur cellaria, universa substantia pretiosa et pulcherrima.
|
|
5| Vir sapiens fortis est, et vir doctus robustus et validus :
|
|
6| quia cum dispositione initur bellum, et erit salus ubi multa consilia sunt.
|
|
7| Excelsa stulto sapientia ; in porta non aperiet os suum.
|
|
8| Qui cogitat mala facere stultus vocabitur :
|
|
9| cogitatio stulti peccatum est, et abominatio hominum detractor.
|
|
10| Si desperaveris lassus in die angustiæ, imminuetur fortitudo tua.
|
|
11| Erue eos qui ducuntur ad mortem, et qui trahuntur ad interitum, liberare ne cesses.
|
|
12| Si dixeris : Vires non suppetunt ; qui inspector est cordis ipse intelligit : et servatorem animæ tuæ nihil fallit, reddetque homini juxta opera sua.
|
|
13| Comede, fili mi, mel, quia bonum est, et favum dulcissimum gutturi tuo.
|
|
14| Sic et doctrina sapientiæ animæ tuæ : quam cum inveneris, habebis in novissimis spem, et spes tua non peribit.
|
|
15| Ne insidieris, et quæras impietatem in domo justi, neque vastes requiem ejus.
|
|
16| Septies enim cadet justus, et resurget : impii autem corruent in malum.
|
|
17| Cum ceciderit inimicus tuus ne gaudeas, et in ruina ejus ne exsultet cor tuum :
|
|
18| ne forte videat Dominus, et displiceat ei, et auferat ab eo iram suam.
|
|
19| Ne contendas cum pessimis, nec æmuleris impios :
|
|
20| quoniam non habent futurorum spem mali, et lucerna impiorum extinguetur.
|
|
21| Time Dominum, fili mi, et regem, et cum detractoribus non commiscearis :
|
|
22| quoniam repente consurget perditio eorum, et ruinam utriusque quis novit ?
|
|
23| Hæc quoque sapientibus. Cognoscere personam in judicio non est bonum.
|
|
24| Qui dicunt impio : Justus es : maledicent eis populi, et detestabuntur eos tribus.
|
|
25| Qui arguunt eum laudabuntur, et super ipsos veniet benedictio.
|
|
26| Labia deosculabitur qui recta verba respondet.
|
|
27| Præpara foris opus tuum, et diligenter exerce agrum tuum, ut postea ædifices domum tuam.
|
|
28| Ne sis testis frustra contra proximum tuum, nec lactes quemquam labiis tuis.
|
|
29| Ne dicas : Quomodo fecit mihi, sic faciam ei ; reddam unicuique secundum opus suum.
|
|
30| Per agrum hominis pigri transivi, et per vineam viri stulti :
|
|
31| et ecce totum repleverant urticæ, et operuerant superficiem ejus spinæ, et maceria lapidum destructa erat.
|
|
32| Quod cum vidissem, posui in corde meo, et exemplo didici disciplinam.
|
|
33| Parum, inquam, dormies, modicum dormitabis ; pauxillum manus conseres ut quiescas :
|
|
34| et veniet tibi quasi cursor egestas, et mendicitas quasi vir armatus.
|
|
#25
|
|
1| Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda.
|
|
2| Gloria Dei est celare verbum, et gloria regum investigare sermonem.
|
|
3| Cælum sursum, et terra deorsum, et cor regum inscrutabile.
|
|
4| Aufer rubiginem de argento, et egredietur vas purissimum.
|
|
5| Aufer impietatem de vultu regis, et firmabitur justitia thronus ejus.
|
|
6| Ne gloriosus appareas coram rege, et in loco magnorum ne steteris.
|
|
7| Melius est enim ut dicatur tibi : Ascende huc, quam ut humilieris coram principe.
|
|
8| Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito, ne postea emendare non possis, cum dehonestaveris amicum tuum.
|
|
9| Causam tuam tracta cum amico tuo, et secretum extraneo ne reveles :
|
|
10| ne forte insultet tibi cum audierit, et exprobrare non cesset. Gratia et amicitia liberant : quas tibi serva, ne exprobrabilis fias.
|
|
11| Mala aurea in lectis argenteis, qui loquitur verbum in tempore suo.
|
|
12| Inauris aurea, et margaritum fulgens, qui arguit sapientem et aurem obedientem.
|
|
13| Sicut frigus nivis in die messis, ita legatus fidelis ei qui misit eum : animam ipsius requiescere facit.
|
|
14| Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes, vir gloriosus et promissa non complens.
|
|
15| Patientia lenietur princeps, et lingua mollis confringet duritiam.
|
|
16| Mel invenisti : comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus evomas illud.
|
|
17| Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui, nequando satiatus oderit te.
|
|
18| Jaculum, et gladius, et sagitta acuta, homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.
|
|
19| Dens putridus, et pes lassus, qui sperat super infideli in die angustiæ,
|
|
20| et amittit pallium in die frigoris. Acetum in nitro, qui cantat carmina cordi pessimo. Sicut tinea vestimento, et vermis ligno, ita tristitia viri nocet cordi.
|
|
21| Si esurierit inimicus tuus, ciba illum ; si sitierit, da ei aquam bibere :
|
|
22| prunas enim congregabis super caput ejus, et Dominus reddet tibi.
|
|
23| Ventus aquilo dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem.
|
|
24| Melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi.
|
|
25| Aqua frigida animæ sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua.
|
|
26| Fons turbatus pede et vena corrupta, justus cadens coram impio.
|
|
27| Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum, sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.
|
|
28| Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.
|
|
#26
|
|
1| Quomodo nix in æstate, et pluviæ in messe, sic indecens est stulto gloria.
|
|
2| Sicut avis ad alia transvolans, et passer quolibet vadens, sic maledictum frustra prolatum in quempiam superveniet.
|
|
3| Flagellum equo, et camus asino, et virga in dorso imprudentium.
|
|
4| Ne respondeas stulto juxta stultitiam suam, ne efficiaris ei similis.
|
|
5| Responde stulto juxta stultitiam suam, ne sibi sapiens esse videatur.
|
|
6| Claudus pedibus, et iniquitatem bibens, qui mittit verba per nuntium stultum.
|
|
7| Quomodo pulchras frustra habet claudus tibias, sic indecens est in ore stultorum parabola.
|
|
8| Sicut qui mittit lapidem in acervum Mercurii, ita qui tribuit insipienti honorem.
|
|
9| Quomodo si spina nascatur in manu temulenti, sic parabola in ore stultorum.
|
|
10| Judicium determinat causas, et qui imponit stulto silentium iras mitigat.
|
|
11| Sicut canis qui revertitur ad vomitum suum, sic imprudens qui iterat stultitiam suam.
|
|
12| Vidisti hominem sapientem sibi videri ? magis illo spem habebit insipiens.
|
|
13| Dicit piger : Leo est in via, et leæna in itineribus.
|
|
14| Sicut ostium vertitur in cardine suo, ita piger in lectulo suo.
|
|
15| Abscondit piger manum sub ascella sua, et laborat si ad os suum eam converterit.
|
|
16| Sapientior sibi piger videtur septem viris loquentibus sententias.
|
|
17| Sicut qui apprehendit auribus canem, sic qui transit impatiens et commiscetur rixæ alterius.
|
|
18| Sicut noxius est qui mittit sagittas et lanceas in mortem,
|
|
19| ita vir fraudulenter nocet amico suo, et cum fuerit deprehensus dicit : Ludens feci.
|
|
20| Cum defecerint ligna extinguetur ignis, et susurrone subtracto, jurgia conquiescent.
|
|
21| Sicut carbones ad prunas, et ligna ad ignem, sic homo iracundus suscitat rixas.
|
|
22| Verba susurronis quasi simplicia, et ipsa perveniunt ad intima ventris.
|
|
23| Quomodo si argento sordido ornare velis vas fictile, sic labia tumentia cum pessimo corde sociata.
|
|
24| Labiis suis intelligitur inimicus, cum in corde tractaverit dolos.
|
|
25| Quando submiserit vocem suam, ne credideris ei, quoniam septem nequitiæ sunt in corde illius.
|
|
26| Qui operit odium fraudulenter, revelabitur malitia ejus in consilio.
|
|
27| Qui fodit foveam incidet in eam, et qui volvit lapidem revertetur ad eum.
|
|
28| Lingua fallax non amat veritatem, et os lubricum operatur ruinas.
|
|
#27
|
|
1| Ne glorieris in crastinum, ignorans quid superventura pariat dies.
|
|
2| Laudet te alienus, et non os tuum ; extraneus, et non labia tua.
|
|
3| Grave est saxum, et onerosa arena, sed ira stulti utroque gravior.
|
|
4| Ira non habet misericordiam nec erumpens furor, et impetum concitati ferre quis poterit ?
|
|
5| Melior est manifesta correptio quam amor absconditus.
|
|
6| Meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta oscula odientis.
|
|
7| Anima saturata calcabit favum, et anima esuriens etiam amarum pro dulci sumet.
|
|
8| Sicut avis transmigrans de nido suo, sic vir qui derelinquit locum suum.
|
|
9| Unguento et variis odoribus delectatur cor, et bonis amici consiliis anima dulcoratur.
|
|
10| Amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris, et domum fratris tui ne ingrediaris in die afflictionis tuæ. Melior est vicinus juxta quam frater procul.
|
|
11| Stude sapientiæ, fili mi, et lætifica cor meum, ut possis exprobranti respondere sermonem.
|
|
12| Astutus videns malum, absconditus est : parvuli transeuntes sustinuerunt dispendia.
|
|
13| Tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo, et pro alienis aufer ei pignus.
|
|
14| Qui benedicit proximo suo voce grandi, de nocte consurgens maledicenti similis erit.
|
|
15| Tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier comparantur.
|
|
16| Qui retinet eam quasi qui ventum teneat, et oleum dexteræ suæ vocabit.
|
|
17| Ferrum ferro exacuitur, et homo exacuit faciem amici sui.
|
|
18| Qui servat ficum comedet fructus ejus, et qui custos est domini sui glorificabitur.
|
|
19| Quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium, sic corda hominum manifesta sunt prudentibus.
|
|
20| Infernus et perditio numquam implentur : similiter et oculi hominum insatiabiles.
|
|
21| Quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum, sic probatur homo ore laudantis. Cor iniqui inquirit mala, cor autem rectum inquirit scientiam.
|
|
22| Si contuderis stultum in pila quasi ptisanas feriente desuper pilo, non auferetur ab eo stultitia ejus.
|
|
23| Diligenter agnosce vultum pecoris tui, tuosque greges considera :
|
|
24| non enim habebis jugiter potestatem, sed corona tribuetur in generationem et generationem.
|
|
25| Aperta sunt prata, et apparuerunt herbæ virentes, et collecta sunt fœna de montibus.
|
|
26| Agni ad vestimentum tuum, et hædi ad agri pretium.
|
|
27| Sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos, et in necessaria domus tuæ, et ad victum ancillis tuis.
|
|
#28
|
|
1| Fugit impius nemine persequente ; justus autem, quasi leo confidens, absque terrore erit.
|
|
2| Propter peccata terræ multi principes ejus ; et propter hominis sapientiam, et horum scientiam quæ dicuntur, vita ducis longior erit.
|
|
3| Vir pauper calumnians pauperes similis est imbri vehementi in quo paratur fames.
|
|
4| Qui derelinquunt legem laudant impium ; qui custodiunt, succenduntur contra eum.
|
|
5| Viri mali non cogitant judicium ; qui autem inquirunt Dominum animadvertunt omnia.
|
|
6| Melior est pauper ambulans in simplicitate sua quam dives in pravis itineribus.
|
|
7| Qui custodit legem filius sapiens est ; qui autem comessatores pascit confundit patrem suum.
|
|
8| Qui coacervat divitias usuris et fœnore, liberali in pauperes congregat eas.
|
|
9| Qui declinat aures suas ne audiat legem, oratio ejus erit execrabilis.
|
|
10| Qui decipit justos in via mala, in interitu suo corruet, et simplices possidebunt bona ejus.
|
|
11| Sapiens sibi videtur vir dives ; pauper autem prudens scrutabitur eum.
|
|
12| In exsultatione justorum multa gloria est ; regnantibus impiis, ruinæ hominum.
|
|
13| Qui abscondit scelera sua non dirigetur ; qui autem confessus fuerit et reliquerit ea, misericordiam consequetur.
|
|
14| Beatus homo qui semper est pavidus ; qui vero mentis est duræ corruet in malum.
|
|
15| Leo rugiens et ursus esuriens, princeps impius super populum pauperem.
|
|
16| Dux indigens prudentia multos opprimet per calumniam ; qui autem odit avaritiam, longi fient dies ejus.
|
|
17| Hominem qui calumniatur animæ sanguinem, si usque ad lacum fugerit, nemo sustinet.
|
|
18| Qui ambulat simpliciter salvus erit ; qui perversis graditur viis concidet semel.
|
|
19| Qui operatur terram suam satiabitur panibus ; qui autem sectatur otium replebitur egestate.
|
|
20| Vir fidelis multum laudabitur ; qui autem festinat ditari non erit innocens.
|
|
21| Qui cognoscit in judicio faciem non bene facit ; iste et pro buccella panis deserit veritatem.
|
|
22| Vir qui festinat ditari, et aliis invidet, ignorat quod egestas superveniet ei.
|
|
23| Qui corripit hominem gratiam postea inveniet apud eum, magis quam ille qui per linguæ blandimenta decipit.
|
|
24| Qui subtrahit aliquid a patre suo et a matre, et dicit hoc non esse peccatum, particeps homicidæ est.
|
|
25| Qui se jactat et dilatat, jurgia concitat ; qui vero sperat in Domino sanabitur.
|
|
26| Qui confidit in corde suo stultus est ; qui autem graditur sapienter, ipse salvabitur.
|
|
27| Qui dat pauperi non indigebit ; qui despicit deprecantem sustinebit penuriam.
|
|
28| Cum surrexerint impii, abscondentur homines ; cum illi perierint, multiplicabuntur justi.
|
|
#29
|
|
1| Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.
|
|
2| In multiplicatione justorum lætabitur vulgus ; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.
|
|
3| Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum ; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.
|
|
4| Rex justus erigit terram ; vir avarus destruet eam.
|
|
5| Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.
|
|
6| Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.
|
|
7| Novit justus causam pauperum ; impius ignorat scientiam.
|
|
8| Homines pestilentes dissipant civitatem ; sapientes vero avertunt furorem.
|
|
9| Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.
|
|
10| Viri sanguinum oderunt simplicem ; justi autem quærunt animam ejus.
|
|
11| Totum spiritum suum profert stultus ; sapiens differt, et reservat in posterum.
|
|
12| Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.
|
|
13| Pauper et creditor obviaverunt sibi : utriusque illuminator est Dominus.
|
|
14| Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.
|
|
15| Virga atque correptio tribuit sapientiam ; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.
|
|
16| In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.
|
|
17| Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.
|
|
18| Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus ; qui vero custodit legem beatus est.
|
|
19| Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.
|
|
20| Vidisti hominem velocem ad loquendum ? stultitia magis speranda est quam illius correptio.
|
|
21| Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.
|
|
22| Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.
|
|
23| Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.
|
|
24| Qui cum fure participat odit animam suam ; adjurantem audit, et non indicat.
|
|
25| Qui timet hominem cito corruet ; qui sperat in Domino sublevabitur.
|
|
26| Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.
|
|
27| Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.
|
|
#30
|
|
1| Verba Congregantis, filii Vomentis. Visio quam locutus est vir cum quo est Deus, et qui Deo secum morante confortatus, ait :
|
|
2| Stultissimus sum virorum, et sapientia hominum non est mecum.
|
|
3| Non didici sapientiam, et non novi scientiam sanctorum.
|
|
4| Quis ascendit in cælum, atque descendit ? quis continuit spiritum in manibus suis ? quis colligavit aquas quasi in vestimento ? quis suscitavit omnes terminos terræ ? quod nomen est ejus, et quod nomen filii ejus, si nosti ?
|
|
5| Omnis sermo Dei ignitus : clypeus est sperantibus in se.
|
|
6| Ne addas quidquam verbis illius, et arguaris, inveniarisque mendax.
|
|
7| Duo rogavi te : ne deneges mihi antequam moriar :
|
|
8| vanitatem et verba mendacia longe fac a me ; mendicitatem et divitias ne dederis mihi : tribue tantum victui meo necessaria,
|
|
9| ne forte satiatus illiciar ad negandum, et dicam : Quis est Dominus ? aut egestate compulsus, furer, et perjurem nomen Dei mei.
|
|
10| Ne accuses servum ad dominum suum, ne forte maledicat tibi, et corruas.
|
|
11| Generatio quæ patri suo maledicit, et quæ matri suæ non benedicit ;
|
|
12| generatio quæ sibi munda videtur, et tamen non est lota a sordibus suis ;
|
|
13| generatio cujus excelsi sunt oculi, et palpebræ ejus in alta surrectæ ;
|
|
14| generatio quæ pro dentibus gladios habet, et commandit molaribus suis, ut comedat inopes de terra, et pauperes ex hominibus.
|
|
15| Sanguisugæ duæ sunt filiæ, dicentes : Affer, affer. Tria sunt insaturabilia, et quartum quod numquam dicit : Sufficit.
|
|
16| Infernus, et os vulvæ, et terra quæ non satiatur aqua : ignis vero numquam dicit : Sufficit.
|
|
17| Oculum qui subsannat patrem, et qui despicit partum matris suæ, effodiant eum corvi de torrentibus, et comedant eum filii aquilæ !
|
|
18| Tria sunt difficilia mihi, et quartum penitus ignoro :
|
|
19| viam aquilæ in cælo, viam colubri super petram, viam navis in medio mari, et viam viri in adolescentia.
|
|
20| Talis est et via mulieris adulteræ, quæ comedit, et tergens os suum dicit : Non sum operata malum.
|
|
21| Per tria movetur terra, et quartum non potest sustinere :
|
|
22| per servum, cum regnaverit ; per stultum, cum saturatus fuerit cibo ;
|
|
23| per odiosam mulierem, cum in matrimonio fuerit assumpta ; et per ancillam, cum fuerit hæres dominæ suæ.
|
|
24| Quatuor sunt minima terræ, et ipsa sunt sapientiora sapientibus :
|
|
25| formicæ, populus infirmus, qui præparat in messe cibum sibi ;
|
|
26| lepusculus, plebs invalida, qui collocat in petra cubile suum ;
|
|
27| regem locusta non habet, et egreditur universa per turmas suas ;
|
|
28| stellio manibus nititur, et moratur in ædibus regis.
|
|
29| Tria sunt quæ bene gradiuntur, et quartum quod incedit feliciter :
|
|
30| leo, fortissimus bestiarum, ad nullius pavebit occursum ;
|
|
31| gallus succinctus lumbos ; et aries ; nec est rex, qui resistat ei.
|
|
32| Est qui stultus apparuit postquam elevatus est in sublime ; si enim intellexisset, ori suo imposuisset manum.
|
|
33| Qui autem fortiter premit ubera ad eliciendum lac exprimit butyrum ; et qui vehementer emungit elicit sanguinem ; et qui provocat iras producit discordias.
|
|
#31
|
|
1| Verba Lamuelis regis. Visio qua erudivit eum mater sua.
|
|
2| Quid, dilecte mi ? quid, dilecte uteri mei ? quid, dilecte votorum meorum ?
|
|
3| Ne dederis mulieribus substantiam tuam, et divitias tuas ad delendos reges.
|
|
4| Noli regibus, o Lamuel, noli regibus dare vinum, quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas ;
|
|
5| et ne forte bibant, et obliviscantur judiciorum, et mutent causam filiorum pauperis.
|
|
6| Date siceram mœrentibus, et vinum his qui amaro sunt animo.
|
|
7| Bibant, et obliviscantur egestatis suæ, et doloris sui non recordentur amplius.
|
|
8| Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt.
|
|
9| Aperi os tuum, decerne quod justum est, et judica inopem et pauperem.
|
|
10| Mulierem fortem quis inveniet ? procul et de ultimis finibus pretium ejus.
|
|
11| Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit.
|
|
12| Reddet ei bonum, et non malum, omnibus diebus vitæ suæ.
|
|
13| Quæsivit lanam et linum, et operata est consilia manuum suarum.
|
|
14| Facta est quasi navis institoris, de longe portans panem suum.
|
|
15| Et de nocte surrexit, deditque prædam domesticis suis, et cibaria ancillis suis.
|
|
16| Consideravit agrum, et emit eum ; de fructu manuum suarum plantavit vineam.
|
|
17| Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum.
|
|
18| Gustavit, et vidit quia bona est negotiatio ejus ; non extinguetur in nocte lucerna ejus.
|
|
19| Manum suam misit ad fortia, et digiti ejus apprehenderunt fusum.
|
|
20| Manum suam aperuit inopi, et palmas suas extendit ad pauperem.
|
|
21| Non timebit domui suæ a frigoribus nivis ; omnes enim domestici ejus vestiti sunt duplicibus.
|
|
22| Stragulatam vestem fecit sibi ; byssus et purpura indumentum ejus.
|
|
23| Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terræ.
|
|
24| Sindonem fecit, et vendidit, et cingulum tradidit Chananæo.
|
|
25| Fortitudo et decor indumentum ejus, et ridebit in die novissimo.
|
|
26| Os suum aperuit sapientiæ, et lex clementiæ in lingua ejus.
|
|
27| Consideravit semitas domus suæ, et panem otiosa non comedit.
|
|
28| Surrexerunt filii ejus, et beatissimam prædicaverunt ; vir ejus, et laudavit eam.
|
|
29| Multæ filiæ congregaverunt divitias ; tu supergressa es universas.
|
|
30| Fallax gratia, et vana est pulchritudo : mulier timens Dominum, ipsa laudabitur.
|
|
31| Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus. |