2754 lines
317 KiB
JSON
2754 lines
317 KiB
JSON
{
|
||
"020102": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Bridgit (Ιρλανδή)",
|
||
"short": "Αγία Bridgit (Ιρλανδή)"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Bridgit γεννήθηκε το 459 μ.Χ. και πέθανε το 524 μ.Χ. Το όνομά της αναφέρεται στην ιστορία του Αγίου Βεδέα και σε όλα τα μαρτυρολόγια της εποχής. Η Αγία ακολούθησε την οδό της μοναχικής πολιτείας, ίδρυσε μονή και αφιέρωσε την ζωή της στη διακονία των πτωχών. Η Αγία Bridgit είναι Προστάτιδα της Ιρλανδίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020103": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Βασίλειος Α' ο Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης",
|
||
"short": "Όσιος Βασίλειος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Βασίλειος ο Ομολογητής καταγόταν από την Αθήνα. Ήταν αρχικά Επίσκοπος Κρήτης και μετετέθη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης. Όπως μαρτυρείται από τον Νικήτα Παφλαγόνα ο «Βασίλειος ούτος ο πρότερον μεν Κρήτης επίσκοπος γενόμενος, διά την των Αγαρηνών έξοδον εις Θεσσαλονίκην μετατεθείς». Η χειροτονία του Οσίου Βασιλείου πρέπει να συνέβη κατά την πρώτη πατριαρχία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ιγνατίου (846-858 μ.Χ.) και η μετάθεσή του στο θρόνο της Θεσσαλονίκης πολύ σύντομα. Το πιθανότερο είναι να μην πρόλαβε να εγκατασταθεί καθόλου στην Κρήτη και να μετατέθηκε σχεδόν αμέσως στην Θεσσαλονίκη.Προς τον Όσιος Βασίλειο Α', Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης απευθύνεται η βούλα της 25ης Σεπτεμβρίου 860 μ.Χ. του Πάπα Νικολάου Α' (858-867 μ.Χ.), με την οποία επικυρώνεται ο διορισμός του ως βικαρίου της Ρώμης στο ανατολικό Ιλλυρικό.Το έτος 862 μ.Χ. ο Όσιος Βασίλειος αναντιώθηκε κατά του δυσεβούς αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ' (842-867 μ.Χ.). Οι κακοποιήσεις και οι διώξεις που επακολούθησαν, του χάρισαν το στέφανο του Ομολογητού της πίστεως."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020104": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας εκ Ναυπλίου",
|
||
"short": "Άγιος Αναστάσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αναστάσιος ήταν γέννημα και θρέμμα της πόλης του Ναυπλίου και έκανε το επάγγελμα του ζωγράφου. Αρραβωνιάστηκε την κόρη ενός χριστιανού, αλλά επειδή αυτή δεν είχε καλή ζωή, ο Αναστάσιος διέλυσε τον αρραβώνα. Οι συγγενείς όμως της κοπέλας έκαναν διάφορα σατανικά μάγια στον Αναστάσιο, για να τον εκδικηθούν με αποτέλεσμα ο Αναστάσιος να χάσει τα λογικά του. Εκμεταλλευόμενοι αυτή του την κατάσταση οι Τούρκοι, τον εξισλάμισαν. Αλλά όταν ο Θεός ευλόγησε και συνήλθε στα λογικά του, με θάρρος αποκήρυξε τον Ισλαμισμό και με γενναιότητα ομολόγησε τη χριστιανική του πίστη. Οι Τούρκοι, με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις προσπάθησαν να τον μεταπείσουν, αλλά ο Αναστάσιος παρέμεινε ακλόνητος στη χριστιανική ομολογία του. Τότε στις 1 Φεβρουαρίου 1655, υπέμεινε μαρτυρικό θάνατο από τους Τούρκους, με διαμελισμό. Δηλαδή τον κατέσφαξαν με μαχαίρια. Το Ναύπλιο τον έκανε πολιούχο του και ωραίος ναός στολίζει την πόλη αυτή προς τιμήν του νεομάρτυρα αυτού."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02011100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Τιμόθεος ο Ομολογητής",
|
||
"short": "Όσιος Τιμόθεος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Τιμόθεος ήταν ομολογητής της πίστεώς μας και κοιμήθηκε με ειρήνη. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02011200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεΐων και Δύο παιδιά",
|
||
"short": "Άγιος Θεΐων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστο που και πότε μαρτύρησαν ο Άγιος Θεΐων με τους δύο παίδες, οι οποίοι τελειώθηκαν διά ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02011295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αντώνιος ο Ερημίτης",
|
||
"short": "Όσιος Αντώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αντώνιος έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. και ασκήτεψε ως ερημίτης στην Γεωργία. Κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02011300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Καρίων ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Καρίων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Καρίων μαρτύρησε αφού του έκοψαν την γλώσσα. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02011395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ηλίας ο Μεγαλομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ηλίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Ηλίας, μαρτύρησε στην Ηλιούπολη του Λιβάνου το έτος 799 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02011495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Αδριανός, Πολύευκτος, Πλάτων και Γεώργιος οι Μάρτυρες εν Μεγάροις",
|
||
"short": "Άγιοι Αδριανός,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστος ο χρόνος και ο τρόπος του μαρτυρίου των Αγίων Μαρτύρων Αδριανού, Πολυεύκτου, Πλάτωνος και Γεωργίου, των οποίων οι τάφοι και τα ιερά αυτών λείψανα ανακαλύφθηκαν με τη Χάρη του Θεού στα Μέγαρα.Τα χρόνια εκείνα της Τουρκοκρατίας, μεταξύ των ετών 1600 - 1670 μ.Χ., ένας Μεγαρεύς που ονομαζόταν Οικονόμου θέλησε να αναγείρει οικοδομή, στον τόπο όπου σήμερα βρίσκεται ο φερώνυμος ναός των Αγίων Μαρτύρων. Ενώ δε οι εργάτες έσκαβαν, ένας από αυτούς αισθάνθηκε κάτω από τα πόδια του θερμότητα τόσο αισθητή, ώστε να μην μπορεί να εργασθεί στο μέρος εκείνο. Το είπε τότε στον Οικονόμου, που βρισκόταν εκεί κοντά, ο οποίος αφού έσκαψε βαθύτερα με τα χέρια του, βρήκε μαρμάρινη πλάκα επί της οποίας ήταν χαραγμένα τα ονόματα των Αγίων. Τότε την ανέσυραν και βρήκαν κάτω από αυτήν τα σεπτά λείψανα των Αθλοφόρων.Αλλά κάποιοι ιερόσυλοι, μόλις αποκαλύφθηκαν τα ιερά λείψανα, τα σύλησαν και αναχώρησαν κρυφά στην Πελοπόννησο. Αναζητηθέντες όμως δεν ευρέθησαν, λόγω και της αδιαφορίας των Τουρκικών αρχών.Μετά από αυτά ο Οικονόμου μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, αφού έλαβε μαζί του και την πλάκα επί της οποίας ήταν χαραγμένα τα ονόματα των Μαρτύρων και ανέφερε στον τότε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως τα γενόμενα στην πόλη των Μεγάρων.Περί του πως βρέθηκαν στα Μέγαρα οι Άγιοι, δυνάμεθα να συμπεράνουμε δύο πράγματα: Ή ότι αυτοί υπέστησαν διώξεις από χριστιανομάχους στις Σέρρες και εκδιωχθέντες από εκεί κατέφυγαν στα Μέγαρα, όπου τελειώθησαν μαρτυρικά, ή ότι μαρτύρησαν στα Μέγαρα υπηρετούντες σαν στρατιώτες."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02011595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Πέτρος ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Πέτρος (Σκιπετρώφ) ήταν Πρεσβύτερος και μαρτύρησε το έτος 1918 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02015895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση των εγκαινίων του Ναού του Σωτήρος Χριστού εν Αρμουλαδή",
|
||
"short": "Ανάμνηση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη κατά τον Παρισινό Κώδικα 1590. Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιορδάνης ο εκ Τραπεζούντας",
|
||
"short": "Άγιος Ιορδάνης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιορδάνης καταγόταν από την Τραπεζούντα και όταν παντρεύτηκε εγκαταστάθηκε στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης. Τότε ήταν 40 χρονών.Κάποτε λοιπόν, διασκέδαζε με κάποιους Οθωμανούς συμπατριώτες του, παίζοντας μαζί τους ένα παιγνίδι. Σε κάποια στιγμή, ένας συμπαίκτης του, είπε κοροϊδευτικά στα ελληνικά: «Άγιε Νικόλα ψωριάρη, βοήθησε με να νικήσω». Ο Ιορδάνης τότε, απάντησε παρόμοια εις βάρος όμως του Μωάμεθ. Την επόμενη μέρα, ένας από την παρέα του τον κατηγόρησε σαν υβριστή της θρησκείας του Μωάμεθ.Οδηγήθηκε λοιπόν στον Βεζίρη και πιέστηκε να δεχθεί τον μουσουλμανισμό για να αποφύγει την τιμωρία του θανάτου. Ο Ιορδάνης, όμως, παρέμεινε σταθερός στην αγάπη του προς τον «γλυκύτατο Ιησού» και έτσι οδηγήθηκε από τον έπαρχο στο Κουτζούκ Καραμάνι, τον τόπο της εκτέλεσης. Ενώ ήταν έτοιμος ο δήμιος να αποκεφαλίσει τον μάρτυρα, έφθασε αγγελιοφόρος του Βεζίρη και είπε μυστικά στον Ιορδάνη: «Ο Βεζίρης σε συμβουλεύει να λυπηθείς τη ζωή σου και πες φανερά ότι τουρκεύεις και έπειτα πήγαινε όπου θέλεις να ζήσεις χριστιανικά». Ο Ιορδάνης απάντησε: «Ευχαριστώ τον Βεζίρη, αλλά αυτό δεν θα το κάνω ποτέ». Έτσι ο δήμιος έκοψε το κεφάλι του ένδοξου αυτού μάρτυρα, στην Κωνσταντινούπολη στις 2 Φεβρουαρίου του 1650 μ.Χ. (κατ' άλλους το 1651 μ.Χ.). Τη νύκτα πήγαν οι συγγενείς και οι φίλοι του στον έπαρχο, και αφού του έδωσαν αρκετά χρήματα, πήραν το ιερό λείψανο του και το έθαψαν ευλαβικά στην τοποθεσία Μπέγιογλου.Το μαρτύριο του Αγιού συνέγραψαν ο Ι. Καρυοφύλλης, Μέγας Λογοθέτης της Μεγάλης Εκκλησίας και ο Μελέτιος Συρίγου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020201": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γαβριήλ ο Οσιομάρτυρας ο εν Κωνσταντινουπόλει",
|
||
"short": "Άγιος Γαβριήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γαβριήλ καταγόταν από την Αλλώνη της Προικονήσου. Έγινε μοναχός και υπηρετούσε σαν κήρυκας της ενορίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Κατηγορήθηκε σαν υβριστής της μουσουλμανικής θρησκείας, φυλακίστηκε και βασανίστηκε στην Κωνσταντινούπολη. Παρέμεινε όμως σταθερός στην πίστη του και επειδή δεν δέχτηκε να γίνει μουσουλμάνος, αποκεφαλίστηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1676 μ.Χ. Το λείψανο του Αγίου ρίχτηκε στη θάλασσα από τους Τούρκους. Το μαρτύριο του Αγίου συνέγραψε ο Ιωάννης Καρυοφύλλης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020202": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αγαθόδωρος",
|
||
"short": "Άγιος Αγαθόδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αγαθόδωρος μαρτύρησε στα Τύανα (σημερινή Nίδρα ή Nίγδελι) της Καππαδοκίας. Στην αρχή του ξερρίζωσαν τα δόντια, έπειτα του έκοψαν τη γλώσσα, και κατόπιν του αφαίρεσαν με ξυράφι το δέρμα. Αλλά η πίστη του προς τον Χριστό, έμεινε ακέραια και ακλόνητη, καταντροπιάζοντας τους άγριους βασανιστές. Τέλος πέθανε, αφού του διαπέρασαν τα μυαλά με πυρωμένα σουβλιά, από τα όποια όμως φλογερώτερος απέμεινε ο ζήλος της ευσέβειας και της αγάπης του προς τον Χριστό."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02020695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Απεκοής",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Παναγίας της Απεκοής (Υπακοής) φυλάσσεται στο ναό της Υπαπαντής της νήσου Καλύμνου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02020795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γουμενίσσης",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Παναγίας της Γουμενίσσης φυλάσσεται στην ομώνυμη μονή της πόλεως της Γουμένισσας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02020895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Κακιάς Μέλισσας",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Θεοτόκου Κακιάς Μέλισσας φυλάσσεται στο χωριό Λειβάδι Κυθήρων. Έχει την προσωνυμία αυτή, γιατί σε μια επιδρομή πειρατών στο νησί, με σκοπό να λεηλατήσουν τη μονή, παρουσιάσθηκε ξαφνικά ένα σμήνος μελισσών που επιτέθηκε στους πειρατές και τους ανάγκασε να υποχωρήσουν."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02020995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Υπαπαντής",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Παναγίας της Υπαπαντής φυλάσσεται στον ομόνυμο ναό της Καλαμάτας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02021095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Φλεβαριωτίσσης ή Λιβύης",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Παναγίας της Φλεβαριωτίσσης ή Λιβύης (καλείται έτσι επειδή έχει χρώμα σκούρο) φυλάσσεται στην Μεσαριά της νήσου της Αστυπάλαιας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02021195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Φλεβαριωτίσσης",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Παναγίας της Φλεβαριώτισσας φυλάσσεται στο ναό Αμπελακίων Σαλαμίνος και ονομάζεται έτσι, επειδή εορτάζει τον μήνα Φεβρουάριο ή, κατά μία άλλη εκδοχή, επειδή στο σημείο εκείνο είχε βρεθεί φλέβα νερού."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02021295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Χρυσαλινιωτίσσης",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Παναγίας της Χρυσαλινιώτισσας ή Αλινιώτισσας φυλάσσεται στον ομόνυμο ενοριακό ναό της Λευκωσίας Κύπρου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02021395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Μαρουλιανής",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Στο χωριό Οία της Σαντορίνης, στον οικισμό Φοινικιά υπάρχει η εκκλησία της «Παναγιάς της Μαρουλιανής». Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στη γιορτή της Υπαπαντής και κάθε χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου όπου και εορτάζει γίνεται ένα από τα ωραιότερα και μεγαλύτερα πανηγύρια της Οίας.Η προέλευση του ονόματος «Μαρουλιανή» στην γιορτή της Υπαπαντής φημολογείται ότι κρατά από τη Μικρά Ασία καθώς από διηγήσεις γερόντων λέγεται ότι τα πολύ παλιά χρόνια (γύρω στα 1800 μ.Χ.) σε αγροτικό προάστιο της Σμύρνης, Έλληνας αγρότης είχε βρει θαμμένο στο χωράφι του κάτω από τις ρίζες των μαρουλιών ένα μικρό ξύλινο εικόνισμα που απεικόνιζε την Υπαπαντή του Χριστού. Όταν αργότερα, με την σύσταση του Ελληνικού Κράτους, έφτασαν στη Σαντορίνη Μικρασιάτες πρόσφυγες (περί το 1840 μ.Χ.), έχτισαν την Εκκλησία της «Παναγιάς της Μαρουλιανής» σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02021495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Παναγίας της Θαλασσίτρας στην Μήλο",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Παναγιά η Θαλασσίτρια βρίσκεται στο Κάστρο, ακριβώς πάνω από τη Πλάκα, σε μια από τις ωραιότερες τοποθεσίες της νήσου. Είναι η προστάτρια των ναυτικών. Χρονολογείται στα 1738 μ.Χ. και κατά τη ανακαίνιση της ενώθηκε με το παρεκκλήσι της Παναγίας Ελεούσσας.Πάνω από τη πόρτα διακρίνεται το οικόσημο των Κρίσπι (Δούκες της Νάξου). Οι περισσότερες εικόνες που κοσμούν την εκκλησία είναι έργα του γνωστού Μήλιου καλλιτέχνη Εμμανουήλ Σκορδίλη και των μαθητών του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02024596": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ευθύμιος εκ Γεωργίας",
|
||
"short": "Όσιος Ευθύμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ευθύμιος (Κερεσελίντζε) καταγόταν από την Γεωργία και έζησε μεταξύ του 19ου και του 20ου αιώνα μ.Χ. Έγινε μοναχός και η αγιότητα του βίου του γρήγορα τον έκανε ξακουστό στην περιοχή της Γεωργίας. Καθημερινά εξομολογούσε εκατοντάδες ανθρώπους, που προσέτρεχαν κοντά του για να καταθέσουν τον πόνο της ψυχής τους και την αστοχία της ελευθερίας τους. Κατά την περίοδο του σοβιετικού καθεστώτος ο Όσιος διέσωσε πολλά χειρόγραφα των αρχαίων Γεωργιανών εκκλησιαστικών ύμνων. Έζησε θεοφιλώς και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Αδριανός και Εύβουλος",
|
||
"short": "Άγιοι Αδριανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί μάρτυρες κατάγονταν από τη χώρα Βανέα (δηλαδή τη χώρα της Αρμενίας γύρω από τη λίμνη Βαν). Αυτοί λοιπόν, θέλησαν να δουν από κοντά τους Μάρτυρες και Ομολογητές του Χριστού της Καισαρείας και γι' αυτό αναχώρησαν για την πόλη αυτή. Εκεί φανερώθηκαν ότι είναι Χριστιανοί και αμέσως οδηγήθηκαν στον άρχοντα Φιρμιλιανό, όπου με πολύ θάρρος ομολόγησαν τον Χριστό. Τότε τους έδειραν ανελέητα στη ράχη και τα πλευρά. Αλλά και πάλι, όταν για δεύτερη φορά οδηγήθηκαν στον άρχοντα, ομολόγησαν τον Χριστό. Εξοργισμένος ο άρχοντας, τους έριξε τροφή στα θηρία. Και ο μεν Αδριανός, θηριομάχησε με λιοντάρι και επειδή στάθηκε αβλαβής, αποκεφαλίσθηκε. Την ίδια ακριβώς διαδικασία υπέστη και ο Εύβουλος, το τέλος και αυτού ήταν ο αποκεφαλισμός. Έτσι και οι δύο μαζί πήραν τα αμάραντα στεφάνια της αιώνιας δόξας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02030395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Σταμάτιος και Ιωάννης οι αυτάδελφοι και ο συνοδίτης αυτών Νικόλαος οι Νεομάρτυρες εκ Σπετσών",
|
||
"short": "Άγιοι Σταμάτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Νεομάρτυρες Σταμάτιος, Ιωάννης και Νικόλαος κατάγονταν από τις Σπέτσες και μαρτήρησαν υπέρ του Ονόματος του Χριστού στη Χίο, το έτος 1822 μ.Χ. Από αυτούς οι δύο πρώτοι, ο Σταμάτιος και ο Ιωάννης, ήσαν αδελφοί. Ο πατέρας τους ονομαζόταν Θεόδωρος Γκίνης και η μητέρα τους Ανέζω.Κατά το έτος 1822 μ.Χ. οι Άγιοι ξεκίνησαν το ταξίδι τους για την Κωνσταντινούπολη μαζί με άλλους πέντε ναυτικούς, που ασχολούνταν με το εμπόριο, μεταξύ των οποίων ήταν και ο συναθλητής αυτών Νικόλαος. Η σφοδρή θαλασσοταραχή τους ανάγκασε να προσαράξουν απέναντι από τη Χίο, σε παραλία της Μικρασιατικής γης που ονομαζόταν Τσεσμέ. Αφού εξήλθαν στην ξηρά, φοβούμενοι τους Τούρκους, εμπιστεύτηκαν την ζωή τους σε κάποιον Χριστιανό, τον οποίο παρακάλεσαν να μεριμνήσει, δίδοντάς του αμοιβή για την εξεύρεση υλικών, προκειμένου να επισκευάσουν τα χαλασμένο πλοιάριό τους. Όμως αυτός τους πρόδωσε στον αγά και οδήγησε εναντίων τους, τους Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι τους κατεδίωξαν. Από τους επτά οι δύο φονεύθηκαν, άλλοι δε δύο έφυγαν διά θαλάσσης. Οι Οθωμανοί, εξαγριωμένοι, συνέλαβαν τους δύο αδελφούς, Σταμάτιο και Ιωάννη και τον γέροντα πλοίαρχο Νικόλαο. Ο πασάς, αφού τους ανέκρινε, έδωσε εντολή να φυλακίσουν τους δύο αδελφούς και να αποκεφαλίσουν το Νικόλαο στην εκτός του κάστρου πεδιάδα.Οι Τούρκοι προέτρεπαν το Νικόλαο να αλλαξοπιστήσει, για να γλυτώσει τον θάνατο και να κερδίσει την ζωή, εκείνος όμως απάντησε με θάρρος ότι δεν αρνείται την πίστη του. Έτσι, ομολογώντας τον Χριστό, δέχθηκε το στεφάνι του μαρτυρίου, αφού απέκοψαν την τίμια κεφαλή αυτού.Οι Τούρκοι προσπάθησαν να εξισλαμίσουν και τους δύο αδελφούς. Παρά τις μεθοδικές και επίμονες προσπάθειες αυτών, επί επτά συνεχείς ημέρες, δεν κατάφεραν τίποτε. Οι Μάρτυρες βρήκαν την ευκαιρία και απέστειλαν κρυφά έγγραφη την εξομολόγησή τους προς τον Μητροπολίτη Χίου, ο οποίος τους έδωσε την ευλογία του, για να προχωρήσουν προς τον δρόμο του μαρτυρίου με πνευματική ανδρεία. Κοινωνήσαντες δε των Αχράντων Μυστηρίων, των οποίων την αποστολή οικονόμησε ο Επίσκοπος διά γυναικός , ήσαν έτοιμοι για την μεγάλη θυσία. Προσαχθέντες ενώπιον του πασά, διεκήρυξαν και πάλι την ακλόνητη πίστη τους στον Χριστό και πορευόμενοι προς το μαρτύριο φώναξαν προς το πλήθος: «Χριστιανοί είμεθα, για τον Χριστό πηγαίνουμε στον θάνατο». Έτσι δέχθηκαν τους στέφανους του μαρτυρίου, αποκεφαλισθέντες, ο μεν νεομάρτυρας Σταμάτιος σε ηλικία 18 ετών, ο δε νεομάρτυρας Ιωάννης σε ηλικία 22 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020304": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ανσέριος Απόστολος της Δανίας και της Σκανδιναβίας",
|
||
"short": "Όσιος Ανσέριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ανσέριος γεννήθηκε στην Πικαρδία στις αρχές του 9ου αιώνα μ.Χ. Έμεινε ορφανός και ανατράφηκε στο μοναστήρι της Κορβίας, όπου και έγινε μοναχός και έλαβε την εντολή να εργασθεί ιεραποστολικά στους λαούς που δεν είχαν γνωρίσει τον Χριστό. Ο Άγιος κήρυξε τον λόγο του Θεού στις χώρες τις Βαλτικής. Λίγο αργότερα εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος των νέων χωρών, στις οποίες εργάζεται ιεραποστολικά, με έδρα το Αμβούργο. Το ιεραποστολικό έργο συνεχίζεται μέσα από την άσκηση, την προσευχή, την ποιμαντική δράση και τη φιλανθρωπία.Όταν, το έτος 845 μ.Χ., το Αμβούργο καταλαμβάνεται από τους Νορμανδούς, ο Άγιος Ανσέριος αναγκάζεται να εγκαταλείψει την έδρα του προσωρινά και να περιοδεύσει στις χώρες του Βορρά. Μετά δύο χρόνια, επέστρεψε στην έδρα του, που τώρα είχε συνενωθεί με την πόλη της Βρέμης, μετά από απόφαση της Συνόδου της Μαγεντίας. Ο Άγιος συνεχίζει την ιεραποστολική δραστηριότητά του και βαπτίζει Χριστιανό τον βασιλέα της Δανίας Χόριχ και τον διάδοχό του που ήταν ειδωλολάτρης και είχε κινήσει διωγμό εναντίων των Χριστιανών.Ο Όσιος Ανσέριος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 865 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020307": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Λαυρέντιος Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας",
|
||
"short": "Άγιος Λαυρέντιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Λαυρέντιος (Laurence) ήταν Αγγλοσάξονας και έζησε περί τα μέσα του 6ου και τις αρχές του 7ου αιώνα μ.Χ. Συνόδευσε τον Άγιος Αυγουστίνο (τιμάται 26 Μαΐου) και εργάσθηκε για την διάδοση της Ορθοδόξου πίστεως στη νότια Αγγλία. Ο Άγιος διαδέχθηκε στη θέση του Αρχιεπισκόπου Καντουαρίας, τον Άγιο Αυγουστίνο και παρέμεινε στον θρόνο μέχρι της κοιμήσεώς του, το έτος 619 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020309": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιάκωβος Αρχιεπίσκοπος Σερβίας",
|
||
"short": "Άγιος Ιάκωβος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιάκωβος έζησε στην Σερβία και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος αυτής κατά τον 13ο αιώνα μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02030995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Κελερίνος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Κελερίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγος Κελερίνος καταγόταν από την Αφρική. Κατά τον διωγμό των Χριστιανών επί αυτοκράτορα Δεκίου (249-251 μ.Χ.) βρισκόταν στην Ρώμη, όπου συνελήφθη και ερρίφθη σε σκοτεινή φυλακή, από την οποία όμως απολύθηκε και επανήλθε στην Καρχηδόνα. Εκεί ο Άγιος Κυπριανός τον χειροτόνησε διάκονο. Ο Πάπας Ρώμης Κορνήλιος (251-253 μ.Χ.) και ο ιερός Αυγουστίνος εγκωμιάζουν τον Άγιο Κελερίνο, ο οποίος είναι άγνωστο πότε κοιμήθηκε. Τιμάται ως Μάρτυς για τις κακουχίες του στη Ρώμη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020310": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Παύλος και Σίμων οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Παύλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Παύλος και Σίμων μαρτύρησαν διά ξίφους. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων Μαρτύρων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020311": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σάββας ο Πνευματικός",
|
||
"short": "Όσιος Σάββας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστος ο τόπος καταγωγής του Οσίου Σάββα. Ασκήτεψε στην ιερά μονή του Τιμίου Προδρόμου της νήσου των Ιωαννίνων περί τα μέσα του 15ου αιώνα μ.Χ. και υπήρξε πνευματικός καθοδηγητής των Οσίων Νεκταρίου και Θεοφάνους των Αψαράδων (τιμούνται 17 Μαΐου). Ήταν γόνος αρχοντικής οικογένειας και από μικρή ηλικία αγάπησε την πτωχεία του Ιησού Χριστού και έζησε μέχρι την τελευταία του πνοή ως ένας ταπεινός και πτωχός ερημίτης. Ποτέ δεν είδαν τον Όσιο να θυμώσει, να κατακρίνει και να μνησικακεί, ενώ η καρδιά του πλημμύριζε από ταπείνωση, για την οποία ο ίδιος έλεγε: «Η ταπεινοφροσύνη είναι η πέτρα η στερεά και άρρηκτη επί της οποίας οικοδομείται η πνευματική ζωή».Ο ασκητικός του βίος ήταν πολύ αυστηρός. Κάθε βράδυ προσευχόταν μέχρι το πρωί. Η τροφή του ήταν ελάχιστη και λιτή. Κρέας, ψάρι και τυρί δεν δέχθηκε ποτέ στο τραπέζι του, ενώ ποτέ δεν έριξε στο φαγητό του σταγόνα από λάδι.Ο Όσιος Σάββας κοιμήθηκε με ειρήνη το 1505 μ.Χ. Όταν παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, άρρητη ευωδία ανέβλυσε από το τίμιο σκήνωμά του. Ο Όσιος ενταφιάσθηκε στη μονή του Τιμίου Προδρόμου της νήσου των Ιωαννίνων. Στη μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Ρουσάνου Μετεώρων φυλάσσεται με ευλάβεια ιερό λείψανο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02031200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κλαύδιος",
|
||
"short": "Όσιος Κλαύδιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Κλαύδιος απεβίωσε ειρηνικά. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02031695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Παύλος εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Παύλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Παύλος, μαθητής του Αγίου Παϊσίου (Βελιτσκόφσκυ) ασκήτεψε στη μονή Σιμονώφ της Ρωσίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1825 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020401": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιωάννης επίσκοπος Ειρηνουπόλεως",
|
||
"short": "Όσιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιωάννης ήταν Επίσκοπος Ειρηνουπόλεως (η Ειρηνούπολη, πόλη Βυζαντινή, ήταν κοντά στον ποταμό Σάρο και το βουνό Ταύρος της Τραχείας Κιλικίας) και ένας από τους τριακόσιους δέκα οκτώ (318) Αγίους Πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου, που συνήλθε στη Νίκαια της Βιθυνίας, το έτος 325 μ.Χ., για να καταδικάσει τις αιρετικές δοξασίες του Αρείου. Ο Όσιος Ιωάννης κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02040397": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόκτιστος",
|
||
"short": "Άγιος Θεόκτιστος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστο πότε και που μαρτύρησε ο Άγιος Θεόκτιστος. Οι Συναξαριστές αναφέρουν ότι ετελειώθη διά ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020405": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωσήφ ο Χαλεπλής",
|
||
"short": "Άγιος Ιωσήφ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωσήφ καταγόταν από το Χαλέπιο και οι Τούρκοι, επειδή ήταν ευσεβής, τον συκοφάντησαν ότι δήθεν είπε θα γίνει Τούρκος. Μπροστά στις υποσχέσεις και τις κολακείες του κριτή, ο Ιωσήφ παρέμεινε αμετάθετος στην πίστη του και με θάρρος ήλεγξε τη μουσουλμανική θρησκεία. Αφού αποδείχθηκε ακλόνητος και αμετάπειστος στις απόπειρες των Τούρκων να τον άλλαξοπιστήσουν, δέχτηκε το στεφάνι του μαρτυρίου με αποκεφαλισμό στις 4 Φεβρουαρίου 1686 μ.Χ.Ο υπ' αριθ. 2142 (129) κώδικας του XVIII αιώνος της Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, εδάφ. 23, αναφέρει το μαρτύριο του Αγίου στις 17 Φεβρουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020407": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιοι Ευάγριος και Σίος εκ Γεωργίας",
|
||
"short": "Όσιοι Ευάγριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Βλέπε 4 Ιανουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02041095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Νικήτας «ο εν τοις Πυθίοις»",
|
||
"short": "Όσιος Νικήτας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Νικήτας είναι άγνωστος στους Συναξαριστές. Μνημονεύεται στο Βυζαντινό Εορτολόγιο του Μανουήλ Γεδεών ως ασκητής Όσιος εν τοις Πυθίοις (το σημερινό Κουρί) προ των εικονομαχιών. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02041100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιάσιμος ο Θαυματουργός",
|
||
"short": "Όσιος Ιάσιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Στον Όσιος Ιάσιμος ο Άγιος Θεός χάρισε το χάρισμα της θαυματουργίας και πολλούς θεράπευσε για τη δόξα του Θεού. Ο Όσιος Ιάσιμος κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02041495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Δοσιθέα Βασίλισσα της Ρωσίας",
|
||
"short": "Αγία Δοσιθέα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Δοσιθέα κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1810 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02041595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Τσικνοπέμπτη",
|
||
"short": "Τσικνοπέμπτη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (οι τρεις εβδομάδες που συμπεριλαμβάνονται στο τριώδιο είναι, η Απολυτή ή Προφωνή, η Απόκρεω και η Τυροφάγος). Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας (Απολυτή) σταματούσε η συνηθισμένη νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής, ενώ στη δεύτερη εβδομάδα (απόκρεω) ίσχυε η νηστεία, έτσι η Τσικνοπέμπτη αποκτούσε ιδιαίτερη σημασία και εθεωρείτο εορτάσιμη ημέρα και το τραπέζι ήταν γιορτινό. Ονομάζεται τσικνοπέμπτη γιατί την ημέρα αυτή το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα ή τηγανισμένο, δυο τρόποι μαγειρέματος που βγάζουν έντονη τσίκνα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020504": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεοδόσιος ὁ ἐξ Ἀντιοχείας",
|
||
"short": "Όσιος Θεοδόσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Θεοδόσιος καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και ήταν τέκνο πλουσίων και επίσημων γονέων. Τον ενέπνεε όμως ευσέβεια θερμή και ιερός πόθος να ακολουθήσει την οδό της μοναχικής πολιτείας. Γι' αυτό αναχωρήσει για την Κιλικία. Μόλις βρήκε στα όρη της πόλεως Ρώσου κάποιο δασώδες φαράγγι, κατασκεύασε εκεί έναν πολύ μικρό οικίσκο, όπου και έστησε την κατοικία του.Στον τόπο αυτό ο Όσιος ζούσε στη μόνωση και διεξήγαγε τους πνευματικούς και ασκητικούς του αγώνες με νηστείες και αγρυπνίες. Κάποιες φορές μετέβαινε και στα πλησιόχωρα χωριά αναζητώντας ψυχές προς τις οποίες έφερνε την παρηγοριά της πίστεως και της ελπίδας.Όταν τα μέρη εκείνα κατέλαβαν οι Σαρακηνοί, ο Όσιος Θεοδόσιος επανήλθε στην Αντιόχεια, όπου έχτισε μια μικρή καλύβα, στην οποία ζούσε με άλλους αδελφούς. Το Συναξάρι του αναφέρει ότι κοιμόταν στη γη, φορούσε ένα τρίχινο ένδυμα και έφερε στο λαιμό του, στη μέση και στα χέρια του βαριά σήμερα. Ο Θεός που έβλεπε των ασκητικό του αγώνα και άκουγε τις προσευχές του, του χάρισε το χάρισμα της θαυματουργίας.Ο Όσιος Θεοδόσιος κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02050695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σάββας ἐκ Σικελίας",
|
||
"short": "Όσιος Σάββας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Σάββας γεννήθηκε κατά το πρώτο ήμισυ του 10ου αιώνα μ.Χ. στη Σικελία από γονείς ευσεβείς και ενάρετους, τον Χριστόφορο και την Καλή. Εκάρη Μοναχός στη μόνη του Αγίου Φιλίππου, όπου μόναζαν ο πατέρας του, Χριστόφορος, και ο αδελφός του, Μακάριος. Όταν έγινε η επιδρομή των Σαρακηνών στη Σικελία ο Άγιος με τον πατέρα του και τον αδελφό του κατέφυγε στην Καλαβρία και εκεί ίδρυσε την μόνη των Αρχαγγέλων, στην οποία έγινε και ηγούμενος. Αλλά και πάλι αναγκάστηκε να φύγει από τη μόνη λόγω της επιδρομής των Σαρακηνών στην περιοχή της Καλαβρίας. Έτσι, κατέφυγε σε περιοχή κοντά στον ποταμό Σίγνιο, όπου ίδρυσε την μόνη του Αγίου Λαυρεντίου. Μετά την κοίμηση του πατέρα του της, ο Όσιος ανέλαβε τη διοίκηση της μόνης. Η Αγιότητα του βίου του τον κατέστησε γνωστό σε όλη την Ιταλία, γι' αυτό και επονομάστηκε Σάββας ο νεότερος.Ο Όσιος Σάββας κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 995 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02050895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της αναζητήσεως των απολωλότων, εν Ρωσία",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η θαυματουργός και ιερά εικόνα της Παναγίας, που ονομάζεται «Ἡ τῶν ἀπολωλότων ἀναζήτησις», τιμάται ήδη από τον 6ο αιώνα μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Η Παναγία, κατά την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, έσωσε από την κόλαση τον μοναχό Θεόφιλο από την Εκκλησία των Αδάνων της Μικράς Ασίας, ο οποίος μετανόησε. Η εικόνα της Παναγίας βρίσκεται σήμερα στο ναό της Αναστάσεως της Μόσχας, που επονομάζεται Σλοβούσκυ και θαυματουργεί."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02050995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Σικελιωτίσσης εν Ντιβνογκόρσκ της Ρωσίας",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η ιερά εικόνα της Παναγίας της Σικελιώτισσας φυλάσσεται στη μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ντιβνογκόρσκ της Ρωσίας. Την επωνυμία «Σικελιώτισσα» έλαβε από τον τόπο προελεύσεώς της, εφόσον, κατά την παράδοση, δύο ευσεβείς Έλληνες μοναχοί, ο Ξενοφών και ο Ιωάννης, τη μετέφεραν από τα θεία υψώματα της Σικελίας, πιθανώς κατά τα τέλη του 15ου αιώνα μ.Χ. Οι δύο γέροντες ίδρυσαν μονή κοντά στον ποταμό Δον και έζησαν μέχρι της αποπερατώσεώς της στα σπήλαια των ασβεστογενών βράχων της λοφώδους εκείνης περιοχής.Επί της εικόνος αναπαριστάται η Θεοτόκος καθήμενη επί νεφελών να κρατά λευκό ανθισμένο κρίνο στο δεξί της χέρι και το Θείο Βρέφος με το αριστερό αυτής καθήμενο στα γόνατά της. Το Βρέφος κρατά με τη σειρά του κρίνο στο αριστερό χέρι και ευλογεί με το δεξιό. Γύρω από την κεφαλή της Παναγίας αναπαρίστανται οκτώ άγγελοι σε στάση ικεσίας και γονυκλισίας. Άνωθεν της κεφαλής της Θεοτόκου ιστορείται το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς.Η εικόνα της Παναγίας έχει επιτελέσει πολλά θαύματα και τιμάται ιδιαίτερα από το έτος 1831 μ.Χ., οπότε και κατέπαυσε θαυματουργικά την επιδημία χολέρας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020525": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αντώνιος ο Αθηναίος",
|
||
"short": "Άγιος Αντώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυρας Αντώνιος γεννήθηκε στην Αθήνα από φτωχούς και αφανείς γονείς, τον Μήτρο και την Καλομοίρα. Σε ηλικία 12 ετών άρχισε να εργάζεται, για να βοηθήσει την οικογένειά του, σε Τούρκους που είχαν έλθει από την Αλβανία. Σε ηλικία 16 ετών επωλήθη υπό των αυθεντών του σε κάποιος Αγαρηνούς της Πελοποννήσου, οι οποίοι τον αγόρασαν με σκοπό να τον βασανίσουν, για να τον εξισλαμίσουν. Επειδή δεν κατάφεραν να κάνουν τον Άγιο να αλλαξοπιστήσει, τον πούλησαν σε άλλους σκληρότερος Τούρκους. Μεταπωληθείς πέντε φορές σε σκληρότερου αυθέντες, σε διάφορους τόπους, παρέμενε πάντοτε με πνευματική ανδρεία και γενναιότητα ψυχής πιστός στην πατρώα ευσέβεια. Τελικά αγοράσθηκε αντί 400 γροσσίων από έναν Ορθόδοξο Χριστιανό και έτσι εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Στο εργαστήριο που δούλευε αναγνωρίσθηκε από κάποιον Τούρκο, που κάποτε στο παρελθόν τον είχε αγοράσει ως δούλο, ο οποίος τον κατηγόρησε ότι ενώ είχε προηγουμένως δεχθεί, τώρα αποκήρυσσε τον Ισλαμισμό. Τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν ενώπιον του κριτού Μουράτ Μουλάν, ο οποίος με κολακείες και απειλές προσπάθησε να τον κάνει να αλλαξοπιστήσει. Τότε ο Άγιος Αντώνιος του απάντησε: «Μην νομίζεις ότι θα καταφέρεις να με αποτρέψεις από την πίστη μου στον Χριστό με τα φοβερίσματά σου. Γι' αυτό βασάνισε, μαστίγωσε και κατά τεμάχισε το σώμα μου και επινόησε και κανέναν άλλον καινούργιο και φοβερότερο θάνατο, επειδή περισσότερο υπάρχει περίπτωση εσύ να γίνεις Χριστιανός παρά εγώ να αρνηθώ τον Χριστό και να μην ομολογώ Αυτόν Υιόν του Θεού και αληθινό Θεό».Ο κριτής συγκινημένος από την παρρησία του Νεομάρτυρα, προσπάθησε να τον αθωώσει. Επειδή όμως, φοβήθηκε τους ψευδομάρτυρες, τον απέστειλε στον βεζίρη Μεχμέτ Πασσά, αφού του διεμήνυσε τα περί της αθωότητας του Αγίου. Ο βεζίρης, πεισθείς για την αθωότητα του Αγίου, για να αποφύγει την οργή του πλήθους, έδωσε εντολή να τον φυλακίσουν. Όμως το μαινόμενο πλήθος κατηγόρησε τον βεζίρη στον σουλτάνο Χαμίτ τον Α' (1774 - 1789 μ.Χ.) για δωροδοκία και έτσι εκείνος έδωσε εντολή να αποκεφαλίσουν τον Άγιο. Ο Μάρτυρας, αφού διετράνωσε και πάλι την πίστη του στον Χριστό, δέχθηκε το αμαράντινο στέφανο της δόξας, αποκεφαλισθείς το έτος 1774 μ.Χ, ημέρα Τετάρτη, στην περιοχή Ακ - Σεράι της Κωνσταντινουπόλεως."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02055597": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Πολύευκτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως",
|
||
"short": "Όσιος Πολύευκτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Πολύευκτος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και σε νεαρή ηλικία έγινε Μοναχός σε μονή της νήσου Πρώτης. Ζούσε με απλότητα και εγκράτεια και πολλές φορές τρεφόταν με ένα κομμάτι ξερό ψωμί, για να θρέψει τους φτωχούς. Ήταν κάτοχος μεγάλης θεολογικής παιδείας και διακρινόταν για τη σεμνότητα του, το ήθος του, την εγκράτεια και αντικειμενικότητα του χαρακτήρα του. Πολλοί μάλιστα παρομοίαζαν με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.Όταν τον Απρίλιο ο έτους 956 μ.Χ. απεβίωσε ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Θεοφύλακτος (931 - 956 μ.Χ.), ο Άγιος Πολύευκτος χειροτονήθηκε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Το 957 μ.Χ. βάπτισε στην Κωνσταντινούπολη την Ρωσίδα η ηγεμονίδα Όλγα, η οποία, όπως λέγεται από μερικούς, ονομάστηκε Ελένη (βλέπε 11 Ιουλίου).Ο Άγιος Πολύευκτος ήταν κανόνας αρετής και ευσέβιας. Γι' αυτό και δεν φοβήθηκε να ελέγξει τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά (963 - 969 μ.Χ.), όταν αυτός αποφάσισε να νυμφευθεί τη βασίλισσα Θεοφανώ, χήρατου αυτοκράτορα Ρωμανού του Β' (959 - 963 μ.Χ.). Επειδή μάλιστα ο γάμος είχε τελεσθεί κρυφά από τον Άγιο, αυτός αρνήθηκε να δεχθεί τον βασιλιά στη Θεία Λειτουργία που έγινε στην Αγία Σόφια. Όμως, στη συνέχεια ο Άγιος Πολύευκτος έδωσε τη συγχώρεση και τη συναίνεση του, για να οικονομήσει τα πράγματα και να μην οδηγήσει το κράτος σε χάος.Ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς έπεσε θύμα άγριας δολοφονίας. Και η πράξη αυτή φαινόταν ακόμη πιο στυγερή, ένεκα του ότι συμμετείχε και την διευκόλυνε η βασίλισσα Θεοφανώ. Ο Άγιος Πολύευκτος καταταράχθηκε για την τρομερή και ανοσία κακουργία. Όταν, λοιπόν, μετά από επτά μέρες από της αναρρήσεώς του στον αυτοκρατορικό θρόνο, ο Ιωάννης Α' ο Τσιμισκής (969 - 976 μ.Χ.) προσήλθε στον ναό της Άγια Σόφιας, για να στεφθεί από τον Πατριάρχη, ο Άγιος δεν του επέτρεψε να εισέλθει στο ιερό και απαίτησε προηγουμένως να εκπληρωθούν υπό του βασιλέως τρεις όροι. Ο πρώτος ήταν να εκδιωχθεί από τα ανάκτορα η Θεοφανώ. Ο δεύτερος όρος ήταν να υποδείξει και να τιμωρήσει τον αυτουργό του φόνου του Νικηφόρου Φωκά, και ο τρίτος όρος, να ανακαλέσει τα θεσπίσματα του Νικηφόρου Φωκά περί των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Έτσι, ο Άγιος Πολύευκτος εξασφάλισε στην εκκλησία την αληθινή ελευθερία και της έδωσε το δικαίωμα της ενέργειας κατά των υπερβάσεων των πολιτικών αρχόντων, όταν αυτές βλάπτουν την Εκκλησία και σφαγιάζουν τις παραδόσεις του λαού του θεού.Η αγάπη του Αγίου προς το μοναχισμό και την να ασκητική ζωή εκφράστηκε και διά της ιδρύσεως, επί των ημερών του, των μονών Μέγιστης Λαύρας και Ιβήρων στο Άγιο Όρος.Ο Άγιος Πολύευκτος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 970 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020603": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιάκωβος",
|
||
"short": "Όσιος Ιάκωβος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Για τον Όσιο Ιάκωβο μας αναφέρει ο Θεοδώρητος Κύρου, που τον γνώρισε προσωπικά. Καταγόταν από την πόλη Κύρου και στην αρχή ασκήθηκε μέσα σ' ένα στενότατο κελί. Έπειτα ανέβηκε σ' ένα βουνό, κοντά στην πόλη Κύρου, όπου βάδισε τον ασκητικό δρόμο με αυστηρότητα. Στο όνομα της ακτημοσύνης δεν έκτισε ποτέ καλύβη. Προσευχόταν στο ύπαιθρο, όρθιος και με σιδερένια βάρη επάνω του. Η δε νηστεία του ήταν αυστηρότατη. Έτσι καλά αφού αγωνίστηκε, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Θεό."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020605": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Άμανδος Επίσκοπος Μάαστριχτ",
|
||
"short": "Άγιος Άμανδος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Άμανδος γεννήθηκε κοντά στην Ακυϊτανία περί τα τέλη του 6ου αιώνα μ.Χ. και σπούδασε θεολογία στη Ρώμη. Από νεαρή ηλικία μόνασε σε μοναστήρι της νήσου Γιε. Επειδή ο πατέρας του δεν ήθελε να γίνει ο υιός του μοναχός και του έφερνε εμπόδια, ο Άγιος κατέφυγε στην πόλη Τουρ, όπου ήταν επί δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια έγκλειστος σε ένα κελί στα τείχη της πόλεως. Σε ένα προσκύνημά του στους τάφους των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στη Ρώμη, είδε σε όραμα τον Απόστολο Πέτρο, ο οποίος του φανέρωσε ότι το θέλημα του Θεού είναι να κηρύξει ο Άγιος το Ευαγγέλιο στους λαούς της Βελγικής. Γι' αυτό επέστρεψε στην πόλη Μπουρζ, όπου χειροτονήθηκε Επίσκοπος και άρχισε την ιεραποστολική του δράση στους λαούς της Γάνδης, της Φλάνδρας, των Πυρηναίων και της Γασκώνης.Μετά από το δεύτερο προσκύνημά του στη Ρώμη, στους τάφους των Αγίων Αποστόλων, εξελέγη το έτος 647 μ.Χ. Επίσκοπος της πόλεως Μάαστριχτ. Εκεί εργάσθηκε για την εξημέρωση των ηθών και των εθίμων των εθνικών λαών και πολλές φορές έσωσε, με την προσευχή του, το ποίμνιό του από φυσικές καταστροφές. Με την ευλογία του Αγίου Μαρτίνου, Πάπα Ρώμης (βλέπε 13 Απριλίου), συνεκάλεσε τοπικές Συνόδους κατά της αιρέσεως του Μονοθελητισμού.Μετά από τόσα χρόνια ιεραποστολικής δράσεως και διακονίας, ο Άγιος Άμανδος, αφού ενθρόνισε ως διάδοχό του τον Άγιο Ρεμάκ, παραιτήθηκε από τον Επισκοπικό θρόνο. Συνέχισε όμως το κηρυκτικό έργο του, το οποίο τελείωσε στη Γασκώνη και κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη στη μονή του Ελνόν, το έτος 680 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020606": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αρσένιος ο εκ Γεωργίας",
|
||
"short": "Όσιος Αρσένιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αρσένιος του Ικαλτοέλι έζησε μεταξύ του 11ου και 12ου αιώνα μ.Χ. στη Γεωργία. Σπούδασε στη θεολογική ακαδημία του Ικάλτο και γνώρισε τη βυζαντινή παράδοση από την παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη.Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 1127 μ.Χ. στη Γεωργία."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02060895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιωάννης ὁ ἐν Λυκῷ",
|
||
"short": "Όσιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιωάννης ήταν στις αρετές περιβόητος και τόσο θαυμάσιος, ώστε αν και αγωνιζόταν μέσα σε μεγάλους Όσιους, τους ξεπέρασε με την αγγελική πολιτεία του.Έζησε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. και κατοικούσε στα μέρη της Θηβαΐδας κοντά στην πόλη Λυκώ. Η Λυκώ ήταν πόλη της Θηβάίδας, περιοχή της Άνω Αιγύπτου, που είχε πρωτεύουσα την Θήβα. Ο Ιωάννης γνώρισε τις περισσότερες παγίδες του σατανά, αλλά με τη μεγάλη του αρετή, άσκηση και με τη χάρη του Θεού τις ξεπέρασε. Ο Ιωάννης είχε αξιωθεί από τον Θεό και το χάρισμα να θεραπεύει θαυματουργικά ασθένειες και απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020610": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Φαύστος, Βασίλειος και Σιλουανός",
|
||
"short": "Άγιοι Φαύστος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Φαύστος, Βασίλειος και Σιλουανός ήταν αδελφικοί φίλοι, νέοι στην ηλικία και μαρτύρησαν δια ξίφους.Ίσως είναι οι ίδιοι με τους Άγιους Φαύστο, Βασίλειο και Λουκιανό που εορτάζουν στις 25 Οκτωβρίου αφού έχουν το ίδιο δίστιχο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02061095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μακάριος",
|
||
"short": "Όσιος Μακάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του Οσίου Μακαρίου αναφέρεται στο Βυζαντινό Εορτολόγιο του Γεδεών (σελ. 219) αλλά είναι άγνωστος στους Συναξαριστές. Λέγεται ότι καταγόταν από τη Σαμψούντα και μετά τον θάνατο της συζύγου του έφυγε στο Λάτρο όρος και στην εκεί Μονή εκάρη μοναχός. Κατόπιν πήγε στη Μονή του Κρίτζους και τελευταία στην Κωνσταντινούπολη, στη Μονή της Θεοτόκου του Καλλίου (στα μέσα του 14ου αιώνα μ.Χ.), όπου οσιακά αφού έζησε απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02061395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Δαμασκηνός ο Ιερομάρτυρας ο Σιναΐτης",
|
||
"short": "Άγιος Δαμασκηνός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Δαμασκηνός (Τζαγκάρης) ήταν αδελφός στη μονή Σινά και μαρτύρησε από τους Μεζένιδες το 1623 μ.Χ. έξω από τη μάνδρα της μονής."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02061495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αρτέμιος ο Ιερομάρτυρας ο Σιναΐτης",
|
||
"short": "Άγιος Αρτέμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν αδελφός της μονής Σινά και διακονούσε στο μετόχι της μονής στην Αγία Τριάδα Ηρακλείου της Κρήτης. Ο Άγιος ήταν μέλος της συνοδείας του ιερομάρτυρα Νεοφύτου του Σιναΐτου (τιμάται 20 Δεκεμβρίου) και μαρτύρησε το έτος 1822 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020702": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Απρίων Επίσκοπος Κύπρου",
|
||
"short": "Άγιος Απρίων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Απρίων (ή Ευπρίων), Επίσκοπος Κύπρου, που αναφέρεται στο Συναξάρι της Κωνσταντινουπόλεως, κοιμήθηκε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020703": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Πέτρος «ὁ ἐν Μονεβάτοις ἀγωνισάμενος»",
|
||
"short": "Όσιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Πέτρος ήταν μοναχός και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02070595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Χίλιοι Τρεις Μάρτυρες που μαρτύρησαν στη Νικομήδεια",
|
||
"short": "Άγιοι Χίλιοι"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες ανήκαν στην υπηρεσία των τεσσάρων εκείνων προτικτόρων και Ρωμαίων αξιωματούχων, οι οποίοι, ύστερα από εντολή του αυτοκράτορα, συνέλαβαν τον Άγιο Ιερομάρτυρα Πέτρο, Αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας και απέκοψαν την τίμια κεφαλή αυτού (τιμάται 24 Νοεμβρίου).Όταν οι κύριοι αυτών, μετά το μαρτυρικό θάνατο του Ιερομάρτυρα Πέτρου, έγιναν Χριστιανοί και μαρτύρησαν, τότε και αυτοί μετανόησαν και πίστεψαν στον Χριστό μαζί με τα μέλη των οικογενειών τους. Έτσι, προσήλθαν στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, που βρισκόταν στη Νικομήδεια και ομολόγησαν τον Χριστό. Ο αυτοκράτορας έδωσε την εντολή στους στρατιώτες να τους εκτελέσουν διά ξίφους. Μέχρι τον θάνατό τους οι Μάρτυρες παρέμειναν άφοβοι και χαρούμενοι και έτσι κέρδισαν με το αίμα τους, τους αμαράντινους στεφάνους της αιώνιας ζωής."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020707": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι έξι Μάρτυρες καταγόμενοι από τη Φρυγία",
|
||
"short": "Άγιοι έξι"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι έξι Μάρτυρες μαρτύρησαν διά πυρός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020708": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας εξ Αλικιανού της Κυδωνίας Κρήτης",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1846 μ.Χ. στο χωριό Αλικιανό της επαρχίας Κυδωνίας της Κρήτης. Ο πατέρας του, που ήταν ιερεύς, ονομαζόταν Νικόλαος Δεβόλης και η μητέρα του Αικατερίνη.Κατά την επανάσταση του έτους 1866 μ.Χ. στην Κρήτη, ο Άγιος συνελήφθη από τους Τούρκους μαζί με άλλους επαναστάτες και πιεζόταν με κάθε τρόπο να αλλαξοπιστήσει, για να σώσει την ζωή του. Παρ' όλες τις απειλές και τα βασανιστήρια ο Μάρτυρας ομολόγησε με πνευματική ανδρεία τον Χριστό. Έτσι, δέχθηκε το στεφάνι του μαρτυρίου, αφού απέκοψαν την τιμία αυτού κεφαλή, το έτος 1867 μ.Χ.Ακολουθία του Άγιου αυτού, έγραψε ο υμνογράφος Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02071095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αγαθάγγελος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Αγαθάγγελος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυρας Αγαθάγγελος μαρτύρησε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη Δαμασκό της Συρίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02071195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αύδατος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Αύδατος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυρας Αύδατος μαρτύρησε στη Φρυγία τον 4ο αιώνα μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02071200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόπεμπτος και η συνοδεία του",
|
||
"short": "Άγιος Θεόπεμπτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02071295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σαραπίων",
|
||
"short": "Όσιος Σαραπίων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Σαραπίων καταγόταν από την Κύπρο και είναι άγνωστος στους Συναξαριστές. Η μνήμη του αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266 ως έξης: «τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Σαραπίωνος τῆς Κύπρου». Ίσως να είναι ο ίδιος με τον Άγιο Απρίων (βλέπε ίδια ημέρα) και συγχέεται το όνομα τους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020802": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Σάββας Αρχιεπίσκοπος Σερβίας",
|
||
"short": "Άγιος Σάββας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Σάββας Β', Αρχιεπίσκοπος Σερβίας κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1271."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020805": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αγαθάγγελος Επίσκοπος Δαμασκού",
|
||
"short": "Άγιος Αγαθάγγελος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αγαθάγγελος έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ. και ήταν Επίσκοπος Δαμασκού. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020808": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μακάριος Επίσκοπος Πάφου",
|
||
"short": "Όσιος Μακάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μακάριος ήταν Επίσκοπος της πόλεως Πάφου της Κύπρου και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1688 μ.Χ.Η μνήμη του επαναλαμβάνεται στις 25 Οκτωβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02081100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιες Μάρθα, Μαρία και Λυκαρίων ο Οσιομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιες Μάρθα,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Μάρθα και η Μαρία ήταν αδελφές και κρίθηκαν ένοχες από τους ειδωλολάτρες, διότι είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στη διάδοση της χριστιανικής πίστης μεταξύ του γυναικείου κόσμου. Ο έπαρχος προσποιήθηκε ότι τις εύσπλαχνίζεται κατά τη δίκη τους και τις εξόρκιζε να λυπηθούν τη νεότητα τους. Εκείνες του απάντησαν ότι τη ζωή τους θα τη χάσουν όλοι, άλλοίμονο όμως, σ' όποιον χάσει την ψυχή του. Διότι, κατά τον Ιωάννη «ο πιστεύων εις τον υιόν έχει ζωήν αιώνιον. Ο δε άπειθών τω υιω ουκ όψεται ζωήν, αλλ' ή οργή του Θεού μένει έπ' αυτόν». Ο έπαρχος διέταξε τότε να αποθάνουν με σταυρικό θάνατο. Οι παρόντες ειδωλολάτρες θαύμαζαν την νεανική τους γενναιότητα και τότε ο έπαρχος διέταξε τους δήμιους να τις αποκεφαλίσουν.Σε μερικούς Συναξαριστές αναφέρεται την ήμερα αυτή, μαζί με τις δύο προαναφερθείσες παρθένες και ο Άγιος Λυκαρίων. Ο Άγιος αυτός, φέρεται ότι ήταν παιδί που μόναζε μαζί με τις αδελφές Μαρία και Μάρθα. Σταυρώθηκε μαζί μ' αυτές και κατόπιν αποκεφαλίστηκε και αυτός. (Πιθανόν ο Οσιομάρτυρας Λυκαρίων να είναι ίδιος με αυτόν της 7ης Ιουνίου)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02081200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Νικηφόρος και Στέφανος οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Νικηφόρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Νικηφόρος και Στέφανος μαρτύρησαν, αφού τους καταξέσκισαν τις σάρκες.Η μνήμη τους επαναλαμβάνεται στις 25 Οκτωβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02081300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιοι Φιλάδελφος και Πολύκαρπος",
|
||
"short": "Όσιοι Φιλάδελφος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι όσιοι Πατέρες Φιλάδελφος και Πολύκαρπος ήταν μοναχοί ασκητές και κοιμήθηκαν με ειρήνη.Η μνήμη τους επαναλαμβάνεται στις 25 Οκτωβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02081400": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Περγέτος",
|
||
"short": "Άγιος Περγέτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020900": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Παγκράτιος ο Έγκλειστος «εν τω Σπηλαίω»",
|
||
"short": "Όσιος Παγκράτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Ρώσου Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"020902": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός",
|
||
"short": "Άγιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Πέτρος ήταν Ιερέας με πλήρη συνείδηση των υποχρεώσεων του προς τον Χριστό και τον λαό. Με το προσωπικό του παράδειγμα, άμεμπτο και διδακτικότατο, φώτιζε και κατάρτιζε τους πιστούς με τα τακτικά και πρακτικότατα κηρύγματα του. Αυτός μάλιστα είναι και ο συγγραφέας της Νηπτικής βίβλου, που εμπεριέχεται στη Φιλοκαλία. Την αγάπη του προς τον Χριστό, δεν την έδειχνε μόνο σε καιρούς ειρηνικούς, αλλά και σε δύσκολους. Και τη ζωή του στεφάνωσε, αφού πρόθυμα έδωσε το κεφάλι του στον θάνατο δια ξίφους, για να μείνει πιστός στην ομολογία του Χριστού."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02090595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Άμμων και Αλέξανδρος",
|
||
"short": "Άγιοι Άμμων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Άμμων και Αλέξανδρος κατάγονταν από την Κύπρο και ήταν μαθητές του Ωριγένους. Μαρτύρησαν στον Σόλεα της Κύπρου για την πίστη του Χριστού, ίσως κατά την περίοδο των διωγμών του αυτοκράτορα Δεκίου (248 - 251 μ.Χ.)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02090895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Εύρεση των Τιμίων Λειψάνων του Αγίου Ιννοκεντίου εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Εύρεση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του Αγίου Ιννοκεντίου Επισκόπου Ιρκούτσκ της Ρωσίας, στις 26 Νοεμβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02091100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ρωμανός ο Κίλικας ο θαυματουργός",
|
||
"short": "Όσιος Ρωμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η καταγωγή του Οσίου Ρωμανού ήταν από την Κιλικία, και συγκεκριμένα από την πόλη Ρώσο (αρχαία πόλη της Συρίας στον Ισσικό κόλπο - Αλεξανδρέτας - που βρίσκεται κοντά στις Κιλικίες Πύλες). Ο πνευματικός του όμως αγώνας, έγινε στα μέρη της Αντιόχειας. Εκεί, στους πρόποδες ενός βουνού έκτισε ένα μικρό κελί, που το χρησίμευε σαν μελετητήριο και συγχρόνως σαν ασκητήριο. Ήταν τύπος εγκρατής και στους τρόπους του απλός, γεμάτος ταπεινοφροσύνη και πραότητα.Η φήμη της αγιότητας του και φρονήσεώς του έφερε προς αυτόν πλήθη, που του εκδήλωναν την εκτίμηση και τον σεβασμό τους. Αλλά εκείνος, σε καμιά στιγμή δεν αισθάνθηκε τον άνεμο της υπερηφάνειας. Δεν έβλεπε πόσο προόδευε, αλλά μόνο πόσο καθυστερούσε να προοδεύσει. Συχνά μάλιστα έλεγε τον λόγο του Ευαγγελίου, ότι, όποιος νομίζει ότι στέκεται πνευματικά, οφείλει να προσέχει μη πέσει.Ο Θεός τον προίκισε και με το χάρισμα να θεραπεύει ασθένειες. Αλλά αυτός, για να είναι προσγειωμένος, έλεγε και πάλι το λόγο του Ευαγγελίου, ότι, το να κάνει κανείς θαύματα δεν είναι τίποτα. Το σπουδαίο είναι να εργάζεται την αρετή και τη δικαιοσύνη.Μετά από τέτοια αληθινά αγία ζωή, ο Όσιος Ρωμανός, απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021000": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βασίλειος Αρχιεπίσκοπος Νόβγκοροντ της Ρωσίας",
|
||
"short": "Άγιος Βασίλειος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βασίλειος εξελέγη Μητροπολίτης του Νόβγκοροντ της Ρωσίας το 1329 μ.Χ. και χειροτονήθηκε στο ναό των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού. Συνέγραψε το προσφιλές ανάγνωσμα «Ο παράδεισος επί της γης». Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1352 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02100295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Βάπτος και Πορφύριος",
|
||
"short": "Άγιοι Βάπτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Βάπτος (ή Δαύκτος) και Πορφύριος ήταν από τους στρατιώτες, που βασάνισαν μετά από διαταγή του έπαρχου τον Άγιο Χαράλαμπο (βλέπε 10 Φεβρουαρίου). Επειδή όμως στις καρδιές τους υπήρχε ευσεβής διάθεση, ο Θεός τους έφερε στο δρόμο της σωτηρίας. Η ηθική λάμψη, που καταύγαζε τον μάρτυρα, φώτισε την ψυχή τους και την έκανε να πιστέψει στην αλήθεια του Χριστού. Έτσι, αφού πέταξαν τα όργανα των βασανιστηρίων, έπεσαν στα πόδια του Αγίου και του ζητούσαν συγχώρηση. Η φανερή αυτή ενέργεια τους υπέρ της χριστιανικής πίστης, κίνησε εναντίον τους τη μανία του έπαρχου, με αποτέλεσμα να αποκεφαλιστούν επί τόπου και να πάρουν έτσι το αιώνιο στεφάνι του μαρτυρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02100395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιες Τρεις Γυναίκες",
|
||
"short": "Άγιες Τρεις Γυναίκες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιες Τρεις Γυναίκες ήταν παρούσες στο μαρτύριο του Αγίου Χαραλάμπους (βλέπε 10 Φεβρουαρίου), και αφού είδαν τα θαύματα του, πίστεψαν στον Χριστό, τον ομολόγησαν και αποκεφαλίστηκαν στη Μαγνησία."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021004": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αναστάσιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων",
|
||
"short": "Άγιος Αναστάσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Διάφοροι Συναξαριστές καθώς και τα Μηναία, από παραδρομή αναφέρουν την ήμερα αυτή μνήμη του Αναστασίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Εννοούν δε τον Αναστάσιο εκείνο, που διαδέχτηκε τον πατριάρχη Γερμανό (τιμάται 12 Μαΐου) αφού τον υποστήριξε ο Λέων ο Γ΄ και συνέπραξε εναντίον των αγίων εικόνων. Αυτός ήταν τόσο μισητός στον κόσμο των ορθοδόξων, ώστε, καθώς εξιστορεί ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων, τη στιγμή που γινόταν πατριάρχης, ευσεβείς και σεμνές γυναίκες της Κωνσταντινούπολης, ώρμησαν στην Εκκλησία με πέτρες και ξύλα, και, φωνάζοντας τον πληρωμένο προδότη και λύκο, τον έδιωξαν. Τέτοιος ελεεινός Ιεράρχης, δεν έχει φυσικά καμιά θέση στην τάξη των Αγίων.Αντ' αυτού η τιμή ανήκει σ' άλλο Αναστάσιο, πατριάρχη Ιεροσολύμων, που υπήρξε άνδρας ευσεβής και διακρίθηκε για τη θεάρεστη ζωή του. Έχασε μάλιστα και το θρόνο του υποστηρίζοντας τις αποφάσεις της Δ' Οικουμενικής Συνόδου (451 μ.Χ.), που έγινε στη Χαλκηδόνα.Την ορθή αυτή γνώμη, χρεωστούμε στο σοφό πατριάρχη Κωνστάντιο τον Α'."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02100695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις Αρεοβίνδου",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο ναός αυτός υπήρχε απέναντι της βασιλικής πύλης (Μπαλατά), στο σημερινό Χάσκιοϊ της Κωνσταντινούπολης και κτίσθηκε το έτος 598 μ.Χ. από τον αδελφό του αυτοκράτορα Μαυρικίου (582 - 602 μ.Χ.), Πέτρο. Το όνομα Αρεόβινδος είχαν επιφανείς στρατιωτικοί της Ανατολής."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02100795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Οσία Άννα η Πριγκίπισσα",
|
||
"short": "Οσία Άννα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Οσία Άννα γεννήθηκε στη Ρωσία και ήταν σύζυγος του ηγεμόνα Γιαροσλάβου. Εργάσθηκε αποστολικά για την στερέωση της ορθοδόξου πίστεως και εγκατέλειψε τον κόσμο, για να ζήσει σε μοναστήρι με ησυχία και προσευχή. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 1056 μ.Χ. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη της και στις 17 Οκτωβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02101095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωάννης ο Φιλόσοφος",
|
||
"short": "Άγιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωάννης, ο επιλεγόμενος Φιλόσοφος λόγω των εξαιρετικών σπουδών του στη θεολογία και φιλοσοφία, έζησε κατά τα τέλη του 11ου και αρχές του 12ου αιώνα μ.Χ. στη Γεωργία. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02101100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ζήνων ο Ταχυδρόμος",
|
||
"short": "Όσιος Ζήνων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ζήνων καταγόταν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας και ήταν γιος πλουσίων και ευγενών γονέων. Επί βασιλέως Ουάλη (364 - 374 μ.Χ.) έκανε χρέη διακοσμητή των γραμμάτων του. Όταν πέθανε ο Ουάλης, αμέσως ο Ζήνων έριξε τη στρατιωτική ζώνη και αφού βρήκε ένα μεγάλο τάφο (πολλούς τέτοιους τάφους είχε το βουνό της Αντιοχείας) μπήκε μέσα σ' αυτόν και καθάριζε την ψυχή του με αυστηρότατη άσκηση. Το στρώμα του ήταν μια στοίβα από χορτάρια πάνω σε πέτρες. Ήταν ντυμένος με ένα τριμμένο ράσο· η τροφή του ήταν λίγο ψωμί, που του έφερνε κάθε δύο μέρες κάποιος φίλος του και το νερό το έφερνε από πολύ μακριά ο ίδιος. Έτσι πήρε πολλή χάρη από τον Θεό. Γι' αυτό, λέγεται, όταν επέδραμαν στον τόπο εκείνο οι Ίσαυροι και σκότωναν πολλούς ασκητές, ο Ζήνων με την προσευχή του τους τύφλωσε, με αποτέλεσμα αυτοί να μη βλέπουν την πόρτα του κελιού του. Έτσι άγια αφού έζησε ο Ζήνων, σε βαθιά γεράματα παρέδωσε τη δίκαια ψυχή του στον Θεό."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02101295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Πάντες Ιεράρχες εν Νόβγκοροντ της Ρωσίας",
|
||
"short": "Άγιοι Πάντες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εορτή αυτή καθιερώθηκε μετά τη φανέρωση του Αγίου Ιωάννου, Αρχιεπισκόπου Νόβγκοροντ (κοιμήθηκε 7 Σεπτεμβρίου 1186 μ.Χ.) στον Άγιο Ευθύμιο, Αρχιεπίσκοπο Νόβγκοροντ (κοιμήθηκε 11 Μαρτίου 1458 μ.Χ.), ο οποίος του είπε να εορτάζει με αγρυπνία στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας τους μακαρίους Ιεράρχες της τοπικής αυτής Εκκλησίας, που ευαρέστησαν με το βίο και τους αγώνες τους τον Θεό. Επίσης, η εορτή αυτή επιτελείται στις 4 Οκτωβρίου, ημέρα της μνήμης του Αγίου Ιεροθέου, Επισκόπου Αθηνών, σύμφωνα με όσα είπε ο Άγιος Ιωάννης, και την Τρίτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή.Οι Άγιοι Ιεράρχες είναι: Ιωακείμ (κοιμήθηκε 1030 μ.Χ.), Λουκάς (κοιμήθηκε 1060 μ.Χ.), Γερμανός (κοιμήθηκε 1096 μ.Χ.), Αρκάδιος (κοιμήθηκε 1162 μ.Χ.), Γρηγόριος (κοιμήθηκε 1193 μ.Χ. - βλέπε 24 Μαΐου), Μαρτύριος (κοιμήθηκε 1199 μ.Χ.), Αντώνιος (κοιμήθηκε 1231 μ.Χ.), Βασίλειος (κοιμήθηκε 1352 μ.Χ.), Συμεών (κοιμήθηκε 1421 μ.Χ.), Γεννάδιος (κοιμήθηκε 1505 μ.Χ.), Ποιμήν (κοιμήθηκε 1571 μ.Χ.), Αφφώνιος (κοιμήθηκε 1652 μ.Χ.)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02101395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση Θαύματος απαλλαγής νήσου Ζακύνθου εκ της πανώλης",
|
||
"short": "Ανάμνηση Θαύματος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Όταν το έτος 1728 μ.Χ. ενέσκυψε στη νήσο της Ζακύνθου πανούκλα, οι Χριστιανοί εστράφησαν στον Άγιο Χαράλαμπο (βλέπε 10 Φεβρουαρίου) και ζήτησαν την μεσιτεία του. Αποφάσισαν μάλιστα να οικοδομήσουν ναό προς τιμή του ως ικεσία και υπέρ της απαλλαγής αυτών από την συμφορά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02101495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Διήγηση περί υπακοής στους γονείς και σεβασμού της ιερής Λειτουργίας",
|
||
"short": "Διήγηση περί"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Στις ήμερες του βασιλιά Θεοδοσίου του Μεγάλου (379 - 395 μ.Χ.), ζούσε στην Κωνσταντινούπολη κάποιος άνθρωπος ενάρετος και πλούσιος, που ονομαζόταν Ιουλιανός. Αυτός είχε και ένα γιο, που τον έλεγαν Θεόφιλο. Όταν γέρασε, έπεσε σε μεγάλη φτώχεια και τότε κάλεσε τον γιο του για να του πει κάτι σημαντικό. Του ζήτησε λοιπόν να τον πουλήσει σαν δούλο του, για να ανταπεξέλθει στις ανάγκες των τελευταίων χρόνων της ζωής του αλλά με την υπόσχεση ότι θα έκανε πλήρη υπακοή στον αφέντη του και όταν είχε θεία Λειτουργία, πρώτα θα πήγαινε σ' αυτή και έπειτα θα συνέχιζε πρόθυμα την υπηρεσία του. Έτσι θα είχε θαυματουργικές ευεργεσίες από τον Θεό.Ο υπάκουος γιος δέχτηκε το αίτημα του πατέρα του, που την επόμενη μέρα τον πούλησε σ' έναν πατρίκιο του παλατιού, τον Κωνσταντίνο. Αυτός αγάπησε πολύ τον Θεόφιλο για την προθυμία και την εργατικότητα του.Κάποτε όμως ο πατρίκιος ξέχασε τον χαρτοφύλακα στο δωμάτιό του και έστειλε τον Θεόφιλο να του τον φέρει. Ο Θεόφιλος μπήκε στο δωμάτιο την ώρα που η κυρία του μοιχευόταν με ένα δούλο της. Αλλά ο Θεόφιλος επάνω στη βιασύνη του δεν τους πρόσεξε και αφού πήρε τον χαρτοφύλακα βγήκε από το δωμάτιο. Η πονηρή όμως γυναίκα του πατρικίου, συκοφάντησε τον Θεόφιλο στον άντρα της ότι δήθεν τη βίασε. Τότε ο πατρίκιος θυμωμένος, συνεννοήθηκε με τον έπαρχο να του στείλει τον Θεόφιλο για να τον αποκεφαλίσει.Στο δρόμο για τον έπαρχο, ο Θεόφιλος συνάντησε ναό που είχε Θεία Λειτουργία και μπήκε μέσα για να λειτουργηθεί. Επειδή αργούσε, ο πονηρός δούλος είπε στον πατρίκιο να πάει αυτός να φέρει το κεφάλι του Θεόφιλου, που θα ήταν ήδη κομμένο. Όταν έφτασε στον έπαρχο ο πονηρός δούλος, ο δήμιος που καραδοκούσε πίσω από την πόρτα, νόμισε ότι αυτός είναι ο Θεόφιλος. Και έτσι του έκοψε το κεφάλι.Αμέσως μετά έφτασε και ό Θεόφιλος. Και αφού πήρε το σακί με το κεφάλι το μετέφερε στον πατρίκιο, χωρίς να γνωρίζει τίποτα. Ο πατρίκιος και ιδιαίτερα η γυναίκα του, όταν είδαν ζωντανό τον Θεόφιλο και το κεφάλι του πονηρού δούλου μέσα στο σακί, έμειναν άφωνοι. Η γυναίκα του πατρικίου τότε, έντρομη για τη θεία δίκη, εξομολογήθηκε την αλήθεια στον άντρα της και ζήτησε δημόσια συγχώρηση.Έτσι ο πατρίκιος, αγάπησε ακόμα περισσότερο τον Θεόφιλο και τον έκανε κληρονόμο σ' όλη του την περιουσία."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021101": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας εκ Σερβίας",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος γεννήθηκε στην πόλη Κράτοβα της Σερβίας από γονείς ευσεβείς, τον Δημήτριο και τη Σάρρα. Από πολύ μικρή ηλικία επιδόθηκε στη μελέτη του θείου λόγου και αργότερα έμαθε την τέχνη του χρυσοχόου. Έχασε τον πατέρα του σε νεαρή ηλικία και φοβούμενος μήπως, λόγω της ωραιότητάς του, απαχθεί στην αυλή του σουλτάνου Βαγιατζή Β' (1481 - 1512 μ.Χ.), ήλθε στην Βουλγαρία και παρέμεινε στη Σόφια πλησίον ενός ιερέα που ονομαζόταν Πέτρος. Ο ιερέας εκείνος του παρέσχε κάθε μέσο για να διδαχθεί τα ιερά γράμματα. Και έτσι ο Άγιος ζούσε βίο θεοφιλή και ασκητικό.Οι Τούρκοι προσπάθησαν να τον εξισλαμίσουν και για το λόγο αυτό μεταχειρίστηκαν έναν έμπειρο μουσουλμάνο διδάσκαλο, ο οποίος σαν αφορμή για να πλησιάσει τον Γεώργιο προσκόμισε σε αυτόν χρυσό για κατασκευή κοσμήματος. Κατά τις επαφές μαζί του ο Γεώργιος απέδειξε ότι η μόνη αληθινή πίστη είναι η Χριστιανική και ήλεγξε ως ψευδή την μουσουλμανική θρησκεία. Για τον λόγο αυτό οδηγήθηκε στον κριτή. Παρά τις κολακείες, τις υποσχέσεις και τις απειλές ο Μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στην πατρώα ευσέβεια. Ο ιερεύς Πέτρος τον επισκέφθηκε στην φυλακή, τον ασπάσθηκε και του είπε: «Χαίρε, Γεώργιε, εσύ σήμερα δόξασες τον Χριστό, όπως κάποτε ο Πρωτομάρτυρας Στέφανος, και ο νέος Στέφανος την εποχή της εικονομαχίας και άλλοι πολλοί Άγιοι, γιατί παρόμοιο έργο και εσύ έκανες». Μετά από αυτά ο Άγιος οδηγήθηκε και πάλι ενώπιον του κριτού, ο οποίος του υποσχέθηκε ότι θα τον υιοθετήσει και θα του χαρίσει αμέτρητα πλούτη και δόξα, εάν αρνηθεί τον Χριστό. Ο Άγιος και πάλι εξεδήλωσε την διάθεσή του να μαρτυρήσει και ομολόγησε τον Χριστό. Τότε ο κριτής, υποκύπτοντας στις πιέσεις του όχλου, παρέδωσε τον Μάρτυρας στο μαινόμενο πλήθος, το οποίο τον έδεσε και τον περιέφερε ανά τις οδούς της πόλεως. Έτσι, ο Άγιος Γεώργιος αναδείχθηκε Μάρτυρας της Πίστεως και υπέστη τον διά πυράς θάνατο, το έτος 1515 μ.Χ. στη Σόφια της Βουλγαρίας."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Θείω Πνεύματι, ἀνακηρύξας, τὴν τοῦ Κτίσαντος, οἰκονομίαν, ἀθλητικῶς ἠγωνίσω Γεώργιε καὶ τοῦ πυρὸς ἐνεγκῶν τὴν κατάφλεξιν, καταδροσίζεις ἠμᾶς θείαις χάρισι. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "3"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"02110295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βλάσιος ο ιερομάρτυρας εξ Ακαρνανίας",
|
||
"short": "Άγιος Βλάσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βλάσιος γεννήθηκε πιθανώς στο χωριό Σκλάβαινα της Ακαρνανίας περί τα τέλη του 10ου αιώνα ή τις αρχές του 11ου αιώνα μ.Χ., όπου το έτος 1923 μ.Χ. βρέθηκε ο τάφος του και το τίμιο λείψανό του. Εκάρη μοναχός στη μονή των Εισοδίων της Θεοτόκου, στην παλιά Κιάφα - Σκλάβαινα της επαρχίας Βόνιτσας και Ξηρομέρου, στην οποία διετέλεσε και ηγούμενος. Μαρτύρησε το έτος 1006 μ.Χ. από τους Αγαρηνούς πειρατές μαζί με πέντε συμμοναστές του.Το μαρτύριό του φανέρωσε ο ίδιος ο Άγιος σε πολλούς ευσεβείς ιερείς και Χριστιανούς της περιοχής αλλά κυρίως στην ευσεβέστατη και αείμνηστη Γερόντισα Ευφροσύνη Σ. Κατσαρά από τα Σκλάβαινα, με οφθαλμοφανείς εμφανίσεις του. Επίσης ο Άγιος Βλάσιος έκανε δύο εμφανίσεις, μία σε όραμα στον ευσεβέστατο αείμνηστο Αρχιμ. Αρσένιο Τσαταλιό την 6-12-1978 μ.Χ. και μία άλλη σε ευλαβέστατο μοναχό Αγιορείτη στο Άγιο Όρος την 3-2-1980 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02110395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Δυο παίδες",
|
||
"short": "Άγιοι Δυο παίδες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Μαζί με τον Άγιο Βλάσιο (βλέπε ίδια ημέρα) ήσαν στην φυλακή και δύο νέοι, τους οποίους ο Άγιος κατήχησε και βάπτισε. Και οι δύο συνάθλησαν μετά του Αγίου και κατέστησαν κοινωνοί του μαρτυρικού θανάτου αυτού και της δόξας του Θεού."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02110495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιες Επτά Γυναίκες",
|
||
"short": "Άγιες Επτά Γυναίκες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Κατά το μαρτύριο του Αγίου Βλασίου (βλέπε ίδια ημέρα), επτά γυναίκες, οι οποίες τον ακολουθούσαν, αισθάνθηκαν τόση αγανάκτηση για την σκληρή αδικία και θαυμασμό για τον Άγιο, ώστε έλεγξαν τον έπαρχο Αγρικόλα και διεκήρυξαν με παρρησία την πίστη τους στον Χριστό. Για την ομολογία τους αυτή αποκεφαλίσθηκαν και, έτσι έλαβαν τους στέφανους του Μαρτυρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02110595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Εύρεσις των τιμίων λειψάνων του Προφήτη Ζαχαρία πατέρα του Ιωάννη του Προδρόμου",
|
||
"short": "Εύρεσις των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Το τίμιο λείψανο του Προφήτη Ζαχαρία βρέθηκε στα χρόνια του Θεοδοσίου του νέου το 409 μ.Χ., στο χωριό Κοφάρ της Ελευθερούπολης στην Παλαιστίνη, από κάποιο άνθρωπο που ονομαζόταν Καλήμερος. Φορούσε λευκό ένδυμα, μίτρα χρυσή στο κεφάλι και σανδάλια χρυσά στα πόδια όπως βρισκόταν στο θυσιαστήριο, όταν λειτουργούσε στον Θεό, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Δοσίθεος στη Δωδεκάβιβλο.Το Ιερό λείψανο του Προφήτη Ζαχαρία βρίσκεται τώρα στην Ιταλία, όπως λέει ο Ιεροσολύμων Νεκτάριος στο έργο του περί της αρχής του Πάπα αντιρρήσεως.Τέλος, ορισμένοι Συναξαριστές αναφέρουν, ότι μαζί με την προαναφερθείσα εύρεση των λειψάνων του Προφήτη Ζαχαρία, εορτάζουμε και την εύρεση λειψάνων του Ιωσήφ, γιου του Ιακώβ. Κατά πόσο όμως αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02110795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση θαύματος της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Πάργα της Νικόπολης",
|
||
"short": "Ανάμνηση θαύματος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το θαύμα της Υπεραγίας Θεοτόκου που έγινε το 1603 μ.Χ. στην Πάργα της Νικόπολης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02110895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης",
|
||
"short": "Όσιος Γρηγόριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Βλέπε βιογραφικό του σημείωμα στις 6 Απριλίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02111195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κασσιανός εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Κασσιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Κασσιανός του Μποσόι έζησε και ασκήτεψε στη μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βολοκολάμσκ της Ρωσίας, όπου ήταν ηγούμενος ο όσιος Ιωσήφ (τιμάται 9 Σεπτεμβρίου).Ο Όσιος Κασσιανός κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1532 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021202": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Χρήστος ο Κηπουρός",
|
||
"short": "Άγιος Χρήστος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο νεομάρτυρας αυτός καταγόταν από την Αλβανία. Σε ηλικία 40 χρονών πήγε στην Κωνσταντινούπολη και έκανε το επάγγελμα του κηπουρού. Κάποια μέρα φιλονίκησε με έναν Τούρκο για την τιμή των μήλων που πουλούσε. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στον Κριτή, συκοφαντούμενος, ότι είπε ότι θα γίνει Τούρκος. Τότε τον έριξαν στη φυλακή, χωρίς ψωμί και νερό, και τον βασάνισαν σκληρά. Στην ίδια φυλακή βρισκόταν και ο λόγιος Καισάριος Δαπόντε, που παρακολούθησε τα βασανιστήρια του Αγίου και αργότερα έγραψε το μαρτύριο του. Ο Χρήστος παρέμεινε σταθερός στην πίστη των πατέρων του και αποκεφαλίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1748 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021204": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Πρόχορος εκ Γεωργίας",
|
||
"short": "Όσιος Πρόχορος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Πρόχορος έζησε κατά τον 11ο αιώνα μ.Χ. και ασκήτεψε στη Λαύρα του Αγίου Σάββα και στη μονή του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα, στην οποία υπήρχαν πολλοί Γεωργιανοί, ενώ διετέλεσε και ηγούμενος αυτής. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 1066 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02120595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ευγένιος",
|
||
"short": "Όσιος Ευγένιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ευγένιος ήταν πατέρας της Οσίας Μαρίας της μετονομασθείσης Μαρίνος. Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίου του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02120695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Ιουλιανός και Μόδεστος οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Ιουλιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Ιουλιανός και Μόδεστος μαρτύρησαν στην Καρθαγένη. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021207": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βασιανός του Ούγκλιχ",
|
||
"short": "Άγιος Βασιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βασιανός καταγόταν από το χωριό Ροζαλώφ της Ρωσίας της περιοχής του Κέσοβ. Σε ηλικία 33 ετών εγκαταβίωσε σε μοναστήρι και ακολούθησε την ασκητική οδό. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1509 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02120795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση των εγκαινίων του Ναού της Θεοτόκου «εις Πούσγην».",
|
||
"short": "Ανάμνηση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Το γεγονός των εγκαινίων αναφέρεται στον Παρισινό Κώδικα 1590 και στον Κώδικα 787 της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης. Τα εγκαίνια του Ναού έγιναν το έτος 1002 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021209": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αλέξιος ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Βορονέζ",
|
||
"short": "Άγιος Αλέξιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Αλέξιος, Επίσκοπος Βορονέζ της Ρωσίας, μαρτήρησε το έτος 1930 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02120995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ο Οσιομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιωάννης μαρτύρησε το έτος 1091 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02121100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Πλωτίνος και Σατορνίνος",
|
||
"short": "Άγιοι Πλωτίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Πλωτίνος και Σατορνίνος μαρτύρησαν δια ξίφους στην Καρχηδόνα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02121495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μητροφάνης ο Ιερομάρτυρας εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Άγιος Μητροφάνης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Μητροφάνης ήταν πρωτοπρεσβύτερος και μαρτύρησε το έτος 1931 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021302": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα οι Απόστολοι",
|
||
"short": "Άγιοι Ακύλας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα ήταν ζευγάρι Ιουδαίων και καταγόταν από τον Πόντο. Κατοικούσαν στην Κόρινθο και εξασκούσαν το επάγγελμα του σκηνοποιού. Ήσαν δε άνθρωποι ενάρετοι και ευσεβείς.Όταν ο απόστολος Παύλος, επισκέφθηκε την Κόρινθο, για να διδάξει την ορθόδοξη πίστη, το ζεύγος του προσέφερε θερμή φιλοξενία καθώς είχε εντυπωσιαστεί με το κήρυγμά του. Τόσο τους άγγιξε ο φλογερός και σωτήριος λόγος του απόστολου, ώστε αφού κατηχήθηκαν και βαπτίσθηκαν από αυτόν, αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν στις περιοδείες του ως βοηθοί του. O απόστολος εντυπωσιάσθηκε τόσο από τις αρετές και τη χριστιανική τους δράση ώστε τους μνημονεύει στις επιστολές του γράφοντας ότι για τις προσφερθείσες υπηρεσίες τους και το θάρρος είναι ευγνώμων όχι μόνον εκείνος, αλλά και όλες οι εκκλησίες των εθνών.Αργότερα οι διώκτες του χριστιανισμού τούς συνέλαβαν και αποκεφάλισαν τούς Αγίους χαρίζοντάς τους μαζί με τον τίτλο των Αποστόλων και τον τίτλο των Μαρτύρων.O Άγιος Aκύλας εορτάζεται και στις 14 Ιουλίου."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Χριστὸν ἀγαπήσαντες καὶ φωτισθέντες τὸν νοῦν, τὴ πίστει ἐνούμενοι καὶ συζυγία σεμνή, Ἀκύλας καὶ Πρισκίλλα ἤσαν μὲν προεστῶτες ἐκκλησίας κατ’ οἶκον, Παύλου δὲ τοῦ φωστῆρος συνεργοὶ καὶ προστᾶται. Διὸ αὐτοὺς τιμήσωμεν καὶ μιμησώμεθα.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "Τα",
|
||
"Tone": "4"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"02130395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Πατήρ και Υιός",
|
||
"short": "Άγιοι Πατήρ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί μαρτύρησαν με σταυρικό θάνατο. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο τους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02130595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος Αρχιεπίσκοπος Λευκορωσίας",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γεώργιος, κατά κόσμο Γρηγόριος Ιωσήφοβιτς Κονίσκιυ, καταγόταν από επιφανή οικογένεια και γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1717 στην πόλη Νεζίν. Σπούδασε στη θεολογική ακαδημία του Κιέβου και έγινε μοναχός στη Μεγάλη Λαύρα του Κιέβου. Εξελέγη Αρχιεπίσκοπος της Λευκορωσίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1795."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02130695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Οσία Σεραφείμα εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Οσία Σεραφείμα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Οσία Σεραφείμα, κατά κόσμο Ευθυμία Εφίμοβα Μοργκατσέβα, γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1806 στο χωριό Νίνζε-Λομώφ της επαρχίας Ριαζάν και ασκήτεψε σε μονή του Σεζένοβο της Ρωσίας. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1877."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02130795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση των Εγκαινίων του Ναού της Θεοτόκου και της Αγίας Θέκλας εν τω όρει Ποσαλέως",
|
||
"short": "Ανάμνηση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02130895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μαϋουμάς",
|
||
"short": "Όσιος Μαϋουμάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Βλέπε βιογραφικό του σημείωμα την 23η Ιανουαρίου σαν «Όσιος Μαϋσιμάς ο Σύρος»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02130995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγίου Edward βασιλέα της Αγγλίας",
|
||
"short": "Ανακομιδή των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Για τον Άγιο Edward βλέπε στις 18 Μαρτίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02140295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νικόλαος ο Τραπεζούντιος",
|
||
"short": "Άγιος Νικόλαος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Νικόλαος καταγόταν από την Τραπεζούντα και έζησε στην πόλη Κατίγογι του Πόντου της επαρχίας Αμασείας και Αμισού. Από μικρή ηλικία ποθούσε να αφιερωθεί στον Θεό, αλλά οι αδελφοί του δεν τον άφηναν. Μετά από πιέσεις, για να μην γίνει μοναχός, νυμφεύθηκε αλλά γρήγορα η γυναίκα του πέθανε μαζί με το ένα παιδί του, ενώ το άλλο το πήρε υπό την προστασία του κάποιος συγγενής. Ο Άγιος τότε αφιερώθηκε στη μελέτη και στην προσευχή.Ήλθε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έμαθε την ιατρική τέχνη και θεράπευσε πολλούς ασθενείς. Λίγο αργότερα εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε Επίσκοπος στην περιοχή της Αμισού. Ο Άγιος Θεός, που έβλεπε τον πνευματικό αγώνα του Αγίου, τον αξίωσε και του προορατικού χαρίσματος.Ο Άγιος Νικόλαος συνελήφθη από τους Τούρκους και μετά από πολλά μαρτύρια παρέδωσε την αγία του ψυχή στον Θεό το έτος 1920 μ.Χ. σε ηλικία 66 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021403": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος ο Παϊζάνος ο Νεομάρτυρας εκ Μυτιλήνης",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος, ο επικαλούμενος Παϊζάνος, κατά την κρατούσα παράδοση γεννήθηκε στο χωριό Πλαγιά της περιφέρειας Πλωμαρίου της νήσου Λέσβου. Ήταν ράφτης στο επάγγελμα και μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη, το έτος 1693 μ.Χ., επειδή ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό και αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021405": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Φιλήμων ο Ιερομάρτυρας επίσκοπος Γάζας",
|
||
"short": "Άγιος Φιλήμων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του Αγίου Φιλήμωνα αναφέρεται μόνο στον Πατμιακό Κώδικα 266. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021406": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νικόλαος ο Νεομάρτυρας ο εξ Ιχθύος της Κορινθίας",
|
||
"short": "Άγιος Νικόλαος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Νεομάρτυς Νικόλαος καταγόταν από το χωριό Ψάρι της Κορινθίας. Οι γονείς του ονομάζονταν Ιωάννης και Καλή και ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι.Ο Άγιος, σε ηλικία 12 ετών, έμεινε ορφανός από πατέρα. Έτσι έφυγε στη Σηλυβρία, όπου αργότερα νυμφεύθηκε και απέκτησε παιδιά. Από εκεί μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και ασκούσε το επάγγελμα του πλανόδιου παντοπώλη.Κατηγορήθηκε από Αγαρηνούς συναδέλφους του ότι εξύβρισε τη θρησκεία του Μωάμεθ. Γι' αυτό συνελήφθη, επί της βασιλείας του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α' (1520 - 1566) και οδηγήθηκε στον κριτή. Ο Άγιος Νικόλαος ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό και έλεγξε τη θρησκεία των Τούρκων ως ψευδή. Δεν υπέκυψε στα βασανιστήρια και τις κολακείες. Έτσι τον έριξαν πρώτα στην πυρά και ύστερα τον αποκεφάλισαν. Ήταν το έτος 1554 μ.Χ.Ακολουθία του μάρτυρος συνέγραψε ο Ιερομόναχος Δαμασκηνός, ο μετέπειτα Επίσκοπος Λιτής και Ρενδίνης, την οποία αργότερα εξέδωσε και ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων Ιεζεκιήλ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02140695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Δαμιανός ο μοναχός",
|
||
"short": "Άγιος Δαμιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Δαμιανός γεννήθηκε στο χωριό Μυρίχοβο Αγράφων (σήμερα Αγία Τριάδα) περί το 1510 μ.Χ. από ευσεβείς γονείς. Από την παιδική ακόμη ηλικία αγάπησε τον μοναχικό βίο και θέλησε να ενδυθεί το αγγελικό σχήμα του μοναχού. Έτσι άφησε τη γενέτειρά του και μετέβη στο Άγιον Όρος, στη μονή Φιλοθέου, όπου εκάρη μοναχός.Μετά από λίγο καιρό αφήνει τη μονή και αναχωρεί, για να μονάσει σε ασκητήριο και να αφιερωθεί περισσότερο στην προσευχή. Πήγε, λοιπόν, κοντά σε κάποιον ασκητή που τον έλεγαν Δομέτιο. Έμεινε πλησίον του σχεδόν τρία χρόνια και ο μοναχός Δαμιανός πρόκοψε σε όλες τις αρετές και τα πνευματικά αγαθά. Μάλιστα δε, αξιώθηκε κάποτε να ακούσει τη φωνή του Κυρίου που του έλεγε: «Δαμιανέ, δεν πρέπει να ζητάς μόνο το δικό σου πνευματικό συμφέρον, αλλά και των άλλων».Μετά από αυτό ο Μοναχός Δαμιανός εγκαταλείπει το Άγιον Όρος και πηγαίνει στην περιοχή του Ολύμπου. Εκεί κήρυττε τον λόγο του Θεού, παρακινούσε τους Χριστιανούς να μετανοήσουν, να αποφεύγουν τις αδικίες και τις κακίες και τους προέτρεπε να εφαρμόζουν το θέλημα του Θεού. Ο λόγος του όμως ενόχλησε κάποιους, οι οποίοι τον κατηγόρησαν ότι είναι λαοπλάνος και ψεύτης. Ο Όσιος δεν έδωσε σημασία στις κατηγορίες αυτές και αναχωρεί για την περιοχή της Λάρισας και του Κισσάβου. Μετά από εκεί φθάνει στα Άγραφα. Εκεί, στην Καρύτσα Δοπόλων, ιδρύει τη μονή της Παναγίας Πελεκητής, που ήταν το ιεραποστολικό ορμητήριό του. Ουσιαστικά ανακαίνισε τη μονή που είχε υποστεί μεγάλες καταστροφές και έτσι πέρασε στη συνείδηση του λαού του Θεού ως κτήτορας αυτής. Δυστυχώς, και εκεί, άνθρωποι δυσσεβείς τον κατηγόρησαν ως λαοπλάνο και ψευδοκαλόγερο. Έτσι φεύγει και πηγαίνει στον Κίσσαβο και δίπλα στο χωριό Ανατολή, κτίζει ένα νέο μοναστήρι προς τιμή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Πλήθος πιστών τον επισκέπτεται, για να ακούσει το κήρυγμά του και τις πνευματικές του νουθεσίες.Κάποια στιγμή ο Δαμιανός πηγαίνει για δουλειές της μονής στο γειτονικό χωριό Βουλγαρινή. Εκεί συλλαμβάνεται από τον Τούρκο διοικητή της Λάρισας, με την κατηγορία ότι παρεμποδίζει την αγοραπωλησία εμπορευμάτων κατά τις Κυριακές και παρακινεί τους Έλληνες να μένουν σταθεροί στην πίστη τους.Τον οδηγούν στην φυλακή και τον βασανίζουν. Του δένουν τα πόδια και τον τράχηλο με βαριές αλυσίδες και τον απειλούν για τη ζωή του. Μάταια όμως. Ο Άγιος ομολογεί την πίστη του στον Χριστό και ο Τούρκος διοικητής προστάζει να θανατωθεί και μετά να ριχθεί στη φωτιά. Οι στρατιώτες τον πήραν και τον κτύπησαν δυνατά στο κεφάλι με τον πέλεκυ. Ο Άγιος, ημιθανής όπως ήταν, έπεσε στο έδαφος. Τότε εβλήθη στην κάμινο του πυρός και ότι απέμεινε από το ιερό λείψανό του το έριξαν στον Πηνειό ποταμό.Ο Οσιομάρτυς Δαμιανός έλαβε το στέφανο του μαρτυρίου το έτος 1568 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021408": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Οσίος Ιλαρίων ο Ιβηρίτης",
|
||
"short": "Οσίος Ιλαρίων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02140895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αυξέντιος ο εν Καρτιλίω ασκήσας",
|
||
"short": "Όσιος Αυξέντιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αυξέντιος γεννήθηκε στην Άνδρο στις αρχές του 18ου αιώνα μ.Χ. Διακόνησε στην αρχή ως νεωκόρος του ναού του Σωτήρος Χριστού στο Γαλατά της Κωνσταντινουπόλεως και κατόπιν χειροτονήθηκε διάκονος. Ως διάκονος εγκαθίσταται στην παραθαλάσσια κωμόπολη Κατιρλί της Νικομήδειας και ασκητεύει στο Κατίρλιον όρος της Προποντίδος. Η αγιότητα του βίου και το χάρισμα της θαυματουργίας που του χάρισε ο Κύριος, έκαναν πολλούς να προσέρχονται σε αυτόν για να λάβουν την ευλογία του και την ίαση. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλος Ε' (1748 - 1751 μ.Χ., 1752 - 1757 μ.Χ.) τον είχε πνευματικό πατέρα.Όταν ο Πατριάρχης Κύριλλος Ε' δια συνοδικής αποφάσεως καθιέρωσε τον αναβαπτισμό των προσερχόμενων Ρωμαιοκαθολικών, Διαμαρτυρομένων και Αρμενίων στην ορθόδοξη πίστη, ο Όσιος Αυξέντιος τον υποστήριξε με τα κηρύγματά του. Έγινε δε ο ηγέτης της μερίδας που υποστήριζε την βάπτιση των ετεροδόξων. Όταν εκδιώχθηκε από τον θρόνο ο Πατριάρχης Κύριλλος Ε', οι επικρατήσαντες καταδίωξαν και τον Όσιο Αυξέντιο. Μάταια όμως. Ο αποσταλείς στο Κατίρλιον ρήτορας Κριτίας εκδιώχθηκε από τους Χριστιανούς της κωμοπόλεως.Το Συναξάρι του αναφέρει ότι ο Όσιος έριχνε στη θάλασσα το τριβώνιο που φορούσε και το χρησιμοποιούσε ως βάρκα, για να διαπλέει το πέλαγος. Έτσι έφθασε στην Κωνσταντινούπολη, αφού κατέπαυσε την τρικυμία της θάλασσας ποιώντας το σχήμα του Τιμίου Σταυρού επί της θάλασσας.Ο Όσιος Αυξέντιος κοιμήθηκε με ειρήνη και η μνήμη του εορτάζεται με λαμπρότητα στον Σταυρό Χαλκιδικής, της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου. Εκεί φυλάσσεται και τμήμα του ιερού λειψάνου του, το οποίο μετακομίσθηκε εκεί από τους εκριζωθέντες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας το έτος 1922 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02141195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ουαλεντίνος ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ουαλεντίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ουαλεντίνος ήταν Πρεσβύτερος και μαρτύρησε στη Ρώμη επί αυτοκράτορα Κλαυδίου (41 - 54 μ.Χ.)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02141295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Πρόκλος, Απολλώνιος και Εφήβιος",
|
||
"short": "Άγιοι Πρόκλος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες συνελήφθησαν όταν πήγαν να ενταφιάσουν το ιερό λείψανο του Αγίου Ιερομάρτυρα Ουαλεντίνου (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησαν στη Ρώμη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02141395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ουαλεντίνος ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Τέρνι",
|
||
"short": "Άγιος Ουαλεντίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ουαλεντίνος ήταν Επίσκοπος της πόλεως Τέρνι και μαρτύρησε στη Ρώμη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02141495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αγάθωνας ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Αγάθωνας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αγάθων ήταν Πρεσβύτερος και μαρτύρησε μαζί με άλλους Χριστιανούς στην Αλεξάνδρεια."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02141595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Βάσσιος, Αντώνιος και Πρωτόλικος",
|
||
"short": "Άγιοι Βάσσιος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Βάσσιος, Αντώνιος και Πρωτόλικος μαρτύρησαν στην Αλεξάνδρεια βληθέντες στη θάλασσα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02141695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Άνθιμος ο μάρτυρας ο εν Ρώμη",
|
||
"short": "Άγιος Άνθιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021501": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μαΐωρ",
|
||
"short": "Άγιος Μαΐωρ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "O Άγιος Μαΐωρ (ή Μαΐων) έζησε επί αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285 - 305 μ.Χ.) και υπηρετούσε ως στρατιώτης στο τάγμα των Μαύρων. Όταν άρχισε ο διωγμός κατά των χριστιανών το 302 μ.Χ., βρισκόταν στην Γάζα όπου καταγγέλλεται στον εκεί έπαρχο ότι είναι χριστιανός. Συλλαμβάνεται και με θάρρος και παρρησία ομολογεί την πίστη του στο Χριστό. O έπαρχος τότε διατάσσει τον μέχρι θανάτου βασανισμό του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021502": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου εν τοις Διακονίσσης",
|
||
"short": "Σύναξη του"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο ναός βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και θεωρείται ότι ήταν εκεί όπου σήμερα είναι το Καλενδέρ-χανί-τζαμί. Πιθανώς παρεκκλήσιο του ναού να ήταν αφιερωμένο στον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη το Θεολόγο ή η Σύναξη, ετελείτο λόγω κάποιου θαύματος που έγινε εκεί."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021504": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Δαλμάτιος ο εκ Σιβηρίας",
|
||
"short": "Όσιος Δαλμάτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Δαλμάτιος, κατά κόσμο Δημήτριος Ιβάνοβιτς Μοκρίνσκιϋ, γεννήθηκε στην πόλη Τομπόλσκ της Ρωσίας κατά τον 17ο αιώνα μ.Χ. Ασκήτεψε στη μονή Νεβγιάνσκ της Σιβηρίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1724 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021506": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Άνθιμος ο Βαγιάνος ο εν Χίω",
|
||
"short": "Όσιος Άνθιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Άνθιμος, κατά κόσμο Αργύριος Κ. Βαγιάνος, γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1869 μ.Χ. στην περιοχή του Αγίου Λουκά Λιβαδίων. Οι ευσεβείς και ενάρετοι γονείς του, Κωνσταντίνος και Αργυρώ, φρόντισαν να δώσουν Χριστιανική αγωγή στο τέκνο τους. Και ο νεαρός Αργύριος δωρεοδέκτης του Αγίου Πνεύματος, με πνεύμα σοφίας, ήταν προορισμένος από τον Θεό να αναδειχθεί σκεύος εκλογής και να γίνει μέγας παιδαγωγός εις Χριστόν. Η όλη παιδιόθεν ανάπτυξη και ανατροφή του τελούσε προφανώς υπό την ισχυρή και βαθιά επίδραση του χριστιανικού οικογενειακού του περιβάλλοντος.Γράμματα δεν έμαθε πολλά. Περιορίσθηκε στις απλές γνώσεις του δημοτικού σχολείου. Έτσι χωρίς τα θεωρητικές γνώσεις της εγκοσμίου καταξιώσεως, αλλά με ευφυΐα και διεισδυτικότητα πνεύματος και με ιδιαιτέρως έντονη την επιθυμία για βίο πνευματικό, προχωρά αταλάντευτος στην ενάρετη ζωή με την πολύτιμη δωρεά της ακλόνητης πίστεως.Ο θείος έρως τον οδηγεί στην απάρνηση του κόσμου και της βοής του και στη μοναχική πολιτεία, από όπου εξέλαμψαν οι αρετές του. Αφορμή για να ακολουθήσει την μοναχική οδό υπήρξε η επίσκεψή του στη Σκήτη των Αγίων Πατέρων της Χίου για την επισκευή ιδιόκτητης εικόνας της Παναγίας. Με αυτή την εικόνα έκτοτε συνέδεσε άρρηκτα ολόκληρη την ζωή του. Η Παναγία έγινε για εκείνον πηγή ανεξάντλητης δυνάμεως στους μετέπειτα σκληρούς αγώνες του, αλλά και πηγή δροσιάς και ανακουφίσεως. Οδηγός του στον ασκητικό βίο υπήρξε ο σεβάσμιος Γέροντας της Σκήτης Παχώμιος, από τον οποίο εκάρη μικρόσχημος μοναχός και μετονομάσθηκε Άνθιμος.Υποτάσσεται στον Γέροντα Παχώμιο και με τις αδιάλειπτες προσευχές και νηστείες και με τους σκληρούς αγώνες του αναδεικνύεται, με την ευδοκία του Θεού, μεγάλος στην άσκηση και την αρετή. Με την σωματική και πνευματική του όμως αυτή άσκηση εξαντλήθηκε και ασθένησε. Τότε με την ευλογία του Παχωμίου επιστρέφει στο σπίτι του, όπου εγκαθίσταται για ανάρρωση. Όμως ο Όσιος Άνθιμος δεν εγκατέλειψε την άσκηση. Μόλις αποκαταστάθηκε μερικώς η υγεία του αποσύρθηκε σε μικρό απομονωμένο κελί μέσα στα πατρικά του κτήματα, στα Λιβάδια της Χίου, συνεχίζοντας τους πνευματικούς του αγώνες. Εκεί μόναζε ασκώντας ταυτοχρόνως και την τέχνη του υποδηματοποιού, για να βοηθά τους φτωχούς γονείς του και να ελεεί του πάσχοντες.Στο κελί του αυτό με την αδιάλειπτη προσευχή και την μελέτη του βίου μεγάλων ασκητών λάμβανε δύναμη, προέκοπτε σε πνευματική οικοδομή, αλλά και προκαλούσε και τη δαιμονιώδη λύσσα του πονηρού. Ο Όσιος αγωνιζόταν σκληρά και αποτελεσματικά, διεξήγαγε πολυμέτωπους αλλά νικηφόρους αγώνες κατά του πονηρού με την πύρινη προσευχή και καθημερινά ανερχόταν την ευλογημένη κλίμακα των αρετών και της αγιότητας. Αργότερα, σε ηλικία 40 ετών, το έτος 1909 μ.Χ., κείρεται μεγαλόσχημος μοναχός από τον διάδοχο του Παχωμίου, Ιερομόναχο Ανδρόνικο.Ο ενάρετος όμως ασκητής Άνθιμος ήταν σκεύος εκλογής και έτοιμος για το αξίωμα της ιεροσύνης. Καλείται λοιπόν στο Αδραμύττιο της Μικράς Ασίας από τον ανάδοχό του Στέφανο Διοματάρη το 1910 μ.Χ. για τον σκοπό αυτό. Η χειροτονία του Αγίου δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο. Στην περίπτωσή του είχαμε θεία συγκατάθεση που απεκάλυψαν οι θεοσημίες ευδοκίας κατά το τέλος της χειροτονίας. Σεισμός, αστραπές, βροντές, κατακλυσμιαία βροχή συμβαίνουν την ιερή εκείνη ώρα. Τα κανδήλια του ναού κινούνται, ενώ ένα από αυτά καταπίπτει. Μετά δε τη χειροτονία επικρατεί γαλήνη, ηρεμία, χαρά Θεού. Τα φυσικά αυτά φαινόμενα αποκαλύπτουν και μαρτυρούν την ευαρέσκεια του Θεού και τη θεία συγκατάνευση.Όσο καιρό παρέμενε στο Αδραμύττιο, ακτινοβολούσε εκθαμβωτικά με την αρετή και την αγιότητά του, η οποία ίσχυσε να θεραπεύσει δαιμονιζόμενο της περιοχής, κάτι που δεν κατόρθωσαν οι συλλειτουργοί του. Αυτή λοιπόν η πνευματική του ακτινοβολία προκάλεσε το πάθος της αντιζηλίας των συλλειτουργών του. Εκείνος θέλοντας να τους ελευθερώσει από το πάθος αυτό, εγκατέλειψε το Αδραμύττιο το 1911 μ.Χ. και μετέβη στο Άγιον Όρος, όπου οι Αγιορείτες μοναχοί του επιδαψίλευσαν πολλές τιμές.Επιστρέψας στη Χίο τοποθετήθηκε ως εφημέριος στο Λεπροκομείο. Εκεί άνοιξε το νέο στάδιο των αρετών και της αγαθοεργού δράσεώς του. Η εικόνα της Παναγίας Υπαπαντής επικεντρώνει την όλη του ευεργετική δράση. Η Κυρία Θεοτόκος διά της μεσιτείας και της προσευχής του Αγίου Ανθίμου επιτελεί αναρίθμητα θαύματα θεραπείας ασθενών επωνύμων και ανώνυμων πιστών. Το ίδρυμα αυτό με τους δυστυχείς λεπρούς καθίσταται πνευματικό κέντρο σωματικής και πνευματικής υγείας. Η όλη διακονία του στο Λεπροκομείο καταδεικνύει τη βαθύτατη πίστη του και την πολύτιμη προσφορά του.Εδώ φαίνεται και το μεγαλείο του Αγίου. Ο Άγιος Άνθιμος ως εφημέριος του ναού συμπαρευρισκόταν, συνέτρωγε και συνομιλούσε με τους λεπρούς, τους κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων και μετά τη Θεία Λειτουργία κατέλυε!Τότε μέσα σε εκείνη την αγιάζουσα ατμόσφαιρα οραματίζεται την ίδρυση Μονής, για να στεγάσει πρόσφυγες καλόγριες προερχόμενες από την Μικρά Ασία. Και προχωρεί στην πραγμάτωση των οραματισμών του. Υψώνει τον μεγαλοπρεπή Ιερό Παρθενώνα της Παναγίας Βοηθείας Χίου. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Μονή με πλήρη αφοσίωση στην Παναγία και εκεί κατηύγαζε με την ασκητική του βιοτή το πλήθος των αρετών και την αγιότητά του και τη μεσιτεία και βοήθεια της Θεοτόκου και ποίμαινε με πλεονάζουσα στοργή και αγάπη το ποίμνιό του, ενίσχυε και παρηγορούσε με τον γλυκύ και απλό του λόγο και θεράπευε ασθενείς και πάσχοντες που κατέφευγαν κοντά του.Μέσα σε αυτή τη διά βίου διακονία, ώριμος πλέον, πλήρης ημερών, σε ηλικία 90 ετών, με οσιότητα που θύμιζε τους μεγάλους ασκητές της ερήμου, τέλεσε την τελευταία Θεία Λειτουργία την 27η Ιανουαρίου 1960 μ.Χ. και λίγες ημέρες μετά κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02150895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βιλένσκ",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Περισσότερες πληροφορίες για την εικόνα αυτή βλέπε στις 14 Απριλίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02151095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βενσκ",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02151100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωάννης ο εν Θεσσαλονίκη",
|
||
"short": "Άγιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης καταγόταν από την Κωλακία, τη σημερινή κωμόπολη της Χαλάστρας (ή Πύργος). Για κάποιο χρονικό διάστημα εγκαταβίωσε στο Άγιον Όρος, χωρίς να διευκρινίζεται εάν έχει λάβει το μοναχικό σχήμα ή ήταν λαϊκός και είχε υποτακτικό κάποιον Αργύρη. Ο Ιωάννης βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη, όταν κατά την διάρκεια ενός συμποσίου με Τούρκους, αυτοί ισχυρίσθηκαν πως δήθεν τους είχε πει ότι θέλει να γίνει και αυτός Μωαμεθανός. Ο Ιωάννης αρνήθηκε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό τους, γι' αυτό και οδηγήθηκε στο παζάρι, πιθανόν στην κεντρική αγορά της πόλεως, όπου και εκτελέσθηκε άνευ δίκης με απαγχονισμό το έτος 1776 μ.Χ. Μετά τον απαγχονισμό του, το λείψανο του Νεομάρτυρα ρίφθηκε στη θάλασσα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02160399": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ρωμανός ο νέος Οσιομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ρωμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Βλέπε τη βιογραφία του στις 5 Ιανουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02160595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου «ἐν Κύπρῳ»",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02160695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Tanco Επίσκοπος Βέρντεν",
|
||
"short": "Άγιος Tanco"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Tanco (Τάνκο) ή Tancho ή Tatta, καταγόταν από τη Σκωτία και εργάσθηκε ιεραποστολικά στη Γερμανία. Εξελέγη Επίσκοπος της πόλεως Βέρντεν και μαρτύρησε το έτος 815 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02160795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μακάριος Μητροπολίτης Μόσχας",
|
||
"short": "Άγιος Μακάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02160895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ηλίας ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ηλίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ηλίας (Νικολάγιεβιτς) γεννήθηκε σε κάποιο χωριό της Μόσχας κατά τον 19ο αιώνα μ.Χ. Σπούδασε στην Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας και νυμφεύθηκε την ευσεβή Ευγενία. Στην συνέχεια χειροτονήθηκε ιερεύς και διακόνησε στο μικρό ναό ενός πτωχοκομείου και στην ενορία του Αγίου Νικολάου Τολματσέφ της Μόσχας, πριν ξεσπάσει η Οκτωβριανή επανάσταση του έτους 1917 μ.Χ.Ο Άγιος ήταν ευλαβέστατος ιερέας. Ο ναός του ήταν φάρος πνευματικού φωτός για πολλούς πιστούς. Ήταν έγγαμος, αλλά ζούσε ασκητική ζωή. Ήταν το 1932 μ.Χ., όταν η μυστική Σοβιετική αστυνομία τον συνέλαβε και τον φυλάκισε. Τον εξόρισαν στην περιοχή του ποταμού Κράσναγια Βίσερα. Η πρεσβυτέρα Ευγενία όλη την νύχτα την πέρασε με προσευχή και δάκρυα. Κατά το πρωί όμως αποκοιμήθηκε και τότε είδε την Θεοτόκο στον ύπνο της που της είπε να μην φοβάται.Μετά δύο χρόνια, η πρεσβυτέρα τον επισκέφθηκε στον τόπο της εξορίας και του έφερε ένα Ευαγγέλιο και ένα μικρό φιαλίδιο με αγιασμό. Οι φύλακες άρπαξαν αμέσως το Ευαγγέλιο. Όταν την ρώτησαν τι περιείχε το φιαλίδιο, εκείνη τους απάντησε ότι γι' αυτούς ήταν απλό νερό, αλλά για εκείνη και τον σύζυγό της ήταν κάτι ιερό. Το φάρμακό τους. Ο Άγιος φαινόταν σαν να τον είχαν βασανίσει. Δεν του επέτρεπαν να λειτουργεί και αυτό τον έθλιβε αφάνταστα. Άρχισε να διηγείται στην Ευγενία το μαρτύριό του. Όταν μετέφεραν εκείνον και πολλούς άλλους στον τόπο της εξορίας, τους ανάγκασαν να περπατούν επάνω στο χιόνι που είχε λιώσει επιφανειακά. Το λεπτό στρώμα του πάγου έσπαζε κάτω από τα πόδια τους και οι «κατάδικοι» βυθίζονταν μέσα στο χιόνι μέχρι τη μέση. Βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο, χωρίς να έχουν φάει ή πιει τίποτα όλη την ημέρα, αναγκάστηκαν να περάσουν τη νύχτα μέσα σε μια καλύβα. Οι εξουθενωμένοι άνδρες αμέσως έπεσαν στο πάτωμα και αποκοιμήθηκαν σαν πεθαμένοι. Μόνο ο Άγιος έμεινε ξάγρυπνος. Μέσα στα βαθιά μεσάνυχτα μια κραυγή ακούσθηκε από τα βάθη της καρδιάς του: «Κύριε, γιατί με εγκατέλειψες; Σε υπηρέτησα τόσο πιστά. Ολόκληρη την ζωή μου την αφιέρωσα σε Σένα. Πόσες φορές διάβασα τον Ακάθιστο Ύμνο και τους Κανόνες. Με πόση ευλάβεια υπηρετούσα στην Εκκλησία. Γιατί, Κύριε, με εγκατέλειψες και υποφέρω τόσο πολύ; Υπεραγία Θεοτόκε, άγιε ιεράρχα Νικόλαε, άγιε πάτερ Σεραφείμ, πάντες οι Άγιοι του Θεού! Μετά από όλες τις προσευχές μου σε σας, γιατί βασανίζομαι τόσο;».Ξαφνικά μία θεία επίσκεψη, σαν φλόγα, άγγιξε την πονεμένη ψυχή του και την πλημμύρισε με μια υπερκόσμια παρηγοριά. Το φως της πίστεως φώτισε μυστικά την καρδιά του και άναψε μέσα του μια ανέκφραστη και ακατανίκητη αγάπη προς τον Χριστό, η οποία όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, «οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπω λαλῆσαι». Όταν ξημέρωσε, ήταν νέος άνθρωπος, αναγεννημένος σαν να είχε βαπτισθεί στην φωτιά.Καθώς αποχαιρετούσε την πρεσβυτέρα Ευγενία, ο Άγιος της είπε: «Ξέρεις, η καρδιά μου φλέγεται για τον Χριστό. Νομίζω ότι ήλθα εδώ, για να καταλάβω ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτε καλύτερο, τίποτε πιο θαυμαστό από Αυτόν. Θα ήθελα να πεθάνω γι' Αυτόν!».Όταν η πρεσβυτέρα έφθασε πίσω στη Μόσχα έμαθε ότι στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως άναψε μια πυρκαγιά και ο Άγιος έγινε παρανάλωμα του πυρός μαζί με ένδεκα άλλους Χριστιανούς."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02161100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Φλαβιανός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως",
|
||
"short": "Άγιος Φλαβιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "O Άγιος Φλαβιανός, ήταν πρεσβύτερος της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και σκευοφύλακας του ναού της Αγίας Σοφίας. Γνωστός για τις αρετές και τα πνευματικά του χαρίσματα, διαδέχθηκε τον Άγιο Πρόκλο (βλέπε 20 Νοεμβρίου) στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης το έτος 447 μ.Χ.Το 448 μ.Χ. καταδίκασε με τοπική Σύνοδο, την πλάνη του αρχιμανδρίτου Ευτυχούς, ο οποίος ισχυριζόταν ότι ο Χριστός διέθετε μόνο τη θεία φύση, η οποία απορρόφησε την ανθρώπινη. Τελικά, μετά την εμμονή του Ευτυχούς στην πλάνη, η σύνοδος τον καθαίρεσε και τον αφόρισε. Εκείνος όμως έχοντας πολιτική στήριξη ως και τον κακόδοξο Πατριάρχη Αλεξανδρείας Διόσκορον επέτυχε τη σύγκλιση Συνόδου τον Αύγουστο του 449 μ.Χ. στη Έφεσο. Στη Σύνοδο αυτή, την λεγόμενη ληστρική, όλα ήταν προσχεδιασμένα κατά του Φλαβιανού, επιστρατεύθηκε μάλιστα και όχλος με επικεφαλείς μοναχούς, και υπό την αρχηγία ενός ρασοφόρου τέρατος, του αρχιμανδρίτη Βαρσουμά, οι οποίοι εισέβαλλαν στη Σύνοδο και κακοποίησαν βάναυσα τον Άγιο, ο οποίος τρεις ημέρες αργότερα, υπέκυψε στο τραύματα που του προκάλεσαν οι φονιάδες του.Δύο έτη αργότερα το 451 μ.Χ. στη Δ' Οικουμενική Σύνοδο, η αίρεση καταδικάσθηκε, ο Ευτυχής αναθεματίστηκε και ο Διόσκουρος καθαιρέθηκε. Το δε λείψανο του Αγίου, με μεγάλες τιμές ανακομίσθηκε στην Κωνσταντινούπολη από την Πουλχερία, αδελφή του Θεοδοσίου του Μικρού και τοποθετήθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων.Σημείωση: Μέχρι τον 12ο αιώνα μ.Χ. ο Άγιος Φλαβιανός εορταζόταν στις 18 Φεβρουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02161200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Φλαβιανός",
|
||
"short": "Όσιος Φλαβιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Φλαβιανός πήγε στην κορυφή ενός όρους, όπου έκτισε ένα μικρό κελί. Εκεί μέσα κλείστηκε και πέρασε 60 ολόκληρα χρόνια, με αυστηρή νηστεία, προσευχή και χωρίς να έλθει σε επαφή με κανέναν άνθρωπο. Από κάποιο μέρος έβγαζε μόνο τα χέρια του για να παραλάβει την τροφή του, που ήταν βρεγμένα όσπρια μια φορά τη βδομάδα.Ο Θεός τον προίκισε με το θαυματουργικό χάρισμα, που με την προσευχή του, θανάτωσε μεγάλο δράκοντα, έδιωξε από κάποιο χωράφι τις ακρίδες που θα το κατέστρεφαν, έβγαλε το δαιμόνιο από κάποιον νέο και τον μαστό κάποιας γυναίκας θεράπευσε από καρκίνο.Έτσι άγια αφού έζησε παρέδωσε στον Θεό την μακάρια ψυχή του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021701": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ρωμανός ο εκ Τυρνόβου",
|
||
"short": "Όσιος Ρωμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ρωμανός ο ησυχαστής καταγόταν από το Τύρνοβο της Βουλγαρίας και έζησε κατά τον 14ο αιώνα μ.Χ. Κοιμήθηκε με ειρήνη περί το έτος 1370 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021702": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόδωρος ο Νεομάρτυρας ο Βυζαντινός",
|
||
"short": "Άγιος Θεόδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Θεόδωρος καταγόταν από το Νεοχώρι της Κωνσταντινουπόλεως. Γονείς ήταν ο Χατζη-Αναστάσιος και η Σμαραγδού και αδελφοί του ο Αντώνιος και ο Γεώργιος, αναγνώστης της Μεγάλης Εκκλησίας και μετέπειτα Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως με το όνομα Γρηγόριος (1830 - 1840 μ.Χ.).Ο Θεόδωρος ήταν ζωγράφος και εργαζόταν στα ανάκτορα. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να τον προσελκύσουν στην μουσουλμανική θρησκεία και το επέτυχαν. Ο Άγιος όμως ανάνηψε και μετανόησε γι αυτό. Έτσι κατέφυγε στη Χίο και έμεινε κοντά σε ένα πνευματικό πατέρα, τον Άγιο Μακάριο το Νοταρά (βλέπε 17 Απριλίου). Εκεί καθημερινά εμελετούσε τα μαρτύρια των Αγίων και βιβλία ψυχοφελή και κατανυκτικά. Από ημέρα σε ημέρα ηύξανε σε αυτόν η κατάνυξη και ο πόθος του μαρτυρίου. Έτσι έφθασε στη Μυτιλήνη, όπου ενώπιον των αρχών ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό και απεκήρυξε την μωαμεθανική θρησκεία. Ο Άγιος Θεόδωρος συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και πάσχει από τους βασανισμούς, τους δαρμούς, τους λακτισμούς και άλλα απάνθρωπα μαρτύρια. Του έδεσαν τα πόδια σε ξύλο και του επέρασαν στο λαιμό βαριά αλυσίδα. Του ετύλιξαν το κεφάλι με ένα σχοινί και του έβαλαν στους κροτάφους δύο κομμάτια από τούβλο. Έπειτα με ένα ξύλο έσφιγγαν την κεφαλή του τόσο πολύ, μέχρι που βγήκαν οι βολβοί των οφθαλμών του έξω από τον τόπο τους. Ο δε του Χριστού στρατιώτης έλεγε: «Χριστιανός, Χριστιανός, Χριστιανός είμαι».Το πρωί του Σαββάτου ο Άγιος εζήτησε από ένα Χριστιανό υπηρέτη καλαμάρι και έγραψε προς τον Επίσκοπο, για να του στείλει τη Θεία Κοινωνία. Αφού μετέλαβε των Αχράντων Μυστηρίων οδηγήθηκε στον τόπο της εκτελέσεως, στον οποίο έτρεχε με μεγάλη προθυμία. Εκεί υπέστη τον δι' αγχόνης θάνατο το 1795 μ.Χ.Μετά τρεις ημέρες οι Χριστιανοί παρέλαβαν το ιερό λείψανο αυτού και το ενταφίασαν στο νότιο μέρος του ναού της Παναγίας της Χρυσομαλλούσας. Το έτος 1798 μ.Χ. το ιερό λείψανο του Μάρτυρος ανακομίσθηκε και μεταφέρθηκε στην κρύπτη του μητροπολιτικού ναού της Μυτιλήνης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02170299": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεόδωρος ο Σιωπηλός",
|
||
"short": "Όσιος Θεόδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Θεόδωρος έζησε κατά τον 13ο αιώνα μ.Χ. και μόνασε στη Μεγάλη Λαύρα του Κιέβου. Η μεγάλη άσκησή του ήταν η σιωπή, γι' αυτό και επονομάζεται «Σιωπηλός». Ο Θεός τον αξίωσε με το χάρισμα της θαυματουργίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021703": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μιχαήλ ο Μαυροειδής από την Αδριανούπολη",
|
||
"short": "Άγιος Μιχαήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ καταγόταν από την Αδριανούπολη και ανήκε στους επιφανείς και εύπορους κατοίκους αυτής. Διαβλήθηκε στον δικαστή της Αδριανουπόλεως από φανατικούς Τούρκους, ότι περιφρόνησε το όνομα του θεού αυτών. Ο δικαστής, που γνώριζε την εντιμότητα του Αγίου, τον απέλυσε, αλλά οι συκοφάντες τον απείλησαν ότι θα καταγγείλουν αυτόν στον Σουλτάνο ως ολιγωρούντα της πίστεως αυτών. Ο δικαστής φοβήθηκε και έδωσε εντολή να φυλακίσουν τον Άγιο. Παράλληλα γνωστοποίησε στον Σουλτάνο τα γενόμενα και ανέμενε τις εντολές αυτού. Η διαταγή ήταν σαφής: ή να αρνηθεί την πατρώα πίστη του ή να καεί ζωντανός. Παρά τις υποσχέσεις και τις απειλές ο Μάρτυρας παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του στον Χριστό, γι' αυτό και αποκεφαλίσθηκε το έτος 1490 μ.Χ.Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης καλεί τον Μάρτυρα Μαυρουδή και ορίζει την μνήμη του στις 10 Μαρτίου, ενώ ο Παρισινός Κώδικας καλεί αυτόν Μαυροειδή και σημειώνει τη μνήμη του στις 17 Φεβρουαρίου. Ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης θεωρεί ότι δεν είναι άλλος ο Άγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ ο εξ Αδριανουπόλεως και άλλος ο Άγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής, που καταγόταν από την Γρανίτσα της Ευρυτανίας και εορτάζει στις 21 Μαρτίου, αλλά πρόκειται περί ενός και του αυτού προσώπου. Η νεωτέρα έρευνα θεωρεί ότι δεν πρόκειται περί του αυτού προσώπου, αλλά περί δύο ξεχωριστών Αγίων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021705": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Βαρνάβας της Γεθσημανή",
|
||
"short": "Όσιος Βαρνάβας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Βαρνάβας, κατά κόσμος Βασίλειος Ίλιτς Μέρκουλωφ, γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1831 μ.Χ. στο χωριό Προυντίσκι της επαρχίας Τούλα της Ρωσίας. Το έτος 1851 μ.Χ. εισήλθε στη μονή της Λαύρας του Κιέβου και εκάρη μοναχός. Ασκήτεψε θεοφιλώς στην έρημο της Γεθσημανή κοντά στον στάρετς Δανιήλ και στον ιερομόναχο Γρηγόριο και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1906 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02170995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Ρωμύλος, Σεκουνδιανός και Δονάτος",
|
||
"short": "Άγιοι Ρωμύλος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Ρωμύλος, Σεκουνδιανός και Δονάτος μαρτύρησαν στη Βενετία το έτος 304 μ.Χ. επί αυτοκρατορων Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285 - 305 μ.Χ.)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02171095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόδουλος",
|
||
"short": "Άγιος Θεόδουλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυς Θεόδουλος μαρτύρησε επί αυτοκράτορα Μαξιμίνου (307 - 313 μ.Χ.), το έτος 308 μ.Χ., στην Καισάρεια της Παλαιστίνης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02171100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Μαρκιανός και Πουλχερία οι βασιλείς",
|
||
"short": "Άγιοι Μαρκιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Πουλχερία γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 399 μ.Χ. και ήταν θυγατέρα των βασιλέων Αρκαδίου (395- 408 μ.Χ.) και Ευδοκίας και αδελφή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β' του Μικρού (408 - 450 μ.Χ.). Το έτος 414 μ.Χ. η Πουλχερία αναγορεύθηκε Αυγούστα και ανέλαβε την εξουσία του κράτους. Ήταν ευσεβέστατη, πλήρης σωφροσύνης, χρηστότητος και σοφίας.Όταν, κατά το έτος 429 μ.Χ., ο Πατριάρχης Νεστόριος (428 - 431 μ.Χ.) παρουσίασε τη γνωστή αίρεσή του, επικεφαλής των αντιπάλων του τάχθηκε ο Άγιος Κύριλλος, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας (τιμάται 18 Ιανουαρίου και 9 Ιουνίου). Και ο μεν Θεοδόσιος, έχοντας ήδη αναλάβει την βασιλική αρχή, υποστήριζε τον αιρεσιάρχη Νεστόριο, ωθούμενος από τον Χρυσάφιο, η δε Πουλχερία ήταν με το μέρος του Αγίου Κυρίλλου και κατόρθωσε να πείσει τον αδελφό της να συγκαλέσει την Γ' Οικουμενική Σύνοδο, που συνήλθε στη Χαλκηδόνα, το έτος 431 μ.Χ. και καταδίκασε τους αιρετικούς.Η Αγία νυμφεύθηκε τον Μαρκιανό, ο οποίος καταγόταν από τη Θράκη και στις 25 Αυγούστου του 450 μ.Χ. διαδέχθηκε στον θρόνο τον αδελφό της Θεοδόσιο Β'. Ωστόσο η πολιτική κατάσταση ήταν ταραγμένη. Είχε ήδη γίνει στο προηγούμενο έτος η ληστρική Σύνοδος της Εφέσου, που εξόρισε τον Πατριάρχη Άγιο Φλαβιανό (τιμάται 16 Φεβρουαρίου) και η Ορθόδοξη Εκκλησία μαστιζόταν από την αίρεση του Ευτυχούς. Οι δύο ευσεβείς βασιλείς συγκάλεσαν τότε στη Χαλκηδόνα, το έτος 451 μ.Χ., την Δ' Οικουμενική Σύνοδο, η οποία καταδίκασε τις αιρετικές δοξασίες του Ευτυχούς και του Διόσκουρου.Η Αγία Πουλχερία κοιμήθηκε με ειρήνη στις 10 Σεπτεμβρίου 453 μ.Χ. και ο Άγιος Μαρκιανός το έτος 457 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02171200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεοστήρικτος",
|
||
"short": "Όσιος Θεοστήρικτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Θεοστήρικτος, όπως μαθαίνουμε από κάποιο Εξαποστειλάριο, που περισώθηκε στον Παρισινό Κώδικα 259 φ. 97β, έζησε επί των εικονομάχων και άθλησε υπέρ των ιερών εικόνων. Στον Συναξαριστή του Αγίου Νικόδημου, σημειώνεται ότι πέθανε ειρηνικά.Ίσως είναι ο ίδιος με αυτόν πού γιορτάζουμε στις 10 Νεομβρίου, όπου αναφέρεται και ως ηγούμενος της μονής Πελεκητής στην Τριγλία."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02171300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Εύρεση των Τιμίων Λειψάνων του Αγίου Μηνά του Καλλικέλαδου",
|
||
"short": "Εύρεση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Μαρκιανού (450 - 457 μ.Χ.) ο Άγιος Μηνάς ο Καλλικέλαδος (κοιμήθηκε 10 Δεκεμβρίου) εμφανίσθηκε μια νύχτα σε κάποιον άνδρα που λεγόταν Φιλομμάτης, ο οποίος είχε καταταγεί στη στρατιωτική σχολή των Ικανάτων και του υπέδειξε τον τόπο όπου έκειτο το άγιο λείψανο αυτού.Το γεγονός έφτασε στις βασιλικές ακοές του Μαρκιανού, ότι δηλαδή κάτω στον αιγιαλό της Νικομήδειας, κατά την ακρόπολη, κρύπτονταν κάτω από τη γη τα τίμια λείψανα του Αγίου. Πράγματι, στρατιώτες έσκαψαν στον τόπο εκείνο και βρήκαν σιδερένια λάρνακα, μέσα στην οποία υπήρχε το ιερό λείψανο. Στη λάρνακα ήταν κολλημένη μια πλάκα, στην οποία ήταν χαραγμένη επιγραφή που έλεγε ότι εκεί είχε εναποτεθεί το λείψανο του Αγίου, καθώς και σε ποιον τόπο έπρεπε να κατατεθεί."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02171500": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αυξίβιος Επίσκοπος Σόλων Κύπρου",
|
||
"short": "Άγιος Αυξίβιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αυξίβιος (ή κατ' άλλους Ευξίφιος) έζησε στα αποστολικά χρόνια. Γιος πλούσιας ειδωλολατρικής οικογένειας της Ρώμης, είχε γνωρισθεί με χριστιανούς της Ρώμης, που τον κατηχούσαν τον λόγο του Ευαγγελίου. Όταν οι γονείς του θέλησαν να τον παντρέψουν με είδωλολάτρισσα, αναχώρησε κρυφά από τη Ρώμη και πήγε στην Κύπρο. Εκεί βρισκόταν τότε ο Απόστολος Βαρνάβας και ο νεαρός τότε Μάρκος, ο μετέπειτα Ευαγγελιστής, που κήρυττε τον λόγο του Χρίστου. Ο Αυξίβιος παρακολούθησε τα κηρύγματα του και βαπτίστηκε. Έγινε μάλιστα Ιερέας του Σόλους της Κύπρου (πόλη αρχαία της Κύπρου, ομώνυμη υπήρχε στην Κιλικία), όπου εργάστηκε με πολύ αποστολικό ζήλο. Σε κάποια μάλιστα δημόσια διδασκαλία του, συναντήθηκε με τον αδελφό του Θεμισταγόρα και τη γυναίκα του, που είχαν γνωρίσει στην Ρώμη τον χριστιανισμό και ήλθαν να τον συναντήσουν. Η χαρά ήταν μεγάλη. Αφού τους κατήχησε με μεγάλη ακρίβεια, τους έκανε αχώριστους συνεργάτες του στην ευαγγελική του αποστολή. Καρπός της συνεργασίας αυτής ήταν η θαυμάσια διάδοση του Ευαγγελίου σ' όλη την πόλη και τα περίχωρα των Σόλων."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Ἀποστόλων τὴν χάριν ὡς τοῦ Πνεύματος ὄργανον, διὰ Μάρκου τοῦ θείου, θησαυρίσας, Αὐξίβιε, ἐδείχθης Ἱεράρχης εὐκλεής, καὶ πρόεδρος τῶν Σόλων καὶ ποιμὴν διὰ τοῦτό σου τὴν μνήμην τὴν ἱερὰν τιμῶμεν ἀνακράζοντες, δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ, πάσιν ἰάματα.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "Τῆς",
|
||
"Tone": "1"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"021804": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νικόλαος Πατριάρχης Γεωργίας",
|
||
"short": "Άγιος Νικόλαος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νικόλαος αρχιεράτευσε κατά τα έτη 1584 - 1591 μ.Χ. ως Πατριάρχης της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Γεωργίας. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"021806": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Λέων και Παρηγόριος οι Μάρτυρες οι εν Πατάροις της Λυκίας Αθλήσαντες",
|
||
"short": "Άγιοι Λέων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Συναξαριστές σημειώνουν ότι οι Άγιοι Μάρτυρες Λέων και Παρηγόριος συνελήφθησαν στα Πάταρα της Λυκίας. Πρώτος συνελήφθη ο Άγιος Παρηγόριος, ο οποίος μαρτύρησε διά πολλών και ποικίλων βασάνων. Ο Άγιος Λέων προσευχόταν στον τόπο, όπου έριξαν το λείψανο του Αγίου Παρηγορίου και έκλαιγε για τον θάνατο του αγαπημένου του φίλου και Μάρτυρα, επιθυμώντας να ακολουθήσει και αυτός την οδό του μαρτυρίου. Και η ευκαιρία βρέθηκε.Σε κάποια εορτή των Εθνικών ο Λέων πλησίασε στον ειδωλολατρικό ναό και συνέτριψε τα κηροπήγια και τους λύχνους των ειδώλων, ενώ έψαλε ύμνους προς τον Κύριο. Αμέσως συνελήφθη και οδηγήθηκε στον ηγεμόνα του τόπου, ενώπιον του οποίου ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Αμέσως τα βασανιστήρια άρχισαν. Τον χτύπησαν με βούνευρα και τον έσυραν σε γκρεμό, όπου τον έριξαν. Έτσι έλαβε το στέφανο του μαρτυρίου ο αθλητής του Χριστού Λέων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02181200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Αγρίππας, Βικτωρίνος, Δωρόθεος και Θεόδουλος",
|
||
"short": "Άγιοι Αγρίππας,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι γνωστοί με την αναφορά τους στο υπόμνημα του Οσίου Αγαπητού (βλέπε ίδια ημέρα). Ότι δηλαδή είδε το μαρτύριο τους και ήθελε να γίνει κοινωνός αυτού. Τίποτα άλλο δεν γνωρίζουμε για την ζωή τους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02181300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Πιούλιος",
|
||
"short": "Άγιος Πιούλιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Πιούλιος μαρτύρησε διά ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02190195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Άρχιππος ο Απόστολος",
|
||
"short": "Άγιος Άρχιππος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Άρχιππος καταγόταν από τις Κολοσσαίς, όπου τον γνώρισε και τον έφερε στην πίστη του Χριστού ο Απόστολος Παύλος. Ο δε ζήλος και η όλη του προθυμία και ευσέβεια, γρήγορα ανέδειξαν τον μαθητή Άρχιππο και συστρατιώτη του ενδόξου διδασκάλου του, όπως χαρακτηριστικά τον ονομάζει ο Απόστολος Παύλος στην προς Φιλήμονα επιστολή του. Τον Άρχιππο αναφέρει επίσης και στην προς Κολοσσαείς επιστολή του.Κατά την εκτέλεση της θείας αποστολής του, ο Άρχιππος, συνελήφθη με διαταγή του έπαρχου Ανδροκλέους. Αφού αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, τον γύμνωσαν και τον έχωσαν μέχρι τη μέση σ' ένα λάκκο. Επειδή όμως ο Άρχιππος συνέχιζε με μεγάλη φωνή να ομολογεί το Χριστό, τότε τον κέντησαν με βελόνες, μπρος, πίσω, στο λαιμό, τις μασχάλες, τις πλευρές, τα μάτια, τα αυτιά, το στόμα και το κεφάλι. Αλλά και πάλι ο Άρχιππος επέμενε να ομολογεί το Χριστό. Ο Ιησούς ήταν η προσευχή και ο ύμνος του. Πυκνός και βαρύς λιθοβολισμός τότε, έδωσε τέλος στη ζωή του. Και στο στεφάνι του αποστόλου του προστέθηκε και το στεφάνι του μάρτυρα."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"021902": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κόνων",
|
||
"short": "Όσιος Κόνων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο"
|
||
}
|
||
},
|
||
"021903": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Φιλοθέη η Αθηναία",
|
||
"short": "Αγία Φιλοθέη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε το έτος 1522 μ.Χ. στην τουρκοκρατούμενη τότε Αθήνα. Οι ευσεβείς γονείς της ονομάζονταν Άγγελος και Συρίγα Μπενιζέλου. Η μητέρα της ήταν στείρα και απέκτησε την Αγία μετά από θερμή και συνεχή προσευχή.Ο Κύριος που ικανοποιεί το θέλημα εκείνων που Τον σέβονται και Τον αγαπούν, άκουσε την δέησή της. Και πράγματι, μια ημέρα η Συρίγα μπήκε κατά την συνήθειά της στο ναό της Θεοτόκου για να προσευχηθεί και από τον κόπο της έντονης και επίμονης προσευχής την πήρα για λίγο ο ύπνος. Τότε ακριβώς είδε ένα θαυμαστό όραμα. Ένα φως ισχυρό και λαμπρό βγήκε από την εικόνα της Θεομήτορος και εισήλθε στην κοιλιά της. Έτσι ξύπνησε αμέσως και έκρινε ότι το όραμα αυτό σήμαινε στην ικανοποίηση του αιτήματός της. Έτσι κι έγινε. Ύστερα από λίγο καιρό η Συρίγα έμεινε έγκυος και έφερε στον κόσμο τη μονάκριβη θυγατέρα της.Μαζί με την Χριστιανική ανατροφή, έδωσαν στην μοναχοκόρη τους και κάθε δυνατή, για την εποχή εκείνη, μόρφωση. Έτσι η Ρηγούλα (ή Ρεβούλα, δηλαδή Παρασκευούλα), αυτό ήταν το όνομά της προτού γίνει μοναχή, όσο αύξανε κατά την σωματική ηλικία, τόσο προέκοπτε και κατά την ψυχή, όπως λέει το συναξάρι της.Σε ηλικία 14 χρονών, οι γονείς της την πάντρεψαν, παρά την θέλησή της, με έναν από τους άρχοντες της Αθήνας. Αργότερα, αφού πέθαναν οι γονείς και ο σύζυγός της, ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο πόθο της. Αφιερώνεται εξ ολοκλήρου στον Χριστό, γίνεται μοναχή και παίρνει το όνομα Φιλοθέη.Κατ' αρχήν, ύστερα από εντολή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου, τον οποίο είδε σε όραμα, οικοδόμησε ένα γυναικείο μοναστήρι με αρκετά κελιά, στο οποίο και έδωσε το όνομα του Αγίου για να τον τιμήσει. Στο μοναστήρι πρόσθεσε και άλλα αναγκαία οικοδομήματα και εκτάσεις και το προικοδότησε με μετόχια και υποστατικά, που υπερεπαρκούσαν για τη διατροφή και συντήρηση των μοναζουσών.Το μοναστήρι αυτό του Αγίου Ανδρέα σωζόταν στην Αθήνα, με τη Χάρη του Θεού, επί πολλά έτη μετά την κοίμηση της Αγίας και ήταν πλουτισμένο, όχι μόνο με υποστατικά και διάφορα μετόχια, αλλά και με πολυειδή χρυσοΰφαντα ιερατικά άμφια και σκεύη, απαραίτητα για τις ετήσιες ιερές τελετές και αγρυπνίες. Προπαντός όμως το μοναστήρι σεμνυνόταν και εγκαλλωπιζόταν με το θησαυρό του τιμίου και αγίου λειψάνου της Αγίας, το οποίο ήταν αποθησαυρισμένο και αποτεθειμένο στο δεξιό μέρος του Ιερού Βήματος, όπου και το ασπάζονταν με ευλάβεια όλοι οι Χριστιανοί. Το τίμιο λείψανο της Αγίας σκορπούσε ευωδία, γεγονός που αποτελούσε εμφανή μαρτυρία και απόδειξη της αγιότητας αυτής.Το παράδειγμά της, λοιπόν, να αφιερωθεί στον Χριστό, το ακολουθούν και άλλες νέες. Σε λίγο διάστημα, η μονή έφθασε να έχει διακόσιες αδελφές. Η μονή της Οσίας Φιλοθέης γίνεται πραγματικό λιμάνι. Εκεί βρίσκουν προστασία όλοι οι ταλαιπωρημένοι από την σκλαβιά. Εκεί οι άρρωστοι βρίσκουν θεραπεία, οι πεινασμένοι τροφή, οι γέροντες στήριγμα και τα ορφανά στοργή.Η Οσία, παρά τις αντιδράσεις των Τούρκων, οικοδομεί διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα, νοσηλευτήρια, ορφανοτροφεία, «σχολεῖα διὰ τοὺς παίδας τῶν Ἀθηναίων, διὰ ν’ ἀνοίξη τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν πρὸς τὴν παράδοσιν καὶ τὴν δόξαν τῶν προγόνων των». Πρωτοστατεί σε όλα αυτά τα έργα η ηγουμένη Φιλοθέη. Διδάσκει με τα λόγια και με τη ζωή της. Στηρίζει τους πονεμένους σκλάβους με την προσευχή της. Ιδιαίτερες είναι οι φροντίδες της για να σώσει από τον εξισλαμισμό ή την αρπαγή των Τούρκων τις νέες Ελληνίδες. Το έργο της, κατά βάση εθνικό και θρησκευτικό, ξεπέρασε τα όρια της Αθήνας και έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Αδιαφιλονίκητη ιστορική επιβεβαίωση για το έργο αυτό παρέχει η αλληλογραφία της Φιλοθέης με τη Γερουσία της Βενετίας (1583 μ.Χ.), από την οποία ζητούσε οικονομική βοήθεια.Η όλη όμως δράση της Αγίας Φιλοθέης εξαγρίωσε κάποτε τους Τούρκους. Κάποια στιγμή την συλλαμβάνουν και εκείνη με πνευματική ανδρεία ομολογεί: «Εγώ διψώ να υπομείνω διάφορα είδη βασανιστηρίων για το όνομα του Χριστού, τον οποίο λατρεύω και προσκυνώ με όλη μου την ψυχή και την καρδιά, ως Θεό αληθινό και άνθρωπο τέλειο και θα σας χρωστάω μεγάλη ευγνωμοσύνη αν μπορείτε μια ώρα πρωτύτερα να με στείλετε προς Αυτόν με το στεφάνι του μαρτυρίου». Ύστερα από την ηρωική αυτή απάντηση προς τους κατακτητές, όλοι πίστευαν ότι η πανευτυχής και φερώνυμη Φιλοθέη εντός ολίγου θα ετελειούτο διά του μαρτυρικού θανάτου. Όμως, κατά θεία βούληση, την τελευταία σχεδόν στιγμή πρόφθασαν κάποιοι Χριστιανοί και καταπράυναν τον ηγεμόνα με διάφορους τρόπους. Έτσι πέτυχαν να ελευθερώσουν την Αγία.Αφεθείσα πλέον ελεύθερη, η Αγία Φιλοθέη, επέστρεψε αναίμακτη στο μοναστήρι της, όπως επί Μεγάλου Κωνσταντίνου ο μυροβλύτης Νικόλαος και πολλούς αιώνες αργότερα ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Φρόντιζε δε, όχι μόνο για τη σωτηρία της δικής της ψυχής αλλά και των άλλων, αφού τους μεν ενάρετους τους στερέωνε στην αρετή, τους δε αμαρτωλούς τους βελτίωνε ηθικά και τους οδηγούσε στη μετάνοια. Και αποκλειστικά για το σκοπό αυτό πέρασε στη νήσο Τζια (Κέα), όπου προ πολλού είχε οικοδομήσει μετόχι, για να αποστέλλει εκεί τις μοναχές εκείνες που φοβούνταν για διαφόρους λόγους να διαμένουν στην Αθήνα. Στην Τζια έμεινε αρκετό χρόνο και κατήχησε θεαρέστως τις ασκούμενες αδελφές στην ακριβή τήρηση των κανόνων της μοναστικής ζωής. Μόλις τελείωσε το έργο της εκεί, επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα.Έτσι λοιπόν, η Αγία Φιλοθέη, αφού έφθασε στην τελειότητα και στην πράξη και στην θεωρία, αξιώθηκε από τον Θεό να επιτελεί θαύματα, από τα οποία, προς απόδειξη του θαυματουργικού της χαρίσματος, θα μνημονεύσουμε ένα μόνο, το ακόλουθο: Ζούσε στην εποχή της ένας νέος, ποιμένας προβάτων, ο οποίος από πολύ μικρός είχε συνηθίσει στις κλεψιές και στις ραδιουργίες. Ο νέος αυτός, κατά παραχώρηση του Θεού, κυριεύθηκε από τον Σατανά. Εξ αιτίας τούτου περιφερόταν στα βουνά και στις σπηλιές γυμνός και τετραχηλισμένος, θέαμα όντως ελεεινό. Πολλές φορές, όταν συνερχόταν από την τρέλα, στην οποία τον είχε οδηγήσει ο Σατανάς, σύχναζε στα γύρω μοναστήρια για να βρει θεραπεία στην ασθένειά του. Δεν μπορούσε όμως να πετύχει τίποτε. Κάποιοι, που τον ευσπλαγχνίστηκαν, τον οδήγησαν στην Αγία Φιλοθέη η οποία, ύστερα από πολύ και εκτενή προσευχή τον λύτρωσε από εκείνη τη διαβολική μάστιγα. Έπειτα, αφού το νουθέτησε αρκετά, τον εισήγαγε και στην τάξη των μοναχών. Και έτσι ο νέος εκείνος, αφού εκάρη μοναχός, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με μετάνοια και άσκηση, θαυμαζόμενος απ' όλους.Μάταια οι Τούρκοι προσπαθούν να ανακόψουν την δράση της. Ώσπου μια νύχτα, στις 2 Οκτωβρίου του έτους 1588 μ.Χ., πήγαν στο μονύδριο που είχαν οικοδομήσει στα Πατήσια (έτυχε τότε να εορτάζεται η μνήμη του αγίου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου και η Αγία μαζί με τις άλλες αδελφές βρίσκονταν στον ιερό ναό επιτελώντας ολονύκτια αγρυπνία) και πέντε από αυτούς ανέβηκαν στον εξωτερικό τοίχο και πήδησαν μέσα στην αυλή. Στην συνέχεια εισέβαλαν στο ναό, όπου άρπαξαν την Αγία και την μαστίγωσαν με μανία και βαναυσότητα και την εγκαταλείπουν ημιθανή έξω από τη μονή της.Έξω από το ναό, στα δεξιά της εισόδου του, σώζεται η κολώνα, όπου η Φιλοθέη δέθηκε και μαστιγώθηκε. Οι μοναχές της την μετέφεραν στην κρύπτη της στην Καλογρέζα. Εκεί η Φιλοθέη υποκύπτει στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου 1589 μ.Χ.Είκοσι ημέρες μετά από την κοίμηση της Αγίας, ο τάφος της ευωδίαζε. Ακόμη, όταν μετά από ένα έτος έγινε η ανακομιδή, το τίμιο λείψανό της βρέθηκε σώο και ακέραιο. Επιπλέον ήταν γεμάτο με ευωδιαστό μύρο, τρανή και λαμπρή απόδειξη της θεάρεστης και ενάρετης πολιτείας της, προς δόξα και αίνο του Θεού και καύχημα της πίστεώς μας. Το ιερό λείψανό της βρίσκεται σήμερα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών. Στο μνήμα της απάνω βρεθήκανε γραμμένα τούτα τα λόγια: «Φιλοθέης υπό σήμα τόδ' αγνής κεύθει σώμα, ψυχήν δ' εν μακάρων θήκετο Yψιμέδων».H Φιλοθέη ανακηρύχθηκε αγία επί Oικουμενικού Πατριάρχου Mατθαίου B΄ (1595 - 1600 μ.Χ.). Ο Nεόφυτος ο μητροπολίτης Aθηνών, αφού εξήτασε και ερεύνησε τα κατά τον βίον και το μαρτύριον της οσίας, σύνταξε αναφορά στο Πατριαρχείο μαζί με τους επισκόπους Kορίνθου και Θηβών και με τους προκρίτους της Aθήνας για να τάξει την οσία Φιλοθέη στους χορούς των αγίων. Σ' αυτό το συνοδικό έγγραφο είναι γραμμένα και τούτα: «Eπειδή εδηλώθη ασφαλώς ότι το θειότατον σώμα της οσιωτάτης Φιλοθέης ευωδίας πεπληρωμένον εστί και μύρον διηνεκώς εκχείται, αλλά και τοις προσιούσι τε ασθενέσι τε και θεραπείας δεομένοις την ίασιν δίδωσι... τούτου χάριν έδοξε ημίν τε και πάση τη ιερά Συνόδω των καθευρεθέντων ενταύθα αρχιερέων συγγραφήναι και ταύτην εν τω χορώ των οσίων και αγίων γυναικών, ώστε κατ' έτος τιμάσθαι και πανηγυρίζεσθαι». Tην Aκολουθία της την έγραψε κάποιος σοφός και ευλαβής άνθρωπος που ονομαζόταν Iέραξ. Aνάμεσα στα ωραία εγκώμια είναι και τούτο: «Δαυΐδ γαρ το πράον έσχες και Σολομώντος, σεμνή, την σοφίαν, Σαμψών την ανδρείαν, και Aβραάμ το φιλόξενον, υπομονήν τε Iώβ, του Προδρόμου δε θείαν άσκησιν...»."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Ὅσιων τὴν ἔλλαμψιν, εἰσδεδεγμένη σεμνή, τὴν πάλιν ἐφαίδρυνας, τῶν Ἀθηναίων τὴ σῆ, ἀσκήσει καὶ χάριτι, σὺ γὰρ ἐν εὐποιίαις, διαλάμπουσα Μῆτερ, ἤθλησας δι' ἀγάπην, εὐσεβῶς τοῦ πλησίον διὸ σὲ ὢ Φιλοθέη, Χριστὸς ἐδόξασε.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "Ταχ"
|
||
},
|
||
"TROPARION/2": {
|
||
"text": "Ἀθηνῶν τῶν κλεινῶν τε νῦν καὶ πάλαι τὸ βλάστημα καὶ τῶν χθὲς καὶ πρώην ὁσίων τὸ ἀρίζηλον καύχημα τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις οἱ πιστοί, ὁσίαν Φιλοθέην εὐλαβῶς ὅτι τὸν Χριστὸν εὐτόνως πάντων τῶν γεηρῶν ἀντήλλαξεν. Ἔχουσα οὗν συμπρεσβευτὴν τὸν παμμέγαν Διονύσιον, σῶζε τοὺς προσκυνούντας, εὐσεβῶς τὸ πάνσεπτον σκῆνος σου.",
|
||
"Type": "2",
|
||
"Podoben": "Ἔχουσα οὗν συμπρεσβευτὴν τὸν παμμέγαν Διονύσιον, σῶζε τοὺς προσκυνούντας, εὐσεβῶς τὸ πάνσεπτ"
|
||
},
|
||
"TROPARION/3": {
|
||
"text": "Ἀθηναίων ἡ πόλις ἡ περιώνυμος Φιλοθέην τιμᾷ τὴν ὁσιομάρτυρα καὶ ἀσπάζεται αὐτῆς τὸ θεῖον λείψανον, ὅτι ἐβίωσε σεμνῶς καὶ μετήλλαξε τὸ ζῆν ἀθλήσει καὶ μαρτυρίῳ, καὶ πρεσβεύει πρὸς τὸν Σωτῆρα, διδόναι πᾶσι τὸ θεῖον ἔλεος.",
|
||
"Type": "3"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"021904": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νικήτας ο νέος Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Νικήτας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νικήτας καταγόταν από την Ήπειρο και έγινε Ιερομόναχος στο Άγιον Όρος, και συγκεκριμένα στη Σκήτη της Αγίας Άννας και κατόπιν στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα (Ρώσικη). Τον κατέλαβε ο πόθος του μαρτυρίου και γύριζε τα χωριά γύρω από τις Σέρρες και τη Δράμα, κηρύττοντας τον Χριστό σαν αληθινό Θεό και τον Μωάμεθ σαν πλάνο. Συνελήφθη από τους Τούρκους και φυλακίστηκε στις Σέρρες. Κατόπιν υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια, όπως όσφρηση φωτιάς από τη μύτη, ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι, καλαμένιες ακίδες στα νύχια του και κάψιμο στα απόκρυφα μέλη του. Ο Νικήτας όμως, με θαυμαστή σταθερότητα, συνεχώς ομολογούσε την πίστη του στο Χριστό. Τελικά, στις 19 Φεβρουαρίου 1806 μ.Χ. τον κρέμασαν και έτσι δέχτηκε το στεφάνι της αφθαρσίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02190795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σωφρόνιος",
|
||
"short": "Όσιος Σωφρόνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη ζωή του Οσίου. Η μνήμη του αναφέρεται από τον Παρισινό Κώδικα 1578 και τον Delehaye, όπου καλείται επίσκοπος."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02190895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Οσία Μαρία του Όλονετς",
|
||
"short": "Οσία Μαρία"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Οσία Μαρία γεννήθηκε κατά τον 19ο αιώνα μ.Χ. στο χωριό Περεντίνο της επαρχίας Σταράγια του Νόβγκοροντ από ευσεβείς και φιλόθεους γονείς. Ο πατέρας της ονομαζόταν Βασίλειος Σωφρόνωφ και αξιώθηκε να αποκτήσει ακόμη τέσσερα παιδιά, δύο υιούς και δύο θυγατέρες. Από μικρή ηλικία η Μαρία διδάχθηκε το Ωρολόγιο και το Ψαλτήρι. Τα βράδια του χειμώνα καθόταν και διάβαζε τους Βίους των Αγίων, ενώ τη νύχτα σηκωνόταν κρυφά και σχεδόν αθόρυβα πήγαινε μπροστά στις ιερές εικόνες και έκανε μετάνοιες.Τα χρόνια περνούσαν, αλλά η Μαρία δεν αποφάσιζε να κάνει τη δική της οικογένεια. Επισκεπτόταν τακτικά τα μοναστήρια και τους ασκητές που ζούσαν στα δάση πέρα από τον ποταμό Λόβατ. Κάποιος από τους άγιους εκείνους Γέροντες τη συμβούλεψε να βαδίσει προς το βορά, στη λίμνη Βέιζ, όπου ζούσε ο ερημίτης π. Ησαΐας, ο θείος της. Εκείνος θα την καθοδηγούσε στο δρόμο της σωτηρίας. Έτσι η Οσία Μαρία ξεκίνησε για το Όλονετς, για να πάρει την ευλογία του πατρός Ησαΐου. Εκεί και έμεινε, για να σκητέψει, μέσα σε μια καλύβα.Μετά τρία χρόνια ασκήσεως και προσευχής ήλθαν νέοι πειρασμοί. Η Οσία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την καλύβα της και να περιπλανιέται στα δάση και στην έρημο. Έτσι έφθασε μετά από πολλές ταλαιπωρίες για προσκύνημα στη Σταυρούπολη του Καυκάσου, αναζητώντας ένα ησυχαστικό καταφύγιο σε μια χαράδρα.Μετά από πολύ άσκηση και προσευχή έφθασε ο καιρός να παραδώσει την αγία της ψυχή στον Κύριο, που τόσο αγάπησε. Η ψυχή της χωρίσθηκε από το σώμα της Αγίας το έτος 1860 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022004": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Βησσαρίων",
|
||
"short": "Όσιος Βησσαρίων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Βησσαρίων γεννήθηκε στην Αίγυπτο, στην πόλη Μισήρι και έζησε περί τα τέλη του 4ου και αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Διήλθε το βίο του στην έρημο της Αιγύπτου ως ασκητής. Ποτέ δεν απέκτησε ένα ένδυμα. Επί σαράντα ημέρες και νύχτες στάθηκε ακλόνητος σε ακανθώδες θάμνους, σαν στύλος, για να υπερνικήσει τον ύπνο, έχοντας τα χέρια και το βλέμμα στραμμένα προς τον ουρανό, την δε ψυχή του ενωμένη με τον Θεό. Ο Θεός τον τίμησε με την χάρη και ευλογία του, αφού επιτέλεσε μεγάλα θαύματα.Τα Συναξάρια περιέχουν πολλά θαύματα του Αγίου. Έτσι αναφέρεται ότι έστησε τον ήλιο και ότι διερχόταν τους ποταμούς χωρίς να βρέχεται, όπως ο Ελισσαίος διέβη τον Ιορδάνη και όπως ο Προφήτης Ηλίας κατεβίβασε βροχή και πότισε την διψασμένη και άνυδρη γη.Ο Άγιος Βησσαρίων, αφού έφθασε σε βαθύ γήρας, κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02200695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ανιανός",
|
||
"short": "Άγιος Ανιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ανιανός (συναξαριστής Sirmond) αναφέρεται σε άλλους Συναξαριστές ως Ανίνας. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02200795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Δίδυμος, Νεμέσιος και Ποτάμιος",
|
||
"short": "Άγιοι Δίδυμος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Δίδυμος, Νεμέσιος και Ποτάμιος είναι τοπικοί Άγιοι της Κύπρου, που η μνήμη τους αναγράφεται στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο. Απαριθμούνται από τον Κυπριανό, μεταξύ των μαρτύρων της Κυπριακής Εκκλησίας και από τον Delehaye μεταξύ της Αλεξανδρινής Εκκλησίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02200895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ευτρόπιος",
|
||
"short": "Άγιος Ευτρόπιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του Αγίου Ευτρόπιου αναφέρεται μόνο από τον Συναξαριστή Delehaye. Ίσως είναι το ίδιο πρόσωπο μ' αυτό της 3ης Μαρτίου, που γιορτάζει μαζί με τους Αγίους Κλεόνικο και Βασιλίσκο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02200995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Αππία η μάρτυς",
|
||
"short": "Αγία Αππία"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02201095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Οσία Mildred",
|
||
"short": "Οσία Mildred"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Οσία Mildred (Μιλδρέδη) ήταν θυγατέρα του βασιλέως Μέρεγουολ και της Ερμενμπούργκας, πριγκίπισσας του Κεντ. Ακολούθησε την οδό της μοναχικής πολιτείας και εκάρη μοναχή στη μονή του Μίνστερ, όπου διετέλεσε και ηγουμένη, εγκατασταθείσα υπό του Θεοδώρου, Αρχιεπισκόπου Καντουαρίας, του εκ Ταρσού της Κιλικίας. Η Οσία διακρίθηκε για την πραότητα του χαρακτήρα της και τη φιλανθρωπική της δράση.Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 700 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02201195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μακάριος ο Οσιομάρτυρας και ο συν αυτώ αναιρεθέντες",
|
||
"short": "Άγιος Μακάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μακάριος ήταν ηγούμενος στη μονή Βάλαμο και ανηρέθη μαζί με 34 δόκιμους μοναχούς της μονής από τους Λατίνους το έτος 1578 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02201200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κινδέος Επίσκοπος Πισιδίας",
|
||
"short": "Όσιος Κινδέος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Κινδέος ή Κινδαίος ήταν Επίσκοπος Πισιδίας και κοιμήθηκε με ειρήνη. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02201300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Πλωτίνος",
|
||
"short": "Όσιος Πλωτίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Πλωτίνος κοιμήθηκε με ειρήνη. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022101": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωάννης Γ' Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης ο από Σχολαστικών",
|
||
"short": "Άγιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωάννης ο Γ' πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ο από Σχολαστικών, καταγόταν από το χωριό Σερίμιο της Αντιόχειας. Σπούδασε νομικά στην Αντιόχεια και εν συνεχεία εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Εγκατέλειψε όμως τα πάντα, για να γίνει μοναχός και στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ως αποκρισάριος του Πατριάρχη Αντιοχείας.Στις 15 Απριλίου 565 μ.Χ. εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και διοίκησε θεοφιλώς την Εκκλησία επί δώδεκα και πλέον έτη. Με την προτροπή του Αγίου ο αυτοκράτορας Ιουστίνος Β' (565 - 578 μ.Χ.) απέστειλε στην Αίγυπτο τον Αββά Φωτεινό προς ειρήνευση των ταραγμένων από τις αιρέσεις Εκκλησιών αυτής.Ο Άγιος Ιωάννης κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 577 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022104": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ζαχαρίας Πατριάρχης Ιεροσολύμων",
|
||
"short": "Άγιος Ζαχαρίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ζαχαρίας γεννήθηκε κατά το δεύτερο ήμισυ του 6ου αιώνα μ.Χ. Εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων το 609 μ.Χ. και κατά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τους Πέρσες, το έτος 614 μ.Χ., αιχμαλωτίσθηκε και οδηγήθηκε στην Περσία. Από εκεί έγραψε σπουδαία επιστολή προς την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με προτροπές για μετάνοια και ευσπλαχνία.Όταν ο αυτοκράτορας Ηράκλειος νίκησε, το 628 μ.Χ., τους Πέρσες, ο Άγιος Ζαχαρίας επέστρεψε στην έδρα του μεταφέροντας τον Τίμιο Σταυρό.Ο Άγιος Ζαχαρίας κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 632 μ.Χ.Σημείωση: Στο Ιεροσολυμιτικό Κανοναριό η μνήμη του Αγίου αναφέρεται στις 31 Ιανουαρίου και στις 28 Οκτωβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02210595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιοι Ανδρέας και Ανατόλιος",
|
||
"short": "Όσιοι Ανδρέας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Όσιοι Πατέρες Ανδρέας και Ανατόλιος έζησαν και ασκήτεψαν στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. Ήταν από τους πρώτους μαθητές του Αγίου Ευθυμίου του Μεγάλου (τιμάται 20 Ιανουαρίου).Ο Όσιος Ανδρέας καταγόταν από την Μυτιλήνη και ο Όσιος Ανατόλιος από τη Ραϊθώ.Κοιμήθηκαν με ειρήνη.Η μνήμη του Οσίου Ανατολίου επαναλαμβάνεται και στις 26 Απριλίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02210695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Βερούλιος, Σεκουνδίνος, Σιρίκιος, Φελίσιος, Σέρβουλος, Σατουρνίνος, Φουρτουνάτος και οι συν αυτοίς Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Βερούλιος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες μαρτύρησαν στην Αφρική, χωρίς να γνωρίζουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο τους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02210795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μαξιμιανός, Αρχιεπίσκοπος Ραβέννης",
|
||
"short": "Άγιος Μαξιμιανός,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μαξιμιανός γεννήθηκε το έτος 498 μ.Χ. στην περιοχή της Ιστρίας της Ιταλίας και από εκεί εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Στις 14 Οκτωβρίου του έτους 546 μ.Χ. χειροτονήθηκε στην Πάτρα, Επίσκοπος Ραβέννας υπό του Ρώμης Βιγιλίου (538 - 555 μ.Χ.).Στην πόλη της Ραβέννας η προσωπικότητα και η αγιότητα του βίου του Αγίου Μαξιμιανού είναι ζωντανή στην εκκλησιαστική ιστορία και στα χριστιανικά μνημεία. Σε αυτόν οφείλονται τα εγκαίνια των περίφημων βασιλικών της Ραβέννας, Αγίου Βιταλίου και Αγίου Απολλιναρίου, τις οποίες κόσμησε με λαμπρά ψηφιδωτά. Στη Ραβέννα, με δική του πρωτοβουλία, ανεγέρθη επίσης ο ναός του Πρωτομάρτυρα Στεφάνου, στην οποία εναπέθεσε 21 ιερά λείψανα Αγίων.Ο Άγιος Μαξιμιανός κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 556 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02210995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Παναγιάς της Παντάνασσας στην Σίκινο",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Παναγία η Παντάνασσα είναι η προστάτις της Σικίνου. Για την εύρεση της εικόνας της Θεοτόκου γράφει ο πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Βουρλάκος, Αρχιερατικός Επίτροπος Σικίνου.«Τα παλιά τα χρόνια, στο μικρό νησί της Σίκινου, που βρίσκεται μεταξύ των νησιών Ίου και Φολεγάνδρου και βόρεια της Σαντορίνης, υπήρχαν πολλές ιδιόκτητες εκκλησίες, οι οποίες είχαν και τον εφημέριό τους. Στον εφημέριο λοιπόν μίας εξ αυτών των εκκλησιών, που ήταν αφιερωμένη στον Τίμιο Πρόδρομο, συνέβη το παρακάτω θαυμαστό γεγονός.Ένα βράδυ είδε στον ύπνο του μία θαυμάσια και μεγαλοπρεπή γυναίκα, η οποία τον προέτρεπε να πάει στο βόρειο μέρος του νησιού, στη θέση του Καρρά, στο αυλάκι να την παραλάβει. Το πρωί ο Ιερέας διηγήθηκε το όνειρό του στην πρεσβυτέρα και η οποία όμως τον συμβούλευσε να μην δίνει προσοχή στα όνειρα. Αυτό το όνειρο επαναλήφθηκε και την επομένη βραδιά και ο Ιερέας πάλι επηρεασμένος από την αποτροπή της πρεσβυτέρας του, αδιαφόρησε. Την τρίτη βραδιά παρουσιάστηκε και πάλι η οπτασία αυτής της θαυμαστής γυναίκας, η οποία τον έλεγξε για την απιστία του και του είπε ότι αν δεν πάει, θα πάθει μεγάλο κακό.Έντρομος ο Ιερέας ξύπνησε, φόρεσε το ράσο του και χωρίς να πει σε κανέναν τίποτα, έφυγε αμέσως για το μέρος που του είχε υποδείξει η γυναίκα στον ύπνο του. Μόλις έφτασε στο μέρος εκείνο, που ήταν βραχώδες και παραθαλάσσιο, είδε φως (σαν καντήλι) πάνω στη θάλασσα και κοντά στην ακτή. Όταν πλησίασε, αντί του φωτός είδε μία εικόνα που στεκόταν όρθια πάνω στη θάλασσα. Αμέσως έβγαλε τα υποδήματά του, ανασκούμπωσε το ράσο του και μπήκε στη θάλασσα για να πιάσει την εικόνα. Όσο όμως ο ιερέας πλησίαζε, τόσο απομακρύνονταν η Αγία Εικόνα στη θάλασσα. Ενώ συνέχισε κολυμπώντας, όλες οι προσπάθειες απέβαιναν μάταιες.Απελπισμένος ο Ιερέας βγήκε από τη θάλασσα και αναχώρησε για την κωμόπολη. Εκεί ανακοίνωσε το γεγονός και με κωδωνοκρουσίες όλοι οι ιερείς ενδεδυμένοι με τα άμφιά τους καθώς και ο λαός με λαμπάδες και εξαπτέρυγα αναχώρησαν για το προαναφερθέν σημείο και είδαν την αγία εικόνα να στέκεται όρθια επί της θαλάσσης. Τότε ο ιερέας που είχε δει το όραμα, γονάτισε και προσευχήθηκε. Έτσι μπόρεσε και παρέλαβε από τη θάλασσα την Αγία Εικόνα της Θεοτόκου. Στην συνέχεια εν πομπή και με ψαλμούς μετέφεραν την αγία εικόνα της Θεοτόκου στην εκκλησία του Αγίου Προδρόμου, όπου ήταν εφημέριος ο Ιερέας.Την επομένη όμως το πρωί η εικόνα δεν ήταν στο ναό που την είχαν εναποθέσει και όλοι οι κάτοικοι ανησύχησαν ότι κάποιοι έκλεψαν το Ιερό Εικόνισμα. Κατόπιν ερευνών βρέθηκε η εικόνα στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στο κέντρο της κωμόπολης στη θέση Κάστρο, όρθια πάνω σε στασίδι, παραπλεύρως της αριστεράς θύρας του Ταξιάρχη. Τότε άρχισε φιλονικία μεταξύ των ιδιοκτητών των δύο εκκλησιών. Η δε εικόνα μετεφέρθη και πάλι στην προηγουμένη εκκλησία. Αυτό το γεγονός όμως επαναλήφθηκε και την επομένη νύχτα και αποφάσισαν να μείνουν το βράδυ στο γυναικωνίτη κρυμμένοι δύο άντρες για να δουν ποιός παίρνει την εικόνα. Τα μεσάνυχτα άκουσαν να ανοίγει η κλειδωμένη πόρτα της εκκλησίας και η εικόνα να φεύγει μόνη της και να εισέρχεται στην άλλη εκκλησία. Τότε κατανόησαν την θέληση της Θεοτόκου να παραμείνει στην άλλη εκκλησία και ανακοίνωσωσαν στον λαό την θαυματουργό μετάβασή της. Έτσι αποφάσισαν οι κάτοικοι να παραμείνει στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, όπου μέχρι σήμερα βρίσκεται ενθρονισμένη. Ο ιδιοκτήτης του ναού σε ένδειξη σεβασμού προς την Θεοτόκο κατασκεύασε ξύλινο θρόνο και την τοποθέτησαν στο αριστερό μέρος του ναού, τον οποίο η ίδια η Παναγία είχε επιλέξει.Η Σύναξη της ιεράς εικόνος της Παναγίας Παντανάσσης τελείται με ιδιαίτερο τυπικό την ημέρα της ευρέσεώς της, Α´ Κυριακή των Νηστειών, της Ορθοδοξίας»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022204": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Τελεσφόρος Επίσκοπος Ρώμης",
|
||
"short": "Άγιος Τελεσφόρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Τελεσφόρος καταγόταν από την Ελλάδα και ήλθε στη Ρώμη κατά τις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. Εξελέγη Επίσκοπος Ρώμης το 125 μ.Χ., διαδεχθείς τον Επίσκοπο Σίξτο Α'. Ως Επίσκοπος Ρώμης καταπολέμησε τις ποικίλες αιρέσεις των Γνωστικών και εισήγαγε πολλές λειτουργικές διατάξεις της Εκκλησίας της Ανατολής στη Δύση.Ο Άγιος Τελεσφόρος μαρτύρησε το έτος 136 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02220496": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Εννέα Μάρτυρες της Κολά εν Γεωργία",
|
||
"short": "Άγιοι Εννέα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Το μαρτύριο των εννέα παιδομαρτύρων έγινε τον 6ο αιώνα μ.Χ.στη Γεωργία.Σε ένα μεγάλο χωριό της νοτιοδυτικής Γεωργίας, στην πεδιάδα Κολά, όπου βρίσκονται οι πηγές του ποταμού Κύρου, ζούσαν ελάχιστοι Χριστιανοί. Οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν ακόμη ειδωλολάτρες. Τα παιδιά των Χριστιανών έπαιζαν με τα παιδιά των ειδωλολατρών και μόλις ο ιερεύς κτυπούσε την καμπάνα για τον Εσπερινό, άφηναν το παιχνίδι και έτρεχαν στην Εκκλησία. Τα ακολουθούσαν όμως πάντοτε εννέα από τα παιδιά των ειδωλολατρών: ο Γουαράμ, ο Αταρνέρσε, ο Μπακάρ, ο Βάτσε, ο Μπατζίμι, ο Τάτσι, ο Τζουανσέρι, ο Ραμάζι και ο Παρσμάν. Μα σαν έφθασαν στην πύλη του ναού, οι Χριστιανοί δεν επέτρεπαν σε αυτά να εισέλθουν στο ναό. Αυτό έγινε αρκετές φορές. Τα παιδιά επέμεναν και αποφάσισαν να βαπτισθούν Χριστιανοί.Ο ιερεύς του χωριού, ένας σεβάσμιος και άγιος λευΐτης, τα κατήχησε και τα δίδαξε τις ευαγγελικές εντολές. Δεν τολμούσε όμως να τα βαπτίσει την ημέρα, διότι φοβόταν τους ειδωλολάτρες. Μια νύχτα, λοιπόν, τα πήρε μαζί του και τα οδήγησε στον ποταμό. Πολλοί Χριστιανοί τον ακολούθησαν. Την εποχή εκείνη το ποτάμι ήταν παγωμένο. Μα μόλις τα παιδιά μπήκαν μέσα, για να βαπτισθούν, το νερό, με τη δύναμη του Θεού, έγινε ζεστό. Το εξαίσιο αυτό θαύμα το ακολούθησε ένα άλλο θαυμαστό γεγονός: Άγγελοι από τον ουρανό κατέβηκαν και να ένδυσαν με λευκούς χιτώνες.Την επόμενη ημέρα οι ειδωλολάτρες γονείς αναζήτησαν τα παιδιά τους. Τα βρήκαν στα σπίτια των Χριστιανών και πληροφορήθηκαν τι είχε συμβεί. Έγιναν έξαλλοι και οργίσθηκαν. Άρχισαν να τα κτυπούν και να προσπαθούν να τα πείσουν να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνα όμως ομολογούσαν με αθωότητα και ανδρεία την πίστη τους στον Κύριο.Έτσι αποφάσισαν να τα φονεύσουν, προς παραδειγματισμό και των υπολοίπων συγχωριανών τους. Με επικεφαλής τον ηγεμόνα πήγαν κοντά στον ποταμό και έσκαψαν ένα βαθύ λάκκο, όπου έριξαν μέσα τους μικρούς Αγίους. Ήσαν όλοι από επτά μέχρι εννέα χρόνων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02220895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αρίστων ο θαυματουργός, επίσκοπος Αρσινόης Κύπρου",
|
||
"short": "Άγιος Αρίστων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αρίστων έζησε στην Κύπρο κατά τα τέλη του 4ου και αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Κατά την εποχή εκείνη στην επαρχία της Πάφου υπήρχαν δύο Επίσκοποι. Ένας στην περιοχή της Πάφου με έδρα τη Νέα Πάφο και άλλος στην περιοχή της Αρσινόης με έδρα την Αρσινόη, εκεί που βρίσκεται η πόλη Χρυσοχούς. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος (βλέπε 12 Απριλιου), ο Άγιος Αρίστων είναι ο δεύτερος κατά σειράν Επίσκοπος Αρσινόης. Πρώτος αναφέρεται κάποιος Νικόλαος. Ακολουθεί αυτός και ύστερα οι Άγιοι Νίκων και Αρκάδιος (βλέπε 29 Αυγούστου). Και οι τρεις αυτοί Άγιοι, Αρίστων, Νίκων και Αρκάδιος, θεωρούνται κατά τον Όσιο Νεόφυτο ισάξιοι των τριών μεγάλων Πατέρων και Ιεραρχών της Εκκλησίας μας, του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.Ο Άγιος Αρίστων καταγόταν από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι εφρόντισαν για την κατά Θεόν παιδεία και ανατροφή του υιού τους. Η αρετή και η κατά Χριστόν πολιτεία ήταν ο σκοπός της ζωής του Αγίου Αρίστωνος. Η ολοκληρωτική αυτοπαράδοσή του στον Κύριο τον εβοήθησε να αποκτήσει την αρετή της πραότητος και την βασιλίδα των αρετών, την ταπείνωση, και από αυτή την αγιότητα. Με έργα και λόγια έγινε φλογερός διδάσκαλος της ευσέβειας και της ορθοδόξου πίστεως, προστάτης των ορφανών, παρήγορος άγγελος των πτωχών και ασθενούντων, πατέρας στοργικός για όλους. Ο λόγος της Παλαιάς Διαθήκης «ὅσῳ μέγας εἶ, τοσούτῳ ταπεινοῦ σεαυτόν, καί ἔναντι Κυρίου εὑρήσεις χάριν» (Σοφ. Σειράχ 3,18), βρήκε την εφαρμογή του στο πρόσωπο του Αγίου. Ο Άγιος Θεός τον αξίωσε και του χαρίσματος της θαυματουργίας. Η γραφίδα του Οσίου Νεοφύτου γράφει για τον Άγιο Αρίστωνα ότι ήταν «κατά δαιμόνων ἄριστος ἀριστεύς».Ο Άγιος Αρίστων εκοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Τῆς ποίμνης σου ἄριστα ἱεραρχήσας, σοφέ, φωτὶ κατελάμπρυνας ταύτην Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, Ἀρίστων μακάριε· ὅθεν καὶ τὴν ψυχήν σου, θεῖοι ἄγγελοι ἦραν, ἶνα τὸ στέφος λαβῆς, ὡς πιστὸς οἰκονόμος, πρεσβεύων ἀκαταπαύστως ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "Τα",
|
||
"Tone": "4"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"02221095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Θεοκτίστη του Βορονέζ η Νεομάρτυς",
|
||
"short": "Αγία Θεοκτίστη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Θεοκτίστη (Μιχαήλοβνα) καταγόταν από τη Ρωσία και ήταν διά Χριστόν σαλή. Μαρτύρησε το έτος 1936 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02221100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Ανθούσα και οι δώδεκα υπηρέτες της",
|
||
"short": "Αγία Ανθούσα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Ανθούσα και οι δώδεκα υπηρέτες της μαρτύρησαν διά ξίφους. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο τους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02221195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Γερμανός του Στολομπέν",
|
||
"short": "Όσιος Γερμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Γερμανός του Στολομπέν γεννήθηκε στη Ρωσία. Έγινε μοναχός και ασκήτεψε στην έρημο του Αγίου Νείλου στην Στολόμπνα. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1614 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02221200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Συνετός",
|
||
"short": "Άγιος Συνετός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυρας Συνετός τελειώθηκε διά ξίφους. Ίσως να πρόκειται περί του Αγίου Συνετού, του οποίου η μνήμη τιμάται στις 12 Δεκεμβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02221300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Βαραδάτος",
|
||
"short": "Όσιος Βαραδάτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Βαραδάτος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια και σε νεαρή ηλικία, επέλεξε την ερημική ζωή. Έτσι, όταν ο Πατριάρχης Αντιοχείας Θεόδοτος (418 - 427 μ.Χ.), πληροφορήθηκε για τις σπάνιες αρετές του Βαραδάτη, φρόντισε να τον αποσπάσει από την ασκητική ζωή του για να τον χρησιμοποιήσει στο πολύπλευρο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της εκκλησίας. Πράγματι, ο Όσιος δέχθηκε την πρόταση και σε περιόδους νηστείας περιόδευσε στις πόλεις και με την Άγια ζωή του ενέπνευσε το σεβασμό στο δημιουργό Θεό και τις εντολές του, ως επίσης ενέπνευσε υπομονή στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής. Έτσι οσιακά εκοιμήθη σε μία από τις περιοδείες του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02221400": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βλάσιος ο Επίσκοπος",
|
||
"short": "Άγιος Βλάσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βλάσιος ήταν Επίσκοπος και κοιμήθηκε με ειρήνη. Μερικοί τον θεωρούν Επίσκοπο Ρώμης (όπως ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης), αλλά δεν υπάρχει σχετική αναφορά στους επισκοπικούς καταλόγους περί της αρχιερατείας αυτού στη Ρώμη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Γοργονία, αδελφή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου",
|
||
"short": "Αγία Γοργονία,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Γοργονία, ήταν η νεότερη αδελφή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου (βλέπε 25 Ιανουαρίου) και κόρη της ευσεβούς Νόννας (βλέπε 5 Αυγούστου) και του επισκόπου Ναζιανζού Γρηγορίου (βλέπε 1 Ιανουαρίου) ανατράφηκε από τούς γονείς της «με παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Αναδείχθηκε δε, ισάξια σε αρετή και αγιότητα βίου και με τους άλλους αδελφούς της. Διακρίθηκε για την οξύνοιά της, την προσήλωσή της στις Άγιες γραφές, ήταν δε κόσμια, σεμνή, διακριτική και ταπεινή στο φρόνημα.Νυμφεύθηκε τον Αλύπιο και απέκτησε πέντε τέκνα, δύο αγόρια, τα οποία αφιερώθηκαν στον Θεό, και τρεις θυγατέρες, την Αλυπιανή, την Ευγενία και τη Νόννα. Μία όμως αρρώστια την έστειλε πρόωρα να συναντήσει τον λυτρωτή και νυμφίο Χριστό το έτος 370 μ.Χ., σε ηλικία 38 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022301": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μωυσής εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Μωυσής"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μωυσής έζησε περί τα τέλη του 15ου και αρχές του 16ου αιώνα μ.Χ. και ασκήτεψε στη Μονή Αγίας Τριάδος της Λευκής Λίμνης της Ρωσίας. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022303": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Δαμιανός ο Εσφιγμενίτης",
|
||
"short": "Όσιος Δαμιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Πότε και που γεννήθηκε ο Όσιος Δαμιανός δεν γνωρίζουμε. Ο βίος του σώζεται σε νεότερο χειρόγραφο της Ιεράς Μονής Έσφιγμένου.Σύμφωνα με προφορική παράδοση, ο Όσιος Δαμιανός από νεαρός ακόμα, έκγατέλειψε τα εγκόσμια και έγινε μοναχός στη Μονή Έσφιγμένου του Αγίου Όρους. Ήταν τύπος και παράδειγμα μονάχου στους εκεί μοναχούς. Μετά από άδεια του ηγουμένου της Μονής, για περισσότερη άσκηση, αποσύρθηκε στο απέναντι από το κοινόβιο όρος, της Σαμάρειας όπως το έλεγαν.Κάποτε πήγε σε κάποιο φίλο του μοναχό, αλλά δεν τον βρήκε στο κελί του και κάθισε και τον περίμενε μέχρι το βράδυ που ήλθε. Αφού συζήτησαν μαζί, ξεκίνησε να φύγει. Η ώρα όμως ήταν περασμένη και έξω είχε αρχίσει καταρρακτώδης βροχή. Αλλά επειδή ο Γέροντας του του είπε να μη κοιμάται ποτέ έξω από το καλύβι του, ο Όσιος έκανε τέλεια υπακοή και κάτω απ' αυτές τις αντίξοες καιρικές συνθήκες ξεκίνησε για το κελί του. Σε κάποια στιγμή όμως χάθηκε και δεν μπορούσε να κάνει βήμα μπροστά από την νεροποντή. Η φωνή του αμέσως υψώθηκε προς τον Θεό και είπε: «Κύριε σώσε με, χάνομαι». και το θαύμα έγινε. Βρέθηκε χωρίς να το καταλάβει μπροστά στο κελί του.Έτσι θεάρεστα αφού έζησε απεβίωσε ειρηνικά το 1280 μ.Χ. και για 40 μέρες μετά την κοίμηση του, έβγαινε από τον τάφο του θαυμάσια ευωδιά μύρου, που οι Πατέρες στο μοναστήρι του Εσφιγμένου την καταλάβαιναν από ένα μίλι μακριά και δόξαζαν τον Θεό."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022304": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής",
|
||
"short": "Όσιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής γεννήθηκε σ' ένα χαρέμι, στο Παλέρμο της Σικελίας γύρω στο 1000 μ.Χ. από μια σκλάβα Καλαβρέζα. Με προτροπή της μητέρας του, ο Ιωάννης πήγε και εγκαταστάθηκε στην Καλαβρία, όπου βαπτίστηκε Χριστιανός και έγινε μοναχός. Μόνασε στη Μονή του Στύλου, όπου απέκτησε το προσωνύμιο Θεριστής, επειδή ο ηγούμενος, για να του εμφυσήσει την ταπείνωση, του επέβαλλε να αναλάβει αυτό το διακόνημα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ο Ιωάννης που είχε προκόψει πολύ στα πνευματικά, πήρε την προσωνυμία του Θεριστή, όταν, με τρόπο θαυμαστό μάζεψε τα στάχυα των θεριστών.Μετά την ίδρυση της μητρόπολης Ιταλίας, στην Καλαβρία ιδρύθηκε, σε τοποθεσία όπου προϋπήρχε παλιά βυζαντινή μονή, σύγχρονη Μονή η οποία προς τιμή του ονομάστηκε Ιερά Μονή Οσίου Ιωάννη του Θεριστή και το φθινόπωρο του 1994 μ.Χ., ομάδα Μοναχών από το Άγιο Όρος, εγκαταστάθηκε εκεί."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02230995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Εβδομήντα Τρεις Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Εβδομήντα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Εβδομήντα Τρεις Μάρτυρες, μαρτύρησαν στην πόλη Σίρμιον, επί Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.) το έτος 303 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02231100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Κλήμης",
|
||
"short": "Άγιος Κλήμης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυς Κλήμης μαρτύρησε διά ξίφους. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02231200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Θεή",
|
||
"short": "Αγία Θεή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Θεή τελειώθηκε διά ξίφους. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02231300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιοι Ζεβινάς, Πολυχρόνιος, Δαμιανός και Μωυσής",
|
||
"short": "Όσιοι Ζεβινάς,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ζεβινάς έστησε το ασκητήριό του σε όρος και εκεί ασκήτεψε με προσευχή και νηστεία. Κοντά του προσήλθε και ο Όσιος Πολυχρόνιος, ο οποίος μιμήθηκε τον Όσιο διδάσκαλό του στην αδιάλειπτη προσευχή και εγκράτεια.Οι Όσιοι Δαμιανός και Μωυσής υπήρξαν μαθητές του Οσίου Πολυχρονίου. Στο Συναξάρι αναφέρεται, ότι ο Όσιος Μωυσής κατοίκησε στο κελί του Γέροντός του, ενώ ο Όσιος Δαμιανός πήγε στην κωμόπολη Νιαρά, όπου κοντά στα αλώνια βρήκε έναν έρημο οικίσκο και έζησε σαν ερημίτης.Οι Όσιοι και Θεοφόροι Πατέρες μας, κοιμήθηκαν με ειρήνη.Τους βίους των Οσίων, συνέγραψε ο Κύρου Θεοδώρητος στη Φιλόθεο Ιστορία του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02240295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Boisil εκ Σκωτίας",
|
||
"short": "Όσιος Boisil"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Boisil (Μποϊζίλ) καταγόταν από τη Σκωτία και ακολούθησε την οδό της μοναχικής πολιτείας. Εκάρη μοναχός στη μονή του Μελρός, η οποία έκειτο κοντά στον ποταμό Τουίντ. Έφθασε διά της θεοφιλούς ασκήσεώς του στα ύψη των αρετών. Προσευχόταν αδιάλειπτα επικαλούμενος το Όνομα της Αγίας Τριάδος. Ο Θεός τον ευλόγησε με το προορατικό χάρισμα. Προαισθανόμενος το τέλος του, κάλεσε τους αδελφούς της μονής και τους έδωσε τις τελευταίες πνευματικές νουθεσίες: «Να ευχαριστείτε πάντοτε τον Θεό, ιδίως για την αγία σας κλήση στο μοναδικό βίο του μοναχού. Να αποφεύγετε την φιλαυτία και την αυτοδικαίωση σαν τους μεγαλύτερους εχθρούς σας. Να προσεύχεσθε αδιάλειπτα. Να αγωνίζεσθε, για να αποκτήσετε την καθαρότητα της καρδίας. Διότι, μόνο έτσι μπορείτε να φθάσετε στην τελειότητα».Ο Όσιος Boisil κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 664 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02240595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιωάννης ο Θεριστής ο εν Καλαβρία",
|
||
"short": "Όσιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε περί τις αρχές του 10ου αιώνος μ.Χ. στο Πάνορμο της Σικελίας. Η μητέρα του ήταν αιχμάλωτη Ορθόδοξη Χριστιανή στο παλάτι του τοπικού μουσουλμάνου άρχοντος, που την είχε ως σύζυγό του και ονομαζόταν Καλλίστη.Ο Όσιος μεγάλωνε σύμφωνα με τα ήθη των Σαρακηνών. Μόνο η μητέρα του τού μιλούσε μυστικά από την παιδική του ηλικία για τον Χριστό. Όταν έφθασε σε ηλικία 14 ετών, του φανέρωσε την αληθινή του πατρίδα, την Καλαβρία και τον προέτρεψε να μεταβεί εκεί για να βαπτισθεί Ορθόδοξος. Στη συνέχεια η ευλαβής Καλλίστη ασπάσθηκε το παιδί της και του επέδωσε τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο φύλασσε κρυφά και ήταν η μόνη της παρηγοριά στις θλίψεις της ομηρίας. Ο Όσιος διέφυγε με θαυμαστό τρόπο την καταδίωξη των Αγαρηνών και αποβιβάσθηκε στην ακτή του Στύλου, όπου και βαπτίσθηκε υπό του Ορθοδόξου Επισκόπου Ιωάννου, ο οποίος του έδωσε το όνομά του. Στη συνέχεια ακολούθησε το μοναχικό βίο και έφθασε σε υψηλά μέτρα αρετής και αγιότητος.Ο Ιωάννης πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία, προσκυνούσε τον Τίμιο Σταυρό και ζητούσε εξηγήσεις για τις άγιες εικόνες που έβλεπε. Βλέποντας δίπλα στον Χριστό τον Άγιο Προφήτη και Βαπτιστή Ιωάννη, ερώτησε: «Ποιος είναι αυτός ο Άγιος που είναι ντυμένος με δέρμα καμήλας;». Του απάντησαν: «Είναι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο προφήτης που έζησε στην έρημο και τρεφόταν με ακρίδες και άγριο μέλι. Είναι εκείνος που βάπτισε τον Χριστό μας στον ποταμό Ιορδάνη. Να τον μιμηθείς, γιατί έχεις το όνομά του». Ακούγοντας τον βίο του Τιμίου Προδρόμου, ο Ιωάννης γέμισε όλος από θείο πόθο και παρακάλεσε τον Επίσκοπο να του δείξει έναν ερημικό τόπο όπου θα μπορούσε να σώσει την ψυχή του. Εκείνος τότε του υπέδειξε ένα αρχαιότατο μοναστήρι σε μια δασώδη κοιλάδα, ανάμεσα στους ποταμούς Άσση και Στύλαρο. Αυτός πήγε εκεί και βρήκε δύο Αγίους μοναχούς, τον Αμβρόσιο και το Νικόλαο. Εκείνοι στην αρχή ήταν αρνητικοί και τον άφησαν έξω από την πόρτα του μοναστηριού, μέχρι που, θαυμάζοντας την σταθερότητά του και την επιμονή του, τον δέχθηκαν κοντά τους, για να αρχίσει την αγγελική ζωή και να φθάσει σε ύψη αγιότητος.Κάποτε στο Ροβιάνο, από τη μεριά του Μοναστεράτσε, ήταν ένας ευεργέτης που κάθε χρόνο, μετά το θερισμό, έδινε λίγο στο μοναστήρι. Τον μήνα Ιούνιο ο Ιωάννης πήγε να τον βρει, παίρνοντας μαζί του κι ένα μικρό παγούρι κρασί. Καθώς διάβαινε ανάμεσα στα χωράφια, οι χωρικοί άρχισαν να τον περιπαίζουν, αλλά ο πράος Ιωάννης τους πλησίασε και έδωσε σε όλους να φάνε και να πιούνε. Όλοι έτρωγαν το ψωμί και έπιναν κρασί, αλλά το ψωμί δεν τελείωνε, ούτε άδειαζε το παγούρι. Μόλις το είδε αυτό ο Όσιος γονατιστός ευχαριστούσε τον Θεό όταν ξαφνικά σκοτείνιασε ο ουρανός, ενώ ήταν μεσημέρι και μια μπόρα έπεσε στον κάμπο. Οι θεριστές έτρεξαν να προστατευθούν. Μόνο ο Ιωάννης έμεινε εκεί προσευχόμενος. Μόλις κόπασε η βροχή, γύρισαν οι θεριστές για την δουλειά τους και βρήκαν θερισμένα όλα τα στάχυα, δεμένα στην σειρά δεμάτια και στεγνά. Γι' αυτό και ονομάσθηκε Θεριστής.Ο Όσιος προείπε την κοίμησή του, το δε τίμιο λείψανο αυτού κατέστη πηγή θαυμάτων και ιάσεων παντοδαπών, ώστε και αυτοί οι Φράγκοι κατακτητές, ανήγειραν μετά του πιστού Ορθόδοξου λαού μεγαλοπρεπή ναό προς τιμήν του. Από τότε, όμως, άρχισε ο εκλατινισμός της περιοχής και έτσι οι τελευταίοι Λατίνοι μοναχοί εγκατέλειψαν τη μονή και μετέβησαν στον Στύλο φέρνοντας εκεί μαζί τους, όπου και σώζονται μέχρι σήμερα, τα τίμια λείψανα του Οσίου και των Αγίων Αμβροσίου και Νικολάου, των διδασκάλων αυτού.Η ιστορία δεν διέσωσε την ακριβή ημερομηνία κατά την οποία ο Όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη και αναπαύθηκε στους κόλπους του Αβραάμ. Η παράδοση θέλει την εορτή της μνήμης του Αγίου αυτή την ημέρα, μαζί με την εορτή της ευρέσεως της Τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, γιατί ο Όσιος Ιωάννης ήταν ένας πρόδρομος της σωτηρίας, ένας νέος πρόδρομος της βασιλείας των ουρανών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02241100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ethelbert βασιλιάς της Αγγλίας",
|
||
"short": "Άγιος Ethelbert"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ethelbert ήταν Αγγλοσάξονας βασιλεύς του Κεντ με έδρα το Καντέρμπουρυ. Η σύζυγός του Μπέρθα, ήταν Χριστιανή καταγόμενη από τη Γαλλία. Επί των ημερών της βασιλείας του έφθασαν από τη Ρώμη οι Χριστιανοί Ιεραπόστολοι υπό τον μοναχό Αυγουστίνο. Ο βασιλέας τους υποδέχθηκε και τους παρέσχε κάθε διευκόλυνση στην επιτέλεση του έργου της διαδόσεως του Θείου Λόγου. Τελικά και ο ίδιος βαπτίσθηκε Χριστιανός. Ίδρυσε την Εκκλησία του Αποστόλου Ανδρέου στο Ρότσεστερ, του Αποστόλου Παύλου στο Λονδίνο και την περίφημη μονή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Καντέρμπουρυ. Επίσης, συνετέλεσε τα μέγιστα στον εκχριστιανισμό των Ανατολικών Σαξόνων που είχαν βασιλέα τον Σέμπερτ.Ο Άγιος Ethelbert κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 616 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022502": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ρηγίνος ο Ιερομάρτυρας επίσκοπος Σκοπέλου",
|
||
"short": "Άγιος Ρηγίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ρηγίνος γεννήθηκε στην Λεβαδιά της Βοιωτίας στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. από ευσεβείς και ενάρετους γονείς, οι οποίοι τον βοήθησαν να λάβει την θύραθεν παιδεία αλλά και την ορθόδοξη αγωγή. Η αγάπη του για τον Κύριο και η πνευματική του πρόοδος τον μεταμόρφωσαν σε σκεύος εκλογής και σε ναό της Αγίας Τριάδας.Ο Άγιος έζησε την εποχή που βασίλευσαν οι δύο υιοί του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο μεν Κωνστάντιος στην Κωνσταντινούπολη (Ανατολή), ο δε Κώνστας στη Ρώμη (Δύση). Και οι δύο διάδοχοι του Μεγάλου Κωνσταντίνου είχαν ανατραφεί με τις αρχές της χριστιανικής πίστεως, αλλά ο μεν Κωνστάντιος συνειδητά είχε αποδεχθεί τις αρχές του Αρειανισμού, ο δε Κώνστας παρέμεινε πιστός στις δογματικές αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Και οι δύο είχαν ως κοινά χαρακτηριστικά της θρησκευτικής τους πολιτικής, αφ' ενός με την καταπολέμηση της εθνικής θρησκείας, αφ' ετέρου δε την υπεράσπιση της ενότητας της Εκκλησίας.Η εκκλησιαστική τους πολιτική είχε ως συνέπεια όχι μόνο την συντήρηση, αλλά και την διεύρυνση της εκκλησιαστικής διασπάσεως μεταξύ των οπαδών και των αντιπάλων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. Οι συνεχείς παρεμβάσεις, αυθαίρετες ή μη, στα εκκλησιαστικά πράγματα υπήρξαν πηγή εντάσεως στις αρειανικές έριδες του 4ου αιώνος μ.Χ.Έτσι ο Άγιος απεστάλη στη νήσο Σκόπελο από τον θείο του Αχίλλειο (15 Μαΐου, πολιούχο της πόλεως της Λαρίσης), για να ενισχύσει τους εξορίστους που βρίσκονταν εκεί και να τους στερεώσει στην ορθόδοξη πίστη.Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες του Συναξαριστή του Αγίου Αχιλλείου, ο Άγιος Ρηγίνος παρακολούθησε τις εργασίες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου το 325 μ.Χ. μαζί με τον Αγιο Αχίλλειο. Όμως, μολονότι καταδικάστηκε ομόφωνα από τους Αγίους Πατέρες η αίρεση του Αρειανισμού, οι οπαδοί του Αρείου δεν εξέλιπαν και συνέχιζαν να διαδίδουν τις αιρετικές κακοδοξίες τους. Επικράτησε εκ νέου μεγάλη αναταραχή στους κόλπους της Εκκλησίας, κρίση και κατά συνέπεια χωρισμός σε δύο παρατάξεις, κάτι που ανησύχησε ιδιαίτερα τους δύο αυτοκράτορες Κωνστάντιο και Κώνστα. Τελικά οι δύο αυτοκράτορες συμφώνησαν να συγκληθεί μια νέα Σύνοδος στη Σαρδική (Σόφια). Πράγματι η Σύνοδος συγκλήθηκε το 343 μ.Χ. Έλαβε μέρος και ο Άγιος Ρηγίνος, ο οποίος ανασκεύασε όλες τις αιρέσεις με τον λόγο και την τόλμη της γνώμης του.Μετά την λήξη της Συνόδου ο Άγιος Ρηγίνος επέστρεψε στη Σκόπελο. Αλλά και πάλι η Εκκλησία του Χριστού εκλυδωνίσθηκε και ταράχθηκε από τον αυτοκράτορα της Κωνσταντινουπόλεως Ιουλιανό τον Παραβάτη (361 - 363 μ.Χ.), ο οποίος θέλησε να επαναφέρει την θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων.Στη διάρκεια των διωγμών που διέταξε ο βασιλέας, έφθασε στην Σκόπελο ο Έπαρχος της Ελλάδος και των Σποράδων. Αμέσως κάλεσε τον ποιμενάρχη της Σκοπέλου και του υπέδειξε να αλλάξει πίστη και να ασπασθεί την ειδωλολατρία. Όμως ο Αγιος περιφρόνησε την υπόδειξή του και ενέμεινε με πνευματική ανδρεία και σταθερότητα στην πατρώα ευσέβεια. Στις 25 Φεβρουαρίου του 362 μ.Χ. οδηγήθηκε για τελευταία φορά ενώπιον του Επάρχου. Στις προτροπές του να αρνηθεί τον Χριστό, ο Άγιος δεν έδωσε καμία απάντηση. Έτσι οδηγήθηκε στο στάδιο της νήσου, όπου υπέστη και άλλα φρικτά βασανιστήρια, και ακολούθως στη θέση «Παλαιό γεφύρι», όπου αποκόπηκε από τον δήμιο η τίμια κεφαλή του. Τη νύχτα οι Χριστιανοί παρέλαβαν το τίμιο σκήνωμα του Αγίου και το ενταφίασαν μέσα στο δάσος του υπερκείμενου λόφου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα ο τάφος του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02250395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αλέξανδρος ο Μάρτυρας ο εν Δριζιπάρω της Θράκης",
|
||
"short": "Άγιος Αλέξανδρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αλέξανδρος έζησε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από την Καρθαγένη. Κατά τον διωγμό που κίνησε ο Διοκλητιανός, συνελήφθη και βασανίστηκε στη Μαρκιανούπολη (αρχαία πόλη της Θράκης) και κατόπιν αποκεφαλίστηκε στη Δριζιπάρω, επίσης πόλη της Θράκης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02250695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μάρκελλος Επίσκοπος Απαμείας της Κύπρου",
|
||
"short": "Άγιος Μάρκελλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρκελλος απεβίωσε ειρηνικά. Υπάρχει όμως αμφιβολία αν πράγματι υπήρξε αυτός ο επίσκοπος και αυτή η πόλη στην Κύπρο. Ίσως συγχέεται μ' αυτόν της Απαμείας της Συρίας (βλέπε 14 Αυγούστου)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02251100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αντώνιος",
|
||
"short": "Άγιος Αντώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αντώνιος μαρτύρησε αφού τον άπλωσαν επάνω σε πυρωμένη σχάρα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02251200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόδωρος ο δια Χριστόν σαλός",
|
||
"short": "Άγιος Θεόδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Θεόδωρος απεβίωσε ειρηνικά. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260096": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη χειροτονίας Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου σε πρεσβύτερο",
|
||
"short": "Μνήμη χειροτονίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Στις 26 Φεβρουαρίου εορτάζουμε την μνήμη της χειροτονίας του Ιωάννη του Χρυσόστομου σε πρεσβύτερο (βλέπε 13 Νοεμβρίου)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Ανατολή",
|
||
"short": "Αγία Ανατολή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Ανατολή ήταν η πρώτη αδελφή της Αγίας Φωτεινής (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησε δια ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022604": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωάννης ο Κάλφας ο Νεομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωάννης γεννήθηκε και ανατράφηκε στον Γαλατά. Εργαζόταν σαν λεπτουργός κάλφας στο παλάτι του Σουλτάνου και συγχρόνως πρόσφερε τις υπηρεσίες του και σ' άλλους επίσημους Τούρκους.Κάποτε προσέλαβε στην υπηρεσία του κάποιο τουρκόπουλο, ανεψιό ενός Αγά από την Ανατολή, για να του μάθει την τέχνη. Σε κάποια συζήτηση που είχε μαζί του, ο Ιωάννης εκφράστηκε όχι καλά για την μουσουλμανική θρησκεία και συγχρόνως εξήρε τη χριστιανική θρησκεία. Το τουρκόπουλο πρόδωσε το αφεντικό του, ότι του έκανε προσηλυτισμό. Όποτε ο Ιωάννης συνελήφθη και οδηγήθηκε δερόμενος στον κριτή, κατηγορούμενος για εξύβριση της μουσουλμανικής θρησκείας. Τότε ανελέητα μαστιγώθηκε και ρίχτηκε στη φυλακή. Παρά τις επίμονες προσπάθειες των Τούρκων ο Ιωάννης ομολογούσε σταθερά τον Χριστό.Με διαταγή του Βεζίρη παραδόθηκε μετά από πολλά βασανιστήρια στον έπαρχο, ο όποιος και τον οδήγησε στον τόπο της εκτέλεσης κοντά στο Δημοπρατήριο, όπου και τον αποκεφάλισε στις 26 Φεβρουαρίου 1575 μ.Χ., ήμερα Κυριακή."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Φωτώ",
|
||
"short": "Αγία Φωτώ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Φωτώ ήταν η δεύτερη αδελφή της Αγίας Φωτεινής (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησε δια ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Φωτίς",
|
||
"short": "Αγία Φωτίς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Φωτίς ήταν η τρίτη αδελφή της Αγίας Φωτεινής (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησε αφού την έδεσαν σε δύο δένδρα και την ξέσχισαν."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022606": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου του Μεζχέτσκ εν Κιέβω Ρωσίας",
|
||
"short": "Σύναξη Υπεραγίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η θαυματουργική εικόνα της Υεραγίας Θεοτόκου του Μεζχέτσκ βρέθηκε στο Κίεβο το έτος 1492 μ.Χ. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Παρασκευή",
|
||
"short": "Αγία Παρασκευή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Παρασκευή ήταν η τέταρτη αδελφή της Αγίας Φωτεινής (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησε δια ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Κυριακή",
|
||
"short": "Αγία Κυριακή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Κυριακή ήταν η πέμπτη αδελφή της Αγίας Φωτεινής (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησε δια ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Φωτεινός",
|
||
"short": "Άγιος Φωτεινός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Φωτεινός ήταν ο πρωτότοκος υιός της Αγίας Φωτεινής (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησε δια ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02260995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωσής",
|
||
"short": "Άγιος Ιωσής"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωσής ήταν οδευτερότοκος υιός της Αγίας Φωτεινής (βλέπε ίδια ημέρα) και μαρτύρησε δια ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02261100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Φωτεινή η Μεγαλομάρτυς η Σαμαρείτιδα",
|
||
"short": "Αγία Φωτεινή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Μεγαλομάρτυς Φωτεινή καταγόταν από την Σαμαρειτική πόλη Σιχάρ . Τις πρώτες πληροφορίες για την Αγία τις βρίσκουμε στο Δ΄ κεφάλαιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου (Δ' 1 - 38).Κάθε μεσημέρι πήγαινε έξω από την πόλη, στο πηγάδι το λεγόμενο του Ιακώβ, και εγέμιζε την στάμνα της. Εκεί, μια ημέρα, συνάντησε τον Ιησού Χριστό, ο Οποίος εφανέρωσε σ' αυτήν όλη τη ζωή της. Ο Κύριος είπε στην Αγία, ότι Αυτός είναι « τό ὕδωρ τό ζῶν», δηλαδή η αστείρευτη πηγή του Αγίου Πνεύματος. Αυτό το «πνευματικό ὕδωρ» έδωσε ο Κύριος στη Σαμαρείτιδα, η οποία εβαπτίσθηκε Χριστιανή μεταξύ των πρώτων γυναικών της Σαμάρειας και ονομάσθηκε Φωτεινή.Από τότε αφιέρωσε τον εαυτό της στη διάδοση του Ευαγγελίου στην Αφρική και στη Ρώμη. Εκεί έλαβε και μαρτυρικό θάνατο από τον αυτοκράτορα Νέρωνα (54 - 68), όταν αυτός έμαθε ότι η Αγία Φωτεινή έκανε Χριστιανές τη θυγατέρα του Δομνίνα και μερικές δούλες της.Μαζί με την Αγία Φωτεινή εμαρτύρησαν οι υιοί της και οι πέντε αδελφές της."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Τὴν πηγὴν δεξαμενὴ τῆς σοφίας καὶ χάριτος, ἐκ χειλέων Κυρίου Φωτεινὴ Ἰσαπόστολε, νομίμως ἠγωνίσω πανοικεῖ, καὶ νέμεις φωτισμὸν παρὰ Θεοῦ, τοὶς προστρέχουσι τὴ σκέπη σου τὴ σεπτή, καὶ εὐλαβῶς βοώσί σου. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγούντι διὰ σοῦ, χάριν ἠμὶν καὶ ἔλεος.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "Τῆς ἐ"
|
||
},
|
||
"TROPARION/2": {
|
||
"text": "Φωτεινὴν καὶ Φωτίδα καὶ Φωτῶ ἀνυμνήσωμεν, σὺν Ἀνατολὴ Φωτεινὸν τὲ Ἰωσὴν θείοις ἄσμασιν, ὁμοὺ Κυριακὴν Παρασκευήν, τοὺς Μάρτυρας Χριστοῦ περιφανεῖς· θείαν χάριν γὰρ αἰτοῦνται καὶ φωτισμόν, τοὶς πίστει ἀνακράζουσι· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι δι' ὑμῶν πάσιν ἰάματα.",
|
||
"Type": "2",
|
||
"Podoben": "Τῆς ἐ"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"02261195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βίκτωρ",
|
||
"short": "Άγιος Βίκτωρ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βίκτωρ μαρτύρησε δια ξίφους. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02261200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Χριστόδουλος",
|
||
"short": "Άγιος Χριστόδουλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Χριστόδουλος μαρτύρησε δια ξίφους. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02261300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νικόλαος ο Κατοπινός",
|
||
"short": "Άγιος Νικόλαος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του αναφέρεται μόνο στον Συναξαριστή του Delehaye, χωρίς καμιά άλλη πληροφορία, ως εξής: «μνήμη τοῦ ἁγίου Πατρὸς ἡμῶν Νικολάου τοῦ Κατοπινοῦ»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02261695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόκλητος ο φαρμακός",
|
||
"short": "Άγιος Θεόκλητος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του Αγίου Μάρτυρα Θεοκλήτου αναφέρεται μόνο στον Παρισινό Κώδικα 1578. Δεν έχουμε βιογραφικά του στοιχεία, αλλά ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιο του υποθέτει, ότι ίσως είναι ο μάγος που έδωσε στην Αγία Φωτεινή το δηλητήριο και πίστεψε στο Χριστό και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02261895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σεβαστιανός του Ποσεσόνε",
|
||
"short": "Όσιος Σεβαστιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Για τον Όσιο Σεβαστιανό του Ποσεσόνε βλέπε στις 18 Δεκεμβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022701": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γελάσιος ο μίμος",
|
||
"short": "Άγιος Γελάσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γελάσιος ήταν μίμος (ηθοποιός) στο επάγγελμα. Όταν διατάχθηκε να εμπαίξει το βάπτισμα των Χριστιανών, ως ο από μίμων Πορφύριος (τιμάται 4 Νοεμβρίου), βαπτίσθηκε και τελειώθηκε διά ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022704": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Στέφανος",
|
||
"short": "Όσιος Στέφανος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Στέφανος ήταν κοιτωνίτης του βασιλέως Μαυρικίου. Έζησε ασκητικά και ίδρυσε το γηροκομείο του Αρματίου, όπου υπήρχε και ναός της Θεοτόκου και του Σάγματος. Κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022706": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Τιμόθεος ὁ ἐν Καισαρείᾳ",
|
||
"short": "Όσιος Τιμόθεος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Τιμόθεος έζησε και ασκήτεψε στην Καισάρεια και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022707": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιοι Ασκληπιός και Ιάκωβος",
|
||
"short": "Όσιοι Ασκληπιός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Το βίο των Οσίων Ασκληπιού και Ιακώβου συνέγραψε ο Θεοδώρητος Κύρου στη Φιλόθεο Ιστορία του.Ο Όσιος Ασκληπιός ήταν μαθητής του Αγίου Πολυχρονίου (τιμάται 23 Φεβρουαρίου), που διακόνησε τον Όσιο Ζεβινά και μιμήθηκε κατά πάντα τον Γέροντα αυτού στην άσκηση.Ο Όσιος Ιάκωβος, μετά από πολλά χρόνια ασκήσεως και ερημιτικού βίου, σε πολύ μεγάλη ηλικία κλείσθηκε σε κελί κοντά στην πόλη Νιμουζάν, χωρίς να βλέπει κανέναν και τίποτα.Έτσι αφού έζησαν, κοιμήθηκαν οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02270995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Αβουδάντιος, Αλέξανδρος, Αντίγονος, Καλανός, Ιανουάριος, Μακάριος, Σεβηριανός, Τιτιανός και Φουρτουνάτος",
|
||
"short": "Άγιοι Αβουδάντιος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Αβουδάντιος (ή Αβούνδιος ή Αβούδιμος), Αλέξανδρος, Αντίγονος, Καλανός, Ιανουάριος, Μακάριος, Σεβηριανός, Τιτιανός και Φουρτουνάτος (ή Φορτουνίων ή Φορτούνιος), μαρτύρησαν στην Θεσσαλονίκη, μαζί με άλλους Χριστιανούς, επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.).Η πληροφορία αυτή καταγράφεται σε αρχαία Μαρτυρολόγια. Ο αριθμός των Μαρτύρων και τα ονόματά τους ποικίλουν από χειρόγραφο σε χειρόγραφο. Δεν υπάρχει ωστόσο κανένα επιπλέον στοιχείο για το μαρτύριό τους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02271100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νήσιος",
|
||
"short": "Άγιος Νήσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυς Νήσιος (ή Νίσιος) μαρτύρησε, αφού μαστιγώθηκε με μαστίγια από νεύρα βοδιού."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02271295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ραφαήλ Επίσκοπος Μπρούκλυν",
|
||
"short": "Όσιος Ραφαήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ραφαήλ γεννήθηκε στη Συρία το έτος 1860 μ.Χ. από ευσεβείς γονείς, τον Μιχαήλ Χαβαβίνυ και τη Μάριαμ, θυγατέρα του ιερέως της Δαμασκού. Την ημέρα της εορτής των Θεοφανείων του 1861 μ.Χ. βαπτίσθηκε και ονομάσθηκε Ραφαήλ.Σπούδασε στη θεολογική σχολή της Χάλκης και χειροτονήθηκε διάκονος στις 8 Δεκεμβρίου του 1885 μ.Χ. Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στη θεολογική ακαδημία του Κιέβου. Με την ευλογία του Πατριάρχη Αντιοχείας Σίλβεστρο, διευθυντή της ακαδημίας και ένα μήνα αργότερα έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη από τον Μητροπολίτη Μόσχας Ιωαννίκιο. Ως πρεσβύτερος πλέον ανέλαβε καθήκοντα εξάρχου του Πατριαρχείου Αντιοχείας στη Ρωσία.Ο ιεραποστολικός ζήλος οδήγησε τα βήματά του στην Αμερική. Έφθασε στη Νέα Υόρκη στις 2 Νοεμβρίου 1895 μ.Χ. και ανέλαβε ως βοηθός του Επισκόπου Νικολάου. Ανέλαβε σημαντικό ιεραποστολικό έργο και ασχολήθηκε με τη συγγραφή θεολογικών βιβλίων καθώς και με την ανέγερση νέων ναών.Το έτος 1903 μ.Χ. η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας τον εξέλεξε Επίσκοπο Μπρούκλυν και του ανέθεσε το ιεραποστολικό έργο στη Βόρειο Αμερική.Ο Όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1915 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02271300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ηλίας ο Νεομάρτυρας ὁ ἐκ Τραπεζοῦντος",
|
||
"short": "Άγιος Ηλίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Ηλίας καταγόταν από το Κρυονέρι Τραπεζούντας και ήταν υιός του ιερέως Κωνσταντίνου. Συνελήφθη και βασανίστηκε στο Μόλο της Τραπεζούντας (Μουμ Χανέ), το έτος 1749 μ.Χ. και τελικά απαγχονίστηκε. Το άγιο λείψανο αυτού το παρέλαβαν οι Χριστιανοί και το ενταφίασαν στη μονή Θεοσκεπάστου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02271400": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Λέανδρος Επίσκοπος Σεβίλλης",
|
||
"short": "Άγιος Λέανδρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Λέανδρος, Επίσκοπος Σεβίλλης της Ισπανίας, διδάσκαλος της Εκκλησίας και φωτιστής των Ισπανών, έζησε τον 6ο μ.Χ. αιώνα και ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογενείας. Ο πατέρας του ήταν δούκας και καταγόταν από βυζαντινή γενιά, ενώ η μητέρα του ήταν πρωτότοκη κόρη του Βησιγότθου βασιλέως Λεβιγκίντ, που βασίλευε στην Σεβίλλη, την πρωτεύουσα του βασιλείου των Βησιγότθων.Πολύ νωρίς ακολούθησε τον μοναχικό βίο και διακρίθηκε για την μόρφωση και τις αρετές του. Γι' αυτούς τους λόγους η Εκκλησία τον κατέστησε Επίσκοπο το έτος 579 μ.Χ. Ίδρυσε θεολογική σχολή με σκοπό τη διάδοση της Ορθοδοξίας, αλλά και την καλλιέργεια των επιστημών και των τεχνών γενικά, μέσα στο λαό του τότε βάρβαρου ακόμα βασιλείου. Οι δυο βασιλόπαιδες Χερμενεγκίλντ και Ρεκαρέντ, ανεψιοί του από την πλευρά της μητέρας του, ήταν μεταξύ των μαθητών του Αγίου Λεάνδρου. Ο Χερμενεγκίλντ ανατράφηκε με τα νάματα της Ορθοδοξίας. Η πίστη του στην Εκκλησία δυναμώθηκε πιο πολύ χάρη στην ευσεβή σύζυγό του Ίνγκαρντ, θυγατέρα του βασιλέως των Φράγκων Σιγεβέρτου.Όταν ο πατέρας του, μεταφέροντας την πρωτεύουσά του στο Τολέδο, του όρισε για διαμονή του τη Σεβίλλη, ξέσπασε διωγμός κατά των Ορθοδόξων. Ο αιρετικός Λέβεγκίλντ ήλθε σε σύγκρουση με τον Ορθόδοξο γιο του Χερμενεγκίλντ. Ήταν τέτοια η ένταση του διωγμού και της μανίας των αιρετικών, που όπως γράφεται δεν έβλεπε κανείς πουθενά ελεύθερο άνθρωπο και η ίδια η γη έχασε την παλαιά της γονιμότητα. Ο αιρετικός βασιλέας πολιόρκησε την Σεβίλλη και έκλεισε σε σκοτεινή φυλακή τον υιό του, όπου και τον στραγγάλισε την ημέρα του Πάσχα του 586 μ.Χ.Την εποχή αυτή, λίγο πριν εξορισθεί και αυτός μαζί με άλλους ομολογητές της Ορθοδοξίας, ο Άγιος Λέανδρος έφυγε στην Κωνσταντινούπολη, για να ζητήσει τη βοήθεια του αυτοκράτορα. Εκεί γνώρισε τον Άγιο Γρηγόριο τον Μέγα, τον Διάλογο, και συνδέθηκε μαζί του με δυνατή φιλία. Όταν ο διωγμός κατά των Ορθοδόξων έφθασε στα άκρα, ο βασιλιάς Λέβεγκιλντ προσβλήθηκε από θανατηφόρο ασθένεια, άλλαξε στάση, προσκάλεσε τον Άγιο Λέανδρο στην επιθανάτια κλίνη του και, αφού μετανόησε, τον παρακάλεσε να κατευθύνει το διάδοχό του Ρεκαρέντ προς την αληθινή Ορθόδοξη πίστη. Ο νέος βασιλέας, υπάκουος στον παλαιό διδάσκαλό του, μεταστράφηκε και ανέλαβε αμέσως να συγκαλέσει την Τρίτη εν Τολέδω Σύνοδο, όπου ανέγνωσε ενώπιον όλων την ομολογία πίστεως στις αποφάσεις της Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας και ανακοίνωσε ότι οι λαοί των Γότθων και Σουέβων, ενωμένοι, επανέρχονται στην ενότητα της Εκκλησίας. Ο Άγιος Λέανδρος, ο οποίος υπήρξε πρόεδρος αυτής της Συνόδου, αφιέρωσε πλέον την υπόλοιπη ζωή του στη διδασκαλία του ποιμνίου του με το φωτισμένο του παράδειγμα κατ' αρχήν, αλλά και με τα εμπνευσμένα γραπτά του. Προετοίμασε ακόμη τον αδελφό του, Άγιο Ισίδωρο (βλέπε 4 Απριλίου), να γίνει διάδοχός του στο θρόνο της Σεβίλλης και η δόξα της Εκκλησίας της Ισπανίας. Βοήθησε ακόμη την αδελφή του, Αγία Φλωρεντίνη, να γίνει ιδρύτρια και ηγουμένη σαράντα μονών με χιλιάδες μοναχές, γράφοντας γι' αυτήν μοναχικό τυπικό που από τότε καλείται «Κανὼν τοῦ Ἁγίου Λεάνδρου». Οργάνωσε, επίσης, τη Θεία Λατρεία της Εκκλησίας της Ισπανίας, που λειτουργικά ονομάζεται «μοζαραβικῆ».Ο Άγιος Επίσκοπος της Σεβίλλης, αφού υπέμεινε πολλές αντιξοότητες και δοκιμασίες, παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Κύριο το 600 ή 601 μ.Χ. (πιθανώς στις 13 Μαρτίου)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02271495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Φώτιος εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Φώτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Φώτιος ασκήτεψε στη μονή Γιούρεβ του Νόβγκοροντ και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1838 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022800": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Νυμφάς και Εύβουλος οι Απόστολοι",
|
||
"short": "Άγιοι Νυμφάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Απόστολοι Νυμφάς και Εύβουλος ήταν μαθητές του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος μνημονεύει τον μεν Απόστολο Νυμφά, που διέμενε στις Κολοσσές ή στη Λαοδικεία, στην προς Κολοσσαείς επιστολή (Kολ. δ΄, 15), τον δε Απόστολο Εύβουλο, που ήταν μετά του Παύλου, στην προς Τιμόθεον Β' Επιστολή (β΄ Tιμ. δ΄, 21).Και οι δύο απεβίωσαν ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"022801": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Βάρσος Επίσκοπος Δαμασκού",
|
||
"short": "Όσιος Βάρσος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Βάρσος ήταν Επίσκοπος Δαμασκού και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02280295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κασσιανός ο Ρωμαίος",
|
||
"short": "Όσιος Κασσιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Κασσιανός γεννήθηκε στην Ρώμη από γονείς ευσεβείς και επιφανείς, οι οποίοι φρόντισαν να τον αναθρέψουν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Η γνωριμία και η συναναστροφή του, από την παιδική του ηλικία, με Αγίους ανθρώπους επέδρασε ευεργετικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και του όλου τρόπου ζωής του. Σπούδασε την επιστήμη της φιλοσοφίας και της αστρονομίας και μελέτησε ιδιαίτερα τα συγγράμματα των Πατέρων και την Αγία Γραφή.Ο Όσιος ακολούθησε το μοναχικό βίο, γενόμενος μοναχός σε μία σκήτη και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της Αιγύπτου και της Θηβαΐδας, της Νιτρίας, της Ασίας και της Καππαδοκίας. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει χαρακτηριστικά: «ὁ Ἅγιος μετέβη εἰς διαφόρους τόπους καὶ συνήντησε ἁγίους καὶ γνωστικωτάτους Ὁσίους καὶ τᾶς ἀρετᾶς ὅλων συναθροίζει εἰς τὸν ἐαυτόν του, ὡς ἄλλη φιλόπονος μέλισσα, ὥστε καὶ αὐτὸς ἔγινε εἰς τοὺς ἄλλους τύπος καὶ παράδειγμα παντὸς εἴδους ἀρετῆς. Ὅθεν ἀνώτερος τῶν παθῶν γενόμενος καὶ τὸν νοῦν καθαρίσας, ἐγνώρισε τὴν τελείαν κατὰ τῶν παθῶν νίκην».Στον πρώτο τόμο της Φιλοκαλίας, περιλαμβάνονται δύο λόγοι του Οσίου Κασσιανού, «Πρὸς Κάστορα Ἐπίσκοπον, περὶ τῶν ὀκτὼ τῆς κακίας λογισμῶν, γαστριμαργίας, πορνείας, φιλαργυρίας, ὀργῆς, λύπης, ἀκηδίας, κενοδοξίας καὶ ὑπερηφανείας» και «Πρὸς Λεόντιον ἡγούμενον, περὶ τῶν κατὰ τὴν Σκήτην ἁγίων Πατέρων καὶ λόγος περὶ διακρίσεως», που δείχνουν την καθαρότητα της ζωής του και το ορθόδοξο φρόνημά του και προξενούν μεγάλη ωφέλεια. Ο δε Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος πλεέκι δίκαιο εγκώμιο στον Όσιο Κασσιανό στον περί υπακοής Λόγο του.Ο Όσιος Κασσιανός κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Γῆς σοφίας τὸν λόγοιν Πάτερ τοὶς ἔργοις σου, ἀσκητικῶς γεωργήσας ὡς οἰκονόμος πιστός, ἀρετῶν μυσταγωγεῖς τὰ κατορθώματα, σὺ γὰρ πράξας εὐσεβῶς, ἐκδιδάσκεις ἀκριβῶς, Κασσιανὲ θεοφόρε, καὶ τῷ Σωτήρι πρεσβεύεις, ἐλεηθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "5"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"022803": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Κυράννα η Νεομάρτυς",
|
||
"short": "Αγία Κυράννα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία νεομάρτυς Κυράννα γεννήθηκε στο χωριό Αβυσσώκα ή Βυρσόκα, στη σημερινή Όσσα της Θεσσαλονίκης, από γονείς ευσεβείς και φιλόθεους. Στο Μαρτύριό της αναφέρεται ότι ήταν εξαιρετικά όμορφη. Αυτή η εξωτερική ομορφιά της Κυράννας, που δεν ήταν τίποτε άλλο από το αντικατόπτρισμα της εσωτερικής της ωραιότητας, αποτέλεσε και την αφορμή να οδηγηθεί στο μαρτύριο, καθώς κάποιος γενίτσαρος, εισπράκτορας των φόρων στο χωριό της Κυράννας, που την ερωτεύθηκε, προσπάθησε επανειλημμένα με κολακείες και δώρα να την ελκύσει και να την πείσει να αλλαξοπιστήσει, για να τη νυμφευθεί. Επειδή όμως η Κυράννα δεν αποδεχόταν τις κολακείες, ούτε πολύ περισσότερο τα δώρα του Τούρκου, αυτός νομίζοντας πως θα την κάμψει με τον φόβο άρχισε να την απειλεί ότι θα την βασανίσει σκληρά και τέλος θα την θανατώσει, αν δεν υποχωρήσει και δεν αρνηθεί την πίστη της. Αλλά ούτε αυτά τα μέσα έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα για το γενίτσαρο. Τότε την οδήγησε βίαια στον κριτή της Θεσσαλονίκης και ψευδομαρτύρησε εναντίον της, ότι του είχε δηλώσει ότι θα αλλαξοπιστήσει για να τη νυμφευθεί, αλλά τελικά δεν τήρησε την υπόσχεσή της. Η Αγία Κυράννα με πνευματική ανδρεία ομολόγησε την πίστη της στον Χριστό. Έτσι οι Τούρκοι την οδήγησαν στη φυλακή.Ο γενίτσαρος, που την οδήγησε στον κριτή, ζήτησε και έλαβε την άδεια του Αλή Εφέντη, μπέη του κάστρου της Θεσσαλονίκης, να επισκέπτεται την Αγία στη φυλακή, όπου με κολακείες αλλά και βασανιστήρια προσπαθούσε να την μεταπείσει. Όταν έφευγε αυτός, συνέχιζε τα βασανιστήρια ο δεσμοφύλακας, τον οποίο έλεγχαν για την σκληρότητά του τόσο οι υπόλοιποι φυλακισμένοι, όσο και κάποιος άλλος φύλακας Χριστιανός.Κάποια φορά ο γενίτσαρος επισκέφθηκε και πάλι την Αγία στη φυλακή και την βασάνισε μέχρι θανάτου. Ο Χριστιανός φύλακας επέπληξε τότε δριμύτατα το δεσμοφύλακα και τον απείλησε ότι θα τον καταγγείλει στο πασά, επειδή επέτρεπε να εισέρχονται στη φυλακή παράνομα άνθρωποι ξένοι και να βασανίζουν τους φυλακισμένους. Έτσι, όταν μετά από λίγο ο γενίτσαρος ξαναήλθε στη φυλακή, φοβούμενος ο δεσμοφύλακας δεν του επέτρεψε την είσοδο. Αυτός τότε τον κατήγγειλε στον Αλή Εφέντη, ο οποίος τον κάλεσε και τον επέπληξε, γιατί παράκουσε τις διαταγές του. Ύστερα από αυτό το γεγονός, ο δεσμοφύλακας επέστρεψε οργισμένος στη φυλακή και ξέσπασε πάνω στην Κυράννα, την οποία κρέμασε και άρχισε να χτυπά αλύπητα. Μπροστά σε αυτό το θέμα όλοι οι φυλακισμένοι, ακόμη και οι Μωαμεθανοί, άρχισαν να διαμαρτύρονται και να καταφέρονται εναντίον του δεσμοφύλακος, ο οποίος άφησε την Αγία κρεμασμένη κι έφυγε. Ήταν 28 Φεβρουαρίου του 1751 μ.Χ.Κατά τις πρώτες πρωϊνές ώρες ένα θείο φως κάλυψε ξαφνικά το σώμα της Αίας Κυράννας, η οποία άφηνε την τελευταία της πνοή, και ύστερα εξαπλώθηκε σε όλη την φυλακή. Μπροστά σε αυτό το θαύμα οι Χριστιανοί ευχαριστούσαν τον Κύριο, ενώ οι Μωαμεθανοί ενόμιζαν ότι ήταν φωτιά και τρομοκρατήθηκαν.Ο Χριστιανός φύλακας, ο οποίος πήγε να κατεβάσει την κρεμασμένη Αγία, τη βρήκε νεκρή. Στο μεταξύ το φως είχε υποχωρήσει, αλλά παρέμενε σε όλο το χώρο μια άρρητη ευωδία. Ο φύλακας τότε, περιποιήθηκε το ιερό λείψανο της Μάρτυρος, το οποίο την επόμενη μέρα παρέλαβαν οι Χριστιανοί και το ενταφίασαν έξω από τη Θεσσαλονίκη. Στο Συναξάρι της Νεομάρτυρος αναφέρεται ότι το σκήνωμα της Αγίας ενταφιάσθηκε «ἔξω τῆς πόλεως, ἐκεῖ ὅπου ἐνταφιάζονται καὶ τῶν λοιπῶν Χριστιανῶν τὰ λείψανα», δηλαδή στο Κοιμητήριο της Αγίας Παρασκευής.Ασματική ακολουθία της συνέγραψε ο Χριστόφορος Προδρομίτης.Ως ημέρα της μνήμης της Νεομάρτυρος αναφέρεται σε Λαυρεωτικό Κώδικα η 1η Ιανουαρίου. Στην Όσσα όμως, η Αγία Κυράννα εορτάζεται στις 8 Ιανουαρίου. Αιτία αυτής της εορτολογικής μετατοπίσεως ίσως είναι το ότι ο εορτασμός της κατά τις 28 Φεβρουαρίου συχνά συνέπιπτε με την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, περίοδο χαρμολύπης, ενώ στις 8 Ιανουαρίου επιπλέον οι κάτοικοι της Όσσας ήταν όλοι συγκεντρωμένοι στο χωριό τους εξαιτίας των εορτών των Χριστουγέννων. Η μνήμη της Αγίας τιμάται πανηγυρικά και από τους Οσσαίους της Θεσσαλονίκης και στο ναό της Αχειροποιήτου κατά τη Κυριακή μετά τις 8 Ιανουαρίου.Στο χωριό Όσσα, βρίσκεται ο Ιερός Ναός της Μεγαλομάρτυρος Αγίας Κυράννας, που είναι και πολιούχος της κοινότητας, αφιερωμένος στη μνήμη της νεομάρτυρος Κυράννας. Ο ναός κτίστηκε το 1840 μ.Χ., όπως αναφέρει ο Αστέριος Θηλυκός ή το 1868 μ.Χ. σύμφωνα με επιγραφή κτίσεως. Σε αυτόν φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Αγίας Κυράννας, φιλοτεχνημένη γύρω στο 1870, από τον Χριστόδουλο Ιωάννου Ζωγράφο από την Σιάτιστα."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Χαίρε Όσσης ο γόνος και θείον βλάστημα, Παρθενομάρτυς Κυράννα Νύμφη Χριστού του Θεού, η αθλήσασα στερρώς υστέροις έτεσι, και καθελούσα τον εχθρόν, καρτερία σταθερά. Και νυν απαύστως δυσώπει, υπέρ των πίστει τιμώντων, την μακαρίαν σου άθλησιν.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "5"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"02280995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Έξι Μάρτυρες εξ Αιγύπτου",
|
||
"short": "Άγιοι Έξι"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες, τελειώθηκαν διά ξίφους στην Αίγυπτο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωνάς ο Λέριος",
|
||
"short": "Άγιος Ιωνάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Από το «ΒΡΑΒΕΙΟΝ» της Ιεράς και Βασιλικής Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο, διαπιστώνουμε ότι πολλοί Λεροί τους πέντε προηγούμενους αιώνες άφησαν τη Λέρο και πήγαν σττη Μονή της Πάτμου , δια να μονάσουν. Ενας από αυτούς ήταν και ο μοναχός Ιωνάς δια τον οποίον στο «ΒΡΑΒΕΙΟ» αναφέρονται:«αφξα (1561) Φεβρουαρίου κη (28)εφονεύθη εις την Λειψόν ο δούλοςτου Θεού Ιωνάς μοναχός ο Λέριος».Ατομικά για τον Οσιομάρτυρα αυτόν της Εκκλησίας δεν έχουμε συγκεκριμένες πληροφορίες. Οσα ακολουθούν προέρχονται από το βιβλίο του Αρχιμ. Νικηφόρου Κουμουνδούρου, εφημερίου των Λειψών «Μακαριστοί γέροντες και πέντε οσιομάρτυρες στη νήσο Λειψώ της Δωδεκανήσου». Οι Αγιες αυτές ψυχές ανεκυρήχθησαν οσιομάρτυρες από το Οικουμενικό Πατριαρχείο , εορτάζοντες και οι πέντε μαζί την Α’ Κυριακή μετά τη 10η Ιουλίου.Ο Οσιομάρτυς Ιωνάς μαζί με άλλους ασκητές - αναχωρητές έφυγαν από το μοναστήρι της Πάτμου και έφθασαν στη νήσο Λειψώ το 1550 μ.Χ. Ζητούσαν να βρούν ένα τόπο που δεν θα τους ενοχλούσε ο κόσμος, που μόνοι θα υμνούσαν και θα συνομιλούσαν με το Θεό. Ετσι διάλεξαν ένα χώρο έρημο και αφιλόξενο για να εγκατασταθούν. Πρώτο τους μέλημα να χτισθεί ο ναός του Ησυχαστηρίου, ψηλά από τη θάλασσα σε δύσβατο σημείο, για το φόβο των πειρατών. Εκεί πάλεψαν με τους βράχους, για να φτιάξουν μονοπάτια, πάλεψαν με τη έλλειψη του νερού και της τροφής. Μα τι κι αν δεν είχαν τίποτα από αυτά; Είχαν και τους αρκούσε, η Χάρις του Θεού. Εφτιαξαν την Εκκλησία επ’ονόματι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και μικρά κελιά για τους ίδιους.Πότισαν τον άγονο χώρο του ασκηταριού περισσότερο με τον ιδρώτα τους και λιγότερο με το νερό. Σεβάστηκαν τη φύση, λάτρευσαν, εδόξασαν και υμνολόγησαν το Θεό, που επέτρεψε στο διάβολο να πειράζει τους ανθρώπους, αλλά έδωσε και στους ανθρώπους την δύναμη να τον νικούν. Εγιναν «άγγελοι τω βίω» ενώ ήταν «άνθρωποι τη φύσε » .Πολλοί από αυτούς θυσιάστηκαν για του Χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδας την ελευθερία.Οσο ψηλά όμως και αν ήταν το ασκηταριό, το επισκέπτονταν με τις άγριες διαθέσεις τους οι πειρατές. Σε μια επιδρομή εφόνευσαν το μοναχό Ιωνά από τη Λέρο. Ηταν 28 Φεβρουαρίου του 1561 μ.Χ. Ετσι ο Μοναχός Ιωνάς έγινε νεομάρτυρας της Εκκλησίας μας.Δεν ήταν ο μόνος. Πρίν από αυτόν το 1558 μ.Χ. είχαν φονεύσει το μοναχό Νεόφυτο τον Αμοργινό. Το 1609 μ.Χ. ο μοναχός Νεόφυτος ο Φαζός εφονεύθη από τους αγαρινούς με σκεπάρνι. Το 1635 μ.Χ. ο Πεκήρ Πασάς από δαρμό εφόνευσε το μοναχό Ιωνά τον Νισύριο και το 1696 μ.Χ. ο αναχωρητής μοναχός Παρθένιος εφονεύθη με καμάκι που του τρύπησε το λαιμό. Και οι πέντε αδικοσκοτωμένοι μακαριστοί γέροντες κηδεύτηκαν με δάκρυα από τους συνασκητές τους και τους θρήνησαν οι ευσεβείς Λειψώτες και οι συμπατριώτες τους. Και όλοι μας τους διατηρούμε στη μνήμη μας με ευγνωμοσύνη και σεβασμό θεωρώντας τους καταξιωμένους οσιομάρτυρες."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος ο Ομολογητής Επίσκοπος Δεφέλτου",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γεώργιος είναι άγνωστος στους Συναξαριστές. Αναφέρεται στο Λαυριωτικό Κώδικα Ε 152 φ. 367α. Αγωνίσθηκε ως Επίσκοπος της Εκκλησίας του Χριστού κατά των αιρετικών Μονοθελητών, τον 7ο αιώνα μ.Χ. και υπέμεινε πολλές δοκιμασίες από τους Σκύθες, για την προσήλωσή του στην ορθόδοξη πίστη και ευσέβεια."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αβρίκιος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Αβρίκιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυς Αβρίκιος (ή Αβίρκιος ή Αβέρκιος) τελειώθηκε διά ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Μακάριος, Ρουφίνος, Ιούστος και Θεόφιλος οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Μακάριος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί μαρτύρησαν στη Ρώμη το έτος 250 μ.Χ. επί αυτοκράτορα Δεκίου (249 - 251 μ.Χ)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Καιράλιος, Πουπούλιος, Γάιος και Σεραπίων οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Καιράλιος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες, μαρτύρησαν στην Αλεξάνδρεια."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Γερμανός εκ Ρουμανίας",
|
||
"short": "Όσιος Γερμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Γερμανός της Ντομπρουζία γεννήθηκε περί το έτος 358 μ.Χ. Έγινε μοναχός και ασκήτεψε θεοφιλώς στη Ρουμανία. Κοιμήθηκε με ειρήνη μεταξύ των ετών 405-415 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Τεσσαράκοντα Χιλιάδες Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Τεσσαράκοντα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες κάηκαν από τους Μαμελούκους Τούρκους τον 13ο αιώνα μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μελέτιος Επίσκοπος Χαρκώβ",
|
||
"short": "Όσιος Μελέτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Βλέπε βιογραφία του την 12η Φεβρουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"02281995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη Μεγάλου Σεισμού",
|
||
"short": "Μνήμη Μεγάλου Σεισμού"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Σεισμός έγινε στην Αντιόχεια το έτος 1092 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
}
|
||
} |