59 lines
6.8 KiB
Plaintext
59 lines
6.8 KiB
Plaintext
#1
|
|
1| Onus quod vidit Habacuc propheta.
|
|
2| Usquequo, Domine, clamabo, et non exaudies ? vociferabor ad te, vim patiens, et non salvabis ?
|
|
3| Quare ostendisti mihi iniquitatem et laborem, videre prædam et injustitiam contra me ? Et factum est judicium, et contradictio potentior.
|
|
4| Propter hoc lacerata est lex, et non pervenit usque ad finem judicium ; quia impius prævalet adversus justum, propterea egreditur judicium perversum.
|
|
5| Aspicite in gentibus, et videte ; admiramini, et obstupescite : quia opus factum est in diebus vestris, quod nemo credet cum narrabitur.
|
|
6| Quia ecce ego suscitabo Chaldæos, gentem amaram et velocem, ambulantem super latitudinem terræ, ut possideat tabernacula non sua.
|
|
7| Horribilis et terribilis est : ex semetipsa judicium et onus ejus egredietur.
|
|
8| Leviores pardis equi ejus, et velociores lupis vespertinis : et diffundentur equites ejus : equites namque ejus de longe venient ; volabunt quasi aquila festinans ad comedendum.
|
|
9| Omnes ad prædam venient, facies eorum ventus urens ; et congregabit quasi arenam captivitatem.
|
|
10| Et ipse de regibus triumphabit, et tyranni ridiculi ejus erunt ; ipse super omnem munitionem ridebit, et comportabit aggerem, et capiet eam.
|
|
11| Tunc mutabitur spiritus, et pertransibit, et corruet : hæc est fortitudo ejus dei sui.
|
|
12| Numquid non tu a principio, Domine, Deus meus, sancte meus, et non moriemur ? Domine, in judicium posuisti eum, et fortem, ut corriperes, fundasti eum.
|
|
13| Mundi sunt oculi tui, ne videas malum, et respicere ad iniquitatem non poteris. Quare respicis super iniqua agentes, et taces devorante impio justiorem se ?
|
|
14| Et facies homines quasi pisces maris, et quasi reptile non habens principem.
|
|
15| Totum in hamo sublevavit, traxit illud in sagena sua, et congregavit in rete suum. Super hoc lætabitur, et exsultabit.
|
|
16| Propterea immolabit sagenæ suæ, et sacrificabit reti suo, quia in ipsis incrassata est pars ejus, et cibus ejus electus.
|
|
17| Propter hoc ergo expandit sagenam suam, et semper interficere gentes non parcet.
|
|
#2
|
|
1| Super custodiam meam stabo, et figam gradum super munitionem : et contemplabor ut videam quid dicatur mihi, et quid respondeam ad arguentem me.
|
|
2| Et respondit mihi Dominus, et dixit : Scribe visum, et explana eum super tabulas, ut percurrat qui legerit eum.
|
|
3| Quia adhuc visus procul ; et apparebit in finem, et non mentietur : si moram fecerit, exspecta illum, quia veniens veniet, et non tardabit.
|
|
4| Ecce qui incredulus est, non erit recta anima ejus in semetipso ; justus autem in fide sua vivet.
|
|
5| Et quomodo vinum potantem decipit, sic erit vir superbus, et non decorabitur : qui dilatavit quasi infernus animam suam, et ipse quasi mors, et non adimpletur : et congregabit ad se omnes gentes, et coacervabit ad se omnes populos.
|
|
6| Numquid non omnes isti super eum parabolam sument, et loquelam ænigmatum ejus, et dicetur : Væ ei qui multiplicat non sua ? usquequo et aggravat contra se densum lutum ?
|
|
7| Numquid non repente consurgent qui mordeant te, et suscitabuntur lacerantes te, et eris in rapinam eis ?
|
|
8| Quia tu spoliasti gentes multas, spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis, propter sanguinem hominis, et iniquitatem terræ, civitatis, et omnium habitantium in ea.
|
|
9| Væ qui congregat avaritiam malam domui suæ, ut sit in excelso nidus ejus, et liberari se putat de manu mali !
|
|
10| Cogitasti confusionem domui tuæ ; concidisti populos multos, et peccavit anima tua.
|
|
11| Quia lapis de pariete clamabit, et lignum, quod inter juncturas ædificiorum est, respondebit.
|
|
12| Væ qui ædificat civitatem in sanguinibus, et præparat urbem in iniquitate !
|
|
13| Numquid non hæc sunt a Domino exercituum ? laborabunt enim populi in multo igne, et gentes in vacuum, et deficient.
|
|
14| Quia replebitur terra, ut cognoscant gloriam Domini, quasi aquæ operientes mare.
|
|
15| Væ qui potum dat amico suo mittens fel suum, et inebrians ut aspiciat nuditatem ejus !
|
|
16| Repletus es ignominia pro gloria ; bibe tu quoque, et consopire. Circumdabit te calix dexteræ Domini, et vomitus ignominiæ super gloriam tuam.
|
|
17| Quia iniquitas Libani operiet te, et vastitas animalium deterrebit eos de sanguinibus hominum, et iniquitate terræ, et civitatis, et omnium habitantium in ea.
|
|
18| Quid prodest sculptile, quia sculpsit illud fictor suus, conflatile, et imaginem falsam ? quia speravit in figmento fictor ejus, ut faceret simulacra muta.
|
|
19| Væ qui dicit ligno : Expergiscere ; Surge, lapidi tacenti ! Numquid ipse docere poterit ? ecce iste coopertus est auro et argento, et omnis spiritus non est in visceribus ejus.
|
|
20| Dominus autem in templo sancto suo : sileat a facie ejus omnis terra !
|
|
#3
|
|
1| Oratio Habacuc prophetæ, pro ignorantiis.
|
|
2| Domine, audivi auditionem tuam, et timui. Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ; in medio annorum notum facies : cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis.
|
|
3| Deus ab austro veniet, et Sanctus de monte Pharan : operuit cælos gloria ejus, et laudis ejus plena est terra.
|
|
4| Splendor ejus ut lux erit, cornua in manibus ejus : ibi abscondita est fortitudo ejus.
|
|
5| Ante faciem ejus ibit mors, et egredietur diabolus ante pedes ejus.
|
|
6| Stetit, et mensus est terram ; aspexit, et dissolvit gentes, et contriti sunt montes sæculi : incurvati sunt colles mundi ab itineribus æternitatis ejus.
|
|
7| Pro iniquitate vidi tentoria Æthiopiæ ; turbabuntur pelles terræ Madian.
|
|
8| Numquid in fluminibus iratus es, Domine ? aut in fluminibus furor tuus ? vel in mari indignatio tua ? Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio.
|
|
9| Suscitans suscitabis arcum tuum, juramenta tribubus quæ locutus es ; fluvios scindes terræ.
|
|
10| Viderunt te, et doluerunt montes ; gurges aquarum transiit : dedit abyssus vocem suam ; altitudo manus suas levavit.
|
|
11| Sol et luna steterunt in habitaculo suo : in luce sagittarum tuarum ibunt, in splendore fulgurantis hastæ tuæ.
|
|
12| In fremitu conculcabis terram ; in furore obstupefacies gentes.
|
|
13| Egressus es in salutem populi tui, in salutem cum christo tuo : percussisti caput de domo impii, denudasti fundamentum ejus usque ad collum.
|
|
14| Maledixisti sceptris ejus, capiti bellatorum ejus, venientibus ut turbo ad dispergendum me : exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito.
|
|
15| Viam fecisti in mari equis tuis, in luto aquarum multarum.
|
|
16| Audivi, et conturbatus est venter meus ; a voce contremuerunt labia mea. Ingrediatur putredo in ossibus meis, et subter me scateat : ut requiescam in die tribulationis, ut ascendam ad populum accinctum nostrum.
|
|
17| Ficus enim non florebit, et non erit germen in vineis ; mentietur opus olivæ, et arva non afferent cibum : abscindetur de ovili pecus, et non erit armentum in præsepibus.
|
|
18| Ego autem in Domino gaudebo ; et exsultabo in Deo Jesu meo.
|
|
19| Deus Dominus fortitudo mea, et ponet pedes meos quasi cervorum : et super excelsa mea deducet me victor in psalmis canentem. |