2794 lines
335 KiB
JSON
2794 lines
335 KiB
JSON
{
|
||
"010101": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ιησούς Χριστός (Περιτομή του Κυρίου)",
|
||
"short": "Περιτομή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Μωσαϊκός νόμος, διέταζε την περιτομή των αρσενικών παιδιών (<a href=\" bible=Ex#12:43-49\">'Εξοδ. ΙΒ' 43-49</a>), (<a href=\" bible=Gen#17:9-19\">Γεν. ΙΖ' 9-19</a>), η οποία γινόταν κατά την ογδόη ημέρα από αυτή της γέννησης του παιδιού (<a href=\" bible=Lev#13:3\">Λευιτ. ΙΓ' 3</a>). Η τελετή αυτή έπαιρνε μέρος μέσα σε κτίριο της Συναγωγής, το πρωί, παρουσία δέκα τουλάχιστον προσώπων. Έτσι και η περιτομή του βρέφους Ιησού έγινε στη Συναγωγή της Βηθλεέμ. Η χειροποίητος αυτή περιτομή στο σώμα ήταν τύπος, που συμβόλιζε την περιτομή της καρδιάς, ενεργούμενης απ' ευθείας υπό του Θεού (<a href=\" bible=Deut#3:16,30:6\">Δευτ. Γ 16, Λ'6</a>). Για τη δεύτερη αυτή περιτομή, την αχειροποίητο, ο απ. Παύλος διδάσκει: «Περιετμήθητε περιτομή αχειροποιήτω εν τη απεκδυθεί του σώματος των αμαρτιών της σαρκός, εν τη περιτομή του Χριστού, συνταφέντες αυτώ εν τω βαπτίσματι» (<a href=\" bible=Col#2:11-12\">Κολ. Β' 11-12</a>). Δηλαδή, λέει ο απ. Παύλος, περιτμηθήκατε και με περιτομή πνευματική, που ενεργείται απ' το Άγιο Πνεύμα. Και συνίσταται στο γδύσιμο και την αποβολή του σώματος, που δούλεψε στις αμαρτίες της σάρκας. Το γδύσιμο δε αυτό είναι η περιτομή, που πήρατε από τον Χριστό, όταν θαφτήκατε μαζί Του, δια του Αγίου Βαπτίσματος. Το Βρέφος όμως της φάτνης, αφού γεννήθηκε με τον Παλαιό Νόμο, έπρεπε να υποβληθεί και Αυτό στον τύπο, ο οποίος είχε δικαίωμα να ισχύει μέχρι της καταργήσεως του. Η περιτομή την οποία εορτάζουμε και τιμούμε ως Δεσποτική εορτή είναι η απάντηση σε όσους ισχυρίζονταν ότι ο Ιησούς εγεννήθη κατά φαντασίαν. Μετά την περιτομή επέστρεψε στην οικία Του, ζώντας ανθρώπινα και «προκόπτων εν ηλικία και σοφία και χάριτι»."
|
||
},
|
||
"rank": 8,
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Μορφὴν ἀναλλοιώτως ἀνθρωπίνην προσέλαβες, Θεὸς ὢν κατ' οὐσίαν πολυεύσπλαγχνε Κύριε, καὶ νόμον ἐκπληρῶν περιτομήν, θελήσει καταδέχῃ σαρκικήν, ἵνα παύσῃς τὰ σκιώδη, καὶ περιέλῃς τὸ κάλυμμα τῶν παθῶν ἡμῶν. Δόξα τῇ ἀγαθότητι τῇ σῇ, δόξα τῇ εὐσπλαγχνία σου, δόξα τῇ ἀνεκφράστῳ Λόγε συγκαταβάσει σου.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "1",
|
||
"Podoben": "Τοῦ λίθου σφραγισθέντος"
|
||
},
|
||
"KONTAKION/1": {
|
||
"text": "Ὁ τῶν ὅλων Κύριος, περιτομὴν ὑπομένει, καὶ βροτῶν τὰ πταίσματα, ὡς ἀγαθὸς περιτέμνει· δίδωσι, τὴν σωτηρίαν σήμερον κόσμῳ· χαίρει δὲ, ἐν τοῖς ὑψίστοις καὶ ὁ τοῦ Κτίστου, Ἱεράρχης καὶ φωσφόρος, ὁ θεῖος μύστης Χριστοῦ Βασίλειος.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "3",
|
||
"Podoben": "Ἡ Παρθένος σήμερον"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"010102": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Πλάτων ο Ιερομάρτυρας και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες Μιχαήλ και Νικόλαος οι Πρεσβύτεροι",
|
||
"short": "Πλάτων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Πλάτων ήταν Επίσκοπος της πόλεως Ρεβέλ της Εσθονίας και μαρτύρησε μαζί με τους πρεσβυτέρους Μιχαήλ και Νικόλαο το έτος 1919 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010201": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Προεόρτιος τῶν Θεοφανείων",
|
||
"short": "Τό Προεόρτιον"
|
||
}
|
||
},
|
||
"01020195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μάρκος ο κωφός",
|
||
"short": "Όσιος Μάρκος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μάρκος ο κωφός ήταν ασκητής και αφού έζησε ζωή όσια, απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010202": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ (Κοίμησις)",
|
||
"short": "Σεραφείμ"
|
||
},
|
||
"rank": 4
|
||
},
|
||
"01020395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Σέργιος",
|
||
"short": "Άγιος Σέργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Σέργιος μαρτύρησε δια ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010206": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόπεμπτος",
|
||
"short": "Άγιος Θεόπεμπτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010207": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Θεοδότη μητέρα των Αγίων Αναργύρων",
|
||
"short": "Αγία Θεοδότη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Θεοδότη ήταν μητέρα των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (βλέπε 1 Νοεμβρίου). Απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01020795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόπιστος",
|
||
"short": "Άγιος Θεόπιστος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Θεόπιστος μαρτύρησε δια λιθοβολισμού."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010211": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Κοσμάς ο Α' Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης",
|
||
"short": "Άγιος Κοσμάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Καταγόταν από την Αντιόχεια· επονομάσθηκε Ιεροσολυμίτης, επειδή έμεινε αρκετό καιρό στην αγία Πόλη. Από εκεί ήλθε και μόνασε στην Κωνσταντινούπολη. Υστερούσε σε γραμματική μόρφωση. Τον στόλιζε όμως άδολη ευσέβεια και βαθειά και ειλικρινής αρετή και τον αγαπούσαν για την ευθύτητά του, χαρακτήρα του και την απλότητα των ηθών του. Όταν στις 2 Αυγούστου 1075 πέθανε ο Πατριάρχης Ιωάννης ο Η', ο αυτοκράτωρ Μιχαήλ Δούκας έφερε στο θρόνο τον Κοσμά, αν και ήταν ήδη πολύ γέρος. Επί της πατριαρχείας του, η αρχιεπισκοπή Πατρών προήχθη σε Μητρόπολη με τρεις επισκοπές στη δικαιοδοσία της. Επίσης ο ίδιος - ο Κοσμάς - χειροτόνησε και έστειλε το 1080 Μητροπολίτη Ρωσίας τον Έλληνα Ιωάννη, άνδρα κάτοχο μεγάλης μόρφωσης και πολλών αρετών. Οι δυσκολίες όμως της διοίκησης της πατριαρχείας, έκαναν τον απλοϊκό χαρακτήρα του Κοσμά, να επιθυμήσει την ησυχία και τη γαλήνη της πρώην μοναχικής του ζωής. Γι' αυτό λοιπόν, στις 8 Μαΐου του 1081, αφού λειτούργησε στο ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, έφυγε μαζί με τον υπηρέτη του και αποσύρθηκε στη Μονή Καλλίου στην Κωνσταντινούπολη. Μάταια τον παρακάλεσαν να επιστρέψει. Αυτός έμενε αμετάπειστος και πέθανε στη Μονή εκείνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010216": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος (ή Ζώρζης ή Γκιουρτζής) ο Ίβηρ",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γεώργιος είχε καταγωγή από τα Ίβηρα. Σε νεαρή ηλικία τον αγόρασε κάποιος Τούρκος για σκλάβο και αφού του έκανε περιτομή, του έδωσε το όνομα Σαλής, Μετά τον θάνατο του αφέντη του, παρέμεινε στη Μυτιλήνη, άγαμος και ζούσε ειρηνικά σε κάποιο εργαστήρι, πουλώντας και αγοράζοντας διάφορα είδη. Κάποια μέρα και σε ηλικία πάνω από 70 χρονών, ο Γεώργιος παρουσιάστηκε αυθόρμητα μπροστά στον κριτή και πέταξε μπροστά του το σαρίκι που φορούσε στο κεφάλι του και ομολόγησε τον Χριστό. Παρά τις κολακείες και τους φοβερισμούς, τη διαπόμπευση μέσα στους δρόμους και τα χτυπήματα με ξύλα και μαχαίρια, ο Γεώργιος παρέμεινε αμετάθετος, ομολογώντας την πίστη των πατέρων του. Τέλος, οδηγήθηκε από τους δημίους του στην τοποθεσία Παρμά-Καπού, όπου και έλαβε μαρτυρικό τέλος δι' αγχόνης. Ήταν 2 Ιανουαρίου 1770. Ο δε Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, τοποθετεί το μαρτύριο του Ζώρζη το έτος 1777."
|
||
}
|
||
},
|
||
"0102995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ισίδωρος ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ισίδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ισίδωρος έζησε κατά τον 4ο μ.Χ. αιώνα και ήταν Επίσκοπος στην Αντιόχεια της Συρίας. Υπέστη μαρτυρικό θάνατο από τους αιρετικούς Αρειανούς."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010302": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Genevieve των Παρισίων",
|
||
"short": "Αγία Genevieve"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Γενεβιέβη γεννήθηκε, κατά την παράδοση, περί το 419 μ.Χ. στην πόλη Ναντέρν, που βρίσκεται κοντά στο Παρίσι. Από μικρή ηλικία, με τη χάρη του Θεού, ένιωσε στην καρδιά της τη μοναχική κλήση. Στην καλλιέργεια αυτού του εσωτερικού πόθου, συνετέλεσε και ο πνευματικός της σύνδεσμος με τον Άγιο Γερμανό της Ωξέρρης (378 - 448 μ.Χ.). Μετά την κοίμηση των γονέων της εκάρη μοναχή από τον Επίσκοπο της πόλεως των Παρισίων και έφθασε σε πνευματικά ύψη ασκήσεως και τελειότητας. Η Οσία Γενεβιέβη κοιμήθηκε με ειρήνη σε ηλικία 93 ετών. Ο Ναός των Αγίων Αποστόλων των Παρισίων, στο οποίο αποτέθηκε το ιερό λείψανό της, έλαβε το όνομά της. Είναι πολιούχος των Παρισίων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01030295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Παντελεήμων",
|
||
"short": "Όσιος Παντελεήμων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Παντελεήμων ίδρυσε την Μονή Κόστυτσεβ της Ρωσίας, όπου ασκήτεψε θεοφιλώς, και κοιμήθηκε με ειρήνη το 1884 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01030495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μελίτων εκ Βηρυτού",
|
||
"short": "Όσιος Μελίτων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μελίτων εκ Βηρυτού κοιμήθηκε με ειρήνη το 537 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010305": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Θωμαΐς η Λεσβία",
|
||
"short": "Αγία Θωμαΐς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η αγία Θωμαΐς ήταν άγνωστη σαν αγία στην Λέσβο, την πατρίδα της. Μόλις το 1961 μ.Χ. έγινε γνωστή με σειρά άρθρων, που δημοσίευσε γι’ αυτήν, έπειτα από επιστημονική έρευνα, ο καθηγητής κ. Ιωάννης Μ. Φουντούλης.Η Αγία Θωμαΐς γεννήθηκε στη Λέσβο μεταξύ των ετών 910 - 913 μ.Χ. Οι γονείς της, Μιχαήλ και Καλή, ήταν ευσεβέστατοι, έντιμοι και ευκατάστατοι. Τη στέρηση παιδιού την αντιμετώπιζαν «πενθοῦντες καὶ σκυθρωπάζοντες», αλλά και με την ελπίδα ότι θα αποκτούσαν παιδί και για τούτο δεν έπαυαν να προσεύχονται. Τέλος, η Παναγία με θείο όνειρο προειδοποίησε την Καλή ότι όχι μόνο θα αποκτούσε παιδί, αλλά ότι τούτο θα ξεχώριζε σε πλούτο χαρισμάτων και αγιότητα.Πραγματικά, απόκτησαν κόρη, που την ονόμασαν Θωμαΐδα, που καθώς μεγάλωνε ξεχώριζε για τα χαρίσματα που είχε και την ομορφιά της. Αν και δεν είχε καμιά διάθεση για γάμο αλλά απ' εναντίας θαύμαζε τη μοναστική ζωή, πειθαρχώντας στη θέληση και επιθυμία των γονιών της, πανδρεύτηκε, μεταξύ των ετών 934 - 937 μ.Χ., σε ηλικία 24 ετών, κάποιον Στέφανο, που έγινε γι' αυτήν «ἀκάνθινος στέφανος» για όλη τη ζωή της. Ενώ αυτή ήταν τόσο καλή, τόσο ενάρετη, ώστε την ήξεραν όλοι σαν υπόδειγμα συζύγου, υπέφερε φοβερά από τη βάναυση συμπεριφορά του βαρβάρου συζύγου της, που καθημερινά εύρισκε ευκαιρία να την πληγώνει στο σώμα και στην ψυχή με ξυλοδαρμούς, ραπίσματα, κλωτσιές ακόμα και στο στόμα της, να την καίει, να της ανοίγει πληγές σ' όλο της το σώμα.Από τη Μυτιλήνη έφυγαν και κατοίκησαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου φαίνεται, για να ακολουθήσουν την κόρη τους, μετακόμισαν και οι γονείς της, εγκαταλείποντας εδώ τη μεγάλη περιουσία τους και αντιμετωπίζοντας εκεί πολλές στερήσεις. Μετά το θάνατο του πατέρα της, η μητέρα της πήγε στο μοναστήρι, το γνωστό με το όνομα «τὰ Μικρὰ Ρωμαίου» ή «τὰ Ρωμαίου», το οποίο εκείτο μεταξύ της πύλης της Σηλυβρίας και της πύλης του Πολυανδρίου επί του εβδόμου λόφου της Κωνσταντινούπολης και έγινε μοναχή και αργότερα έγινε και ηγουμένη.Το δράμα της Θωμαΐδος κορυφώθηκε. Η συμπεριφορά του συζύγου της γινότανε από μέρα σε μέρα χειρότερη. Και η Θωμαΐς αντιμετώπιζε όλη αυτή τη μαρτυρική κατάσταση με την προσευχή, την υπομονή και την αγαθοεργία.Πολύ σύντομα η πίστη και η αγιότητα της Θωμαϊδος ευλογήθηκε από το Θεό, που της έδωκε τη χάρη να κάνει και θαύματα, όταν ζητούσε με τις θερμές προσευχές της τη βοήθειά Του για ανθρώπους που υπέφεραν. Αναφέρονται δεκατέσσερα θαύματα που έγιναν με την προσευχή της αγίας Θωμαΐδος στην Κωνσταντινούπολη. Θεραπεύει έναν δαιμονιζόμενο, έναν παράλυτο, έναν άρρωστο με καρκίνο και άλλους.Έπειτα από δέκα τριών ετών μαρτυρική συζυγική ζωή, απέθανε η Θωμαΐς σε ηλικία τριάντα οκτώ ετών και ενταφιάσθηκε στην γυναικεία Μονή, την καλουμένη «τὰ Μικρὰ Ρωμαίου» ή «τὰ Ρωμαίου» όπου είχε μονάσει και ταφή και η μητέρα της. Σαράντα ημέρες μετά την ταφή της, το ιερό λείψανο αυτής ανακομίσθηκε και αποτέθηκε σε πολυτελή λάρνακα εντός του Ναού της Μονής. Αυτό ήταν ακέραιο και στα τίμια χέρια της διακρίνονταν οι αικισμοί του συζύγου της.Ο τάφος της και το σεπτό λείψανό της έγιναν πηγή θαυμάτων. Κάποιος διαμονιζόμενος Κωνσταντίνος, που πλησίασε τον τάφο της, θεραπεύεται. Κάποιος παράλυτος Ευτυχιανός ονομαζόμενος, που προσευχήθηκε και άγγισε τον τάφο της στάθηκε στα πόδια του. Κάποια μοναχή με φοβερούς πόνους στο κεφάλι θεραπεύεται και άλλος με επιληψία επίσης βρίσκει την υγεία του. Κάποιος ψαράς βρίσκει τα χαμένα δίχτυα του στη θάλασσα γεμάτα ψάρια. Κάποια γυναίκα με φοβερούς πόνους στα σπλάγχνα της θεραπεύεται και από ευγνωμοσύνη χτίζει πάνω στον τάφο της αγίας μεγαλοπρεπή αψίδα. Σαν τελευταίο θαύμα αναφέρεται η θεραπεία του συζύγου της, που μετά το θάνατό της «προσέκρουσε δαίμονι χαλεπώ», έγινε, δηλαδή, δαιμονιζόμενος. Τον έδεσαν με αλυσίδες και τον οδήγησαν στον τάφο της αγίας και θεραπεύτηκε.Το τίμιο σκήνωμά της απωλέσθηκε πιθανόν κατά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους το 1204 μ.Χ.Αρχικά η μνήμη της εορταζόταν την 1η Ιανουαρίου, αλλά από το 10ο αιώνα μ.Χ. ο εορτασμός της μνήμης της μετατέθηκε στις 3 Ιανουαρίου, διότι η ημέρα της κοιμήσεώς της, που συνέπιπτε με την εορτή της Περιτομής του Κυρίου και την εορτή του Μεγάλου Βασιλείου, δεν ήταν πρόσφορη για τον πανηγυρισμό αυτής.Ακολουθία της αγίας συνέταξε ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, Υμνογράφος της Μ. του Χριστού Εκκλησίας στο Άγιο Όρος, το έτος 1967 με τη μέριμνα του αειμν. Μητροπολίτου Μυτιλήνης Ιακώβου Κλεομβρότου και δημοσιεύθηκε στο «Λεσβιακό Μηναίο»."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01030595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ακάκιος ο Θαυματουργός",
|
||
"short": "Όσιος Ακάκιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του Οσίου Ακάκιου, αναφέρεται στον Παρισινό Κώδικα 361 Coislin φ. 88.Ο Όσιος Ακάκιος ήταν Μοναχός και συνέστησε στο όρος του Λάτρου τη Μεγίστη Λαύρα της Υπεραγίας Θεοτόκου του Μυρσινώνος. Η περιοχή του όρους Λάτρου ονομαζόταν πρώτα Λάτμος και ήταν κοντά στην Μίλητο της Μικράς Ασίας. Επειδή όμως εκεί μόναζε πλήθος Μοναχών μετονομάσθηκε σε Λάτρος. Οι πυκνοί μοναχικοί συνοικισμοί που υπήρχαν εκεί πριν την εποχή του αυτοκράτορα Λέοντος του Σοφού (886-912 μ.Χ.), έδωσαν κατά την περίοδο της βασιλείας του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου (913-959 μ.Χ.), στο Λάτρος την ονομασία «το κατ' Έφεσον Άγιον Όρος». Ο Όσιος Ακάκιος κοιμήθηκε εν ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010306": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Εύρεσις των τιμίων λειψάνων του Αγίου Εφραίμ",
|
||
"short": "Εύρεσις",
|
||
"genetive": "Εύρεσις"
|
||
}
|
||
},
|
||
"01030695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγίου Ευθυμίου του ανθρώπου του Θεού",
|
||
"short": "Αγίου Ευθυμίου"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01030795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Μητέρα και τα δύο τέκνα της οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Αγία Μητέρα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Μαρτύρησαν δια πυρός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01034595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Πέτρος ο Σημειοφόρος ο εν Αγίω Ζαχαρία Ατρώας",
|
||
"short": "Όσιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Πέτρος ήταν ασκητής στα ανατολικά μέρη της Προποντίδας, όπου βρισκόταν και η Ατρώα. Δεν υπάρχει σχετικό υπόμνημα στα Μηνιαία για τον Άγιο. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης εικάζει, ότι πρόκειται περί του Αγίου Πέτρου, Επισκόπου Άργους (βλέπε 3 Μαΐου), αλλά αυτό θεωρείται απίθανο, διότι εκείνος δεν μαρτυρείται στις πηγές ότι μόνασε στην Ατρώα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010400": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Χρύσανθος και Ευφημία",
|
||
"short": "Άγιοι Χρύσανθος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Χρύσανθος και η Αγία Ευφημία μαρτύρησαν για την πίστη του Χριστού αλλά δεν έχουμε λεπτομέριες για τον βίο τους. Για την Αγία Ευφημία αναφέρεται απλώς «της πλησίον του Αγίου Ακακίου», από το οποίο θεωρούμε, ότι πρόκειται περί του τάφου αυτής."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01040099": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ευθύμιος ο Νέος",
|
||
"short": "Όσιος Ευθύμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Στους Συναξαριστές αναφέρεται μόνο ότι ο Όσιος Ευθύμιος (ο ναός ή ο τάφος του Οσίου), κείτε πλησίον του Ναού του Αγίου Μωκίου (βλέπε 11 Μαΐου)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010404": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ευθύμιος ηγούμενος Βατοπεδίου και οι Δωδεκα μοναχοι Βατοπεδινοί",
|
||
"short": "Όσιος Ευθύμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο οσιομάρτυρας Ευθύμιος και οι δώδεκα μοναχοί της Μονής Βατοπεδίου, μαρτύρησαν το 1280 κατά τον διωγμό στο Άγιο Όρος, από τους φιλοπαπικούς, τον βασιλιά Μιχαήλ Παλαιολόγο και Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο.Την εποχή του Πάπα Ουρβανού Δ' (1263) και του διαδόχου του Κλήμεντος Δ' (1267) ο αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης Μιχαήλ Παλαιολόγος άρχισε να διαπραγματεύεται για την ένωση της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με τη Δυτική. Ο Πάπας Κλήμης Δ' έστειλε στην Κωνσταντινούπολη προς υπογραφή τους όρους της ενώσεως, στους οποίους μεταξύ άλλων ο Πάπας εθεωρείτο ως διακιούμενος από τον Θεό να κρίνει και να αποφασίζει οριστικά για κάθε δογματικό ζήτημα ή άλλη εκκλησιαστική διαφωνία. Έτσι ο Πάπας αναδεικνυόταν σε υπέρτατη εκκλησιαστική εξουσία, οι δε Σύνοδοι, Τοπικές ή Οικουμενικές, εκμηδενίζονταν. Το ζήτημα όμως, λόγω πατριαρχικών ανωμαλιών δεν προχώρησε και ο αυτοκράτορας δεν μπορούσε να ενεργήσει μόνος. Οι διαπραγματεύσεις επαναλήφθηκαν το έτος 1273, όταν προχειρίσθηκε Πάπας ο Γρηγόριος ο Ι', ο οποίος δήλωσε ότι δέχεται το ζήτημα της ενώσεως να συζητηθεί σε Σύνοδο, η οποία ορίσθηκε να συνέλθει στην πόλη Λυών της Γαλλίας. Ο βασιλεύς δήλωσε στους απεσταλμένους του Πάπα, ότι δέχεται την πρόταση και θα αποστείλει πρέσβεις επιτετραμμένους στη Σύνοδο, αλλά ο Πατριάρχης Ιωσήφ αντιστάθηκε και διαμαρτυρήθηκε έντονα, ότι ποτέ δεν θα ήθελε να υπογράψει ένωση με τον Πάπα που θα αναγνώριζε σε αυτόν έξω από τις ιεράς παραδόσεως και των εκκλησιαστικών θεσμίων τέτοια εξουσία. Ο βασιλεύς εξοργίσθηκε. Μη τολμών να αγγίσει τον Πατριάρχη προέβη σε φοβερό διωγμό των λοιπών, άλλους βασάνισε και άλλους εξόρισε. Και επειδή όλοι οι κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως ετάχθησαν κατά της ενώσεως, ο αυτοκράτορας Μιχαήλ, τυφλωμένος από την αμαρτία και το πείσμα, δήλωσε ότι, επειδή αυτός είχε ανακτήσει την Πόλη από τους Φράγκους, εδικαιούτο να είναι ιδιοκτήτης της και ζήτησε από τον λαό να του καταβάλουν ενοίκιο για τις κατοικίες τους. Η απαίτηση αυτή και τα βίαια μέτρα έκαναν πολλούς από τους κατοίκους της Κωνσταντινουπόλεως να φύγουν σε χώρες έξω από την δικαιοδοσία του αυτοκράτορα, άλλους δε να αποσυρθούν στην επαρχία, όπου διοργάνωσαν ένοπλα σώματα κατά της αυτοκρατορικής αυθαιρεσίας. Παρ' όλα αυτά βασιλικοί απεσταλμένοι μετέβησαν στη Σύνοδο της Λυώνος και υπέγραψαν τις παπικές προτάσεις περί ενώσεως, απεδέχθησαν δηλαδή την προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως, ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού, και αναγνώρισαν την κυριαρχία του Πάπα και το δικαίωμά του να μνημονεύεται από τον Πατριάρχη, όταν αυτός θα λειτουργούσε. Ο Πατριάρχης Ιωσήφ αντιστάθηκε στο ζήτημα της ενώσεως και υπέβαλε την παραίτησή του. Έτσι, τον Μάιο του 1275, Πατριάρχης έγινε ο έως τότε Χαρτοφύλαξ της Μεγάλης Εκκλησίας Ιωάννης Βέκκος. Όμως, ο λαός, ο κλήρος και οι μοναχοί αρνούνταν να δεχθούν αυτή την ένωση, την οποία απέκτουαν και η αδελφή του αυτοκράτορα Ευλογία, ο τότε άρχοντας της Ηπείρου Νικηφόρος, ο αδελφός του αυτοκράτορα Ιωάννης, δούκας των νέων Πατρών και άλλοι συγγενείς του βασιλέως. Δυστυχώς οι πιέσεις και οι εκβιασμοί για την ένωση συνεχίστηκαν με τα πλέον τυραννικά μέσα και τον διωγμό κατά των υπερασπιστών της ορθοδόξου πίστεως. Στη μεγάλη αυτή μάχη δεν έμεινε αμέτοχο το Άγιον Όρος. Η Μονή Βατοπαιδίου διαμαρτυρήθηκε τολμηρά κατά του βασιλέως και του Πατριάρχου. Κατεδίωξαν, λοιπόν, τους μοναχούς κατά τον κινηθέντα κατά του Αγίου Όρους διωγμό το έτος 1280. άλλους βασάνισαν, τον δε Ηγούμενο της Μονής Ευθύμιο έπνιξαν στην θάλασσα, ενώ δώδεκα άλλους μοναχούς τους απαγχόνισαν."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010407": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ονούφριος ο Νέος",
|
||
"short": "Όσιος Ονούφριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ονούφριος γεννήθηκε στο χωριό Κάμπροβα του Μεγάλου Τυρνάβου το 1787 μ.Χ. Ο πατέρας του ονομαζόταν Δέτζιο και αργότερα έγινε μοναχός με το όνομα Δανιήλ. Η δε μητέρα του ονομαζόταν Άννα.Το πρώτο όνομα του νεομάρτυρα αυτού ήταν Ματθαίος και οι ευσεβείς και πλούσιοι γονείς του τον μεγάλωναν με χριστιανοπρέπεια. Κάποτε λοιπόν, όταν ήταν οκτώ ετών, οι γονείς του τον μάλωσαν για κάποια του αταξία και αυτός θυμωμένος είπε μπροστά σε Τούρκους ότι θα τουρκέψει.Τότε με χίλια βάσανα οι γονείς του κατόρθωσαν να αποτρέψουν την περιτομή του. Όταν μεγάλωσε ο Ματθαίος πήγε στο Άγιο Όρος στη Μονή Χιλιανδαρίου, όπου χειροτονήθηκε διάκονος με το όνομα Μανασσής.Αλλά οι τύψεις από το παιδικό εκείνο περιστατικό τον έκαναν να αγωνίζεται με αυστηρή νηστεία και προσευχή για να εξιλεωθεί στον Θεό. Αργότερα αποφάσισε να ομολογήσει τον Χριστό μπροστά στους άπιστους και να υποστεί μαρτυρικό θάνατο. Πήγε λοιπόν στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, όπου δοκιμάστηκε για 4 μήνες από τον πνευματικό Νικηφόρο και κατόπιν έγινε μεγαλόσχημος μοναχός με το όνομα Ονούφριος.Έπειτα με την ευλογία του πνευματικού του και αφού πήρε σαν συνοδό του κάποιο Γρηγόριο Πελοποννήσιο, πήγε στη Χίο.Εκεί αφού και πάλι προετοιμάστηκε κατάλληλα, φόρεσε ρούχα Αγαρηνών και πήγε στο κριτήριο, όπου μπροστά σε πολλούς αγάδες με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό και αναθεμάτισε τον μουσουλμανισμό. Και έριξε κάτω το πράσινο σαρίκι που φορούσε.Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν ήταν ανελέητα και φρικτά. Τελικά πέθανε αφού τον μαχαίρωσαν οι βασανιστές του, στις 4 Ιανουαρίου 1818, ημέρα Παρασκευή και ώρα 3 μ.μ. Το Ιερό του λείψανο οι Τούρκοι το έριξαν στη θάλασσα. Ακολουθία και βιογραφία του Αγίου συνέγραψε ο Ονούφριος Ιβηρίτης, που εκδόθηκε στην Αθήνα το 1862."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01040795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεοπρόβος επίσκοπος Καρπασίας Κύπρου",
|
||
"short": "Όσιος Θεοπρόβος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Θεοπρόβος έζησε κατά τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010408": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Συμεών εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Συμεών"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Συμεών (Μολγιούμποφ), γεννήθηκε στην πόλη Τομπόλσκ της Ρωσίας. Η αγάπη του για τον μοναχικό βίο οδήγησε τα βήματά του στη Μονή των Αγίων Βόριδος και Γκλεμπ της πόλεως Ροστώβ Βελίκιι. Το 1672 μ.Χ. έγινε ηγούμενος σε Μονή του Νόβγκοροντ και το 1674 μ.Χ. στη Μονή του Σωτήρος της Μόσχας. Στις 9 Απριλίου 1676 μ.Χ. χειροτονήθηκε Επίσκοπος Σμολένσκ και Ντορογκομπούζ. Ο Όσιος Συμεών, που διακρίθηκε για την Αγιότητα του βίου του, κοιμήθηκε εν ειρήνη το 1699 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010410": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Έξι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Έξι Μάρτυρες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστο πότε και που άθλησαν οι Μάρτυρες αυτοί. Στους Συναξαριστές καλούνται Μάρτυρες, αλλά τελειωθέντες με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01041095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Εύρεσις των Τιμίων Λειψάνων του Αγίου Νεομάρτυρα Ιωάννου του εκ Κονίτσης",
|
||
"short": "Εύρεσις των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Το μαρτύριο του Αγίου Νεομάρτυρα Ιωάννου εορτάζεται στις 23 Σεπτεμβρίου. Μετά το μαρτύριό του, το έτος 1814 μ.Χ., οι Χριστιανοί της πόλεως Βραχωρίου (Αγρινίου) παρέλαβαν το τίμιο λείψανο αυτού και το ενταφίασαν σε έναν αγρό. Όταν έγινε η ανακομιδή, μεταξύ των ετών 1814 - 1821 μ.Χ., τα ιερά λείψανα μεταφέρθηκαν κρυφά στην ιερά Μονή Προυσιωτίσσης Ευρυτανίας, από τον ιερέα Κύριλλο Καστανοφύλλη και κατετέθησαν σε τόπο κρυφό. Τα χρόνια πέρασαν και το γεγονός περιέπεσε σε λήθη. Αλλά ο δοξάζων τους Αγίους Κύριος απεκάλυψε αυτά στους Μοναχούς της Μονής, οι οποίοι αποφάσισαν, στις 4 Ιανουαρίου 1974 μ.Χ., να ανοίξουν την κρύπτη πάνω στην οποία είχε χαραχθεί με το χέρι του κομίσαντος : «Οὐ μεταλλεῖον ἀργυροχρύσου πέλω, ἀλλ’ ὄλβον φέρω. Πάντα λίθον μὴ κίνει». Μόλις οι Μοναχοί αποκύλησαν το λίθο που ήταν πάνω στην κρύπτη, άρρητη ευωδία εξήλθε, που ευχαρίστησε και εξέπληξε τις ψυχές τους. Μέσα στην κρύπτη υπήρχε μια ξύλινη λειψανοθήκη εντός της οποίας φυλάσσονταν η Τιμία Κάρα μετά των οστέων αγνώστου Αγίου. Ερευνώντας τον τόπο βρήκαν ένα κεραμίδι επί του οποίου αναγραφόταν : «ΙΣ ΧΣ ΝΙ ΚΑ (Ἰησοῦς Χριστὸς Νικᾶ). Οὗτος ἦν ὁ ἐξ Ὀθωμανῶν Ἰωάννης, ὁ ἐν Βραχωρίῳ ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρήσας κατὰ τὸ 1814 Σεπτεμβρίου κγ’»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01041195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιοι Ευάγριος και Σίος εκ Γεωργίας",
|
||
"short": "Όσιοι Ευάγριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Όσιοι Ευάγριος και Σίος του Μγκβιμέλι έζησαν στη Γεωργία τον 6ο μ.Χ. αιώνα.Ο Όσιος Ευάγριος αρχικά ήταν Δούκας του Ζιχαντίνι και αρχηγός του μεγαλύτερου κράτους στην αυλή του βασιλείου του Κάρτλι (Δυτική Γεωργία). Στη συνέχεια έγινε ένας από τους πρώτους γεωργιανούς μαθητές του Αγίου Σίου και μετέπειτα ηγούμενος της Μονής που ίδρυσε ο τελευταίος.Ο Όσιος Ευάγριος σκόπευε να γίνει μοναχός, όταν, πηγαίνοντας σε ένα κυνήγι, έγινε θεατής ενός θαύματος: είδε ένα περιστέρι να φέρνει τροφή στον ερημίτη Άγιο Σίο. Αυτός στην αρχή ήταν αντίθετος στην απόφαση του Ευάγριου, επειδή ήταν πολύ βιαστική. Ο Ευάγριος όμως επέμενε και τελικά ο Άγιος Σίος του παρήγγειλε να επιστρέψει σπίτι, να τακτοποιήσει όλες τις υποθέσεις του, να αποχαιρετίσει τους δικούς του και έπειτα να πάει στις όχθες του ποταμού Μτκβάρι και να βάλει μέσα στο νερό ένα μπαστούνι που ο ίδιος θα του δώριζε. Εάν ο ποταμός στέγνωνε μπροστά στα μάτια του Ευάγριου, αυτό θα ήταν θεϊκό σημάδι για να ξεκινήσει τον μοναχικό βίο, διαφορετικά ο φιλόδοξος μοναχός θα έπρεπε να εγκαταλείψει τον σκοπό του.Ο Ευάγριος έπραξε με αυτόν τον τρόπο και κατά την Θεία βούληση, παρέμεινε με τον Άγιο Σίο. Έκτοτε ο αριθμός των ασκητών γύρω τους, άρχισε να πολλαπλασιάζεται και κατ' αυτόν τον τρόπο γεννήθηκε το μοναστήρι.Ο Ευάγριος με δικά του έξοδα αγόρασε για την αδελφότητα το χωριό Σαλτέμπα μαζί με τα προσαρτημένα εδάφη. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα ο Άγιος Σίος, με την ευλογία του πνευματικού του πατέρα, απομονώθηκε σε σπήλαιο και όρισε τον Όσιο Ευάγριο ηγούμενο της μοναστικής αδελφότητας.Η μνήμη των Οσίων τελείται και στις 4 Φεβρουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01044595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Τιμόθεος ο Στυλίτης",
|
||
"short": "Όσιος Τιμόθεος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Τιμόθεος έζησε θεοφιλώς και κοιμήθηκε εν ειρήνη το 872 μ.Χ.."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01050": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Οσία Τατιανή",
|
||
"short": "Οσία Τατιανή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Οσία Τατιανή ήταν μοναχή ασκήτρια και απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010501": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόειδος",
|
||
"short": "Άγιος Θεόειδος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυς Θεόειδος τελείωσε μαρτυρικά τον βίο του, αφού τον κατεπάτησαν οι δήμιοι."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010502": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Σάις",
|
||
"short": "Άγιος Σάις"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυς Σάις τελείωσε μαρτυρικά τον βίο του, βληθείς στη θάλασσα και έτσι γλύτωσε από τα ποντίζοντα βάθη της πλάνης των ειδώλων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01050599": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ρωμανός ο νέος Οσιομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ρωμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο νέος οσιομάρτυρας Ρωμανός, καταγόταν από την περιοχή του Καρπενησίου και κατά πάσα πιθανότητα από το χωριό Ανδράνοβα, που σήμερα καλείται Ασπρόπυργος ή από το Σοβολάκ. Ανατράφηκε από γονείς φτωχούς και αγράμματους, αλλά ευσεβείς και παρέμεινε και ο ίδιος αγράμματος. Κάποτε ήλθε σαν προσκυνητής στους Αγίους Τόπους, στη Μονή του Αγίου Σάββα, όπου άκουσε διηγήσεις για νεομάρτυρες της πίστης και έτσι τον κατέλαβε ο πόθος του μαρτυρίου. Πήγε στη Θεσσαλονίκη, όπου ομολόγησε με θάρρος μπροστά στον κριτή τον Ιησού Χριστό, σαν αληθινό Θεό και σωτήρα των ανθρώπων και κατηγόρησε τον Μωάμεθ σαν παραμυθά. Τα βασανιστήρια ήταν φρικτά. Ο αρχηγός του τούρκικου στόλου, ζήτησε να τού δοθεί ποινή ισόβιας δουλείας στα κουπιά των πλοίων. Κάποιοι χριστιανοί όμως, τον ελευθέρωσαν αντί χρημάτων και τον έστειλαν στο Άγιο Όρος στα Καυσοκαλύβια. Εκεί έμεινε κοντά στον Όσιο Ακάκιο τον Καυσοκαλυβίτη, όπου με προσευχή και νηστεία προπαρασκευάστηκε για το μαρτύριο. Με την ευλογία λοιπόν του πνευματικού του, μοναχός πλέον τώρα, ξεκίνησε για τους Αγίους Τόπους να μαρτυρήσει. Αλλά για να μη συμβεί κάτι κακό στον Πανάγιο Τάφο, τελικά πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί προκάλεσε τους Τούρκους, και τον έριξαν μέσα σ’ ένα ξεροπήγαδο, νηστικό για 40 μέρες. Τελικά τον αποκεφάλισαν το 1694. Το Ιερό λείψανο του αγοράστηκε αντί 500 γροσιών από έναν Άγγλο πλοίαρχο και μεταφέρθηκε στην Αγγλία. Ενώ μαντήλι με το αίμα του Αγίου, βρίσκεται στη Μονή Δοχειαρίου. Ακολουθία του Αγίου βρίσκεται στον Κωδ. 61 σελ. 265 της Καλύβης Ιωασαφαίων στα Καυσοκαλύβια. Εκδόθηκε στο Βόλο το 1937.Η Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του Αγίου και στις 16 Φεβρουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01050695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Δωρόθεος",
|
||
"short": "Όσιος Δωρόθεος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Δωρόθεος ακολούθησε την οδό της μοναχικής πολιτείας και φαίνεται ότι υπήρξε ιδρυτής και κτίτορας της Μονής Χιλιοκομίου Αμασείας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01051100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Οσία Δομνίνα",
|
||
"short": "Οσία Δομνίνα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Οσία Δομνίνα (ή Δόμνα), έζησε κατά Θεόν και κοιμήθηκε εν ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01060295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ευάγριος",
|
||
"short": "Όσιος Ευάγριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ευάγριος καταγόταν από την Ιβηρία και ήταν υιός ιερέως. Χειροτονήθηκε αναγνώστης από τον Μέγα Βασίλειο και χειροτονήθηκε διάκονος από τον αδελφό του Μεγάλου Βασιλείου, Επίσκοπο Νύσσης Γρηγόριο. Ο Θεός τον προίκισε με το χάρισμα της ρητορικής δεινότητας. Από αυτό οδηγήθηκε σε υπερηφάνεια και λίγο έλειψε να χάσει την σωφροσύνη του, αφού η αμαρτία του εγωισμού τον οδήγησε στο να ερωτευθεί κάποια πλούσια γυναίκα. Ήλθε όμως σε μετάνοια και οδήγησε τα βήματά του στα Ιεροσόλυμα, όπου και πάλι αντιμετώπισε τον πειρασμό της υπερηφάνειας. Πνευματικός του σύμβουλος στάθηκε η Οσία Μελάνη η Ρωμαία (τιμάται 31 Δεκεμβρίου), που ασκήτευε σε ένα μικρό και πενιχρό κελί των Ιεροσολύμων. Έτσι ο Άγιος κατέφυγε σε κάποιο όρος της Νιτρίας, όπου έζησε το μοναχικό πολίτευμα με προσευχή, νηστεία και εγκράτεια. Ο Θεός δεν τον εγκατέλειψε και τον αξίωσε του προορατικού χαρίσματος. Ο Όσιος Ευάγριος κοιμήθηκε με ειρήνη περί το 415 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01060395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σέργιος ο εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Σέργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Σέργιος (Γιανόβσκυ) κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1876 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01060495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Νικόλαος",
|
||
"short": "Όσιος Νικόλαος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Νικόλαος ασκήτεψε στην Μονή του Βάλαμο της Φιλανδίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1824 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01060595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ασσάντ ο Ράπτης",
|
||
"short": "Άγιος Ασσάντ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ασσάντ μαρτύρησε το έτος 1218 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01060695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Γεώργιος ο Πέρσης",
|
||
"short": "Όσιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Οσιομάρτυς Γεώργιος μαρτύρησε το έτος 615 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01060795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ανδρέας, οι δυο θυγατέρες του, και οι νεομάρτυρες γυναίκες Λυδία, Δομνίκη και Μαρία",
|
||
"short": "Άγιος Ανδρέας,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες, μαρτύρησαν το έτος 1919. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον Βίο των Μαρτύρων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01061100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ρωμανός ο Λακεδαίμονας",
|
||
"short": "Άγιος Ρωμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Ρωμανός, καταγόταν από τη Δομινίτζα (ή Δημινίτζα) της Λακεδαίμονος. Ήταν Ιερομόναχος στην Κωνσταντινούπολη. Αρνούμενος να υποκύψει στις πιέσεις των Τούρκων για εξωμοσία και ελέγχων με παρρησία την πλάνη των απίστων, μαρτύρησε το έτος 1695 μ.Χ., διά ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01061200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος",
|
||
"short": "Όσιος Θεοφάνης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Θεοφάνης γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1815 μ.Χ. στο χωριό Τσερνάφσκα της επαρχίας Ορλώφ της Ρωσίας. Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Γεώργιος Γκοβόρωφ. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Από μικρός δέχθηκε την ευεργετική επίδραση, που εξασκεί στην ψυχή το εκκλησιαστικό περιβάλλον, με τις εικόνες, τις ψαλμωδίες, τις ακολουθίες, τις τελετές. Ο ίδιος έγραφε ότι το περιβάλλον αυτό αποτελεί ισχυρότατο παράγοντα για τη σωστή αγωγή της παιδικής ψυχής. Φοίτησε στο εκκλησιαστικό σεμινάριο του Ορλώφ και στη συνέχεια σπούδασε στη θεολογική ακαδημία του Κιέβου. Αυτό όμως που χαράχθηκε περισσότερο στην ψυχή του ήταν οι προσκυνηματικές επισκέψεις στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου.Το έτος 1841 μ.Χ. κείρεται μοναχός και λαμβάνει το όνομα Θεοφάνης. Λίγο αργότερα χειροτονείται Διάκονος και Πρεσβύτερος και διορίζεται καθηγητής στη εκκλησιαστική σχολή του Κιέβου και του Νόβγκοροντ, για να γίνει κοσμήτορας της θεολογικής ακαδημίας της Αγίας Πετρουπόλεως. Η βάση της Χριστιανικής διδασκαλίας για τον ιερομόναχο Θεοφάνη ήταν η αγάπη και τα μέσα, η Εκκλησία και τα Μυστήρια. Ο Άγιος Θεοφάνης ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος και εγνώριζε τον τρόπο να αγαπάται από τους μαθητές. Εξάλλου αισθανόταν βαθιά την ωραιότητα και τη σημασία της αποστολής του. Έλεγε πάντοτε: «Από όλα τα άγια έργα, το πιο άγιο είναι η αγωγή».Ο πόθος του για ολοκληρωτική αφιέρωση στο Θεό τον οδηγεί στους Αγίους Τόπους. Συγχρόνως επισκέπτεται πολλά μοναστήρια και σκήτες της Παλαιστίνης, ενώ έμεινε αρκετό καιρό στη Λαύρα του Αγίου Σάββα, όπου εκείνη την εποχή ζούσε ο Άγιος Ερημίτης Ιωσήφ. Η παραμονή του εκεί του έδωσε την ευλογημένη ευκαιρία να γνωρίσει καλά την διδασκαλία και την παράδοση των Ανατολικών Πατέρων και του Ανατολικού Ορθόδοξου Μοναχισμού. Στη συνέχεια επιστρέφει στη Ρωσία, αλλά γρήγορα έρχεται και πάλι στην Ανατολή, στην Κωνσταντινούπολη, ως ιερεύς της Ρωσικής Πρεσβείας. Το 1857 μ.Χ. διορίζεται εκ νέου καθηγητής και κοσμήτορας της θεολογικής ακαδημίας. Παραιτείται όμως και περιορίζεται στη θέση του επιθεωρητού των θρησκευτικών σχολείων της Αγίας Πετρουπόλεως.Όμως η Εκκλησία τον εξέλεξε Επίσκοπο της επαρχίας Ταμπώφ και αργότερα της επαρχίας Βλαντιμίρ. Για το έργο του, γράφει ένας βιογράφος του: «Ο Επίσκοπος Θεοφάνης υπήρξε ένας αληθινός ποιμένας, στο μέσον ενός λαού ειδωλολατρικού, που δεν γνώριζε καλά - καλά τον Θεό. Όντας ο ίδιος υπόδειγμα για τους κληρικούς του, αφιερώθηκε με όλη του την ψυχή στην αποστολή του και ιδιαίτερα στο κήρυγμα. Ζώντας πολύ απλά, απασχολείτο εναλλακτικά με την μελέτη και την προσευχή. Στη ζωή του ως Επίσκοπος φρόντιζε να κάνει πιο στενές και πιο εγκάρδιες τις σχέσεις του με τους πιστούς. Ήθελε να μην υπάρχει κάτι που να εμποδίζει τον λαό να έρχεται κοντά του. Του άρεσε να βρίσκεται ανάμεσα στους πιστούς, που τους αγαπούσε με μια ολοκληρωτική και πατρική αφοσίωση».Το 1861, ως Επίσκοπος, ο Άγιος Θεοφάνης, λαμβάνει ενεργό μέρος στην τελετή ανακομιδής των ιερών λειψάνων του Αγίου Τύχωνος του Ζαντόσκ (1724 - 1783 μ.Χ.) και στη συνέχεια στην ανακήρυξή του ως Αγίου.Το 1866 μ.Χ. παραιτείται από τη θέση του Επισκόπου, αφήνει την επαρχία του και κλείνεται για είκοσι οκτώ ολόκληρα χρόνια σε ένα πτωχό κελί στην έρημο του Βισένσκ και ζει την ζωή του εγκλείστου. Αποκόπηκε από τον κόσμο με πλήρη αφοσίωση στον Θεό και τη θεωρία του Προσώπου Αυτού. Προσευχόταν όλη μέρα χωρίς διακοπή. Το φαγητό του ήταν πολύ απλό. Και όταν ήθελε να ξεκουραστεί, πάλι εργαζόταν χειρονακτικά. Πολύ χρόνο της έγκλειστης ζωής του ο Όσιος τον αφιέρωσε στην αλληλογραφία. Έτσι στο διάστημα των είκοσι οκτώ ετών του εγκλεισμού του έγραψε χιλιάδες επιστολές, οι οποίες αποτελούν ένα ανεκτίμητο πνευματικό θησαυρό ορθοδόξου πίστεως και θεογνωσίας.Εκτός από την προσευχή ο Άγιος Θεοφάνης, δίδει πολύ σημασία στη Μυστηριακή ζωή. Η Εξομολόγηση και η Θεία Μετάληψη, είναι για τον Άγιο Θεοφάνη τα δύο βασικά μέσα για την επιτυχία της τελειότητας. Για την μετάνοια γράφει, ότι είναι αστείρευτη πηγή της αληθινής χριστιανικής ζωής.Ο Άγιος Θεοφάνης κοιμήθηκε, οσίως, με ειρήνη, στις 6 Ιανουαρίου του 1894 μ.Χ., σε ηλικία 79 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01070099": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αθανάσιος εξ Ατταλείας",
|
||
"short": "Άγιος Αθανάσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε στην Αττάλεια και ζούσε στη Σμύρνη, όπου συναναστρεφόταν με Οθωμανούς, που συνεχώς τον κορόιδευαν για την πίστη του. Αν και αγράμματος, ο Αθανάσιος απαντούσε εύστοχα στις κοροϊδίες αυτές, έτσι ώστε οι Οθωμανοί πολλές φορές έμεναν άφωνοι.Κάποια μέρα ο Αθανάσιος ακούστηκε να λέει στα τούρκικα τη φράση «Δόξα τῷ Θεῷ» (Λάϊ λαλά). Συνελήφθη λοιπόν από τους πιο πάνω Οθωμανούς, με την αιτιολογία ότι δήθεν με τη φράση του αυτή, ομολόγησε πίστη στον Μωάμεθ. Και έτσι οδηγήθηκε στον κριτή. Επειδή όμως δεν υπέκυπτε στις αξιώσεις του Ιεροδικαστή να εξισλαμιστεί, αποκεφαλίστηκε την 7η Ιανουαρίου 1700 μ.Χ. στη Σμύρνη, μετά από φρικτά βασανιστήρια πολλών ήμερων. Μετά από τρεις ήμερες και με άδεια του κριτή, χριστιανοί παρέλαβαν το Ιερό λείψανο και το έθαψαν με τιμές στον ναό της Αγίας Παρασκευής."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01070195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιουλιανός ο Διάκονος, ο εξ Αιγίνης",
|
||
"short": "Άγιος Ιουλιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιουλιανός γεννήθηκε το 319 μ.Χ. στην Αίγινα από εύπορους και ευσεβείς γονείς, που τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Σπούδασε στην Αθήνα, μαζί με τους Αγίους Βασίλειο και Γρηγόριο και όταν γύρισε στην Αίγινα, αποφάσισε μαζί με τον πρεσβύτερο Ιούλιο, να μιμηθεί τον Απόστολο των Εθνών Παύλο και να κηρύξει τον Χριστό. Ο Επίσκοπος των Αθηνών χειροτόνησε τον Ιουλιανό διάκονο. Κοσμημένος με την χάρη της ιερωσύνης εξήλθε μαζί με τον πρεσβύτερο Ιούλιο για να κηρύξει το Ευαγγέλιο και να βαπτίσει πολλούς Εθνικούς. Στα τέλη του βίου του αναχώρησε στο Γκοτσάνο της λίμνης Ματζόρε, όπου μετά από άσκηση και προσευχή, κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 391 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01070295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόδωρος ο Πρίγκιπας",
|
||
"short": "Άγιος Θεόδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Θεόδωρος (Ιωάννοβιτς) γεννήθηκε στη Μόσχα το έτος 1557 μ.Χ. και ήταν υιός του τσάρου Ιβάν του Τρομερού, τον οποίον διαδέχθηκε στο θρόνο στις 18 Μαρτίου 1584 μ.Χ. Ο Άγιος σπούδαζε μάλλον περί τα εκκλησιαστικά παρά τα πολιτικά. Παρά το ασθενές της φύσεώς του, κατά την διοίκηση αυτού ανυψώθηκε το γόητρο της Ρωσίας, προσαρτήθηκε σε αυτήν το βασίλειο του Καζάν και υποτάχθηκε η Σιβηρία, αναπτύχθηκαν δε οι διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις με τα ευρωπαϊκά κράτη. Ο Θεόδωρος περιέθαλπε τους φυγάδες Έλληνες κληρικούς, εκτός δε των άλλων παρέμεναν τότε στη Ρωσία ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Ιγνάτιος και ο Άγιος Αρσένιος, Επίσκοπος Ελασσώνος (τιμάται 13 Απριλίου), που ανέλαβε την διαποίμανση της Επισκοπής της Σουσδαλίας. Ο Άγιος Θεόδωρος κοιμήθηκε μετά από ασθένεια το έτος 1598 μ.Χ. και άφησε τη διοίκηση του κράτους στα χέρια της συζύγου του Ειρήνης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01070395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Cedd επίσκοπος Σκωτίας",
|
||
"short": "Άγιος Cedd"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Cedd καταγόταν από ευσεβή οικογένεια. Μαζί με τα άλλα τρία αδέλφια του ακολούθησαν τον μοναχικό βίο και έγιναν μοναχοί. Σπούδασε στη Μονή του Λίντισφαρν, που διηύθυνε ο Άγιος Αϊδανός. Μετά το πέρας των σπουδών κλήθηκε από τον βασιλιά Πεάντα της Μέρσια, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο στο βασίλειό του. Εργάστηκε ιεραποστολικά και στο βασίλειο της ανατολικής Σαξωνίας. Ο Άγιος βάπτισε χιλιάδες ειδωλολάτρες, ίδρυσε ναούς και μοναστήρια. Αργότερα εξελέγη Επίσκοπος και χειροτονήθηκε από τον Άγιο Φιννιανό. Ο Άγιος Cedd διακρινόταν για την παρρησία, την πνευματική του ανδρεία και την αυστηρότητα του ασκητικού του βίου. Κοιμήθηκε κατά το έτος 664 μ.Χ., όταν η επιδημία της πανώλης θέρισε τον πληθυσμό."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01070495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη του υπό του τιμίου Προδρόμου γεγονότος θαύματος εν Χίω κατά των Αγαρηνών",
|
||
"short": "Μνήμη του"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε πληροφορίες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010800": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Καρτέριος ο ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Καρτέριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Μαρτύρησε και αυτός στο διωγμό του Διοκλητιανού κατά της Εκκλησίας. Ήταν Ιερέας στην Καισαρεία της Καππαδοκίας και έσπειρε τον καλό σπόρο στην πόλη. Όταν οι ναοί του Χρίστου κλείστηκαν, αυτός έκανε θεία λειτουργία σ' ένα μυστικό ευκτήριο οίκο. Καταγγέλθηκε, αρνήθηκε την αναγνώριση των διαταγμάτων του διωγμού και έμεινε σταθερός στην ομολογία του Χρίστου. Ο διοικητής Ούρβανός (298) διέταξε τη φυλάκιση του. Όταν ξαναδήλωσε την πίστη του, μαστιγώθηκε σκληρά. Κατόπιν ξερίζωσαν τα νύχια από τα χέρια και τα πόδια του και έπειτα άνοιξαν τα πλευρά του με σιδερένια νύχια, και τις πληγές έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες από ρητίνη. Αλλά ο Καρτέριος υπέμεινε νικηφόρα, εφαρμόζοντας το λόγο του Απόστολου Παύλου: «τίς υμάς χωρίσει από του Χριστού; θλίψις ή κίνδυνος ή μάχαιρα;» (Ρώμ. η' 35). Και έτσι πήρε το αμάραντο στεφάνι της αιώνιας δόξας."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"010801": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Θεόφιλος ο Διάκονος και Ελλάδιος ο λαϊκός",
|
||
"short": "Άγιοι Θεόφιλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες ήταν από τη Λιβύη. Συνελήφθησαν διότι ομολογούσαν τον Χριστό και οδηγήθηκαν στον ανθύπατο και άρχοντα της Λιβύης, Επειδή επέμεναν στην πίστη του Χριστού, τους καταξέσχισαν τις σάρκες και έτσι παρέδωσαν οι Άγιοι τις ψυχές τους στα χέρια του Θεού και ανέβηκαν νικηφόροι στα ουράνια."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010802": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αγαθών",
|
||
"short": "Όσιος Αγαθών"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Από τους λόγιους και πολύπειρους ασκητές της ερήμου, που σοφά αποφθέγματα τους βρίσκονται στο Γεροντικό. Απεβίωσε ειρηνικά. Ο Όσιος Αγαθών είναι εκείνος περί του οποίου γράφεται εν τω Γεροντικώ, ότι άκούοντες τινές, ότι έχει μεγάλην διάκρισιν, ηθέλησαν να τον δοκιμάσωσιν αν όργίζηται όθεν είπον εις αυτόν «Σύ είσαι ο Αγαθών; άκούομεν ότι είσαι πόρνος και υπερήφανος». Ο δε Οσιος είπε: «Ναι, ούτως έχει ή αλήθεια». Πάλιν είπον «Σύ είσαι ο Αγαθών, ο φλύαρος και κατάλαλος;». Ο όσιος απεκρίθη: «Ναί, εγώ είμαι», Οι δε πάλιν είπον «Σύ είσαι ο Αγαθών ο αιρετικός;» Ο όσιος άπεκρίθη: «Δεν είμαι αιρετικός». Εκείνοι δε παρεκάλεσαν αυτόν λέγοντες· «Διατί τάς μεν αλλάς ύβρεις εδέχθης, ταύτην όμως δεν έβάστασας;» Άπεκρίθη ο γέρων «Έκείνας μεν έδέχθην, διότι είναι όφελος εις την ψυχήν μου, το δε αιρετικός είναι χωρισμός από του Θεού και δια τούτο δεν το έδέχθην». Οι δε άκούσαντες έθαύμασαν την διάκρισιν του και άπηλθον ώφεληθέντες. Επίσης, στο Γεροντικό αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι κάποιος από τους Πατέρες της ερήμου φώναξε μία μέρα τον νεαρό ακόμη μοναχό Αγάθωνα «Αββά». Ένας άλλος που τον άκουσε τον ρώτησε: Από τώρα τον έκανες «Αββά»; Δεν τον έκανα εγώ, αποκρίθηκε εκείνος, μα ο τρόπος της ζωής του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010804": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γρηγόριος Επίσκοπος Μοισίας",
|
||
"short": "Άγιος Γρηγόριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Κοιμήθηκε εν ειρήνη το 1012 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01080595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Γυναίκα",
|
||
"short": "Αγία Γυναίκα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία αυτή ήταν σύζυγος του ηγεμόνα που θανάτωσε τον Άγιο Ιουλιανό και μητέρα του Αγίου Κελσίου. Πίστεψε στον Χριστό από τα θαύματα που έγιναν κατά τη διάρκεια των μαρτυρίων και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01080597": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Κύρος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης",
|
||
"short": "Άγιος Κύρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Κύρος ήταν μοναχός σε κάποιο μοναστήρι του Πόντου απέναντι της Αμάστριδος. Εκεί τον συνάντησε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός ο Β (685-695, 705-711 μ.Χ.), τον οποίο ο Άγιος βεβαίωσε προφητικά ότι θα ανακτήσει τον θρόνο. Όταν αυτό συνέβη πραγματικά ο αυτοκράτορας θυμήθηκε τους προφητικούς λόγους του Αγίου και τον κάλεσε, το έτος 705 μ.Χ., στην Κωνσταντινούπολη, για να αναλάβει τον Πατριαρχικό θρόνο. Η πατριαρχεία του Άγιου Κύρου διήρκησε μέχρι το 711. Τα χρόνια εκείνα τάραζαν την Εκκλησία και το Κράτος οι αιρέσεις του Μονοφυσιτισμού και του Μονοθελητισμού, παρόλο που είχαν καταδικασθεί από την Δ' και ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδο. Οι οπαδοί των αιρέσεων αυτών ήταν πάρα πολλοί στη Συρία, την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία, την Αρμενία, την Περσία, και βοήθησαν τους Άραβες στην κατάκτηση των χωρών αυτών και την απόσπαση τους από το Βυζάντιο. Ενώ όμως η ανάκτηση τους ήταν αδύνατη, υπήρχε μερίδα - κυρίως αιρετικών ανθρώπων, που επέμενε ότι ήταν δυνατό να ανακτηθούν οι χώρες εκείνες, εάν το Βυζάντιο καταργούσε τις δυσμενείς για Μονοφυσίτες και Μονοθελήτες αποφάσεις της Δ' και ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου. Πράγμα που δυστυχώς συνέβη από τον αυτοκράτορα Φιλιππικό. Ο Πατριάρχης Κύρος αντιστάθηκε σθεναρά στη διαταγή του αυτοκράτορα, με αποτέλεσμα αυτός να τον έκθρονήσει και να τον κλείσει στη Μονή της Χώρας. Εκεί ο Κύρος πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, με ήσυχη τη συνείδηση ότι περιφρόνησε την απειλή του άσεβους αυτοκράτορα, δέχθηκε το διωγμό του και ήταν έτοιμος να δεχθεί και το θάνατο. Η Σύναξη αυτού ετελείτο στη σεβάσμια μονή της Χώρας και στο Ναό της Αγίας Σοφίας, εάν συνέπιπτε η μνήμη του ημέρα Κυριακή."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01080795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αττικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως",
|
||
"short": "Άγιος Αττικός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αττικός γεννήθηκε στη Σεβάστεια της Αρμενίας, όπου και εκπαιδεύτηκε. Όταν πήγε στην Κωνσταντινούπολη, έγινε κληρικός της εκεί Αρχιεπισκοπής. Η μόρφωση του ήταν μέτρια, πολλή όμως ήταν η φιλοτιμία και ο κόπος του στο να μελετά για να μπορεί να κηρύττει. Στη ζωή του ήταν ασκητικός αλλά συγχρόνως και κοινωνικός τύπος.Στην Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως διαδέχτηκε τον αποθανόντα - κατά το μήνα Οκτώβριο του 405 μ.Χ. - Αρσάκιο. Η εκλογή του έγινε στα τέλη του 405 μ.Χ. ή αρχές του 406 μ.Χ. Επί της πατριαρχείας του έγιναν το 415 μ.Χ. τα εγκαινια του - πυρποληθέντος το 404 μ.Χ. - ναού της Αγίας Σόφίας ενώ το 421 μ.Χ. βάπτισε την περίφημη Αθηναΐδα, κόρη του Αθηναίου σοφιστή Λεοντίου, αφού τη μετονόμασε σε Ευδοκία και κατόπιν ευλόγησε τους γάμους της με τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Β'. Υπήρξε μεγάλος ευεργέτης των φτωχών. Εργάστηκε εναντίον των δεισιδαιμονιών. Με την μετριοπάθεια και την αγαθότητα του κέρδισε πολλούς σχισματικούς και αιρετικούς. Το 422 μ.Χ. έγραψε στα Δίπτυχα της Εκκλησίας τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Τέλος ο Άγιος Αττικός, παρά την μετριοπάθειά του, επέδειξε πολύ αυστηρή συμπεριφορά προς την αίρεση των Μασσαλιανών, που διατηρούσαν μοναχικά συγκροτήματα στη Μικρά Ασία και τη Συρία, και αυτοσεμνύνονταν ότι πραγματοποιούσαν την ηθική τελειότητα χωρίς να χρειάζεται ο Νόμος. Έφθασαν και μέχρι του να περιφρονούν την εργασία και να ζουν από ελεημοσύνες λέγοντας ότι έχουν συστηματικά αξιωθεί θείων οράσεων και καταφρονούντες τα ιερά μυστήρια και τις παραδόσεις της Εκκλησίας.Ο Αττικός πέθανε ειρηνικά το 425 μ.Χ. αφού πατριάρχευσε 20 χρόνια."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01080895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Προφήτης Σαμέας ο Ελαμίτης",
|
||
"short": "Προφήτης Σαμέας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ένας από τους προφήτες πού το βιβλίο του χάθηκε, όπως μαθαίνουμε από το Β' Παραλειπομένων (κβ' 15): «και λόγοι Ροβοάμ οί πρώτοι ουκ ιδού γεγραμμένοι εν τοις λόγοις Σαμέου του προφήτου;». Αυτός επίσης εμπόδισε τον Ροβοάμ, γιο του Σολομώντα, να κινήσει πόλεμο κατά των δώδεκα φυλών για την προστασία τους (Γ' Βασιλ. κεφ. ιβ' )."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01081100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Σεβερίνος",
|
||
"short": "Άγιος Σεβερίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Στις όχθες του ποταμού Δούναβη, στα σύνορα της Πανονίας και της Νορικής (σημερινής Αυστρίας), βρίσκεται η πόλη Αστούρα. Περί το 454 μ.Χ. ένας άγνωστος μοναχός που προερχόταν από την Μικρά Ασία εγκαταστάθηκε στις πύλες του ναού που βρισκόταν εκεί. Μερικές μέρες μετά, άρχισε να διατρέχει την πόλη και να προειδοποιεί ότι οι βάρβαροι ετοιμάζονται για πολιορκία και ότι πρέπει όλοι οι Χριστιανοί να συναχθούν, για να παρακαλέσουν τον Θεό για την σωτηρία τους. Οι Χριστιανοί δεν πίστεψαν στα λόγια του Αγίου Σεβερίνου. Έτσι ο Όσιος εγκατέλειψε την πόλη και κατέφυγε στην κοντινή πόλη Κομαγένη. Εγκαταστάθηκε και πάλι στις θύρες του ναού, για να συνεχίσει το προφητικό του κήρυγμα, όπου έφθασε ένας γέροντας από την Αστούρα και ανήγγειλε την κατάληψή της. Τότε, όπως και παλιά με τους Νινευΐτες, οι Χριστιανοί άρχισαν να μετανοούν και να ζητούν το έλεος του Θεού. Σε τρεις μέρες ένας δυνατός σεισμός έσπειρε τον πανικό στους εισβολείς, που έντρομοι ετράπησαν σε φυγή, εγκαταλείποντας την πόλη ελεύθερη. Ο Άγιος Σεβερίνος συνέχισε το προφητικό του έργο στην πόλη Φαβιάνα και μετά την απελευθέρωση αυτής αποσύρθηκε σε τόπο έρημο και ησυχαστικό, για να ζήσει κατά Χριστόν. Η αγιότητα του βίου του προσείλκυσε κοντά του πολλούς μοναχούς Χριστιανούς και Εθνικούς. Τους δίδασκε με τον βίο του τη νηπτική διδασκαλία της Εκκλησίας, την αποταγή από το θέλημά τους, το μυστήριο της ευσέβειας στο όνομα του Χριστού. Η αγάπη του για τους πάσχοντες και ιδιαίτερα τους αιχμάλωτους από τις βαρβαρικές επιδρομές και τους πτωχούς, ήταν μεγάλη. Επί τριάντα συνεχή έτη ο Άγιος Σεβερίνος και οι υποτακτικοί του εργάσθηκαν Ευαγγελικά και για τη μεταμόρφωση εν Χριστώ των ανθρώπων, των ηθών και των εθίμων αυτών, γενόμενοι έτσι φωτιστές της Αυστρίας. Όταν η Εκκλησία τον κάλεσε να χειροτονηθεί Επίσκοπος, εκείνος αρνήθηκε. Λίγα χρόνια αργότερα οι βάρβαροι πολιόρκησαν τη μονή. Οι μοναχοί προσπαθώντας να μεταφέρουν ότι πολύτιμο υπήρχε στο μοναστήρι, πήραν και το ιερό λείψανο του Αγίου, το οποίο βρήκαν άφθορο, και το μετέφεραν στη Νάπολη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01081200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μακάριος ο Μακρής, ηγούμενος της Μονής Παντοκράτορα Κωνσταντινούπολης",
|
||
"short": "Όσιος Μακάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και έζησε στα χρόνια του Μανουήλ του Παλαιολόγου. Ήταν Εβραίος και έγινε χριστιανός με πολλή αρετή, σύνεση και ευφράδεια λόγου. Νέος στην ηλικία πήγε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μοναχός στη Μονή Βατοπεδίου. Αργότερα πήγε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε ηγούμενος της Μονής Παντοκράτορα και πνευματικός του αυτοκράτορα, που του έδωσε το αξίωμα του μεγάλου Πρωτοσύγκελλου. Απεβίωσε στη Χάλκη από μία θανατηφόρα αρρώστια στις 7 Ιανουαρίου 1431 μ.Χ. Ακολουθία του βρίσκεται σε κάποιο Κώδικα του Καΐρου, πού δημοσίευσε ο Κεραμεύς."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01081300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεόδωρος κτήτορας και ηγούμενος της Μονής Χώρας",
|
||
"short": "Όσιος Θεόδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Θεόδωρος γεννήθηκε το έτος 477 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και ήταν συγγενείς του αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Περί το 529 μ.Χ., συνοδευόμενος από δύο μαθητές του, το Θεόπλαστο και τον Τιμόθεο, μετέβη στα Ιεροσόλυμα, για να προσκυνήσει τον Πανάγιο Τάφο. Επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη και έκτισε τη Μονή της Χώρας με δύο παρεκκλήσια αφιερωμένα στον Άγιο Άνθιμο Νικομήδειας και τους Αγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρες της Σεβαστείας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01081395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Κυράννα η Νεομάρτυς",
|
||
"short": "Αγία Κυράννα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Για τον βίο της Αγίας Κυράννας βλέπε στις 28 Φεβρουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01081495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ησαΐας",
|
||
"short": "Όσιος Ησαΐας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ησαΐας ασκήτεψε στην Μονή του Βάλαμο της Φιλανδίας και κοιμήθηκε εν ειρήνη το έτος 1914."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01090295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Brithwald αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας",
|
||
"short": "Άγιος Brithwald"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Brithwald διαδέχθηκε στον θρόνο τον Άγιο Θεόδωρο τον εκ Ταρσού (τιμάται 19 Σεπτεμβρίου). Ήταν άριστος γνώστης των Γραφών και των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Καντουαρίας ανήλθε το έτος 693 μ.Χ. Υπήρξε καλός ποιμένας και κανόνας πίστεως και αρετής. Ο Άγιος Brithwald κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 731 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01090395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιωνάς ο Γέροντας",
|
||
"short": "Όσιος Ιωνάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιωνάς καταγόταν από την Ρωσία και ασκήτεψε στη μονή της Αγίας Τριάδος Κιέβου, όπου κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1902 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010904": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Adrian ηγούμενος Καντουαρίας",
|
||
"short": "Άγιος Adrian"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Adrian (Αδριανός) καταγόταν από την Αφρική και έγινε ηγούμενος της μονής Νερίντα, που ήταν στη Νεάπολη της Ιταλίας. Ο Πάπας Βιταλιανός (657-672 μ.Χ.) του πρότεινε δύο φορές να αναλάβει τη χηρεύουσα Αρχιεπισκοπή Καντουαρίας αλλά εκείνος αρνήθηκε και υπέδειξε ως κατάλληλο πρόσωπο τον Έλληνα Μοναχό Θεόδωρο από την Ταρσώ τα Κιλικίας (τιμάται 19 Σεπτεμβρίου). Ο Πάπας συμφώνησε υπό τον όρο ότι ο Άγιος θα μετέβαινε με τον Θεόδωρο στη Βρετανία ως συνεργάτης αυτού. Όταν έφθασαν εκεί, ο Άγιος Αδριανός διορίσθηκε ως διευθυντής της σχολής του Αγίου Αυγουστίνου Καντουαρίας και συνετέλεσε στην ανύψωση της σχολής. Προσείλκυσε κοντά του πλήθος μαθητών στους οποίους δίδασκε Θεολογία, Ελληνικά, Λατινικά, Ποίηση και Αστρονομία. Ο Άγιος, διακρινόμενος για τις αρετές και την πνευματικότητά του, κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 710 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01090495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Λαυρέντιος",
|
||
"short": "Άγιος Λαυρέντιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Άγνωστος στους Συναξαριστές και τα Μηναία. Μνημονεύεται στον Λαυριωτικό Κώδικα Γ 74 φ. 112α, όπου υπάρχουν και δύο ιδιόμελα σ' αυτόν, στα όποια λέγεται ότι «εν σταδίω έτέλεσε τον καλόν αγώνα, και εκ των έσπερίων ως άστρον ανέτειλε καταφωτίζων την σύμπασαν, ότι έστη εν μέσω τών διωκτών ειδωλολατρών και καθείλε τη σφενδόνη των θείων λόγων αυτών το ανίσχυρον, διό και κοσμηθείς τω στεφάνω της νίκης καθορά το αμήχανον κάλλος Χριστού»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"010905": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Πέτρος Επίσκοπος Σεβαστείας",
|
||
"short": "Όσιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Πέτρος γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το 349 μ.Χ. και ήταν αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου και του Γρηγορίου Νύσσης. Καθοδηγήθηκε από την αδελφή του Μακρινά στην αυστηρή ασκητική ζωή και έγινε μοναχός και ηγούμενος του Κοινοβίου που ίδρυσε ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος το 370 μ.Χ. τον χειροτόνησε πρεσβύτερο και το 380 μ.Χ. επίσκοπο Σεβαστείας στη Μ. Αρμενία. Έλαβε μέρος στη Β' Οικουμενική Σύνοδο (Κωνσταντινούπολη 381 μ.Χ.). Απεβίωσε ειρηνικά το έτος 392 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01090595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη Μεγάλου Σεισμού",
|
||
"short": "Μνήμη Μεγάλου Σεισμού"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Κατά τον Συναξαριστή του Delehaye, αυτή τη μέρα έγινε σεισμός επί βασιλείας Βασιλείου (867 μ.Χ.) και κατέπεσε ο μεγάλος ναός της Υπεραγίας Θεοτόκου «εν τω Σίγματι», της Θεοτόκου του Φόρου, καθώς και πολλές άλλες εκκλησίες. Το γεγονός αυτό αναφέρεται και στον Παρισινό Κώδικα 1578, αλλά στις 10 Ιανουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01090695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Αντωνίνα που μαρτύρησε στη Νικομήδεια",
|
||
"short": "Αγία Αντωνίνα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας, παρά μόνο ότι καταγόταν από την Νικομήδεια και τελειώθηκε στη θάλασσα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011000": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αμμώνιος",
|
||
"short": "Όσιος Αμμώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Τρεις ομώνυμοι ασκητές ερημίτες μνημονεύονται, που διέπρεψαν στην αγιότητα του βίου τους: ο ένας μαθητής του μεγάλου Αντωνίου, ο άλλος μαθητής του Αββά Παμβώ, που έκοψε τ' αυτί του για να μη γίνει αρχιερέας, και ένας άλλος Αμμώνιος, που κατασκεύαζε κελιά για τους νέους προσερχόμενους μοναχούς. Όλοι έζησαν στην έρημο οσιακά και ειρηνικά απεβίωσαν. Ποιος όμως από τους τρεις μνημονεύεται εδώ δεν γνωρίζουμε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011003": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αντίπας ο Αθωνίτης",
|
||
"short": "Όσιος Αντίπας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αντίπας γεννήθηκε το 1816 μ.Χ. στο Καλαποδέστι Ρουμανίας, στην περιοχή του Μπουζάου από γονείς ευσεβείς και φιλόθεους, το διάκονο Κονσταντίν Λουτσιάν και την Αικατερίνη Μανάσε, που αργότερα έγινε μοναχή με το όνομα Ελισάβετ. Το κοσμικό όνομα του Οσίου ήταν Αλέξανδρος. Από την παιδική του ηλικία αγαπούσε το μοναχικό βίο, γι' αυτό έγινε μοναχός. Ασκήτεψε για πολλά χρόνια στο Άγιον όρος, στη Μονή Τιμίου Προδρόμου της Μολδαβίας της Ρουμανίας και κατέληξε στο νησί Λάντογκα, κοντά στη Φιλανδία, όπου μόνασε στη Μονή Βάλαμο. Εκεί ο Όσιος Αντίπας μετέφερε το ησυχαστικό πνεύμα του Αγίου Όρους και αφού έζησε θεοφιλώς, κοιμήθηκε με ειρήνη το 1882 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01100395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγίες Παρθενομάρτυρες Νεολλίνα, Δομνίνα και Παρθένα η Εδεσσαία",
|
||
"short": "Αγίες Παρθενομάρτυρες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Τη μετά τα Θεοφάνεια πρώτη Κυριακή, μνήμην επιτελούμεν εν τη περιοχή της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης και Πέλλης, των αγίων Παρθενομαρτύρων Νεολλίνας, Δομνίνας και Παρθένας της Εδεσσαίας.Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων Παρθενομαρτύρων Νεολλίνας και Δομνίνας παρά μόνο για τον βίο της Αγίας Παρθένας της Εδεσσαίας.Η Αγία Παρθένα καταγόταν από την Έδεσσα της Μακεδονίας και γεννήθηκε περί τον 14ο αιώνα μ.Χ. Κατά το παρθενικό της όνομα είχε και το βίο της, ζώντας με άσκηση και σεμνότητα.Κατά το έτος 1375 μ.Χ. η Έδεσσα πολιορκήθηκε από τους Τούρκους και οι κάτοικοι αντέταξαν δυνατή άμυνα, ενισχυόμενοι και ενθαρρυνόμενοι από τον Ιερομόναχο Σεραφείμ, εφημέριο του Μητροπολιτικού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ο εχθρός ήταν άριστα οργανωμένος και πολυάριθμος, αλλά απέκανε και ως φαίνεται, ετοιμαζόταν να λύσει την πολιορκία.Αλλά κατά την τελευταία στιγμή, ένας από τους προκρίτους της πόλεως, ονομαζόμενος Πέτρος (η παράδοση τον ονομάζει Κελλ Πέτρο, δηλαδή Κασιδιάρη Πέτρο), ο οποίος ήταν πατέρας της Αγίας Παρθένας, πληρώθηκε με μεγάλο χρηματικό ποσό από τον πολιορκητή Πασά των Τούρκων και πρόδωσε την πόλη. Οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Έδεσσα, στις 26 Δεκεμβρίου 1375 μ.Χ., από το νοτιοανατολικό μέρος, όπου αυτός φρουρούσε, και όπου ήταν μία από τις κυριότερες επάλξεις της πόλεως. Αμέσως επιδόθηκαν στη σφαγή και τον εξανδραποδισμό των κατοίκων, τις διαρπαγές και τις ατιμώσεις. Συνέλαβαν τον Ιερομόναχο Σεραφείμ και μετά από σκληρά βασανιστήρια τον έπνιξαν στο μέγα καταρράκτη, που έχει το όνομα «ιτσερί Πασά», δηλαδή «νερά του Πασά».Ο προδότης Πέτρος, μετά τη φρικώδη πράξη του και την άλωση της πόλεως, αρνήθηκε το όνομα του Χριστού και έγινε Μουσουλμάνος. Δεν αρκούσε όμως αυτό. Παρέδωσε στον Πασά, ως παλλακίδα, τη θυγατέρα του Παρθένα, αφού προηγουμένως προσπαθούσε να την πείσει να απαρνηθεί τον Χριστό. Η Αγία Παρθένα μόλις άκουσε τα λόγια του πατέρα της, ως άλλη Αγία Βαρβάρα, έφριξε και έλεγξε με πνευματική ανδρεία τον άθλιο πατέρα της και ομολόγησε ότι ποτέ δεν θα αρνηθεί το γλυκύτατο όνομα του ουράνιου Νυμφίου αυτής, Ιησού Χριστού. Εκείνος, αντί να συντριβεί και να μετανοήσει, οργίσθηκε και έγινε σαν θηρίο. Άρχισε να κτυπά την Αγία μέχρι αίματος και αναισθησίας. Στην συνέχει την γύμνωσε και την παρέδωσε στα χέρια των Τούρκων. Οι στρατιώτες την βασάνιζαν επί τρεις ημέρες. Στο τέλος, την οδήγησαν ολόγυμνη σε ένα λόφο, όπου την έθαψαν ζωντανή. Ο λόφος αυτός ονομάζεται μέχρι σήμερα «λόφος της Παρθένου»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01100495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη Οικογένειας Μεγάλου Βασιλείου",
|
||
"short": "Μνήμη Οικογένειας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Την 2η Κυριακή Ιανουαρίου, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, με απόφαση της την 4η Σεπτεμβρίου 1998 μ.Χ., καθόρισε την μνήμη και τιμή της οικογενείας του Μ. Βασιλείου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "(The service for St Theodosius is transferred to whichever day the Ecclesiarch should appoint)",
|
||
"short": "(The service for St Theodosius is transferred to whichever day the Ecclesiarch should appoint)"
|
||
}
|
||
},
|
||
"01110195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νικηφόρος Νεομάρτυρας εκ Κρήτης",
|
||
"short": "Άγιος Νικηφόρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Νεομάρτυς Νικηφόρος καταγόταν από την κωμόπολη Κριτσά Μεραμβέλλου Κρήτης και ο πατέρας του ονομαζόταν Τζανής. Νυμφεύθηκε με μια Μωαμεθανή, που την έλεγαν Φετμά και απέκτησε δύο υιούς. Όμως ο Νικηφόρος αλλαξοπίστησε και έγινε Μουσουλμάνος λαβών το όνομα Ιμπραχίμ. Αλλά με την πρόνοια του Θεού ήλθε στον εαυτό του και μετανόησε για το ολίσθημά του. Από τότε ζούσε την Χριστιανική πίστη και ζωή. Η γυναίκα του, βλέποντας αυτή την μεταστροφή του, τον κατήγγειλε στις αρχές. Τότε ο Νικηφόρος συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον του βαλή της Κρήτης, στο Χάνδακα (Ηράκλειο), του Μουσταφά Πασά. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στο Ιεροδικείο, ενώπιον του οποίου ο Μάρτυρας ομολόγησε με γενναιότητα την πίστη του στον Χριστό. Η απόφαση ήταν καταδικαστική. Ο Νεομάρτυς Νικηφόρος απαγχονίστηκε το έτος 1832 μ.Χ., σε ηλικία 30 ετών και έλαβε τον αμαράντινο στέφανο της δόξας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011102": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μάιρος",
|
||
"short": "Άγιος Μάιρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστο που και πότε μαρτύρησε για τον Χριστό ο Άγιος Μάιρος.Σε αγιολόγιο αναφέρεται ότι μάλλον πρόκειται περί του Αγίου Μαΐωρος ή Μαΐωνος που εορτάζεται στις 15 Φεβρουαρίου και άθλησε κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284-304 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (286-305 μ.Χ.). Σύμφωνα με αυτό το Συναξάρι ο Μάρτυς ήταν στρατιώτης στο τάγμα των Μαύρων. Συνελήφθη στην πόλη της Γάζας ως Χριστιανός και βασανιζόταν επί επτά ημέρες από τριάντα έξι στρατιώτες διαδοχικά. Αφού υπέμεινε γενναία και με πνευματική ανδρεία το μαρτύριο, πέθανε από τα βασανιστήρια."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01110295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Πέτρος, Σεβέριος και Λεύκιος οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Πέτρος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Πέτρος, Σεβέριος και Λεύκιος, μαρτύρησαν στην Αλεξάνδρεια. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τους βίους των Αγίων Μαρτύρων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01110299": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Στέφανος ο εν Πλακιδιαναίς, Θεόδωρος και Αγάπιος ο Αρχιμανδρίτης",
|
||
"short": "Άγιοι Στέφανος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μόνη πληροφορία που έχουμε είναι ότι ο Όσιος Αγάπιος ασκήτεψε στην Απαμεία της Συρίας. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τους βίους των Αγίων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011103": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεοδόσιος ηγούμενος Μονής Φιλόθεου εν Άθω και Επίσκοπος Τραπεζούντος",
|
||
"short": "Όσιος Θεοδόσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Θεοδόσιος καταγόταν από το χωριό Κορησσός Καστοριάς και γεννήθηκε από ευσεβείς γονείς. Ήταν αδελφός του Οσίου Διονυσίου (τιμάται 25 Ιουνίου), ιδρυτή της Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου Αγίου Όρους. Ο Όσιος έγινε μοναχός στην Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους και μετά την κοίμηση του Ηγουμένου διετέλεσε Ηγούμενος αυτής. Κάποια μέρα επέδραμαν κατά του αιγιαλού της Μονής Τούρκοι πειρατές, οι οποίοι απήγαγαν τον Όσιο ως αιχμάλωτο στην Βιθυνία. Κατάφερε να ελευθερωθεί και ήλθε στην Κωνσταντινούπολη. Με την προτροπή του Πατριάρχη Καλλίστου, με τον οποίον συνδεόταν Πνευματικά, γίνεται Ηγούμενος της περίφημης Μονής του Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων. Για την αρετή του και την οσιότητα του βίου του εξελέγη, το 1370 μ.Χ., Επίσκοπος Τραπεζούντος. Ο Όσιος Θεοδόσιος κοιμήθηκε με ειρήνη περί το έτος 1392 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01110495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη των Μυρίων Αγγέλων",
|
||
"short": "Σύναξη των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Γιατί γινόταν η σύναξη αύτη των Μυρίων Αγγέλων, κανένα σχετικό σχόλιο δεν βρήκαμε. Υπάρχει μόνο η φράση: «Τελεῖται ἔνδον τοῦ Μαρτυρίου τῆς ἁγίας Ἀναστασίας ἐν τῆς Δομνίκου»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011107": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Βιτάλιος",
|
||
"short": "Όσιος Βιτάλιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Βιτάλιος έζησε κατά Θεόν, ως μοναχός, στις αρχές του 7ου αιώνα μ.Χ. και κοιμήθηκε με ειρήνη. Δεν υπάρχει ιδιαίτερο βιογραφικό υπόμνημα γι' αυτόν τον Όσιο. Γνωρίζουμε μόνο για κάποιο ασκητή Βιτάλιο, που γίνεται λόγος στη βιογραφία του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος, ότι ήταν από τη Μονή του αββά Σερίδου και όταν πήγαινε στην Αλεξάνδρεια για να πουλήσει τα εργόχειρα του, έδινε τα χρήματα που κέρδιζε σε μια πόρνη, παρακαλώντας την να μη αμαρτάνει, καθώς αφηγείται ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01110795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση των εγκαινίων του Ναού της Μεγάλης Εκκλησίαςτου Χριστού στη Θεσσαλονίκη",
|
||
"short": "Ανάμνηση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η γιορτή των εγκαινίων της Άγιας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη κατά τον Κώδικα 68 της Μονής Παντοκράτορας του Αγίου Όρους, γινόταν την 11η Ιανουαρίου, οπότε πανηγύριζε και ο ναός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011109": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Υγίνος Επίσκοπος Ρώμης",
|
||
"short": "Άγιος Υγίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Υγίνος (ή Υγίεινος) γεννήθηκε στην Αθήνα, ήταν φιλόσοφος και στη συνέχεια χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ρώμης (136 - 140 μ.Χ.). Μαρτύρησε το έτος 140 μ.Χ. επί αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου (138-161 μ.Χ.)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Ευθασία",
|
||
"short": "Αγία Ευθασία"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Ευθασία μαρτύρησε διά ξίφους, προσφέρουσα στον Κύριο την τιμία αυτής κεφαλή."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011202": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μέρτιος",
|
||
"short": "Άγιος Μέρτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μέρτιος κατετάγη, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ), στο στρατιωτικό τάγμα, το καλούμενο των Μαύρων, στη Μαυριτανία. Εκεί τον πίεζαν να προσφέρει θυσία στα είδωλα. Ο Άγιος όμως δεν πειθάρχησε στις εντολές των ειδωλολατρών.Ύστερα από την άρνηση του Αγίου Μερτίου να θυσιάσει στα είδωλα, οι ειδωλολάτρες τον κατήγγειλαν στον κυρίαρχό του, ότι αυτός λάτρευε τον Ιησού. Τον οδήγησαν ενώπιον του. Ο Μάρτυρας παρουσιάσθηκε και στάθηκε μπροστά στον ηγεμόνα με σεμνότητα, αλλά και άφοβη γενναιότητα. Ο Μέρτιος υποκλίθηκε πρώτα, για να δείξει ότι τιμά τον άρχοντα, αλλά έπειτα ανένευσε και αρνήθηκε να συμμορφωθεί προς την διαταγή. Και δεικνύοντας τις πληγές, που είχε μαχόμενος κάτω από την σημαία του αυτοκράτορα, δήλωσε ότι ευλαβείται το βασιλέα, ότι είναι έτοιμος να δώσει το αίμα του υπέρ του στρατιωτικού καθήκοντος, αλλά ότι η ψυχή του και η συνείδησή του ανήκουν στην λατρεία του Χριστού.Ο Διοκλητιανός εξαγριώθηκε και άρχισε να υποβάλλει τον Άγιο σε ταπεινώσεις και βασανιστήρια. Πρώτα διέταξε να του αφαιρέσουν την ζώνη, που ήταν το διακριτικό γνώρισμα του στρατιωτικού του αξιώματος. Με άλλα λόγια, τον καθαίρεσαν από το στρατιωτικό του αξίωμα. Έπειτα τον μαστίγωσαν αλύπητα. Επειδή όμως άντεξε στα βασανιστήρια και δεν έβγαλε ούτε την παραμικρή κραυγή, προκάλεσε κατάπληξη στον τύραννο και επαύξησε την οργή του. Έτσι το βασανιστήριο συνεχίστηκε επί πολλή ώρα, μέχρι που όλο το σώμα του Μάρτυρα έγινε μία ανοιχτή πληγή. Τότε, με εντολή του αδίστακτου τυράννου, σταμάτησαν την μαστίγωση του Μερτίου και τον έριξαν στην φυλακή. Η καρδιά του σκιρτούσε, διότι έμελλε ο ευσεβής υιός να υπάγει προς τον ουράνιο Πατέρα, ο πιστός στρατιώτης προς τον Αρχιστράτηγο Χριστό, ο ένδοξος προς τον μισθαποδότη Κύριο. Έτσι ο αθλητής αυτός του Χριστού, παρέδωσε την τίμια ψυχή του στις πατρικές αγκάλες του Θεού το 298 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011204": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Οκτώ Μάρτυρες από την Νίκαια",
|
||
"short": "Άγιοι Οκτώ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Οκτώ Μάρτυρες κατάγονταν από την Νίκαια της Βιθυνίας και μαρτύρησαν διά ξίφους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01120495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Τίγριος ο Πρεσβύτερος και Ευτρόπιος",
|
||
"short": "Άγιοι Τίγριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Τίγριος και Ευτρόπιος έζησαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Αρκαδίου (395 - 408 μ.Χ.). Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011205": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ηλιού ο Θαυματουργός",
|
||
"short": "Όσιος Ηλιού"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ηλιού υπήρξε ένας από τους μεγάλους διδασκάλους και καθηγητές της ερήμου. Είδε την πείνα, και δεν την λογάριασε. Τα ψύχη, και τα αψήφησε. Την αγρυπνία, και την καταφρόνησε. Τους τυράννους και τους αντέβλεψε . Μυρίους κατατρεγμούς, και τους κατήσχυνε. Τι φοβόταν μόνο; Τρία πράγματα, ως έλεγε: την ώρα, κατά την οποία έμελλε η ψυχή του να εξέλθει από το σώμα του, τον καιρό κατά τον οποίο έμελλε να φανεί ενώπιον του Θεού και την στιγμή κατά την οποία θα εξερχόταν η περί αυτού απόφαση του Δικαιοκρίτου και Φιλανθρώπου Θεού. Ο Όσιος Ηλιού ο Θαυματουργός κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011206": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βενέδικτος",
|
||
"short": "Άγιος Βενέδικτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βενέδικτος καταγόταν από αγγλοσαξονική ευγενή οικογένεια και υπηρετούσε στην αυλή του βασιλέως Όσγουι της Νορθαμπρίας. Σε ηλικία 25 ετών εγκατέλειψε τον κόσμο και έγινε μοναχός. Μετέβη στην Ρώμη, όπου διδάχθηκε τα της μοναχικής πολιτείας από τους εκεί μονάζοντες Πατέρες. Με εντολή του Πάπα Βιταλιανού (657 - 672 μ.Χ.) συνόδευσε τον Θεόδωρο, που καταγόταν από την Ταρσό της Κιλικίας (τιμάται 19 Σεπτεμβρίου), στη Βρετανία και διορίσθηκε Ηγούμενος στη Μονή Αγίου Αυγουστίνου Καντουαρίας. Παρέμεινε εκεί για μικρό χρονικό διάστημα και στη συνέχεια αναχώρησε για την περιοχή του Γουεαρμάουθ, όπου ίδρυσε μονές, οι οποίες ήσαν υπό την πνευματική καθοδήγησή του. Κάλεσε από το εξωτερικό τεχνίτες, για να διδάξουν στους Άγγλους την τέχνη της ανοικοδομήσεως ναών και έκτισε τους πρώτους λίθινους ναούς. Σπουδαιότερος από τους μαθητές του είναι ο Άγιος Βέδα (673 - 735 μ.Χ., τιμάται 27 Μαΐου), ο περίφημος συγγραφέας της εκκλησιαστικής ιστορίας της Αγγλίας.Ο Άγιος Βενέδικτος κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 690 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01120695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αρκάδιος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Αρκάδιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου Μάρτυρα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01120895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Εϊλιανός εκ Ρώμης",
|
||
"short": "Άγιος Εϊλιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Εϊλιανός καταγόταν από την Ρώμη και έζησε περί τον 6ο αιώνα μ.Χ. Ήλθε στην Βρετανία, όπου ασκήτεψε θεοφιλώς στην περιοχή βόρεια του Ανγκλέσεϋ και κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01121200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Φιλόθεος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Φιλόθεος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Φιλόθεος μαρτύρησε στην Αντιόχεια τον 4ο αιωνα μ.Χ. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01121300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μαρτινιανός",
|
||
"short": "Όσιος Μαρτινιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μαρτινιανός γεννήθηκε το έτος 1397 μ.Χ. στο χωριό Μπερεζνίκι της επαρχίας Βολογντά της Ρωσίας και ονομαζόταν Μιχαήλ. Από 13 ετών μόνασε στη Μονή του Αγίου Κυρίλλου, που βρισκόταν στην Λευκή Λίμνη της Ρωσίας, στη Μονή του Αγίου Θεράποντος και στη Μονή της Αγίας Τριάδος του Αγίου Σεργίου, όπου έγινε Ηγούμενος.Ο Όσιος Μαρτινιανός κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1483 σε ηλικία 86 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01121400": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Γαλακτίων ο διά Χριστόν σαλός",
|
||
"short": "Όσιος Γαλακτίων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Γαλακτίων ήταν μαθητής και υποτακτικός του Οσίου Μαρτινιανού (1483 μ.Χ. ). Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1506 μ.Χ. στη Ρωσία."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01121495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη Υπεραγίας Θεοτόκου της Μεσοπαντητίσσης εν Κρήτη",
|
||
"short": "Σύναξη Υπεραγίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η ιερά εικόνα της Παναγίας της Μεσοπαντητίσσης μετακομίσθηκε στην Κρήτη από την Κωνσταντινούπολη κατά τους χρόνους της εικονομαχίας, για να σωθεί από την ασεβή μανία των εικονομάχων. Κατά την παράδοση έχει αγιογραφηθεί από τον Ευαγγελιστή Λουκά. Κατά την περίοδο της Ενετικής κυριαρχίας στην Κρήτη, φυλασσόταν στο ναό του Αγίου Αποστόλου Τίτου στον Χάνδακα (Ηράκλειο). Κάθε Τρίτη έκαναν λιτανεία στην εικόνα οι ευσεβείς Χριστιανοί. Όταν ο Χάνδακας κυριεύθηκε από τους Αγαρηνούς, οι Ενετοί παρέλαβαν τη σεβάσμια εικόνα της Παναγίας και τη μετέφεραν στην Βενετία, όπου την εναπέθεσαν στο ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου των Χαιρετισμών. Εκεί φυλάσσεται μέχρι σήμερα. Αντίτυπο της ιεράς εικόνος βρίσκεται στον Ιερό Ναό του Αποστόλου Τίτου, στο Ηράκλειο, όπου τελείται και η εορτή της Συνάξεως."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01121595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου του Ακαθίστου",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η ιερά εικόνα της Θεοτόκου του Ακαθίστου Ύμνου φυλάσσεται στο Καθολικό της ιεράς μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους. Το έτος 1837 μ.Χ., κατά την διάρκεια πυρκαγιάς, οι μοναχοί έψαλλαν τον Ακάθιστο Ύμνο και η εικόνα παρέμεινε άθικτη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01121695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βασίλειος Σολόβσκι ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Βασίλειος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βασίλειος Σολόβσκι, τιμάται υπό της Εκκλησίας της Ταλλίνης και Εσθονίας. Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Ιερομάρτυρα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"0112995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Ζωτικός, Ρογάτος, Μοδεστός και Καστούλιος οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Ζωτικός,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Ζωτικός, Ρογάτος, Μοδεστός και Καστούλιος ήταν στρατιωτικοί και μαρτύρησαν στην Αφρική. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων Μαρτύρων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011301": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης",
|
||
"short": "Όσιος Μάξιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μάξιμος, κατά κόσμο Μανουήλ, γεννήθηκε στην πόλη Λάμψακο από ευσεβείς γονείς οι οποίοι τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Εκάρη μοναχός σε μοναστήρι του όρους Γάνου και μετά από σύντομη παραμονή σε Κωνσταντινούπολη και Θεσσαλονίκη, κατέληξε στην Μονή της Λαύρας στο Άγιο Όρος. Λόγω των συχνών μετακινήσεων του έκαιγε την καλύβα του για να ασκείται στην πλήρη ακτημοσύνη. Γι αυτό το λόγο ονομάσθηκε Καυσοκαλύβης. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1365 μ.Χ. σε ηλικία 95 ετών."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Μητρικῆς ἐκ νηδύος Ὅσιε Μάξιμε, ἐκλογῆς ὡς δοχεῖον ἀνατεθεῖς τῷ Θεῷ, τοῦ θείου γνόφου ὡς Μωσῆς κατηξίωσαι, καὶ τὰ πόρρω προορᾶν, κατὰ τὸν μέγον Σαμουήλ, τοῦ Ἄθω τὸ θεῖον θαῦμα, τῆς Θεοτόκου ὁ μύστης ἡ καὶ πρεσβεύεις Πάτερ ὑπὲρ ἠμῶν.",
|
||
"Type": "1"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"011302": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Παχώμιος και Παπυρίνος",
|
||
"short": "Άγιοι Παχώμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι δύο αυτοί Άγιοι μαρτύρησαν, όταν επνίγησαν από τους διώκτες τους σε ποτάμι. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011303": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιλάριος Επίσκοπος Πικτώνων",
|
||
"short": "Άγιος Ιλάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιλάριος καταγόταν από την Γαλλία και γεννήθηκε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. στην πόλη Πουατιέ. Οι γονείς του ήσαν ειδωλολάτρες και εκείνος μετεστράφη προς τον Χριστό και έγινε Επίσκοπος της γενέτειράς του. Το έτος 356 μ.Χ. εξορίσθηκε από τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο (337 - 361 μ.Χ.) στη Φρυγία για τα ορθόδοξα φρονήματά του. Στην εξορία, όπου έμεινε για τέσσερα συνεχή έτη, έγραψε το «Περί της Τριάδος» έργο του, και το «Περί Συνόδων», το οποίο απηύθηνε προς τους Χριστιανούς της Δύσεως, για να τους πληροφορήσει περί των αγώνων των Ορθοδόξων της Ανατολής κατά του Αρειανισμού.Ο Άγιος έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Σελευκείας της Ισαυρίας, το 359 μ.Χ., και μετείχε της επιτροπής των Επισκόπων, οι οποίοι απεστάλησαν από τη Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, με σκοπό να γνωρίσουν στον αυτοκράτορα τις αποφάσεις της Συνόδου. Ο Άγιος ζήτησε ιδιαίτερη ακρόαση από τον αυτοκράτορα, αλλά δεν έγινε δεκτός και εκδιώχθηκε. Επανήλθε στη Γαλλία, όπου και συνέχισε τους αγώνες του κατά των αιρετικών και τη δράση του υπέρ της Ορθοδοξίας. Στη Σύνοδο των Παρισίων, που έγινε το έτος 361 μ.Χ., ο Άγιος Ιλάριος κατόρθωσε να αναθεματισθούν οι Αρειανοί και οι αρχηγοί τους στη Δύση, Αυξέντιος, Ουρσάκιος, Ουάλης και Σατουρνίνος και να αναγνωρισθεί το κύρος των αποφάσεων της Α' Οικουμενικής Συνόδου. Από την Γαλλία ο Άγιος μετέβη στην Ιταλία, όπου, το έτος 364 μ.Χ., προήδρευσε της Συνόδου των Μεδιολάνων και καταπολέμησε τον αιρετικό Επίσκοπο της πόλεως αυτής, Αυξέντιο.Ο Άγιος Ιλάριος κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη μεταξύ των ετών 366-368 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01130495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση των εγκαινίων της Μονής του Προφήτη Ηλία της ονομαζόμενης του Βαθέος Ρύακος",
|
||
"short": "Ανάμνηση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Μονή αυτή βρίσκεται κοντά στην Τριγλία δηλαδή στα Μουδανιά της Μικράς Ασίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01130595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ρεμίγιος Επίσκοπος Ρημών",
|
||
"short": "Άγιος Ρεμίγιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ρεμίγιος γεννήθηκε το έτος 437 μ.Χ. στην πόλη Λαόν της Γαλλίας. Γενόμενος Επίσκοπος της πόλεως των Ρημών της Γαλλίας, πούλησε την μεγάλη του περιουσία, διένειμε τα χρήματα στους φτωχούς και σε άλλες ποικίλες αγαθοεργίες. Αφοσιώθηκε με θείο ζήλο στη μελέτη του θείου λόγου, στην καταπολέμηση των αιρετικών και το ιεραποστολικό έργο. Πρώτιστο μέλημά του ήταν το κήρυγμα της αλήθειας του Ιησού Χριστού στους Εθνικούς. Το μεγάλο κατόρθωμα της επισκοπικής του δράσης ήταν η βάπτιση του βασιλέως των Γάλλων Κλόβιος του Α' κατά την ημέρα των Χριστουγέννων του έτους 496 μ.Χ., των δύο αδελφών αυτού και 3.000 γυναικών και παίδων. Για το τεράστιο ιεραποστολικό του έργο ονομάσθηκε «Απόστολος της Γαλλίας».Ο Άγιος Ρεμίγιος με το πέρασμα του χρόνου έχασε την όρασή του και κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 533 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01130695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Kentigern Επίσκοπος Γλασκόβης",
|
||
"short": "Άγιος Kentigern"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Kentigern (Κεντιγκέρνος) καταγόταν από την Σκωτία. Περί των παιδικών του χρόνων θρυλούνται πολλά. Λέγεται ότι ήταν εξώγαμο παιδί κάποιας βασιλόπαιδος, την οποία ο προσβεβλημένος πατέρας της την έβαλε σε μία βάρκα που άφησε ακυβέρνητη στο πέλαγος. Η βάρκα εξόκειλε κοντά στη Μονή του Κούλρος. Ο Ηγούμενος Άγιος Σερφ ευσπλαχνίστηκε τη μητέρα και το παιδί και ανέλαβε την προστασία του βρέφους. Ο Άγιος ονομαζόταν και Μungo (Μούνγκο), που σημαίνει «προσφιλής, αγαπητός» ή, κατ’ άλλους, «σκυλάκι, κουτάβι», λόγω του ότι ο Άγιος ακολουθούσε τον προστάτη του Άγιο Σερφ.Ο Άγιος εγκαταστάθηκε στη Γλασκόβη, όπου έγινε και Επίσκοπος. Ο βίος του ήταν πολύ ασκητικός. Η ενδυμασία του ήταν από δέρμα ζώων, διέμενε δε σε σπήλαιο ασκούμενος στην προσευχή. Θεωρείται ότι κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 612 μ.Χ. σε ηλικία 85 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011345": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αθανάσιος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Αθανάσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αθανάσιος μαρτύρησε βασανιζόμενος με ραβδιά. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011400": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Αγνή",
|
||
"short": "Αγία Αγνή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Μαρτύρησε αφού κλείστηκε μέσα σε σκοτεινή απομόνωση φυλακής."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01140195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αδάμ",
|
||
"short": "Όσιος Αδάμ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για τη ζωή του. Ίσως είναι ένας από τους 33 εν Ραϊθώ οσιομάρτυρες."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01140295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Τριάντα Τρεις Πατέρες εν Ραϊθώ αναιρεθέντες",
|
||
"short": "Άγιοι Τριάντα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δύο μέρες μακριά από το όρος Σινά, προς την Ερυθρά θάλασσα, ήταν η έρημος της Ραϊθού, στο εσωτερικό της οποίας ζούσαν χριστιανοί αναχωρητές. Ήταν δε συγκεντρωμένοι πάνω σ' ένα όρος. Αλλά την ίδια μέρα (κατ' άλλους την 22α Δεκεμβρίου), που έγινε η σφαγή των πατέρων στο όρος Σινά, οι βάρβαροι αποφάσισαν να εξολοθρεύσουν και τους πατέρες που βρίσκονταν στην έρημο της Ραϊθού. Ο ηγούμενος της Μονής, Παύλος, ο οποίος θεωρείται ότι καταγόταν από την πόλη των Πατρών, μόλις είδε τον κίνδυνο, συγκέντρωσε τους αδελφούς όλους μέσα στο ναό και τους απηύθυνε λόγια γενναία και συγκινητικά. Τους θύμισε ότι σκοπός της ζωής τους είναι ο Χριστός και η Βασιλεία Του. Οτι γι' αύτήν ήταν όλες οι προσευχές, οι μελέτες, οι πόθοι και τα έργα τους. Και ότι τώρα τους παρουσιάζεται λαμπρότατη ευκαιρία ν' αποκτήσουν τα ωραιότερα στεφάνια, χύνοντας και αυτό το αίμα τους για τον μισθαποδότη Κύριο τους. Τους παρεκίνησε επίσης να ευχηθούν, ακόμα και γι αυτούς τους δυστυχισμένους που θα τους σκότωναν. Οι πατέρες συμφώνησαν με τα λόγια αυτά, και όλοι μαζί προσευχήθηκαν. Μόλις τελείωσαν την προσευχή τους, μπήκαν στο μοναστήρι οι βάρβαροι και έσπειραν παντού το θάνατο.Τις σφαγές αυτές και τις αναιρέσεις διηγούνται ο μακάριος Νείλος ο Ασκητής, ο οποίος είχε διατελέσει έπαρχος Κωνσταντινουπόλεως, ο Αμμώνιος μοναχός στη Διήγησή του, καθώς και ο Αναστάσιος μοναχός ο Σιναΐτης κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα. Αρχικά η μνήμη τους εορταζόταν στις 28 Δεκεμβρίου, επικράτησε όμως να εορτάζεται σήμερα."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Ὡς ἁγιόλεκτος τοῦ Λόγου χορεία, ἐν τῷ Σινᾷ καὶ Ραϊθῶ οἱ Ἀββάδες, ἀγγελικῶς ἠρίστευσαν ἀγώσιν ἱεροὶς ἰδρώσι γὰρ ἀσκήσεως, τῶν αἱμάτων τοὺς ὄμβρους, μυστικῶς κεράσαντες, χαρισμάτων κρατήρα, πνευματικῶς προτίθενται ἠμίν, ἐξ οὐ τρυφῶντες, αὐτοὺς μακαρίσωμεν.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "Ὁ ὑψωθεῖ",
|
||
"Tone": "4"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01140395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ακάκιος εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Άγιος Ακάκιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ακάκιος έζησε περί τον 16ο αιώνα στη Ρωσία. Έλαβε το μοναχικό σχήμα από τον Ιωσήφ του Βολοκολάμσκ και ονομάσθηκε Αλέξανδρος. Το 1522 εξελέγη Επίσκοπος της περιοχής Τβερ και Κασίν. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 1567 και το ιερό λείψανό του μετακομίσθηκε στη μονή του Ζέλτικωφ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01140595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωαννίκιος Αρχιεπίσκοπος Τυρνόβου",
|
||
"short": "Άγιος Ιωαννίκιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωαννίκιος έζησε κατά τον 13ο αιώνα μ.Χ. Εξελέγη Μητροπολίτης Τυρνόβου της Βουλγαρίας και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011502": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Ita, ηγουμένη (Ιρλανδή)",
|
||
"short": "Αγία Ita,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Ίτα καταγόταν από την Ιρλανδία. Από νεαρή ηλικία αγάπησε τον Χριστό και ακολούθησε την οδό της μοναχικής πολιτείας. Ίδρυσε την Μονή του Κίλλεντι και συγκέντρωσε γύρω της πολλές ευσεβείς παρθένους. Διήλθε ασκητικότατο βίο, με βάση τη νηστεία, τη μελέτη και την προσευχή. Δίδασκε περί του μυστηρίου της Αγίας Τριάδος και έφθασε σε πολύ υψηλά μέτρα τελειώσεως και θεωρίας. Έτσι αναγνωρίζεται ως πνευματική μητέρα πολλών Ιρλανδών Αγίων. Ίδρυσε σχολή στην οποία δίδασκε τα μικρά παιδιά για την Ορθόδοξη πίστη και εμφύτευσε στην καρδιά τους την αγάπη για τον Χριστό.Η Αγία κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη, το έτος 570 μ.Χ., στη μονή της."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01150395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αλέξανδρος ο Ακοίμητος",
|
||
"short": "Όσιος Αλέξανδρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αλέξανδρος καταγόταν από επιφανή οικογένεια της Ασίας και σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη. Διακρινόταν για την φιλομάθεια και την αρετή του. Μελετούσε αδιάλειπτα το Ιερό Ευαγγέλιο και αποφάσισε να εγκαταλείψει τον κόσμο και να αφιερωθεί στον Θεό. Αφού διένειμε τα υπάρχοντά του στους πτωχούς ήλθε στη Συρία, όπου έγινε μοναχός σε μονή της οποίας ηγούμενος ήταν ο μοναχός Ηλίας. Αφού έμεινε εκεί τέσσερα χρόνια, έζησε στην έρημο ως αναχωρητής επί επτά χρόνια. Επανήλθε στη Συρία, όπου ίδρυσε μοναστήρι στη δεξιά όχθη του Ευφράτη ποταμού και άρχισε να εργάζεται ιεραποστολικά κηρύττοντας το Ευαγγέλιο. Λίγο αργότερα έρχεται στην Κωνσταντινούπολη και ιδρύει νέα μονή πλησίον του οίκου του Αγίου Μάρτυρος Μηνά. Αλλά ήρθε σε προστριβή με τον Πατριάρχη Σισσίνιο (426 - 427 μ.Χ.) και τους άρχοντες, τους οποίους ως ζηλωτής έλεγχε εάν θεωρούσε ότι έπρατταν κάτι άτοπο. Έτσι, μετά από περιπέτειες, εγκαταστάθηκε στα βορειοανατολικά της Βιθυνίας, σε τόπο καλούμενο Γομών. Εκεί ο Όσιος Αλέξανδρος κοιμήθηκε με ειρήνη.Ο Όσιος Αλέξανδρος είναι ουσιαστικά ο πρώτος ιδρυτής της μονής των Ακοιμήτων. Έτσι λέγονταν οι μοναχοί της Ανατολής, που ζούσαν κοινοβιακά και χωρίζονταν σε ομάδες, που ανυμνούσαν διαδοχικά το Θεό καθ’ όλη την ημέρα και τη νύχτα, ώστε να μην έπαυε ποτέ στη Μονή τους η προσευχή."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01150495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Ελπίδιος, Δάναξ και Ελένη",
|
||
"short": "Άγιοι Ελπίδιος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Άγνωστοι στον Συναξαριστή του Άγιου Νικόδημου, εκτός του Δάνακτος, πού μνημονεύεται κατά την 16η Ιανουαρίου. \"Ολοι μαζί βρίσκονται στον Συναξαριστή του Delehaye Sinaxaria Selecta σελ. 393, 50, χωρίς βιογραφικά στοιχεία."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01150595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Σεκουνδίνη",
|
||
"short": "Αγία Σεκουνδίνη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Σεκουνδίνη άθλησε επί αυτοκράτορα Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011600": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Δαμασκηνός νέος Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Δαμασκηνός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Δαμασκηνός καταγόταν από το χωριό Γάμπροβο της επαρχίας Τυρνόβου της Βουλγαρίας. Ήλθε στο Άγιον Όρος, όπου μόνασε στο Σέρβικο μοναστήρι του Χιλιανταρίου και εκεί έγινε Ιερομόναχος.Αργότερα οι Πατέρες του μοναστηρίου τον έστειλαν στην πόλη Σφιστόβι της Βουλγαρίας, όπου υπήρχε μετόχι της Μονής, με προοπτική να επιστρέψει σ' αυτή αφού τελειώσει την αποστολή του στη Βουλγαρία, που ήταν η απόδοση των οφειλών ενός Τούρκου σ' αυτόν για το μετόχι της Μονής. Αλλά ο κακόπιστος Τούρκος συκοφάντησε τον μάρτυρα, ότι είχε σχέσεις με μωαμεθανίδα γυναίκα. Και κοντά σ' αυτό, βρήκε την ευκαιρία και άρπαξε την περιουσία του μετοχίου και τον ίίδιο τον Δαμασκηνό έσυρε βίαια στον κριτή. Παρά τις αντιρρήσεις του κριτή, οι παριστάμενοι ψευδομάρτυρες πέτυχαν την θανατική του καταδίκη με αγχόνη. Παρά τις επίμονες προτάσεις των Τούρκων, να ασπασθεί τον Ισλαμισμό, για να γλιτώσει τη ζωή του, ο Δαμασκηνός παρέμεινε σταθερός στην πίστη του. Έτσι στις 16 Ιανουαρίου 1771 μ.Χ., δέχτηκε τον μαρτυρικό θάνατο με αγχόνη αφού πρώτα προσευχήθηκε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011601": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ρωμύλος ο Αγιορείτης και οι συν αυτώ Νέστωρ, Μαρτίνος, Δανιήλ, Σισώης, Ζωσιμάς και Γρηγόριος",
|
||
"short": "Όσιος Ρωμύλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ρωμύλος γεννήθηκε στην πόλη Βιντίν. Ασκήτεψε στο Άγιον Όρος και ήταν μαθητής του Αγίου Γρηγορίου του Σιναΐτου (βλέπε 6 Απριλίου). Έζησε κατά τον 14ο αιώνα μ.Χ. και κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη στη μονή Ραβάνιτσα της Σερβίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011606": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Νικόλαος ο εν Μυτιλήνη Νεομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Νικόλαος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο νεομάρτυρας αυτός δεν αναφέρεται από τους Συναξαριστές. Για πρώτη φορά γίνεται λόγος για τον νεομάρτυρα αυτόν από τον Χρυσόστομο Παπαδόπουλο. Δυστυχώς ο ιστορικός αυτός δεν αναφέρει την πηγή, που πήρε την πληροφορία αυτή. Αναφέρει σχετικά: «Κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος μαρτυρικῶς ἐτελειώθη ὁ Νικόλαος ὁ Μυτιληναῖος, τὴν δὲ 16 Ἰανουαρίου 1771 ὁ Ἱερομάρτυς Δαμασκηνὸς (βλέπε 16 Ιανουαρίου), ἁγιορείτης μοναχός...». Έτσι ο αντιθετικός σύνδεσμος «δέ», ενισχύει την άποψη ότι την ημερομηνία του μαρτυρίου του αγίου αυτού πρέπει να αναζητήσουμε σε άλλη εκτός της 16ης Ιανουαρίου. Με την επιφύλαξη αυτή και επειδή αρκέτες σύχρονες πηγές αναφέρουν σαν ημέρα του μαρτυρίου την 16η Ιανουαρίου, καταχωρούμε τον νεομάρτυρα Νικόλαο, την ημέρα αυτή."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01160695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεράσιμος ο Παλλαδάς Πατριάρχης Αλεξανδρείας",
|
||
"short": "Άγιος Γεράσιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γεράσιμος γεννήθηκε στην Κρήτη κατά το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα μ.Χ. Διετέλεσε Μητροπολίτης Καστοριάς και εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας το έτος 1688 μ.Χ., διαδεχθείς τον αποθανόντα στο σεισμό της Σμύρνης Πατριάρχη Παρθένιο (1678 - 1688 μ.Χ.) τον από Βηθλεέμ. Στον Πατριαρχικό θρόνο έμεινε μέχρι το 1710 μ.Χ. και παραιτήθηκε υπέρ του Επισκόπου Χίου Σαμουήλ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01160795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ονωράτος Αρχιεπίσκοπος Αρελάτης",
|
||
"short": "Όσιος Ονωράτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ονωράτος γεννήθηκε στη Λωραίνη και οι ομοεθνείς του τον ονόμαζαν Ληρώνη ή Πλανασία. Οι γονείς του ήταν εθνικοί. Σε νεαρή ηλικία ασπάσθηκε την ορθόδοξη πίστη και ήλθε στην Ανατολή, για να διδαχθεί τα πράγματα της μοναχικής πολιτείας. Αργότερα ήλθε στα νησιά των Λερίνων της Γαλλίας, όπου έκτισε το 375 μ.Χ., την μονή των Λερίνων, η οποία συνέβαλε τα μέγιστα στον εκχριστιανισμό της Προβηγγίας και άλλων τμημάτων της Γαλατίας. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος της πόλεως Αρλ (Αρελάτης ή Αρελάτου), που βρίσκεται κοντά στη Μασσαλία της Γαλλίας και ήταν επισκοπική έδρα από τα μέσα του τρίτου αιώνα, αρχιεπισκοπή δε, από το 400 μ.Χ. μέχρι το 1801 μ.Χ.Ο Όσιος Ονωράτος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 429 μ.Χ., τη χρονιά που ο Αέτιος απέκρουσε στην πόλη της Αρελάτης τους Βησιγότθους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011700": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεοδόσιος ο Μεγάλος ο βασιλεύς",
|
||
"short": "Άγιος Θεοδόσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Μέγας Θεοδόσιος καταγόταν από την Ιβηρία και γεννήθηκε το 346 μ.Χ. Ήταν υιός του στρατηγού Θεοδοσίου, Κόμητος της Αφρικής, ο οποίος είχε διαπρέψει επί του αυτοκράτορα Ουαλεντιανού (364 - 378 μ.Χ.) και θανατώθηκε άδικα μετά από συκοφαντίες. Τότε ο υιός του, ο οποίος, επίσης, είχε διακριθεί για την ευσέβειά του και τα στρατηγικά προτερήματά του, αποτραβήχτηκε στα πατρογονικά του κτήματα στην Ισπανία και απείχε από κάθε υπηρεσία.ταν ο νέος αυτοκράτορας της Δύσεως Γρατιανός κληρονόμησε και το Ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας, τον πήρε κοντά του ως συνεργάτη. Μόλις έφθασε στην αυλή ο Θεοδόσιος προήχθη σε «στρατηλάτη της ίππου» και με αυτό το βαθμό, κατόρθωσε να κερδίσει μία αρκετά εντυπωσιακή νίκη κατά των Σαρματών, που επωφελούμενοι της γενικής αναταραχής είχαν στο μεταξύ εισβάλει στο ρωμαϊκό έδαφος. Η ανταμοιβή για τη νίκη ήταν η προαγωγή στο ύπατο αξίωμα: ο Γρατιανός τον έστεψε Αύγουστο της Ανατολής στην πόλη Σίρμιον που βρισκόταν στο κέντρο της ρωμαϊκής Ευρώπης. Η στέψη έγινε στις 19 Ιανουαρίου του έτους 379 μ.Χ. Ο Θεοδόσιος ήταν τότε τριάντα τριών ετών.Πρώτο έργο του νέου Αυγούστου ήταν να καταπολεμήσει τους Γότθους στην Ιλλυρία. Αλλά πριν συντελεσθεί το έργο αυτό, ο Θεοδόσιος κέρδισε άλλο τρόπαιο επί του εδάφους της πίστεως και της Ορθοδοξίας. Με διάταγμα, το οποίο εξέδωσε στις 27 Φεβρουαρίου του 380 μ.Χ., ο Θεοδόσιος καθόριζε επί δογματικού επιπέδου την έννοια της Ορθοδοξίας, διεκήρυξε ότι μόνο οι παραδεχόμενοι τις αποφάσεις της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, που συνήλθε στη Νίκαια της Βιθυνίας, δικαιούνταν να ονομάζονται Χριστιανοί και ότι στους αιρετικούς δεν επιτρεπόταν να σφετερίζονται το όνομα της Εκκλησίας. Τέλος με τη δημοσίευση ενός ακόμη νόμου, για την εφαρμογή του οποίου χρειάσθηκε να επέμβει ο στρατός, απαίτησε την απόδοση όλων των Εκκλησιών στους Ορθοδόξους.Ήταν δε τότε στην Κωνσταντινούπολη, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο οποίος είχε προσκληθεί από τους Χριστιανούς προς καταπολέμηση των αιρετικών και μάλιστα των Αρειανών. Και επειδή τα φλογερά και εύγλωττα κηρύγματά του, συνδυαζόμενα με την αρετή και την αγιότητα του βίου του, είλκυσαν προς την Ορθόδοξη πίστη αμέτρητα πλήθη, οι Αρειανοί, οι οποίοι επί αυτοκράτορα Ουάλεντου είχαν γίνει πανίσχυροι στην Κωνσταντινούπολη και είχαν αρπάξει όλες τις εκκλησίες των Ορθοδόξων, εκτός του μικρού παρεκκλησίου της Αγίας Αναστασίας, σχεδίαζαν να τον διώξουν από την βασιλεύουσα. Αλλά ο Θεοδόσιος έδωσε άλλη στροφή στα πράγματα. Εκδίωξε από τον πατριαρχικό θρόνο τον Αρειανό Επίσκοπο Δημόφιλο και παρεχώρησε την θέση του στον Άγιο Γρηγόριο.Η μεγάλη αυτή ευεργεσία του Αγίου Θεοδοσίου προς την Εκκλησία είχε λαμπρότερη ακόμα συνέχεια. Κατά το έτος 381 μ.Χ., με την ευσεβή φροντίδα του και ενέργεια, συγκροτήθηκε η Β’ Οικουμενική Σύνοδος που επικύρωσε τη δογματική διατύπωση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου περί του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, συμπλήρωσε το Σύμβολο της Πίστεως προσθέτοντας και τον περί Αγίου Πνεύματος Όρο, εναντίων της πνευματομάχου διδασκαλίας του Μακεδονίου και κανόνισε τα της νομίμου κατοχής διαφόρων αρχιερατικών θρόνων, η οποία είχε διαταραχθεί επί της παντοδυναμίας των Αρειανών. Δύο ακόμη Σύνοδοι συνεκλήθησαν στην Κωνσταντινούπολη το 382 και το 383 μ.Χ. Σκοπός τους ήταν, αντίστοιχα, η υπογράμμιση της αυτονομίας της Εκκλησίας της Ανατολής και η θεαματική καταδίκη κάθε μορφής Αρειανισμού. Συμπληρώνοντας το έργο του ο θεοφρούρητος βασιλέας, εξέδωσε αλλεπάλληλα διατάγματα κατά των αιρετικών (Μανιχαίων, Αρειανών, Πνευματομάχων και άλλων), με τα οποία καθορίστηκαν και οι ποινές των αποστατών. Οι αποφάσεις των Συνόδων εφαρμόστηκαν αυστηρά. Επανέλαβε έντονα τον νόμο περί Κυριακής αργίας, απαγόρευσε τα θεάματα του αμφιθεάτρου και του ιπποδρόμου την Κυριακή και θέσπισε μέτρα κατά της εμπορίας των λειψάνων των Αγίων Μαρτύρων. Εμπόδισε τις ειδωλολατρικές θυσίες, τη λατρεία των ειδώλων, κάθε δημόσια και απόκρυφη τελετή των ειδωλολατρών, και κατήργησε, το 394 μ.Χ., διά νόμου, τους ολυμπιακούς αγώνες, που χρησίμευαν στη διατήρηση της πλάνης των ειδώλων. Η αυτοκρατορία ήταν πια χριστιανική και το έργο του Αγίου Θεοδοσίου έστρεφε και παγίωνε το έργο του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Για την προσφορά του στην Εκκλησία αλλά και το τεράστιο σημαντικό πολιτικό έργο του κέρδισε τον τίτλο «Μέγας». Και ο Παυλίνος, Επίσκοπος Νώλης, μέσα από τα γραφόμενά του εγκωμιάζει στο πρόσωπο του βασιλέως «όχι τόσο τον αυτοκράτορα, όσο τον δούλο του Χριστού, τον ισχυρό όχι στη μεγαλοπρέπεια του δυνάστου, αλλά στην ταπεινοφροσύνη του υπηρέτου, τον πρώτο πολίτη, όχι χάρη στο βασιλικό αξίωμα, αλλά χάρη στην πίστη του».Ο Μέγας Θεοδόσιος ήταν πρότυπο ηγεμόνος, πλήρης ευσέβειας και δικαιοσύνης και είχε το χάρισμα της ταπεινώσεως και της συνεχούς μετάνοιας. Δύο περιστατικά της ζωής του ομιλούν γι’ αυτό.Ήταν το 387 μ.Χ. που ο Άγιος αποφάσισε να τιμωρήσει αυστηρά, με ποινή αίματος, τους κατοίκους της μεγάλης Θεουπόλεως Αντιόχειας. Οι Αντιοχειανοί είχαν εξεγερθεί και είχαν καταρρίψει όλους τους ανδριάντες που υπήρχαν προς τιμή του αυτοκράτορα και της συζύγου του Πλακίλλας. Η αυτοκράτειρα η ίδια αλλά και ο Πατριάρχης της πόλεως Φλαβιανός συμπαραστατούμενοι από τους μοναχούς της περιοχής, ικέτευαν το βασιλέα Θεοδόσιο να φανεί σπλαγχνικός και να τους συγχωρήσει. Πράγματι, ο Θεοδόσιος άλλαξε απόφαση και το Πάσχα του 387 μ.Χ. έδωσε αμνηστία.Το άλλο γεγονός συνέβη το έτος 390 μ.Χ., όταν ο Θεοδόσιος έγινε και αυτοκράτορας της Δύσεως. Εγκαταστάθηκε στα Μεδιόλανα, το σημερινό Μιλάνο της Ιταλίας, και τιμώρησε με πολύ αυστηρό τρόπο μια εξέγερση των Θεσσαλονικέων, δίδοντας διαταγή να θανατώσουν πολλές χιλιάδες ανθρώπων στο αμφιθέατρο της πόλεως. Κάποιος δημοφιλής ηνίοχος του ιππόδρομου είχε κατηγορηθεί για εγκληματική πράξη και είχε φυλακισθεί από τον αρχηγό της εκεί φρουράς Βουθέριχο. Αλλά το πλήθος, προκειμένου να γίνουν οι ιπποδρομίες, απαίτησε την αποφυλάκιση του ηνιόχου. Ο Βουθέριχος αρνήθηκε, αλλά ο λαός στασίασε και φόνευσε τον Βουθέριχο και πολλούς στρατιώτες. Ο θυμός που ένιωθε ο Θεοδόσιος ήταν τόσο μεγάλος που, υπακούοντας στην παρόρμηση της στιγμής, διέταξε να περικυκλώσει ο στρατός τον ιππόδρομο την ημέρα των αγώνων και να σφάξει όλους τους θεατές. Για τη διαταγή αυτή αμέσως μετανόησε ο Θεοδόσιος, αλλά η ανάκλησή της έφτασε στη Θεσσαλονίκη αφού πια είχαν σφαγεί επτά χιλιάδες πολίτες. Μετά από αυτό το έγκλημα, όταν ο Θεοδόσιος θέλησε να εισέλθει στον καθεδρικό ναό του Μιλάνου, ο Άγιος Αμβρόσιος στάθηκε στη θύρα και απαγόρευσε την είσοδο στον αυτοκράτορα. Όλοι περίμεναν το ξέσπασμα του θυμού του Θεοδοσίου. Όμως εκείνος υπάκουσε ταπεινά, ζήτησε με δάκρια στα μάτια συγγνώμη και ταπεινωμένος γύρισε στα ανάκτορα. Εκτέλεσε τον κανόνα της μετάνοιας που του έβαλε ο Επίσκοπος και όταν το επιτίμιο συμπληρώθηκε, ο Θεοδόσιος, ύστερα από οκτώ μήνες, προσήλθε στην Εκκλησία, σαν ένας κοινός άνθρωπος, με έναν απλό χιτώνα, χωρίς κανένα διακριτικό του αξιώματός του, άκουσε τη συγχωρητική ευχή και κοινώνησε κατά την εορτή των Χριστουγέννων λέγοντας τον λόγο του Δαυίδ: «Εκολλήθη τω εδάφει η ψυχή μου, ζήσόν με κατά τον λόγον σου». Καρπός της μετάνοιάς του, που παραδειγμάτισε τον λαό του, ήταν ένας νόμος που έλεγε πως κανείς καταδικασμένος σε θάνατο δεν θα εκτελείτο, αν δεν περνούσαν τριάντα ημέρες από την λήψη της καταδικαστικής αποφάσεως.Τόση ήταν η μετάνοια του Θεοδοσίου του Μεγάλου, ώστε ο Άγιος Θεός ευδόκησε να του δωρίσει το χάρισμα της θαυματουργίας. Διηγούνται οι βιογράφοι του, ότι κατά την διάρκεια ενός προσκυνήματός του στα Ιεροσόλυμα, ο αυτοκράτορας εμφανίστηκε ενδεδυμένος σαν απλός άνθρωπος και πλησιάζοντας τις θύρες του ναού της Αναστάσεως προσευχόταν. Τότε, οι πόρτες άνοιξαν μόνες τους διάπλατα και ο ναός άστραφτε στο φως. Ο Κύριος υποδεχόταν τον ταπεινό αυτοκράτορα και δούλο Του.Ο Θεοδόσιος είχε αντιγράψει με το χέρι του όλο το Ευαγγέλιο, το οποίο μελετούσε καθημερινά. Έλεγε πως χαιρόταν περισσότερο που ήταν μέλος της Εκκλησίας παρά επίγειος βασιλέας. Όμως οι κακουχίες των δεκαέξι χρόνων από τη διακυβέρνηση είχαν κλονίσει ανεπανόρθωτα την υγεία του Θεοδοσίου. Έτσι πέρασαν δεκαέξι χρόνια ευσεβούς βασιλείας. Ο Άγιος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 395 μ.Χ. Το σκήνωμά του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα και την τεσσαρακοστή ημέρα ο Επίσκοπος Μεδιολάνων Αμβρόσιος, εξεφώνησε τον επικήδειο, που καθιέρωνε τον Θεοδόσιο ως τον τύπο του παραδειγματικού Ορθόδοξου ηγεμόνος. Ο Άγιος ενταφιάσθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων, δίπλα στο μνημείο του Μεγάλου Κωνσταντίνου και των διαδόχων του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011701": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αντώνιος ο νέος ο Θαυματουργός",
|
||
"short": "Όσιος Αντώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αντώνιος καταγόταν από τη Βέροια της Μακεδονίας και έζησε στο τέλος του 10ου ή στις αρχές του 11ου αιώνα μ.Χ.. Νέος ακόμη πήγε στην Μονή της Πιερίας όπου έγινε μοναχός, τύπος και κανόνας σ’ όλη την αδελφότητα. Στη συνέχεια αποχώρησε από την μονή της μετανοίας του και με την άδεια του ηγουμένου εγκαταστάθηκε σε μια κοντινή σπηλιά. Εκεί ασκήτεψε για 50 χρόνια με αυστηρή προσευχή και άσκηση και κοιμήθηκε ειρηνικά, σε ηλικία 94 ετών, μένοντας άταφος. Κατά τύχη τα σκυλιά κάποιου κυνηγού βρήκαν το άγιο λείψανό του. Το περισυνέλεξαν και το έθαψαν με ευλάβεια και τιμές στη Βέροια, ενώ στον τόπο της ταφής του έκτισαν ναό στ’ όνομά του, ο οποίος σώζεται μέχρι σήμερα.Ο Όσιος Αντώνιος ο νέος ο Θαυματουργός είναι πολιούχος της Βέροιας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01170395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Φιλόθεος",
|
||
"short": "Όσιος Φιλόθεος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεύτερος κτήτορας και ανακαινιστής της μονής του Αγίου Στεφάνου Μετεώρων μαρτυρείται, κατά το πρώτο ήμισυ του 16ου αιώνα μ.Χ., ο ιερομόναχος Όσιος Φιλόθεος από τη Σθλάταινα ή Σκλάταινα, σημερινό χωριό Ρίζωμα της επαρχίας Τρικάλων.Τα ιστορικά στοιχεία για τον Όσιο Φιλόθεο δεν είναι αρκετά. Η κυριότερη πηγή είναι το σιγίλλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Ιερεμία Α' του έτους 1545 μ.Χ.Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίας ο Α', πατριάρχευσε κατά τα έτη 1522 - 1524 μ.Χ., 1525 - 1546 μ.Χ. Κατά την διάρκεια της μεγάλης πατριαρχείας ανέλαβε επανειλημμένως ποιμαντορικές περιοδείες κυρίως ανά την Ελλάδα: Άγιον Όρος, Μακεδονία, Βοιωτία, Μετέωρα, Ήπειρο από την οποία και καταγόταν (Ζίτσα). Ο Πατριάρχης Ιερεμίας συνετέλεσε στην ανάκτηση της ιεράς μονής Σταυρινικήτα. Στο καθολικό της μονής αυτής σώζεται τοιχογραφία, που τον εικονίζει ως κτήτορα.Ο Όσιος Φιλόθεος ήταν γόνος ευκατάστατης οικογένειας και διέθεσε όλη την πατρική του περιουσία για την ανακαίνιση και τον εξωραϊσμό της μονής και για τον εμπλουτισμό της.Αφού έζησε θεοφιλώς, κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011704": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αντώνιος ο Μετεωρίτης (Καντακουζηνός)",
|
||
"short": "Όσιος Αντώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αντώνιος (Καντακουζηνός) υπήρξε κτήτορας και ηγούμενος της μονής του Αγίου Στεφάνου, κατά το πρώτο ήμισυ του 15ου αιώνα.Το επώνυμο «Καντακουζηνός», το οποίο δεν είναι βέβαιο, το συναντούμε σε σημείωμα ενός λειτουργικού χειρογράφου. Επίσης, σε γράμμα του έτους 1413 μ.Χ., που αναφέρεται στην αφιέρωση της κάρας του Αγίου Χαραλάμπους στη μονή του Αγίου Στεφάνου των Μετεώρων, γίνεται μνεία «του αρχιμανδρίτου του μοναστηρίου (του Αγίου Στεφάνου των Μετεώρων) κυρ Αντωνίου (Καντακουζηνού)».Ήταν υιός της βασίλισσας Μαρίας Καντακουζηνής (κοιμήθηκε μετά το 1359 μ.Χ.), θυγατέρας του αυτοκράτορα Ιωάννου ΣΤ' Καντακουζηνού και του δεσπότου της Ηπείρου Νικηφόρου Β' Ορσίνι (κοιμήθηκε το 1359 μ.Χ.).Έζησε θεοφιλώς και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011705": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αχιλλάς",
|
||
"short": "Όσιος Αχιλλάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αχιλλάς ήταν αναχωρητής της ερήμου τον 5ο αιώνα μ.Χ. Έζησε οσίως στην Αίγυπτο και κοιμήθηκε με ειρήνη.Γράφει γι' αυτόν ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Περί του Οσίου τούτου Aχιλλά γράφει ο Ευεργετινός (σελ. 393), ότι επήγε μίαν φοράν εις τον Aββάν Ησαΐαν, και ευρήκεν αυτόν οπού έτρωγεν, έχων εις το τζανάκιον άλας μόνον και νερόν. O δε Hσαΐας ιδών τον Aχιλλάν, έκρυψε το τζανάκι οπίσω από το ζιμπίλι οπού έπλεκε, διά να μη σκανδαλίση αυτόν. O δε Aχιλλάς βλέπων αυτόν τρώγοντα, και μη έχοντα έμπροσθέν του κανένα φαγητόν, ερώτησεν αυτόν τι έτρωγεν. O δε Hσαΐας απεκρίθη. Συγχώρησόν μοι Aββά, ότι έκοπτον θαλλία φοινίκων εις το καύμα. Όθεν έβαλον εις το στόμα μου ψωμί ξηρόν, και δεν εκατέβαινε. Με το να εξηράνθη από το καύμα ο φάρυγγάς μου, διά τούτο αναγκάσθην να βάλω νερόν και άλας, ίνα βρέξω εις αυτά το ψωμί μου, και δυνηθώ να το φάγω. Τότε λέγει ο Aββάς Αχιλλάς. Eλάτε να ιδήτε ω Πατέρες της Σκήτεως, τον Hσαΐαν, οπού τρώγει ψωμί, ευρισκόμενος εις Σκήτιν. Eίτα λέγει προς αυτόν. Eάν θέλης να τρώγης ψωμί, πήγαινε εις την Aίγυπτον. Ιδού ποίαν εγκράτειαν είχον τότε εις τας Σκήτας.Εις τούτον τον Aββάν Aχιλλάν επήγε μίαν φοράν ένας γέρων, και βλέπει αυτόν, οπού έρριψεν από το στόμα του αίμα. Και ερώτησεν αυτόν. Τι είναι τούτο; O δε απεκρίθη. Αυτό το αίμα είναι λόγος σκληρός ενός αδελφού, οπού με ελύπησε. Και εγώ αγωνίσθηκα να μη φανερώσω εις κανένα τον λόγον αυτόν, παρακαλέσας τον Θεόν να σηκωθή η ενθύμησίς του από λόγου μου. Όθεν ο λόγος εκείνος έγινεν αίμα εις το στόμα μου. Και τώρα πτύσας αυτόν, ανεπαύθηκα, αλησμονήσας την λύπην (αυτόθι, σελ. 169)»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01170700": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αντώνιος Επίσκοπος Βολογκντά της Ρωσίας",
|
||
"short": "Άγιος Αντώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Βλέπε βιογραφία του στις 26 Οκτωβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01171800": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος ο Νέος εξ Ιωαννίνων",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε το 1808 μ.Χ. στο χωριό Τζούρχλι (ή Τζούραλη) της επαρχίας Γρεβενών (σήμερα φέρει την ονομασία Άγιος Γεώργιος), από γονείς φτωχούς γεωργούς, τον Κωνσταντίνο και τη Βασίλω. Ο Γεώργιος, επειδή οι γονείς του ήταν φτωχοί, παρέμεινε αγράμματος. Ορφάνεψε σε παιδική ηλικία και πήγε στα Ιωάννινα, όπου έγινε Ιπποκόμος του Χατζή Αβδουλά, αξιωματικού του Ιμίν πασά, στον οποίο και παρέμεινε για οκτώ χρόνια.Κατά τον Οκτώβριο του 1836 μ.Χ. συκοφαντήθηκε από εχθρούς του Τούρκους, ότι δήθεν, προηγουμένως εξισλαμίστηκε και κατόπιν επανήλθε στη χριστιανική θρησκεία. Μπροστά στον κριτή ο Γεώργιος απολογήθηκε με θάρρος και απέδειξε ότι ποτέ δεν έγινε αρνησίθρησκος. Έτσι, αφού βρέθηκε και απερίτμητος τον άφησαν ελεύθερο.Αργότερα πήρε σύζυγο ονόματι Ελένη και στις 30 Δεκεμβρίου του 1837 μ.Χ. γεννήθηκε το παιδί τους, που 8 μέρες μετά, στις 7 Ιανουαρίου, εορτή του Προδρόμου, βαπτίστηκε και, λόγω της ημέρας, έλαβε το όνομα Ιωάννης.Στην συνέχεια, ο Γεώργιος, προσλήφθηκε Ιπποκόμος του μουσελίμη Φιλιατών και πήγε στην πόλη αυτή. Κατόπιν με άδεια του αφέντη του, ήλθε στα Ιωάννινα για δικές του υποθέσεις, όπου την 12η Ιανουαρίου 1838 μ.Χ., ημέρα Τετάρτη, κάποιος Οθωμανός τον συκοφάντησε ότι δήθεν ήταν προηγουμένως Τούρκος και ξανάγινε χριστιανός. Έτσι συνελήφθη, φυλακίστηκε και με τη βία οι Τούρκοι προσπαθούσαν να τον αλλαξοπιστήσουν. Ο Γεώργιος όμως, παρέμεινε αμετάπειστος, ομολογώντας τον Χριστό. Μάταια λαός και κλήρος προσπαθούσαν να τον πείσουν να δραπετεύσει από τη φυλακή. Αυτός επέμενε να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Τρεις φορές που οδηγήθηκε στον κριτή, συνεχώς ομολογούσε την πίστη του.Έτσι τη Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 1838 μ.Χ., ο Γεώργιος απαγχονίστηκε στην αγορά. Τρεις ημέρες έμεινε κρεμασμένος στην αγχόνη και στο διάστημα αυτό κάθε βράδυ ένα ουράνιο φως έλαμπε στο κεφάλι του. Από την ώρα δε εκείνη ένας καταιγισμός θαυμάτων πλημμύρισε την πόλη. Πλήθος παραλύτων και πασχόντων από ποικίλες ασθένειες προστρέχοντας στον άγιο λάμβαναν τη θεραπεία τους. Ακόμη και «μια Τούρκα (Τουρκάλα) άρπαξε την κάλτσα από το πόδι του αγίου και έτρεξεν εις μίαν άρρωστη Τούρκα, ήτις εθεραπεύθη αμέσως». Γι’ αυτό και στις εικόνες ο άγιος εικονίζεται κρεμασμένος και φορώντας κάλτσα μόνο στο ένα πόδι, η πρώτη μάλιστα εικόνα του φιλοτεχνήθηκε 13 μόλις ημέρες μετά το μαρτύριό του. Έπειτα, το λείψανο του, δωρήθηκε από τον Μουσταφά πασά στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Ιωακείμ και τάφηκε με τιμές δίπλα στο ιερό Βήμα του Μητροπολιτικού ναού του Αγίου Αθανασίου.Την 26η Οκτωβρίου 1971 μ.Χ. έγινε η ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του Αγίου, στο ναό που έφερε το όνομα του και κτίστηκε στον τόπο που πριν ήταν το σπίτι του. Ο Άγιος τιμάται και στην Κέρκυρα στην «Παναγία των ξένων», όπου εικονίζεται ως νεαρός φουστανελοφόρος."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01174595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Ιουνίλλα και Τουρβών",
|
||
"short": "Άγιοι Ιουνίλλα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Άγνωστοι στους Συναξαριστές και τα Μηναία. Μνημονεύονται στον Κώδικα της Κρυπτοφέρης Βγ IV. Υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο στην Καππαδοκία, απ' όπου κατάγονταν, μαζί με την αγία Νεονίλλη και τους τρεις εγγονούς της (βλέπε 16 Ιανουαρίου). Η Ιουνίλλα λοιπόν, έριξε το βρέφος της από την αγκαλιά της, ομολόγησε τον Χριστό και αποκεφαλίστηκε. Ο δε Τουρβών κατέστρεψε τα είδωλα και διακήρυττε ότι είναι χριστιανός, συνελήφθη και αποκεφαλίσθηκε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011800": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Ξένη",
|
||
"short": "Αγία Ξένη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Ξένη μαρτύρησε διά πυρός. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011801": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μάξιμος Επίσκοπος Ουγγροβλαχίας",
|
||
"short": "Άγιος Μάξιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάξιμος γεννήθηκε στην Σερβία και ήταν υιός του ηγεμόνα των Σέρβων Αγίου Στεφάνου Βράνκοβιτς του Τυφλού (τιμάται 10 Δεκεμβρίου) και της Αγίας Αγγελίνας (τιμάται 30 Ιουλίου). Το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος. Ο νεαρός πρίγκιπας εγκατέλειψε την κοσμική δόξα και έγινε μοναχός στη Μονή Μανάσσια της κεντρικής Σερβίας. Λόγω των επιδρομών των Τούρκων, κατέφυγε στη Ρουμανία, όπου και χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ουγγροβλαχίας. Όταν έφθασε σε βαθύ γήρας αποσύρθηκε στη Μονή Κρούσεντολ της Σερβίας και κοιμήθηκε, μετά από πολυχρόνια ασθένεια, το έτος 1546 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011802": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Σιλβανός ο εν Παλαιστίνη ασκήσας",
|
||
"short": "Όσιος Σιλβανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011804": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Θεοδούλη και οι πιστεύσαντες δι' αυτής Ευάγριος, Μακάριος, Ελλάδιος ο Κομενταρήσιος και Βοηθός",
|
||
"short": "Αγία Θεοδούλη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Θεοδούλη έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και ήταν από τη Διοκαισάρεια της Κιλικίας. Στη βία του έπαρχου Πελάγιου ν' αρνηθεί τον Χριστό αντέτασσε, ότι είναι και θα μείνει χριστιανή. Ο Πελάγιος τότε την υπέβαλε σε μαρτύρια, από τα όποια όμως, η γυναικεία φύση της, στάθηκε ανώτερη με τη δύναμη της θείας χάρης. Και τέτοια υπήρξε η εντύπωση της σεμνότατης και ηρωϊκής διαγωγής της, ώστε και οι άνθρωποι του έπαρχου, που ήταν πριν μεταξύ των βασανιστών της, του δήλωσαν ότι παραδέχονται σα Θεό τους τον Ιησού Χριστό. Την έριξε λοιπόν, μαζί με τον Εύάγριο και τον Μακάριο στό καμίνι. Δύο άλλοι, ο Ελλάδιος και ο Βοηθός, αποκεφαλίστηκαν. Και έτσι ο περίλαμπρος ουρανός των μαρτύρων του Χριστού, στολίστηκε και με τους νέους αυτούς εξαίσιους αστέρες."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01180495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Εφραίμιος",
|
||
"short": "Όσιος Εφραίμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Εφραίμιος αναφέρεται στον Σιναϊτικό Κώδικα 150. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011807": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωακείμ εκ Βουλγαρίας",
|
||
"short": "Άγιος Ιωακείμ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωακείμ καταγόταν από τη Βουλγαρία και έζησε τον 13ο αιώνα μ.Χ. Διδάχθηκε το μοναχικό βίο του Αγίου Όρους και εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τυρνόβου. Όταν ο αυτοκράτορας της Νίκαιας, Ιωάννης Δούκας Βατάτζης (1222 - 1254 μ.Χ.), τον οποίο η Εκκλησία τιμά ως Άγιο (4 Νοεμβρίου), συμμάχησε με τον ηγεμόνα των Βουλγάρων Ιωάννη Ασσάν τον Β’ (1218 - 1241 μ.Χ.) και τέλεσε τον γάμο του υιού αυτού Θεοδώρου μετά της θυγατέρας του Ασσάν Ελένης στη Λάμψακο της Μικράς Ασίας, τότε ο Αρχιεπίσκοπος Τυρνόβου αναγορεύθηκε Πατριάρχης με βασιλικό και συνοδικό θέσπισμα.Ο Άγιος Ιωακείμ κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1248 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01184500": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μαρκιανός",
|
||
"short": "Όσιος Μαρκιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μαρκιανός γεννήθηκε και ανατράφηκε στην πόλη Κύρρο. Περιφρόνησε τα εγκόσμια και αναχώρησε για την έρημο, όπου κλείστηκε μέσα σε ένα πολύ στενό κελί με αυστηρή νηστεία και προσευχή.Η οσιακή πολιτεία του τον έκανε να αποκτήσει την φήμη του Αγίου. Πλήθος πιστών κατέφευγε στην πνευματική του προστασία και ζητούσε ειρήνη και ανάπαυση. Τον βίο του συνέγραψε ο Θεοδώρητος Κύρου στο έργο του «Φιλόθεος Ιστορία».Ο Όσιος Μαρκιανός κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011900": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου",
|
||
"short": "Ανακομιδή Ιερών"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η ανακομιδή του τιμίου λειψάνου του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, έγινε εκ Ναζιανζού κατά την άποψη ορισμένων ερευνητών, επί Αρκαδίου (395 - 408 μ.Χ.) ή Θεοδοσίου Β’ (408 - 450 μ.Χ.) ή επί αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου (911 - 959 μ.Χ.) και κατατέθηκε στο Ναό των Αγίων Αποστόλων. Η τιμία κάρα φυλάσσεται με ευλάβια στη μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους. Τεμάχια εκ του λειψάνου του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου κατείχε μέχρι το έτος 1204 μ.Χ., έτος της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους, ο ναός της Αγίας Σοφίας, ο ναός των Αγίων Αποστόλων και ο ναός της Αγίας Αναστασίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"011901": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μελέτιος ο Γαλησιώτης ο Ομολογητής",
|
||
"short": "Όσιος Μελέτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Μελέτιος, που το αρχικό του όνομα ήταν Μιχαήλ, γεννήθηκε το έτος 1206 μ.Χ. στην πόλη Θεόδοτο του Πόντου και οι γονείς του ονομάζονταν Γεώργιος και Μαρία. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός. Από την παιδική του ηλικία αγάπησε το μοναχικό βίο. Γι’ αυτό, αφού εγκατέλειψε τον κόσμο, έγινε μοναχός στο όρος Σινά και στη συνέχεια επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους, την Αίγυπτο και διάφορα μοναστήρια της Δαμασκού. Τελικά εγκαταβίωσε στη μονή του Αγίου Λαζάρου στο όρος του Γαλησίου της Μικράς Ασίας, όπου διήλθε το βίο του με άσκηση, προσευχή και νηστεία.Μετά το 1261 μ.Χ. ήλθε στην Κωνσταντινούπολη και ασκήτευε στο όρος του Αυξεντίου. Παράλληλα περιερχόταν στις πόλεις και τα χωριά και στήριζε τους Χριστιανούς στην Ορθόδοξη πίστη, αφού ανήκε στην υπό τον μετέπειτα Πατριάρχη Γεώργιο Κύπριο (1283- 1 289 μ.Χ.) ανθενωτική μερίδα και αγωνίσθηκε κατά των ενωτικών ενεργειών του αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου στη Σύνοδο της Λυώνος (1274 μ.Χ.).Μεταξύ των ετών 1271 μ.Χ. και 1274 μ.Χ., επί της νησίδος προ της περιοχής του Ακρίτα, ίδρυσε μονή που την αφιέρωσε στον Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο.Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ ο Παλαιολόγος τον εξόρισε στη νήσο της Σκύρου μαζί με τον μοναχό Γαλακτίωνα τον Γαλησιώτη, από την οποία επέστρεψε λίγα χρόνια αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Πατριάρχης Ιωσήφ (1267 - 1275 μ.Χ., 1282 - 1283 μ.Χ.) θέλησε να τον χειροτονήσει Πρεσβύτερο, αλλά ο Άγιος αρνήθηκε. Έγραψε πολλά κατά των Λατίνων και έπαθε για την Ορθόδοξη πίστη του πολλά. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ως Ομολογητής.Ο Όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το 1283 μ.Χ. σε ηλικία 77 ετών και ενταφιάσθηκε στη Μονή του Αγίου Λαζάρου.Το σπουδαιότερο από τα έργα του είναι η «Αλφαβηταλφάβητος», ένα μεγάλο ποίημα από 13.000 περίπου στίχους, στο οποίο εκτίθενται θεολογικές σκέψεις και ιδέες. Έγρψε δε και περί της διδασκαλίας της Αγίας Τριάδος."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01190595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση Θαύματος Μεγάλου Βασιλείου",
|
||
"short": "Ανάμνηση Θαύματος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Αυτή τη μέρα γίνεται ή ανάμνηση του μεγάλου θαύματος στη Νίκαια, όταν ο Μέγας Βασίλειος με την προσευχή του άνοιξε τις πόρτες της Καθολικής Εκκλησίας και την έδωσε στους Ορθοδόξους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01190795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κοσμάς ο Χρυσοστόματος",
|
||
"short": "Όσιος Κοσμάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του αναφέρεται στο Τυπικό της Κυπριακής Μονής του Χρυσοστόμου, που σώζεται στην εθνική Βιβλιοθήκη των Παρισίων υπ' αριθμ. 402 Coislin φ, 101. Στο Τυπικό λοιπόν αυτό, σημειώνεται η μνήμη του ως εξής: «Ιστέον ότι κατά ταύτην την ημέραν επιτελούμεν μνημόσυνα του οσίου πατρός ημών Κοσμά του Χρυσοστόματος, ωσαύτως και τα μνημόσυνα του πρεσβυτέρου και καθηγουμένου κυρ Νικηφόρου». Σύμφωνα λοιπόν, μ' αυτά, ο Όσιος Κοσμάς ήταν μοναχός της Κυπριακής Μονής του Αγίου Χρυσοστόμου, απ' όπου πήρε και την επωνυμία Χρυσοστόματος, και αφού έζησε ζωή όσια και ασκητική απεβίωσε ειρηνικά και γιορτάζεται στη Μονή του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01190895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Μακάριος Επίσκοπος Ιερισσού",
|
||
"short": "Όσιος Μακάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος και Θεοφόρος Μακάριος έζησε κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων Μεγάλου Κωνσταντίνου (324-337 μ.Χ.), Θεοδοσίου (379-395 μ.Χ.) και Αρκαδίου (395-408 μ.Χ.). Ήταν ο πρώτος, κατά πάσα πιθανότητα, Επίσκοπος Ιερισσού της Χαλκιδικής και θεωρείται κτήτορας του ναού του Αγίου Στεφάνου της μονής Κωνσταμονίτου του Αγίου όρους.Κατά τα πρώτα χρόνια της επισκοπικής του διακονίας, συναντήθηκε με τον Μέγα Κωνσταντίνο, ο οποίος επιζητούσε να κτίσει τη Νέα Ρώμη κοντά στον Ακάνθιο ισθμό, που κείται κοντά στην Ιερισσό και το Άγιο Όρος. Με την σοφία των λόγων του έπεισε τον βασιλέα να μην προχωρήσει στην υλοποίηση των σχεδίων του και έτσι διέσωσε το φιλήσυχο της περιοχής και μάλιστα το Άγιον Όρος.Επί Ιουλιανού του Παραβάτου ο Άγιος καταδιώχθηκε και κατέφυγε στον Άθωνα. Θεωρείται δε δεύτερος κτήτορας της μονής Κωνσταμονίτου.Ο Όσιος Μακάριος κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη επί της βασιλείας του Αρκαδίου (395-408 μ.Χ)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01190995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μακάριος ο Καλογεράς",
|
||
"short": "Άγιος Μακάριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Αγιος Μακάριος ο Καλογεράς, ο Εθνοδιδάσκαλος γεννήθηκε στην Πάτμο το 1688 μ.Χ., και ήταν γόνος εύπορης οικογένειας. Αργότερα πήγε στην Κωνσταντινούπολη για σπουδές και ήρθε σ΄ επαφή με σημαντικές οικογένειες και κληρικούς της Βασιλεύουσας. Μετά το τέλος των πολυετών σπουδών του υπηρέτησε ως Διάκονος πλάι στο Μητροπολίτη Νικομήδειας.Καθώς ο Μακάριος ενδιαφερόταν πολύ για τη διδασκαλία και τη διαπαιδαγώγηση των υπόδουλων Ελλήνων, επέστρεψε στην Πάτμο το 1713 μ.Χ. και ίδρυσε την Πατμιάδα Σχολή. Τα μαθήματα στη σχολή παρέχονταν δωρεάν σε όλους τους μαθητές και αρχικά ο Μακάριος δίδασκε μόνος του. Μετά από μερικά χρόνια, οι καλύτεροι των μαθητών επιλέχθηκαν ως διδάσκαλοι της σχολής. Οι μαθητές αυτοί κατάγονταν από την Πάτμο και από άλλα μέρη της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι κύριοι συνεργάτες του ήταν ο μοναχός Κοσμάς από τη Λήμνο και ο μοναχός Γεράσιμος ο Βυζάντιος. Ο αριθμός των μαθητών αυξήθηκε σε εκατό, γι' αυτό και θεωρήθηκε απαραίτητη η δημιουργία νέων κτηρίων, τα οποία δημιουργήθηκαν με τη βοήθεια εύπορων δωρητών από την Κωνσταντινούπολη. Η Πατμιάδα μετεξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες σχολές του Ελληνισμού.Ο Μακάριος, ο οποίος είχε εξασθενημένο οργανισμό, απεβίωσε στην Πάτμο το 1737 μ.Χ. , αλλά η έντονη δράση και το έργο του διέσωσαν το όνομά του. Η Ιερωσύνη του δεν ανήλθε ποτέ πέραν του βαθμού του Διακόνου, επειδή αρεσκόταν περισσότερο, όπως ο ίδιος έλεγε να διακονεί παρά να διακονείται."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012000": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Άννα",
|
||
"short": "Αγία Άννα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Άννα μαρτύρησε στην Ρώμη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012001": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Λέων Μακέλλης ο Μέγας ο Θράξ",
|
||
"short": "Άγιος Λέων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Λέων καταγόταν από την Θράκη και βασίλευσε περί το 457 μ.Χ. μέχρι το 474 μ.Χ. Διαδέχθηκε στον θρόνο του Βυζαντίου τον Μαρκιανό (450 - 457 μ.Χ.). Ο Λέων ο Α’ αναγορεύτηκε αυτοκράτορας στις 7 Φεβρουαρίου του 457 μ.Χ. στο Έβδομο, με την παρουσία του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ήταν ευσεβέστατος και προασπίστηκε την Ορθόδοξη πίστη κατά των αιρετικών.Στην Αντιόχεια, όπου οι Μονοφυσίτες αποκτούσαν πάλι σιγά - σιγά την παλαιά τους δύναμη, ένας πρεσβύτερος, γνωστός ως Πέτρος ο Γναφεύς, είχε κατορθώσει να γίνει Πατριάρχης το 469 μ.Χ. ή 470 μ.Χ., χάρη στην υποστήριξη του Ζήνωνος, κόμητος των δομεστίκων, που στο μεταξύ είχε γίνει στρατηλάτης της Ανατολής και ευνοούσε τους Μονοφυσίτες. Ο νέος Πατριάρχης Αντιοχείας άρχισε αμέσως τον αγώνα εναντίων των αποφάσεων της Συνόδου της Χαλκηδόνος. Στο Τρισάγιο της Θείας Λειτουργίας ο Γναφεύς πρόσθεσε μετά το «ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος», τη φράση «ὁ σταυρωθεῖς δι’ ἠμᾶς». Αυτό θεωρήθηκε ότι ήταν μια νέα έκφραση του Μονοφυσιτισμού και ο αυτοκράτορας Λέων και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γεννάδιος (458 - 471 μ.Χ.) αντέδρασαν. Ο Γναφεύς εξορίσθηκε στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου, όπου είχε περάσει τα τελευταία του χρόνια ο Νεστόριος.Από τις 31 Μαρτίου 465 μ.Χ. ένα αυτοκρατορικό διάταγμα όριζε ότι, στο εξής μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί θα μπορούσαν να εργαστούν στις κρατικές και στις δικαστικές υπηρεσίες. Παρ’ όλες τις δυσκολίες, τα μέτρα του ευσεβούς αυτοκράτορα απέβλεπαν στην υπεράσπιση της Ορθοδοξίας και την ενότητα της αυτοκρατορίας. Κατά την παράδοση ανήγειρε το ναό της Ζωοδόχου Πηγής.Ο Άγιος Λέων κοιμήθηκε από ασθένεια στις 18 Ιανουαρίου του 474 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01200199": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Θύρσος και Αγνή οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Θύρσος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστο που και πότε μαρτύρησαν οι Άγιοι Θύσρος και Αγνή. Η Σύναξη αυτών ετελείτο πλησίον των Ελενιανών, μεταξύ των Υψωμαθείων και του Ξηρολόφου Κωνσταντινουπόλεως."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012002": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Πέτρος ο μακάριος ο τελώνης",
|
||
"short": "Άγιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Πέτρος είχε το αξίωμα του πατρικίου κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527 - 565 μ.Χ.) και ήταν διοικητής της Αφρικής. Δυστυχώς ήταν άνθρωπος άσπλαχνος, ανελεήμων, πλεονέκτης και φιλάργυρος. Κάποτε προσήλθε σε αυτόν ένας φτωχός, για να τον δοκιμάσει και του ζητούσε ελεημοσύνη. Τότε εκείνος άρπαξε έναν άρτο, από εκείνους που εκείνη την στιγμή του είχε φέρει ο αρτοποιός και σαν πέτρα τον πέταξε κατά του φτωχού ανθρώπου.Με την χάρη του Θεού, κάποια στιγμή κράτησε στα χέρια του το Ιερό Ευαγγέλιο. Από περιέργεια το άνοιξε, αλλά η ανάγνωσή του δεν τον άφησε αδιάφορο. Τότε άνοιξαν τα μάτια του. Και με ειλικρίνεια είδε τον πραγματικό του εαυτό. Με θλίψη είδε την αληθινή εικόνα της ψυχικής του καταστάσεως. Αμέσως ήλθε στον εαυτό του εφαρμόζοντας τον λόγο των Πατέρων: «Εἴσελθε στὸν ἑαυτό σου. Ἐκεῖ ἡ χαρὰ καὶ ἡ βασιλεία». Στη μνήμη του και στη συνείδησή του έρχονταν οι φυσιογνωμίες των τελώνων του Ευαγγελίου, τους οποίους ο Χριστός έσωσε. Και, όπως εκείνοι, μετανόησε.Τότε, σε ώρα ασθένειας, είδε όνειρο. Του φάνηκε ότι παρίστατο στην κρίση του Θεού, ο Οποίος άλλου δικαίωνε και άλλους καταδίκαζε. Εκείνη την ώρα της κρίσεως είδε κοντά του μια ζυγαριά. Στο αριστερό μέρος της ζυγαριάς έβλεπε να συγκεντρώνονται δαίμονες και να εναποθέτουν πολλές κακές του πράξεις, ενώ στο δεξιό του έβλεπε Αγγέλους να μην βρίσκουν κάποιο άλλο καλό να εναποθέσουν προς ισορροπία της ζυγαριάς, παρά μόνο τον άρτο εκείνο που πέταξε με θυμό κατά του φτωχού.Αφού ξύπνησε, έλαβε τη μεγάλη και σωτήρια απόφασή του. Μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και έκανε έργο του να ανευρίσκει τους πάσχοντες και τους ενδεείς. Αλλά η χαρακτηριστικότερη απόδειξη της τέλειας και καλής αλλοιώσεώς του και της αυταπαρνήσεώς του είναι, ότι πούλησε σαν δούλο τον ίδιο του τον εαυτό και έδωσε τα χρήματα που πήρε στους φτωχούς.Αφού ανέκτησε την ελευθερία του πήγε στα Ιεροσόλυμα, για να προσκυνήσει τους Άγιους Τόπους, όπου σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου. Και τέλος, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και οσίως κοιμήθηκε και ενταφιάσθηκε στην τοποθεσία του Βοός, στο πατρικό του σπίτι, πτωχός κατά κόσμον, αλλά πλούσιος σε αιώνιους θησαυρούς."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01200295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιοι Ευθύμιος ο Ησυχαστής και Λαυρέντιος ο Έγκλειστος",
|
||
"short": "Όσιοι Ευθύμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Όσιοι έζησαν θεοφιλώς, με άσκηση και προσευχή, στη Λαύρα του Κιέβου. Ο Άγιος Ευθύμιος ασκήτεψε κατά τον 14ο αιώνα μ.Χ. στη μονή του Αγίου Θεοδοσίου της Μεγάλης Λαύρας του Κιέβου. Ο Άγιος Ευθύμιος είχε πάρει όρκος της σιωπής και άνοιγε το στόμα του μόνο για να ψάλει.Ο Άγιος Λαυρέντιος έζησε μεταξύ 13ου και 14ου αιώνα μ.Χ. στη μονή του Αγίου Δημητρίου σαν έγκλειστος. Κάποτε έφεραν στον Όσιο Λαυρέντιο έναν δαιμονισμένο από το Κίεβο. Ο μακάριος Λαυρέντιος από ταπείνωση, ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να θεραπεύσει τον άνθρωπο. Για να αποκαλυφθεί σε όλους η Χάρη του Θεού, που αναπαυόταν στη μονή των Σπηλαίων του Κιέβου, είπε να οδηγήσουν εκεί τον δαιμονισμένο, που φώναζε έντρομος στο άκουσμα και μόνο της μονής και των Οσίων Πατέρων αυτής. Έτσι κι έγινε. Ο ταλαιπωρημένος άνθρωπος έγινε καλά και απηλλάγη οριστικά από τη δαιμονική τυραννία. Τα λείψανα του Οσίου Λαυρεντίου βρίσκονται στην Λαύρα του Κιέβου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01200299": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυρας εξ Άρτης",
|
||
"short": "Άγιος Ζαχαρίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "<p>Ο Νεομάρτυς Ζαχαρίας καταγόταν από τα μέρη της Άρτας. Σε μικρή ηλικία εξισλαμίσθηκε και ήρθε στις Παλαιές Πάτρες όπου εξασκούσε την τέχνη του γουναρά. Όμως μετανόησε που αλλαξοπίστησε. Έτσι, αφού ήλθε σε μετάνοια, βρήκε κάποιο πνευματικό στον οποίο εξομολογήθηκε το αμάρτημα της εξωμοσίας του και ζήτησε την ευλογία να πορευθεί προς το μαρτύριο.</p><p>Ο πνευματικός, φοβούμενος μήπως ο Μάρτυρας δειλιάσει κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων, τον απέτρεπε. Τότε ο Άγιος αποκρίθηκε στον πνευματικό και του είπε: «Έχω τόση δίψα να βασανισθώ για τον Χριστό, όπου επιθυμώ να λάβω, αν ήταν δυνατόν, και περισσότερα βασανιστήρια, από αυτά που μου ανέφερες». Προ των λόγων αυτών της δυνάμεως της πίστεως και της αγάπης στον Χριστό, πνευματικός μετέδωσε τα Άχραντα Μυστήρια στον Άγιο και τον ευλόγησε.</p><p>Ο Άγιος πήγε στο εργαστήριό του, πούλησε όλα του τα υπάρχοντα τα οποία έδωσε ελεημοσύνη στους πτωχούς και παρουσιάσθηκε στον κριτή, ενώπιον του οποίου ομολόγησε στην πίστη του στον Χριστό. Παρά τις κολακείες, εκείνος επέμενε σθεναρά στην ομολογία του. Έτσι τον έκλεισαν στην φυλακή και τον βασάνισαν επί πολλές ημέρες. Εκείνος υπέμεινε τα φρικτά μαρτύρια με πνευματική ανδρεία και αξιοθαύμαστη καρτερία, για να παραδώσει το πνεύμα του το 1782 μ.Χ.</p><p>Η τοπική Εκκλησία της Άρτας εορτάζει την μνήμη του και εικόνα του φυλάσσεται στην ιερά μονή Κάτω Παναγιάς Άρτας. Την μνήμη του πανηγυρίζει επίσης και η τοπική Εκκλησία των Πατρών, αφού ο Άγιος εργάσθηκε εκεί.</p>"
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Τῆς Ἄρτης ἀγλάισμα, καὶ Νεομάρτυς κλεινός, ἐν Πάτραις ὡς ἤθλησας, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ἐδείχθης μακάριε, οὐ γὰρ τὸν τρώσοντα σέ, καθελῶν δι’ ἀγώνων, γέρας ἐδέξω θεῖον, Ἀθλητὰ Ζαχαρία, πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων ἠμῶν τῶν εὐφημούντων σε.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "1",
|
||
"Comment": "Originally podoben was tach."
|
||
},
|
||
"TROPARION/2": {
|
||
"text": "Τον πανεύφημον μάρτυν Χριστού υμνήσωμεν, Ζαχαρίαν τον νέον, Άρτης το βλάστημα, ότι ενήθλησε στερρώς υπέρ της πίστεως Χριστού και ανόμων ταις χερσί, ραβδισθείς και τανυσθείς, μαρτύριον ανεδέχθη. Τελειωθείς δε εν Πάτραις Χριστώ πρεσβεύει του σωθήναι ημάς.",
|
||
"Type": "2",
|
||
"Comment": "(Ποιηθέν υπό Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου την 19/01/1992 μ.Χ.)"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01200695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωάννης ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Ιωάννης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ιωάννης Πεττάι, τιμάται υπό της Εκκλησίας της Ταλλίνης και Εσθονίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01204596": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ευθύμιος Αρχιεπίσκοπος Τυρνόβου",
|
||
"short": "Άγιος Ευθύμιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ευθύμιος έζησε μεταξύ 14ου και 15ου αιώνα μ.Χ. στη Βουλγαρία. Γεννήθηκε περί το 1325-1330 μ.Χ. στην τότε Βουλγαρική πρωτεύουσα Τύρνοβο από ευγενή οικογένεια, ίσως εκείνη των Καμπλάκ. Είχε την τύχη να έχει εκείνον που θα ήταν ο καλός του βιογράφος, έναν από την οικογένειά του, τον Γρηγόριο Καμπλάκ, που μετέπειτα έγινε Μητροπολίτης του Κιέβου και έλαβε μέρος στη Σύνοδο της Κοστάντζας (1414 - 1417 μ.Χ.).Σε αρκετά νεαρή ηλικία έλαβε το μοναχικό σχήμα στη μονή της Παναγίας της Οδηγήτριας, στα προάστια της Βουλγαρικής πρωτεύουσας.Το 1350 μ.Χ. εισήχθη στο μοναστήρι που είχε ιδρύσει ο Άγιος Θεοδόσιος του Τυρνόβου στο Καλιφάρεβο, το οποίο βρισκόταν στα ίδια περίχωρα. Από τον ίδιος τον Άγιο Θεοδόσιο εισάγεται στην πνευματική και ησυχαστική ζωή και προκόπτει κατά Χριστόν. Εκείνη την εποχή, ο Άγιος Θεοδόσιος, προφητεύοντας το μέλλον του υποτακτικού του, αποκαλύπτει ότι κάποια μέρα ο Άγιος Ευθύμιος θα δεθεί με αλυσίδες και θα σταλεί στην εξορία.Το έτος 1363 μ.Χ., ο Άγιος Ευθύμιος συνόδεψε τον δάσκαλό του, μαζί με άλλους τρεις μαθητές, στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την κοίμηση του Αγίου Θεοδοσίου παρέμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα στη μονή του Αγίου Ιωάννου του Στουδίτου, ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά και πνευματικά βυζαντινά κέντρα. Εκεί, πιθανότατα, συνέταξε την βιογραφία του Αγίου Θεοδοσίου, την οποία ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κάλλιστος αντέγραψε πιστά.Το έτος 1365 μ.Χ. επισκέφθηκε το Άγιον Όρος. Αρχικά μετέβη στη Μεγίστη Λάυρα και στη συνέχεια στη μονή Ζωγράφου. Τότε ήταν που κατηγορήθηκε ενώπιον του αυτοκράτορα Ιωάννου του Ε’ του Παλαιολόγου (1341 - 1391 μ.Χ.), ότι δεν τηρούσε καθόλου την μοναχική υπόσχεση της ακτημοσύνης. Γι’ αυτό εξορίσθηκε και ξαναβρέθηκε στο Άγιον Όρος μόνο όταν ο αυτοκράτορας διαπίστωσε την αλήθεια μετά από ένα όραμα.Περί το 1371 μ.Χ. ο Άγιος Ευθύμιος επέστρεψε στην πατρίδα του και ίδρυσε στην πρωτεύουσα τη μονή της Αγίας Τριάδος, που αναδείχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα ακτινοβολίας του σλαβικού πολιτισμού. Πράγματι, εκεί πραγματοποιήθηκε η ορθογραφική και γραμματική μεταρρύθμιση της γραφής, της επονομαζόμενης «ευθυμιανής», που οδήγησε σε μια γενική αναθεώρηση όλων των έργων που ήταν γραμμένα στα σλαβικά. Η μεταρρύθμιση του Αγίου Ευθυμίου, βασιζόμενη στην ενοποίηση της ορθογραφίας και στην πιστότητα στα αυθεντικά ελληνικά κείμενα, χαρακτήρισε τα λειτουργικά κείμενα ολόκληρου του σλαβο-ορθόδοξου κόσμου μέχρι τον Μέγα Πέτρο, ο οποίος εισήγαγε πιο σύγχρονους κανόνες.Το έτος 1375 μ.Χ., με το θάνατο του Πατριάρχη Ιωακείμ, ο Άγιος Ευθύμιος εκλέγεται Πατριάρχης του Τύρνοβο. Από τον Πατριαρχικό θρόνο συνέχισε το έργο της αναθεωρήσεως των κειμένων, έγραψε επιστολές σε διάφορες προσωπικότητες του ορθόδοξου κόσμου, που απετέλεσαν ποιμαντικά και διδακτικά κείμενα, και συνέθεσε βίους Αγίων.Ο Άγιος Ευθύμιος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1402 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Νεόφυτος Προσμονάριος της Μονής Βατοπαιδίου",
|
||
"short": "Όσιος Νεόφυτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Νεόφυτος ήταν Προσμονάριος της Μονής Βατοπαιδίου στο Άγιο Όρος και στάλθηκε στο μετόχι της Μονής στην Εύβοια. Εκεί, όταν αρρώστησε βαρία, προσευχήθηκε στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου να τον αφήσει να γυρίσει στο μοναστήρι του και να πεθάνει εκεί. Τότε άκουσε την φωνή της Υπεραγίας Θεοτόκου να του λέει να γυρίσει στο μοναστήρι και ότι θα είναι έτοιμος να πεθάνει σε ένα χρόνο. Ο Όσιος Νεόφυτος έγινε αμέσως καλά και γύρισε στο μοναστήρι του. Ένα χρόνο αργότερα, ξανάκουσε την φωνή της Υπεραγίας Θεοτόκου, από το στόμα της αγίας της εικόνας της, που του έλεγε ότι ήρθε η ώρα για να κοιμηθεί. Αρρώστησε ξανά βαριά και αφού ζήτησε συγχώρεση από τους αδελφούς του, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012101": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Μάξιμος ο Γραικός",
|
||
"short": "Άγιος Μάξιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάξιμος γεννήθηκε στην Άρτα το 1470 μ.Χ., αλλά η καταγωγή του ήταν από τον Μωρία και το κοσμικό του όνομα ήταν Μιχαήλ Τριβώλης. Μαθήτευσε κοντά στον Ιωάννη Μόσχο και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιταλία. Επίσης, μαθήτευσε στην Ελληνική σχολή της Βενετίας και κατόπιν σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Πάδοβας, της Φλωρεντίας και του Μιλάνου έχοντας επιφανείς Έλληνες δασκάλους, όπως ο Ιανός Λάσκαρης, ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης κ.ά. Το 1505-6 μ.Χ. πήγε στο Άγιον Όρος, όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Μάξιμος. Αργότερα ο Άγιος, μετά από παράκληση του τσάρου της Ρωσίας Βασιλείου Ιβάνοβιτς, το 1516 μ.Χ., πήγε στη Ρωσία προκειμένου να μεταφράσει διάφορα λειτουργικά και θεολογικά βιβλία στη σλαβωνική. Εκεί όμως συκοφαντήθηκε άγρια από τον ισχυρό ηγούμενο της Μονής Βολοκαλάμσκ Δανιήλ και έτσι ο Μάξιμος ταλαιπωρήθηκε επί σειρά ετών με εξορίες, στέρηση θείας κοινωνίας, φυλακίσεις σιδηροδέσμιος και άλλα βάσανα. Τελικά το 1551 μ.Χ. μεταφέρθηκε στή Λαύρα του Αγίου Σεργίου, όπου ο ηγούμενος τον περιέβαλε με πολλή αγάπη, εκτιμώντας το πνευματικό του έργο. Εδώ άφησε και την τελευταία του πνοή στις 21 Ιανουαρίου του 1556 μ.Χ., αφού συνέγραψε πολλά απολογητικά και ερμηνευτικά έργα. Αγιοποιήθηκε στις 31 Μαίου 1988 μ.Χ."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Του λίθου σφραγισθέντος Λακεδαιμονίων τον γόνον, και της Άρτης το καύχημα, τον φωστήρα των Ρώσων και του Άθω αγλάισμα, τιμήσωμεν συμφώνως οι πιστοί, βοώντες προς αυτόν ειλικρινώς, δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα των Ορθοδόξων το νέον καύχημα.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "1"
|
||
},
|
||
"TROPARION/2": {
|
||
"text": "Εξ Άρτης ανέτειλας, ώσπερ αστήρ φαεινός, σοφία κοσμούμενος, και αρετών τω φωτί, Πατήρ ημών Μάξιμε` όθεν την εν Ρωσία , Εκκλησίαν λαμπρύνας, λόγω σου Ορθοδόξω, και ορθότητι βίου,ενήθλησας νομίμως, και δόξης ηξίωσαι.",
|
||
"Type": "2",
|
||
"Tone": "4"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01210295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Τίμων εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Τίμων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Τίμων, ο ένοικος της ερήμου, ασκήτεψε στο Ναδέγεβ της Ρωσίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1840 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01210395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Αγίας Ειρήνης",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Σύναξη της Αγίας Ειρήνης στην εκκλησία που βρίσκεται προς τη θάλασσα. Αυτή ίσως είναι η εκκλησία που έκτισε ο Άγιος Μαρκιανός (10 Ιανουαρίου), ο οικονόμος της Μεγάλης Εκκλησίας. Διότι αυτός έκτισε έναν ναό της Αγίας Ειρήνης προς τη θάλασσα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01210595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Γαβριήλ και Σιώνιος οι Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Γαβριήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Γαβριήλ και Σιώνιος μαρτύρησαν μαζί με άλλους κατά την περίοδο του ηγεμόνα των Βουλγάρων Μουρτάγονος κατά τον 9ο αιώνα μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01210795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Πάτροκλος",
|
||
"short": "Άγιος Πάτροκλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυρας Πάτροκλος μαρτύρησε επί αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270-275 μ.Χ.). Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01210895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Πάντες Μάρτυρες από του Πρωτομάρτυρα Στέφανου μέχρι σήμερα",
|
||
"short": "Άγιοι Πάντες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη αυτών εορτάζεται την ημέρα αυτή κατά το Τυπικό της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Η Σύναξη ετελείτο στο ναό του Αγίου Στεφάνου Ιεροσολύμων, τον οποίο έκτισε η βασίλισσα Ευδοκία (460 μ.Χ.), σύζυγος του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μικρού."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01210995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Απολλώνιος ο Αναχωρητής",
|
||
"short": "Όσιος Απολλώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Απολλώνιος έζησε περί τον 4ο αιώνα μ.Χ. και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01211100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ζώσιμος επίσκοπος Συρακουσών",
|
||
"short": "Όσιος Ζώσιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ζώσιμος καταγόταν από τη Σικελία. Οι ευσεβείς γονείς του είχαν ένα κτήμα κοντά στο μοναστήρι της Αγίας Λουκίας, και ο μικρός γιος τους γρήγορα αγαπήθηκε από τους εκεί μοναχούς για την αφοσίωση του στα θεία. Ο ηγούμενος μάλιστα του μοναστηρίου φρόντισε ο μικρός να μάθει γράμματα και όταν μεγάλωσε, ο ίδιος πλέον δίδασκε τα θεολογικά γράμματα. Μετά τον θάνατο του ηγουμένου έγινε αυτός διάδοχος του, διότι θεωρήθηκε από τον επίσκοπο Συρακουσών αξιότερος όλων. Υπήρξε τόσο μεγάλη η ευσεβής δράση του, ώστε μετά τον θάνατο του επισκόπου Συρακουσών, η φωνή του λάου τον έφερε στο επισκοπικό αξίωμα. Από τη νέα του θέση, υπηρέτησε λαμπρά τη διδασκαλία του θείου λόγου καθώς και όλα τα ποιμαντικά του καθήκοντα. Και έτσι άγια αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά σε ηλικία 50 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01211200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Τέσσερις Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Τέσσερις Μάρτυρες"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Τέσσερις Μάρτυρες, μαρτύρησαν δια ξίφους στην Τύρο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012201": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιωσήφ ο ηγιασμένος ο Σαμάκος",
|
||
"short": "Όσιος Ιωσήφ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιωσήφ ήταν γέννημα και θρέμμα της Κρήτης, από ένα χωριό που ονομαζόταν Κεράμων (σημερινό Αζωκέραμο Σητείας) το 1440 μ.Χ.. Οι ευσεβείς γονείς του, όταν ήλθε σε κατάλληλη ηλικία τον παρέδωσαν σ' έναν δάσκαλο, σεβάσμιο πνευματικό πατέρα, που κατοικούσε στο μονύδριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, του Δερματάνου όπως πολλοί το ήξεραν. Αυτό βρισκόταν κοντά στη θάλασσα, στον Χάνδακα (Ηράκλειο).Εκεί ο Ιωσήφ έμαθε τη θεία θεωρία και καλλιγραφούσε. Όταν πέθαναν οι γονείς του, μοίρασε τη μεγάλη κληρονομιά του στους φτωχούς και επιδόθηκε περισσότερο στους πνευματικούς αγώνες. Αργότερα ο Θεός τον αξίωσε να γίνει ιερέας και να πάει να προσκυνήσει στους Αγίους Τόπους. Κατόπιν επέστρεψε στο μονύδριό του και έζησε ζωή αγία με αγάπη και ελεημοσύνες προς τους συνανθρώπους του.Πέθανε πάνω από 70 χρονών στις 22 Ιανουαρίου του 1511 μ.Χ. και ενταφιάσθηκε στην μονή του. Με την ανακομιδή των λειψάνων του διαπιστώθηκε η αγιότητά του, διότι το ιερό λείψανο βρέθηκε ακέραιο και εξέπεμπε ευωδία. Το ιερό σκήνωμά του κατατέθηκε στο καθολικό της μονής. Η συνεχής θεραπεία πλήθους ασθενών, τυφλών και δαιμονισμένων και μετά την κοίμησή του, καθιέρωσε ευρύτατα την φήμη του ως θαυματουργού.Το 1669 μ.Χ. οι Οθωμανοί κυρίευσαν το Χάνδακα (Ηράκλειο) και ο ευλαβής κληρικός Αντώνιος Αρμάκης, μετέφερε το ιερό λείψανο στη Ζάκυνθο, όπου στις 29 Αυγούστου 1669 μ.Χ. το κατέθεσε στη μονή του Αγίου Ιωάννου του Μαντινειού στα Ξεροβούνια. Εκεί παρέμεινε ως το 1915 μ.Χ., οπότε τοποθετήθηκε στον ενοριακό ναό του Παντοκράτορος Γαϊτανίου Ζακύνθου."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"012203": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιωάσαφ Φωτιστής της Αλάσκας",
|
||
"short": "Άγιος Ιωάσαφ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιωάσαφ (Μπολότωφ) γεννήθηκε στη Ρωσία τον 18ο αιώνα μ.Χ. Από αγάπη στον Θεό έγινε ιερέας και εργάσθηκε ιεραποστολικά στην Αλάσκα. Έφθασε στη νήσο Κόντιακ στις 24 Σεπτεμβρίου 1794 μ.Χ. Εκεί, παρά τις τεράστιες και αφάνταστες δυσκολίες, διακονεί το κήρυγμα του Ευαγγελίου με όλες του τις δυνάμεις. Τον Ιούλιο του έτους 1796 μ.Χ. η Σύνοδος της Ρώσικης Εκκλησίας ανακήρυξε την Αλάσκα σε Επισκοπή του Ιρκούτσκ της Σιβηρίας και ο Άγιος Ιωάσαφ εξελέγη επίσκοπος. Σε μια ιεραποστολική περιοδεία το πλοίο ναυάγησε στα παγωμένα νερά του ωκεανού, παρασύροντας στον βυθό τον Άγιο Ιωάσαφ μαζί με όλο το πλήρωμα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01220595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Εύρεσις της Ιεράς Εικόνας της Παναγίας Ελεηστρίας Κορώνης",
|
||
"short": "Εύρεσις της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Αυτή την ημέρα τελείται η ανάμνηση της ευρέσεως της ιεράς εικόνας της Υπεραγίας Θεοτόκου Ελεηστρίας Κορώνης η οποία βρέθηκε το 1897 μ.Χ. στην Κορώνη Μεσσηνίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01221595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Μανουήλ Επίσκοπος, Γεώργιος Επίσκοπος Δεβελτού, Πέτρος Επίσκοπος, Λέων Επίσκοπος Νικαίας, Γαβριήλ, Σιώνιος, Ιωάννης, Λέων, Πάροδος Πρεσβύτερος και άλλοι τριακόσιοι εβδομήντα επτά Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Μανουήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μανουήλ ήταν Μητροπολίτης Αδριανούπολης. Συνελήφθη από τον ηγεμόνα των Βουλγάρων μαζί με άλλους επισκόπους, Γεωργίου επισκόπου Δολβέρτου και επισκόπου Πέτρου, καθώς και με πολλούς άλλους χριστιανούς, όταν οι Βούλγαροι κατέβηκαν να πολεμήσουν κατά του Βυζαντίου επί Λέοντος Αρμενίου του είκονομάχου (815 μ.Χ.).Ηγέτης τους ήταν ο Κρούμος και κατέλαβαν την Αδριανούπολη. Τρεις μέρες οι αιμοχαρείς έσφαζαν τους χριστιανούς. Αλλά και μετά τον θάνατο του Κρούμου οι διάδοχοι του Δούκουμος και μετά απ' αυτόν ο Δίτσεγγος, έδειξαν θηριώδη συμπεριφορά στους άτυχους χριστιανούς. Τον Δίτζευγο διαδέχθηκε στην εξουσία ο Μουρτάγων (Ομουρτάγ).Ο Μουρτάγων με τα ίδια του τα χέρια έκοψε από τους ώμους τα χέρια του Μανουήλ και το σώμα του το έριξε στα σκυλιά. Επίσης, τους επισκόπους Γεώργιο και Πέτρο, αφού τους καταξέσχισε, κατόπιν τους αποκεφάλισε. Έπειτα ο ίδιος αποκεφάλισε τους στρατηγούς Λέοντα και Ιωάννη, τον επίσκοπο Νικαιας Λέοντα ξέσχισε την κοιλιά με ξίφος και τους Γαβριήλ και Σιώνιο τους αποκεφάλισε. Τον δε σεβάσμιο πρεσβύτερο Πάροδο λιθοβόλησε, και άλλους 377 χριστιανούς αποκεφάλισε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ευσέβιος",
|
||
"short": "Όσιος Ευσέβιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ευσέβιος ήταν κλεισμένος μέσα σ' ένα κελί πολύ μικρό και σκοτεινό, επειδή δεν είχε κανένα παράθυρο, και εκεί σκληραγωγούσε με διάφορες ασκήσεις το σώμα του.Ύστερα από συνεχή παρακίνηση ενός πνευματικού του αδελφού, του Αμμιανού (ή Αμμωνίου), πήγε σε μοναστήρι για να δεχτεί την προστασία και την ηγουμενία των αδελφών. Εκεί ζούσε με πραότητα, ταπεινοφροσύνη και πολλή άσκηση. Έτρωγε κάθε τρεις ή τέσσερις ημέρες. Είχε σιδερένια ζώνη στη μέση του και βαρεία αλυσίδα στο λαιμό του.Όταν κάποιος τον κατηγόρησε γι' αυτό, ο Ευσέβιος απάντησε: «Το κάνω αυτό για να αποφύγω τις παγίδες του διαβόλου, που προσπαθεί να με στερήσει από μεγάλα πράγματα. Δηλαδή τις αρετές, τη σωφροσύνη και τη δικαιοσύνη, Γι' αυτό λοιπόν και εγώ, έστησα πόλεμο εναντίον του μ' αυτά τα μικρά κακοπαθήματα, διότι αν με νικήσει δεν θα υπερηφανευθεί πολύ, αν όμως νικηθεί από μένα, θα είναι για γέλια, επειδή ούτε στα μικρά μπόρεσε να με νικήσει».Έτσι λοιπόν θεάρεστα αφού έζησε ο όσιος Ευσέβιος, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012301": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω",
|
||
"short": "Άγιος Διονύσιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Διονύσιος γεννήθηκε λίγο πριν το 1500 μ.Χ. στο ορεινό χωριό Σκλάταινα της Καρδίτσας, την σημερινή Δρακότρυπα. Το όνομά του ήταν Δημήτριος και από παιδί επέδειξε ζήλο για την αγάπη του Χριστού και την ασκητική ζωή.Σε ηλικία 18 ετών μόνασε στα Μετέωρα λαμβάνοντας το όνομα Δανιήλ.Τρία χρόνια αργότερα, αναζητώντας πιο απομονωμένο τόπο και επειδή δεν του έδιναν την ευκαιρία ν’ αναχωρήσει, πήδηξε ως δια θαύματος κάτω από το βράχο των Μετεώρων και μετέβη στις Καρυές του Αγίου Όρους. Εκεί γίνεται ιερεύς και μεγαλόσχημος μοναχός, μετονομασθείς σε Διονύσιο.Αργότερα εγκαθίσταται στην σκήτη Καρακάλου όπου έζησε ερημικά για δέκα έτη με αυστηρή άσκηση, προσευχή και νηστεία, βιώνοντας πολλές θαυματουργικές ενέργειες του Θεού. Η ισάγγελη ζωή του στάθηκε αιτία της εκλογής του ως ηγουμένου της βουλγαρικής, τότε, μονής Φιλοθέου. Συναντώντας μεγάλες αντιδράσεις για τον τρόπο ζωής που θέλησε να εφαρμόσει στην μονή εγκατέλειψε το Άγιο Όρος και εγκαταστάθηκε γύρω στο 1524 μ.Χ. στην μονή Τιμίου Προδρόμου στη Βέροια.Θέλοντας ν’ αποφύγει την εκλογή του σε επίσκοπο που επεδίωκαν οι κάτοικοι της περιοχής, αναχώρησε κρυφά και μετέβη στον Όλυμπο. Εκεί ασκήτευσε σ’ ένα σπήλαιο που σώζεται μέχρι και σήμερα. Συκοφαντούμενος όμως εκδιώχθηκε από το ασκητήριό του και αναχώρησε για το Πήλιο, όπου το 1542 μ.Χ. ίδρυσε τη μονή της Αγίας Τριάδος Σουρβίας έπειτα από θαυματουργική υπόδειξη του Θεού.Μετά από τρία έτη και λόγω της παντελούς ανυδρίας που έπληξε τον τόπο των διωκτών του, επέστρεψε επισήμως με πρόσκληση του διώκτη του Αγά Σάκου. Με την αγγελική βιωτή του γρήγορα προσείλκυσε πλήθος μοναχών, ο ίδιος όμως χρησιμοποιούσε τα πλησιόχωρα σπήλαια για προσευχή και ησυχία, όπου ζούσε στο γνόφο της νοερής προσευχής. Δεν παρέλειπε, ωστόσο, να περιέρχεται τα γύρω χωριά για να κηρύξει, να εξομολογήσει και να στηρίξει τους σκλαβωμένους Έλληνες. Είχε απέραντη αγάπη για το λαό.Εκοιμήθη εν ειρήνη, αφήνοντάς μας για ανεκτίμητο θησαυρό τα χαριτόβρυτα λείψανά του.Σημείωση: Στη Δρακότρυπα η εορτή του πανηγυρίζεται επίσης την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Τοῦ Ὀλύμπου οἰκήτωρ Πιερίας ἀγλάισμα, καὶ τῆς ἐπωνύμου Μονῆς σου ἱερὸν περιτείχισμα, ἐδείχθης Διονύσιε σοφέ, βιώσας ὥσπερ Ἄγγελος ἐν γῇ, καὶ παρέχεις τὴν ταχεῖαν σου ἀρωγήν, τοὶς εὐλαβῶς κραυγάζουσιν δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ σοῦ πάσιν ἰάματα.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Podoben": "Τῆς",
|
||
"Tone": "1"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01230198": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη πάντων των εν Καστρομά της Ρωσίας διαλαμψάντων Αγίων",
|
||
"short": "Σύναξη πάντων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εορτή αυτή, καθιερώθηκε το έτος 1981 μ.Χ. οι Άγιοι που εορτάζουν είναι:1) ο Ιερομάρτυς Νικόδημος της Καστρομά,2) ο Επίσκοπος Ιωνάς της Μόσχας (βλέπε 31 Μαρτίου, 15 Ιουνίου, 27 Μαΐου),3) ο Επίσκοπος Διονύσιος του Σουζντάλ (βλέπε 15 Οκτωβρίου, βλέπε 26 Ιουνίου),4) ο Επίσκοπος Μητροφάνης του Βορονέζ (βλέπε 7 Αυγούστου, 23 Νοεμβρίου),5) ο μοναχός Αβραάμ του Κουκχλόμα (βλέπε 20 Ιουλίου),6) ο μοναχός Ιάκωβος του Ζελεζνομπορόφσκιϋ (βλέπε 11 Απριλίου),7) ο μοναχός Μακάριος του Πισέμσκιϋ (βλέπε 10 Ιανουαρίου),8) ο μοναχός Παύλος του Ομπνόρσκιϋ (βλέπε 10 Ιανουαρίου),9) ο μοναχός Κύριλλος εν τη Λευκή λίμνη (βλέπε 9 Ιουνίου),10) ο μοναχός Γεννάδιος της Κοστρομά (βλέπε 19 Αυγούστου),11) ο μοναχός Κύριλλος του Νοβοεζέρσκιϋ (βλέπε 4 Φεβρουαρίου) ,12) ο μοναχός Αδριανός του Μονζέσκιϋ (βλέπε 5 Μαΐου),13) ο μοναχος Θεράπων του Μονζέσκιϋ (βλέπε 12 Δεκεμβρίου, βλέπε 27 Μαΐου),14) ο μοναχός Ιάκωβος του Βρυλέεφ (βλέπε 11 Απριλίου),15) ο μοναχός Παΐσιος του Γκαλίτς (πιθανώς να εορτάζει στις 23 Μαΐου στην εορτή της Σύναξης των Αγίων του Ροστόβ),16) ο μοναχός Αλέξανδρος του Βόσκιϋ (βλέπε 27 Μαρτίου),17) ο μοναχός Μακάριος του Ουνζένσκιϋ (βλέπε 25 Ιουλίου),18) ο μοναχός Βαρνάβας του ποταμού Βετολούγκα (βλέπε 11 Ιουνίου),19) ο μοναχός Γρηγόριος του Πελσέμσκιϋ (βλέπε 30 Σεπτεμβρίου) και20) ο μοναχός Παχώμιος του Νερέχτσκιϋ (βλέπε 23 Μαρτίου, 15 Μαΐου)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01230295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ανατόλιος ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Οδησσού",
|
||
"short": "Άγιος Ανατόλιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ανατόλιος γεννήθηκε το έτος 1880 μ.Χ. στην πόλη Κοβέλ της Βολυνίας. Σπούδασε στη θεολογική ακαδημία του Κιέβου και συνέχισε τις σπουδές του στην ιστορία και στην μελέτη των αρχαίων χειρογράφων της Βιβλιοθήκης του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Το 1913 μ.Χ. εξελέγη Επίσκοπος του Σιστοπόλ και το 1927 μ.Χ. μετετέθη στην Επισκοπή της Οδησσού.Ο Άγιος Ανατόλιος εκδιώχθηκε και φυλακίσθηκε από το σοβιετικό καθεστώς, γιατί δεν συμφωνούσε με αυτά που προσπαθούσαν να επιβάλλουν στη διοίκηση και την ζωή της Εκκλησίας. Οι κακουχίες τον ταλαιπώρησαν και κατέστρεψαν την κλονισμένη υγεία του. Έτσι η καρδιά του δεν άντεξε και ο Άγιος Ανατόλιος κοιμήθηκε το έτος 1938 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01230495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Δύο Μάρτυρες «οἱ ἐν τῷ Παρίῳ»",
|
||
"short": "Άγιοι Δύο"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι δύο αυτοί Άγιοι, μαρτύρησαν αφού τους έριξαν μέσα σ' ένα λάκκο, στην πόλη Πάριον. Αυτή ήταν πόλη παραθαλάσσια με λιμάνι, μεταξύ Κυζίκου και Λαμψάκου στη Μικρά Ασία, που κατά τον Μελέτιο, κτίστηκε από τους κατοίκους του νησιού Πάρος, οπότε άπ' αυτούς ονομάστηκε Πάριον."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01230595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αχόλιος Επίσκοπος Θεσσαλονίκης",
|
||
"short": "Άγιος Αχόλιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αχόλιος (ή Ασχόλιος) έζησε και έδρασε κατά τα έτη 360 - 383 μ.Χ. Καταγόταν από την Καισάρεια, αλλά δεν αποκλείεται, σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, να καταγόταν από την Αχαΐα, αφού σε αυτές αναφέρεται ως μοναχός στην Αχαΐα. Αν οι πληροφορίες αυτές είναι ακριβείς, τότε πρέπει να δεχθούμε ότι ήδη τον 4ο αιώνα μ.Χ. ο μοναχισμός είχε εμφανισθεί στην Πελοπόννησο.Η εκλογή του Αγίου ως Επισκόπου Θεσσαλονίκης έγινε, για την ειρήνευση του λαού της πόλεως και ολόκληρης της Μακεδονίας. Η εποχή ήταν ταραγμένη εξαιτίας των αιρέσεων. Οι Αρειανοί, οι Πνευματομάχοι, οι οπαδοί του Απολλιναρίου και άλλοι, μείωναν την αγάπη και την πίστη. Ο Άγιος Αχόλιος προτιμούσε τους χρόνους των διωγμών, γιατί τότε έλαμπε η πίστη των Χριστιανών, ενώ λυπόταν για την ύπαρξη των αιρέσεων. Γι’ αυτό και έτρεφε θαυμασμό προς τους Μάρτυρες και προς τον στύλο της Ορθοδοξίας, τον Μέγα Αθανάσιο (βλέπε 18 Ιανουαρίου).Εκτός από τις αιρέσεις που δημιουργούσαν προβλήματα στην αυτοκρατορία, προβλήματα σοβαρά και μάλιστα οξύτατα, δημιουργούσαν και οι επιδρομές των βαρβαρικών φυλών. Οι βασιλείς Γρατιανός και Θεοδόσιος πέτυχαν λαμπρές νίκες, αφού αντιμετώπισαν με επιτυχία, ο μεν πρώτος τους Αλαμανούς, που παρείχαν πράγματα στην Γαλλία, ο δε δεύτερος τους Γότθους και τους Ούννους. Ιδιαίτερα αναφερόμαστε στους αγώνες κατά των Γότθων και Ούννων, διότι κατά τους αγώνες αυτούς διακρίθηκε ο Θεοδόσιος. Τον βασιλέα Θεοδόσιο τότε παρότρυνε και ενίσχυσε ηθικά ο Επίσκοπος Θεσσαλονίκης Αχόλιος. Οι βάρβαροι λαοί, που λυμαίνονταν τις γύρω από τη Θεσσαλονίκη πόλεις, δεν μπόρεσαν να διατρυπήσουν με τις βολές τους τον Άγιο Αχόλιο.Ο Θεοδόσιος, μετά από τον θρίαμβό του εναντίων «τῶν ἀμφὶ τὸν Ἴστρον βαρβάρων», ήλθε στη Θεσσαλονίκη. Τον θριαμβευτή αυτοκράτορα υποδέχθηκε ο Άγιος, του οποίου η επίδραση στον βασιλέα για θέματα εκκλησιαστικά ήταν αποφασιστική.Ο Θεοδόσιος στη Θεσσαλονίκη, το 380 μ.Χ., ασθένησε βαριά. Ο Άγιος Αχόλιος «μυσταγωγήσας τὸν Θεοδόσιον» συνετέλεσε στην επιβολή της Ορθοδοξίας σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Ο αυτοκράτορας εμπνεόμενος από το δόγμα της Νίκαιας, όχι μόνο δήλωσε επίσημα της αφοσίωσή του στο Σύμβολο της Νίκαιας, αλλά και εξέδωσε την 28η Φεβρουαρίου του 380 μ.Χ. το περίφημο διάταγμα της Θεσσαλονίκης. Με το διάταγμα αυτό ο Θεοδόσιος καλούσε τους αιρετικούς «μὴ μετασχεῖν τῆς Ἀρείου δόξης».Ο Άγιος βρισκόταν σε αλληλογραφία με τον Μέγα Βασίλειο (βλέπε 1 Ιανουαρίου), ο οποίος γράφοντας προς αυτόν τον αποκαλεί φωστήρα της Εκκλησίας και τον επαινεί. Έλαβε μέρος στην Β’ Οικουμενική Σύνοδο και διακρίθηκε για την αγιότητα του βίου του και την ορθόδοξη πνευματικότητά του.Ο Άγιος Αχόλιος κοιμήθηκε με ειρήνη μεταξύ των ετών 383 και 384 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012400": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Παύλος, Παυσίριος και Θεοδοτίων οι Αυτάδελφοι",
|
||
"short": "Άγιοι Παύλος,"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Παύλος, Παυσίριος και Θεοδοτίων έζησαν κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285 - 305 μ.Χ.), ενώ ηγεμόνας στην Κλεοπάτριδα, το σημερινό Σουέζ, της Αιγύπτου ήταν ο Αρειανός. Οι Άγιοι αυτοί ήταν αυτάδελφοι κατά σάρκα. Ο Παύλος και ο Παυσίριος έγιναν σε νεαρή ηλικία μοναχοί, ενώ ο Θεοδοτίων παρασύρθηκε από κακούς φίλους, έφυγε στα όρη και ζούσε μαζί με ληστές.Όταν άρχισε ο διωγμός του Διοκλητιανού εναντίων των Χριστιανών, ο ηγεμόνας της Κλεοπάτριδας Αρειανός, συνέλαβε τον Παύλο και τον Παυσίριο. Τότε ο Παύλος ήταν τριάντα επτά ετών, ενώ ο Παυσίριος ήταν είκοσι πέντε. Μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό ο Θεοδοτίων, ο αδελφός τους, άφησε τα όρη και τους ληστές και κατέβηκε να τους δει και να τους αποχαιρετήσει. Με την χάρη του Θεού θερμάνθηκε η καρδιά του και ομολόγησε και αυτός ότι πιστεύει στον Χριστό. Στην συνέχεια όρμησε πάνω στον τύραννο και τον έριξε από τον θρόνο του. Αμέσως τότε, με εντολή του Αρειανού, του πέρασαν πυρακτωμένα καρφιά στα πλευρά και στην κοιλιά και τελικά τον αποκεφάλισαν.Έτσι, λοιπόν, ο Άγιος Θεοδοτίων έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου, ενώ τους αδελφούς Παύλο και Παυσίριο τους έριξαν στο ποτάμι, όπου και μαρτήρησαν."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012401": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Φίλων ο Θαυματουργός Επίσκοπος Καρπασίας της Κύπρου",
|
||
"short": "Όσιος Φίλων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Τον Όσιο Φίλωνα, απλό ακόμα διάκονο, εκτίμησε πολύ ο Άγιος Επιφάνιος (βλέπε 12 Μαΐου) και τον ανέδειξε επίσκοπο Καλπασίου (Καρπασία) στην Κύπρο το 401 μ.Χ. Κατά δε τον Σουίδα, ο επίσκοπος αυτός έγραψε υπομνήματα στην Πεντάτευχο και στο Άσμα Ασμάτων.Πολύ συγκινητική μέσα στην απλότητα της είναι και μια προσευχή του Οσίου, όπως μας την παρουσιάζει ο συναξαριστής: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός μου, ὅπου διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων ἐκατέβης εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐφόρησας τὴν σάρκα τοῦ δούλου σου, καὶ ἔπαθες τόσους πειρασμοὺς ἀπὸ τὸν κόσμον, ὅπου ἐσταυρώθης, ἐτάφης καὶ ἀνέστης, ἔσωσας τὸν ἄνθρωπον, ἔτσι οἰκονόμησον καὶ τώρα, διὰ νὰ σωθοῦν καὶ ἐτοῦτοι οἱ πεπλανημένοι ἄνθρωποι, ὅπου τοὺς ἐπλάνεσεν ὁ διάβολος»."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Tὸν βυθόν της σοφίας ἐρευνησάμενος, καὶ τοῦ κόσμου τὴν δόξαν ἀπαρνησάμενος, τῷ Χριστῷ δὲ προσδραμῶν, Πάτερ ἠκολούθησας, θαυματουργῶν διδάσκων ὡς κήρυξ τῆς χάριτος καὶ τοῖς νοσοῦσι πᾶσι τὴν ρῶσιν δωρούμενος. Διὸ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Φίλων θεόσοφε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "1"
|
||
},
|
||
"TROPARION/2": {
|
||
"text": "Ἔργοις ἔλαμψας ὀρθοδοξίας πλάνην ἔσβεσας πολυθεΐας τῶν γὰρ εἰδώλων τὴν ἀπάτην κατέβαλες, καὶ τὴν σὴν ποίμνην μεγάλως ἐκόσμησας. Διὰ τοῦτο βοωμὲν σοῖ, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Φίλων μακάριε, σωθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.",
|
||
"Type": "2",
|
||
"Tone": "3"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"012402": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ζωσιμάς",
|
||
"short": "Όσιος Ζωσιμάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ζωσιμάς (άλλος από τον Αββά Ζωσιμά που βρήκε την Όσια Μαρία την Αιγύπτια και γιορτάζει στις 4 Απριλίου), διακρίθηκε για την λαμπρή μέθοδο που είχε εφαρμόσει στον εαυτό του εναντίον του θύμου και δίδαξε κατόπιν και στους άλλους. Η μέθοδος αυτή ήταν να μένει σε απόλυτη σιωπή, όταν θύμωνε. Έτσι ο θυμός έσβηνε από ατροφία, χωρίς να βγάλει φλόγες, και η οργή κόπαζε εύκολα, όπως ησυχάζει αμέσως η θάλασσα, από την οποία πέρασε άνεμος στιγμιαίος."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012403": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Φιλιππικός ο Πρεσβύτερος",
|
||
"short": "Όσιος Φιλιππικός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Φιλιππικός απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01240395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Χρυσοπλόκη",
|
||
"short": "Αγία Χρυσοπλόκη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστο που και πότε μαρτύρησε η Αγία Χρυσοπλόκη. Η μνήμη της αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266 μετά της Μάρτυρος Θεοδούλης (βλέπε 18 Ιανουαρίου)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012404": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βάρσιμος και τα δύο αδέλφια του",
|
||
"short": "Άγιος Βάρσιμος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βάρσιμος και τα δύο αδέλφια του μαρτύρησαν δια ξίφους στην Περσία."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01240495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Ερμογένης και Μάμας",
|
||
"short": "Άγιοι Ερμογένης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο των Αγίων."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01240595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ελλάδιος ο Κομενταρήσιος",
|
||
"short": "Άγιος Ελλάδιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του βρίσκεται στον Παρισινό Κώδικα 1578 και στις παλιές εκδόσεις των Μηναίων. Ίσως να είναι ο ίδιος με αυτόν της 18ης Ιανουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012406": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Νεόφυτος ο έγκλειστος που ασκήτευσε στην Κύπρο",
|
||
"short": "Όσιος Νεόφυτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Για τον βίο του Οσίου Νεοφύτου βλέπε στις 12 Απριλιου. Αυτή την ημέρα η Εκκλησία εορτάζει την ανάμνηση της Αγίας Θεοσημείας, δηλαδή της θαυματουργικής διασώσεως του Αγίου Νεοφύτου κατά την πτώση αυτού από την εγκλείστρα του, όπου ασκήτευε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012407": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Cadoc",
|
||
"short": "Άγιος Cadoc"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Cadoc (Κάντοκ) καταγόταν από ευγενική οικογένεια της Ουαλίας. Οι γονείς του έγιναν μοναχοί. Ίδρυσε την περίφημη μονή Λάνσαρφαν κοντά στο Κάρντιφ, αλλά η ιεραποστολική του δράση επεκτάθηκε μέχρι την Κορνουάλη, τη Σκωτία και την Ιρλανδία. Ήταν σύγχρονος του Αγίου Δαυίδ και διδάσκαλος του Αγίου Φιννιανού. Σώζονται και μερικά αποφθέγματά του μεταξύ των οποίων και τα ακόλουθα:«Η αλήθεια είναι η πρωτότοκος θυγατέρα του Θεού. Χωρίς το φως τίποτε δεν είναι καλό, χωρίς το φως δεν υπάρχει ευλάβεια, χωρίς το φως δεν υπάρχει πίστη».«Ο κάλλιστος των τρόπων είναι η ταπείνωση. Η καλλίστη των ασχολιών είναι η εργασία των θείων εντολών. Το κάλλιστο των αισθημάτων είναι η δικαιοσύνη. Η κάλλιστη λύπη είναι η μετάνοια. Το κάλλιστο ιδίωμα η μεγαλοψυχία. Όταν τον ρώτησαν τι είναι αγάπη, απάντησε: Η αγάπη είναι ο παράδεισος. Και τι μίσος: το μίσος είναι η κόλαση. Και η συνείδηση; Η συνείδηση είναι ο οφθαλμός του Θεού εντός της ψυχής».Μαρτύρησε το έτος 590 μ.Χ. φονευθείς από Αγγλοσάξονες ειδωλολάτρες, ενώ τελούσε την Θεία Λειτουργία. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν: «Αόρατε βασιλεύ, Σώτερ Ιησού, Σε ικετεύω, προστάτευσε τους Χριστιανούς της χώρας μου»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01240895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη του Aγίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου πλησίον του Ταύρου",
|
||
"short": "Μνήμη του"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ίσως να πρόκειται περί της εορτής των εγκαινίων του ναού του Προδρόμου κοντά στον Ταύρο. Σε άλλα παλαιά μηναία αναγράφεται εσφαλμένα «πλησίον του τάφου»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01240995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Φιλήμων επίσκοπος Καρπάθου",
|
||
"short": "Άγιος Φιλήμων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη του Αγίου Φιλήμωνα αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266, χωρίς βιογραφικό υπόμνημα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01241095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση των εγκαινίων της Μεγάλης Εκκλησίας στη Θεσσαλονίκη",
|
||
"short": "Ανάμνηση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01241195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση των εγκαινίων του Ναού του Αγίου Ζαχαρία στη Μονή της Οσίας Δομνίκης",
|
||
"short": "Ανάμνηση των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Μονή ανοικοδομήθηκε από την Οσία Δομνίκη (τιμάται 8 Ιανουαρίου), η οποία μόνασε εκεί."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012500": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Αυξέντιος ο Νεομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Αυξέντιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Αυξέντιος γεννήθηκε στην επαρχία Βελλάς των Ιωαννίνων το 1600 μ.Χ., από γονείς ευσεβείς. Νεαρός ακόμα, πήγε στην Κωνσταντινούπολη και δούλευε την τέχνη των γουναράδων στο χάνι, το λεγόμενο Μαχμούτ-Πασά.Αργότερα όμως, επεθύμησε τέρψεις και ηδονές, εγκατέλειψε την τέχνη του και προσλήφθηκε στα βασιλικά καράβια, όπου ξεφάντωνε με τους Τούρκους φίλους του. Αυτοί οι φίλοι του όμως, τον συκοφάντησαν ότι αρνήθηκε τον Χριστό και ομολόγησε τη θρησκεία τους. Φοβισμένος ο Αυξέντιος εγκατέλειψε τα καράβια και αφού αγόρασε μια βάρκα, έκανε τον βαρκάρη.Μετανιωμένος όμως για τα προηγούμενα σφάλματα του, θέλησε να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Τυχαία τότε, συνάντησε τον Σύγκελλο της Μεγάλης Εκκλησίας Γρηγόριο Ξηροποταμηνό και εξομολογήθηκε τον πόθο του. Αργότερα, τον συνάντησαν στον δρόμο ναυτικοί του στόλου, τον αναγνώρισαν και τον οδήγησαν στον κριτή.Στο κριτήριο ο Αυξέντιος, παρά τα σκληρά βασανιστήρια, ομολόγησε πως είναι χριστιανός. Έτσι τον φυλάκισαν στο Πασά - Καπισί. Στη φυλακή αυτή, ο Σύγκελλος Γρηγόριος τον επισκέφθηκε και τον ενθάρρυνε να σταθεί ανδρείος μπροστά στους άπιστους. Ανακρινόμενος και πάλι ο Αυξέντιος επέμενε λέγοντας: «Εγώ χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θέλω ν' αποθάνω». Τότε τον καταδίκασαν σε θάνατο με αποκεφαλισμό.Τον αποκεφάλισαν στις 25 Ιανουαρίου 1720 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Η κάρα του Άγιου σώζεται στη Μονή Ξηροποτάμου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012501": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Καστίνος επίσκοπος Βυζαντίου",
|
||
"short": "Όσιος Καστίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Καστίνος (ή Κηστίνος) καταγόταν από τη Ρώμη, είχε αξίωμα συγκλητικού και ήταν στην αρχή ειδωλολάτρης. Στων χριστιανισμό τον προσείλκυσε ο επίσκοπος Αργυρουπόλεως Κυριλλιανός προς τον οποίο ο Άγιος κατέφυγε, για να τον θεραπεύσει. Αμέσως τότε ο Καστίνος μοίρασε τα υπάρχοντα του στους φτωχούς και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην υπηρεσία της Εκκλησίας.Χρημάτισε Επίσκοπος Αργυρουπόλεως και επί επτά χρόνια Επίσκοπος Βυζαντίου από το 230 μέχρι το 237 μ.Χ. Μέχρι της εποχής του ο καθεδρικός ναός ήταν στα παραθαλάσσια του σημερινού Γαλατά. Πρώτος δε αυτός έκτισε ναό στο Βυζάντιο, στο όνομα της Αγίας Ευφημίας.Ο Άγιος Καστίνος, αφού χειροτόνησε ως διάδοχό του τον Τίτο, κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη.ΣΗΜΕΙΩΣΗΟ Νικηφόρος Κάλλιστος τον γράφει: Κωνσταντίνον."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01250195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βασιανός Αρχιεπίσκοπος Ροστώβ Ρωσίας",
|
||
"short": "Άγιος Βασιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βασιανός έζησε στην Ρωσία μεταξύ του 14ου και 15ου αιώνα μ.Χ. Από μικρή ηλικία αγάπησε τον μοναχικό βίο και έγινε μοναχός στη μονή του Αγίου Πανφουτίου Βορόφσκ. Το 1506 μ.Χ. εξελέγη Αρχιεπίσκοπος της πόλεως Ροστώβ. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1516 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012502": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Δημήτριος ο Σκευοφύλακας",
|
||
"short": "Όσιος Δημήτριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Δημήτριος έζησε τον 8ο αιώνα μ.Χ. και κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012504": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Απολλώς",
|
||
"short": "Όσιος Απολλώς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο όσιος Απολλώς βρέφος ακόμα απαρνήθηκε τον κόσμο και σε ηλικία δέκα πέντε χρονών πήγε στην έρημο, όπου απόκτησε πολλές και μεγάλες αρετές. Έζησε στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη (361 - 363 μ.Χ.). Ο Θεός τον αξίωσε μεγάλων χαρισμάτων, όπως το προορατικό και το θαυματουργικό. Έτσι ώστε από τα μεγάλα θαύματα που επετέλεσε, πίστεψε σχεδόν όλη η Αίγυπτος στον Χριστό. Έτσι, λοιπόν, καλά αγωνιζόμενος, παρέδωσε ειρηνικά την αγία του ψυχή στον Κύριο.Ο βίος του Οσίου Απολλώ εγράφη από τον Άγιο Ιερώνυμο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01250495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γαβριήλ εκ Γεωργίας",
|
||
"short": "Άγιος Γαβριήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γαβριήλ, κατά κόσμο Γεράσιμος, γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1825 μ.Χ. στο χωριό Βάκχβι της Γεωργίας. Σπούδασε στο εκκλησιαστικό σεμινάριο της Τυφλίδος και στην εκκλησιαστική ακαδημία της Αγίας Πετρουπόλεως. Συνέχισε τις σπουδές του στην Ψυχολογία, τη Θεολογία και τη Φιλοσοφία. Εξελέγη Επίσκοπος στην Εκκλησία της Γεωργίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1896 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012506": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Μαργαρίτα",
|
||
"short": "Αγία Μαργαρίτα"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο της Αγίας. Ίσως πρόκειται για την ίδια μ' αυτή της 1ης Σεπτεμβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01250695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Θεόδοτος ηγούμενος Μονής Πουπλίου",
|
||
"short": "Όσιος Θεόδοτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Τον όσιο αυτό αναφέρει ο Θεοδώρητος Κύρου. Σύμφωνα λοιπόν με τα γραφόμενά του, ο Όσιος Θεόδοτος, αφού έγινε ηγούμενος της Μονής Πουπλίου και αφού έζησε όσιακά, απεβίωσε ειρηνικά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01250795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βρετάννιος",
|
||
"short": "Άγιος Βρετάννιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Βρετάννιος έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και ήταν Επίσκοπος Τομισού, της σημερινής πόλεως Κωστάντζας της Ρουμανίας. Υπήρξε ομολογητής της Ορθοδόξου πίστεως και υπέφερε πολλά από τον αιρετικό αυτοκράτορα και οπαδό των Αρειανών, Ουάλη (364-378 μ.Χ.)."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01251200": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Μεδούλη με τη συνοδεία της",
|
||
"short": "Αγία Μεδούλη"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Μαρτύρησαν αφού τις έριξαν μέσα στη φωτιά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012600": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Γαβριήλ",
|
||
"short": "Όσιος Γαβριήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Γαβριήλ ήταν μοναχός και ηγούμενος της μονής Αγίου Στεφάνου Ιεροσολύμων. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01260195": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη του Μεγάλου Σεισμού",
|
||
"short": "Μνήμη του"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο σεισμός αυτός έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά τα τέλη της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Β’ του Μικρού (408 - 450 μ.Χ.), υιού του αυτοκράτορα Αρκαδίου (395 - 408 μ.Χ.) και της Ευδοξίας. Ο σεισμός συνέβη ημέρα Κυριακή, τη δεύτερη ώρα της ημέρας. Εξαιτίας δε του σεισμού αυτού, κατέπεσαν τα τείχη της πόλεως και ένα μεγάλο μέρος των οικημάτων και κατ’ εξαίρεση από την περιοχή των Τρωαδησίων Εμβόλων μέχρι του Χαλκού Τετραπύλου.Οι μετασεισμικές δονήσεις συνεχίσθηκαν επί τρεις ολόκληρους μήνες, μέχρι και της 25ης του μηνός Απριλίου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Όσιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος. Κατά την περίοδο εκείνη ο βασιλέας έκανε πάνδημες λιτανείες και με δάκρυα στα μάτια προσευχόταν στον Θεό λέγοντας: «Κύριε, μετανοούμε, λύτρωσέ μας από τη δίκαιη οργή Σου και από τα παραπτώματά μας. Έσεισες πράγματι τη γη και την συντάραξες εξαιτίας των αμαρτιών μας, με σκοπό να μας κάνεις να συναισθανθούμε τα παραπτώματά μας και να δοξάζουμε Εσένα τον μόνο αγαθό και φιλάνθρωπο Θεό μας»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012602": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αμμωνάς",
|
||
"short": "Όσιος Αμμωνάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αμμωνάς έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Αντωνίου τον 4ο αιώνα μ.Χ., ο όποιος έτρεφε μεγάλη υπόληψη προς αυτόν και υπήρξε διάδοχός του στη πνευματική καθοδήγηση των μοναχών του μοναστικού κέντρου Πισπίρ, που βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Νείλου.Σπάνια άνθρωπος έγινε τόσο κύριος του εαυτού, ώστε να είναι ανώτερος από τις βρισιές, ευλογώντας μάλιστα και ευεργετώντας τους υβριστές του. Ιδιαίτερη επίσης προσπάθεια κατέβαλε ο Άγιος για το φωτισμό και την επιστροφή στην αρετή, δυστυχισμένων γυναικών, που είχαν βγει από το δρόμο της τιμής. Ενώ ο κόσμος τον κακολογούσε, αυτός συμβούλευε και παρακαλούσε. Και πετύχαινε. Πολλές παράτησαν την αμαρτία και ήλθαν μέσω αυτού στην ευσέβεια και τη σωφροσύνη.Ο Όσιος Αμμωνάς κοιμήθηκε με ειρήνη προ του έτους 403 μ.Χ. Το συγγραφικό του έργο φανερώνει ασκητή πολύ πεπειραμένο περί τις μυστικές αναβάσεις προς τον Θεό.Ρώτησαν κάποτε τον Άγιο Αμμωνά, ποια είναι η στενή και τεθλιμμένη οδός. Και εκείνος απάντησε: «Στενή και τεθλιμμένη οδός είναι να πολεμά κανείς τους λογισμούς του και να κόβει για χάρη του Θεού το θέλημά του».Επίσης εδώ αναφέρεται στο Λαυσαϊκό και ένας άλλος όσιος Άμμωνάς, πού ήταν ιερέας. Αυτός, μια φορά είδε έναν Άγγελο στα δεξία του Βήματος ο οποίος έγραφε σε ένα βιβλίο τα ονόματα τψν αδελφών που πήγαν στην Ιερά Λειτουργία. Τα ονόματα αυτών που δεν πήγαν, τα έσβηνε και μετά από τρείς μέρες πέθαναν."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012604": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κλήμης ο εν τω Όρει Σαγματίω άσκησας",
|
||
"short": "Όσιος Κλήμης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Κλήμης υπήρξε γόνος ευσεβών Χριστιανών που κατάγονταν από την Αθήνα. Ανατράφηκε με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και από μικρή ηλικία εκκλησιαζόταν και μαθήτευε στο λόγο του Θεού και τις ψαλμωδίες.Σε ηλικία τριάντα ετών εγκατέλειψε την ματαιότητα του κόσμου αυτού και ακολούθησε την οδό της μοναχικής πολιτείας, ασκητεύοντας στη μονή του Οσίου Μελετίου στον Κιθαιρώνα κοντά σε αυτό το μεγάλο Ασκητή. Εκεί διέλαμψε στη σιωπή, την υπακοή, την άσκηση και την προσευχή. Έλεγε την καρδιακή προσευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» και η καρδία του γέμιζε από παρηγοριά και χάρη. Μέσα στις λίγες αυτές λέξεις συμπύκνωσε ολόκληρη τη θεώρηση του μυστηρίου της Θείας Οικονομίας. Όταν έβγαινε από τις Ακολουθίες που γίνονταν στο ναό, ήταν μεταμορφωμένος.Ένας αδελφός της μονής, ο μοναχός Ιάκωβος, κάποιο βράδυ, είδε τον Όσιο να προσεύχεται και να στέκεται υψούμενος στον αέρα. Ολόκληρος ήταν λουσμένος στο φως. Ο Ιάκωβος κοίταζε και δεν χόρταινε να βλέπει το θείο θέαμα. Ένιωσε τέτοια συγκίνηση, που γύρισε πίσω στη μονή και μίλησε στους άλλους μοναχούς για την εμπειρία του και γι’ αυτό που είδε. Έτσι ο ισάγγελος Κλήμης, για να αποφύγει την δόξα και τον έπαινο των ανθρώπων, έφυγε από εκεί και ήρθε στο όρος του Σαγματά, που είναι κοντά στην πόλη των Θηβών και συνέχισε την άσκησή του σε ένα απόκρημνο σπήλαιο.Μόλις ο Όσιος μπήκε στο σπήλαιο, έκανε το σημείο του Σταυρού και ευχαρίστησε τον Θεό που του χάρισε ένα αχειροποίητο κελί. Ο τόπος αυτός έγινε η γη των ασκητικών παλαισμάτων αυτού, δηλαδή των δακρύων, της ευχής, της νηστείας και της αυστηρής ασκήσεως. Εκεί έμεινε πολλά χρόνια και συγκέντρωσε γύρω του πλήθος μοναχών, τους οποίους καθοδηγούσε θεοφιλώς.Έτσι, αφού έζησε κατά Θεόν, ο Όσιος Κλήμης κοιμήθηκε το έτος 1111 μ.Χ. με ειρήνη. Λίγο πριν παραδώσει την αγία του ψυχή στον Θεό, κάλεσε τους συμμοναστές του και τους είπε: «Σας χαιρετώ, αδελφοί μου. Σας αφήνω την ευλογία μου. Θα προσεύχομαι για τον καθένα από εσάς. Και ελπίζω σύντομα να συναντηθούμε. Συγχωρείστε με για ότι σας λύπησα. Προσευχηθείτε να δεχθεί ο Κύριος την ψυχή μου. Και να με αξιώσει να συναντήσω τον Όσιο Γέροντά μου, τον Μελέτιο και να του δώσω το φίλημα της αγάπης». Δεν μπορούσε να πει περισσότερα. Σήκωσε το χέρι και έκανε το σημείο του Τιμίου Σταυρού και βρέθηκε στην ανέσπερη λαμπρότητα της Βασιλείας του Θεού.Η τίμια κάρα του Οσίου Κλήμεντος, αναβλύζουσα τη Χάρη και την ευωδία του Αγίου Πνεύματος, φυλάσσεται με ευλάβεια στην ιερά μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σαγματά Βοιωτίας."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01260495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι δύο Μάρτυρες οι εν Φρυγία",
|
||
"short": "Άγιοι δύο"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι δύο Άγιοι Μάρτυρες, μαρτύρησαν στη Φρυγία μετά από βασάνους και άγρια χτυπήματα.ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Βάκλα είναι τα ξύλα με τα οποία χτυπούν τα τύμπανα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01260695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Γερμανός ο εν Σαγματά",
|
||
"short": "Όσιος Γερμανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Γερμανός ο εν Σαγματά που έζησε στους σκοτεινούς χρόνους της δουλείας (1480 - 1540 μ.Χ.) είναι άλλη μια ασκητική μορφή που σαν φωτεινό αστέρι φωτίζει την Εκκλησία της Βοιωτίας. Ο βιογράφος του τον ονομάζει «πνευματοφόρο» αφού η προσωπικότητά του έλαμπε από τα πνευματικά χαρίσματα και τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος, ώστε έφθασε σε ύψη ηθικής και πνευματικής τελειότητος, γενόμενος διδάσκαλος και καθοδηγητής των συνασκητών του."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012607": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Κύριλλος Μητροπολίτης Καζάν",
|
||
"short": "Άγιος Κύριλλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Κύριλλος μαρτύρησε το έτος 1937 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01260795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη των Βοιωτών Αγίων",
|
||
"short": "Σύναξη των"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Βοιωτοί Άγιοι τιμώνται από τις 26 Ιανουαρίου 2002 μ.Χ., ημέρα που αφιερώθηκε το Δεξιό Κλίτος του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου του Νέου στο όνομα τους, ενω την Δεύτερη Κυριακή των Νηστειών του ιδίου έτους χοροστάτησε και λειτούργησε, με την ευλογία και την άδεια του Σεβ. Ποιμενάρχου (και νύν Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος) κ.κ Ιερωνύμου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Χαλκίδος κ.κ Χρυσόστομος ο οποίος καθαγίασε την ασημοσκέπαστη εικόνα τους που βρίσκεται στο τέμπλο με Άγιο Μύρο σύμφωνα με την Εκκλησιαστική Τάξη. Έκτοτε το Εκκλ. Συμβούλιο προέβη στις εξής ενέργειες που αποβλέπουν στην Τιμή των Βοιωτών Αγίων:- Απευθύνθηκε στον Υμνογράφο της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας Δρ κ. Χαραλάμπη Μπούσια και συνέταξε το Απολυτίκιο Βοιωτών τους Εφόρους, Κοντάκιο και Μεγαλυνάριο.- Προέβη στην Έκδοση της Ασματικής Ακολουθίας (2002 μ.Χ.) έργο του Μακαριστού Υμνογράφου της ΜτΧΕ π.Γερασίμου Μικαγιαννανίτου για Ενοριακή χρήση.- Καθιέρωσε να ψάλλεται το Απολυτίκιο τους σε κάθε Θεία Λειτουργία και την Δεύτερη Κυριακή των Νηστειών να ψάλλεται η Ακολουθία τους μαζί με την Αναστάσιμη.- Τοποθέτησε ξυλόγλυπτο Προσκυνητάριο με την εικόνα τους στον κυρίως Ναό (δεξιό Κλίτος) έργο του αγιογράφου κ.Ηλία Δημητρέλου. Η εικόνα αυτή παρουσιάζει τους Αγίους ολόσωμους με τους Αποστόλους Λουκά και Ρούφο πλαισιωμένους απο τους Ιεράρχες Ιωάννη και Ρηγίνο στην πρώτη σειρά, τους Οσίους Κλήμεντα, Γερμανό και Σεραφείμ στην δεύτερη, τους Οσίους Νικήτα και Μελέτιο στην τρίτη και επάνω σαν κορωνίδα τον Όσιο Λουκά τον εν Στειρίω."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"LITURGY": {
|
||
"TROPARION/1": {
|
||
"text": "Βοιωτὼν τοὺς Ἐφόρους ἀνεφημήσωμεν, Λουκᾶν Ἀπόστολον,Ῥοῦφον, Στειρίου κλέος Λουκᾶν, Σεραφείμ, Νικήταν, Κλήμεντα, Μελέτιον, Ῥηγίνον καὶ σὺν Γερμανώ, Ἰωάννην τὸν σοφὸν Ἐπίσκοπον Καλοκτένην. Αὐτῶν λιτὰς τάς ἀόκνους πρὸς τὸν Σωτήρα ἐκδεχόμενοι.",
|
||
"Type": "1",
|
||
"Tone": "5"
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01260895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αρκάδιος",
|
||
"short": "Όσιος Αρκάδιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αρκάδιος του Βγιαζνικόφσκϊυ έζησε τον 16ο αιώνα μ.Χ. στη Ρωσία. Μόνασε στη μονή του Αγίου Γερασίμου της πόλεως Βγιαζνίκι της Ρωσίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1592 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"0126995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γαβριήλ Μητροπολίτης Νόβγκοροντ και Αγίας Πετρούπολης",
|
||
"short": "Άγιος Γαβριήλ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Γαβριήλ, κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1801 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012700": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Πέτρος ο Αιγύπτιος",
|
||
"short": "Όσιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Πέτρος ήταν μαθητής του Αββά Λώτ. Απεβίωσε ειρηνικά σε πολύ βαθιά γεράματα."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012701": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Δημήτριος ο εν Κωνσταντινοπόλει",
|
||
"short": "Άγιος Δημήτριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Δημήτριος ήταν όμορφος στην όψη, δυνατός στο σώμα και σεμνός στα ήθη. Εικοσιπέντε χρονών, εργαζόταν στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης σ' ένα οινοπωλείο, που άνηκε στον Χριστιανό Χατζή Παναγιώτη.Κάποιοι από τους θαμώνες του οινοπωλείου, Μωαμεθανοί από τον Πόντο, προσπάθησαν να προσηλυτίσουν τον Δημήτριο. Μια μέρα που αυτοί μέθυσαν διώχτηκαν από τον οινοπώλη με τη βοήθεια του ρωμαλέου Δημητρίου κακήν κακώς.Κατά τη συμπλοκή αύτη, τραυματίστηκε κάποιος απ' αυτούς τους Τούρκους, οι όποιοι κατάγγειλαν σαν δράστη τον Δημήτριο. Έτσι ο Δημήτριος οδηγήθηκε στον βεζίρη και επειδή δεν μπόρεσε να αποδείξει την αθωότητα του, του ετέθη το έξης δίλημμα: ή να γίνει μωαμεθανός ή θα πεθάνει. Αλλά ο Δημήτριος σθεναρά επέμενε στην χριστιανική πίστη. Μπροστά στη σταθερή εμμονή του Δημητρίου, ο βεζίρης διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Προ της εκτελέσεως, οδηγήθηκε και πάλι μπροστά στον βεζίρη, αλλά και πάλι ο Δημήτριος δεν υπέκυψε στις κολακείες, τις υποσχέσεις και τα βασανιστήρια των Τούρκων, και ειδικά αυτά των ιδίων των κατηγόρων του.Έτσι ο Δημήτριος, στις 27 Ιανουαρίου 1784 μ.Χ., αποκεφαλίστηκε μπροστά στο οινοπωλείο που εργαζόταν."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012702": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Τίτος ο στρατιώτης",
|
||
"short": "Όσιος Τίτος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Για τον Όσιο Τίτο τον στρατιώτη βλέπε στις 27 Φεβρουαρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01270395": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Πέτρος Ζβέρεφ ο Ιερομάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Πέτρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Πέτρος, μαρτύρησε το έτος 1929 μ.Χ. Δεν έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες για τον βίο του Αγίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01270495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Άσκιοτ ο Βασιλέας",
|
||
"short": "Άγιος Άσκιοτ"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Άσκιοτ γεννήθηκε και βασίλευσε στη Γεωργία τον 9ο αιώνα μ.Χ. Ο ευσεβής ηγεμόνας ανήγειρε πολλούς ναούς και αρκετές μονές. Φονεύθηκε υπό των Αράβων μέσα στο ναό του κάστρου του Αρτανούγκι της Γεωργίας, τον οποίο είχε κτίσει. Στα Γεωργιανά Συναξάρια αναφέρεται και ως Κουροπαλάτης."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01270595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κλήμης ο Στυλίτης που ασκήτευσε στο όρος Σάγματα της Βοιωτίας",
|
||
"short": "Όσιος Κλήμης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Τον ασκητή αυτό αγνοούν οι Συναξαριστές και τα Μηναία. Η μνήμη του μαζί με την Ακολουθία του, βρίσκεται στους Λαυριωτικούς Κώδικες Ε 152 φ. 332 α και Γ 12φ. 82 β.Στην Ακολουθία του υμνολογείται σαν «πνευματοφόρος ἐπὶ στύλου ὑψηλοῦ ἀναβὰς καὶ ἀσκητικώτατος φανεῖς, ὡς στῦλος τῶν μοναζόντων ἀκλινής, ὡς μοναστῶν τὸ στήριγμα ἔργα φωτὸς διαπραξάμενος». Στο δε Κοντάκιο δηλώνεται, ότι «ἀνδρείας ψυχῇς εἰς ὄρος Σαγμάτειον ἐν στύλῳ στενῷ μονάσας, προθυμότατα τὸν χορὸν ἐκόσμησας τῶν ὁσίων, Κλήμη ὁσιώτατε»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01270695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Δημητριανός της Ταμασού, ο θαυματουργός",
|
||
"short": "Άγιος Δημητριανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Από τις πολύ λίγες πληροφορίες που έχουμε γι' αυτόν μαθαίνουμε ότι γεννήθηκε στην Ταμασσό κι έζησε σ' αυτήν τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού. Αφοσιώθηκε στην Χριστιανική πίστη από μικρή ηλικία και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Ταμασσού.Έζησε οσιακή ζωή και ο Χριστός τον προίκισε με το χάρισμα της θαυματουργίας."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"01271100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Μαρκιανή η Βασίλισσα",
|
||
"short": "Αγία Μαρκιανή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Μαρκιανή ήταν σύζυγος του Ιουστίνου Α' του Γέροντος (518 - 527 μ.Χ.). Διακρινόταν για την ευσέβεια, το ασκητικό του βίου της και τη φιλανθρωπία της.Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη και ενταφιάσθηκε στο ναό των Αγίων Αποστόλων Κωνσταντινουπόλεως."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01275696": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Κλαυδιανός",
|
||
"short": "Όσιος Κλαυδιανός"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Κλαυδιανός ήταν μοναχός και κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012801": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιάκωβος ο Ασκητής",
|
||
"short": "Όσιος Ιάκωβος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ιάκωβος έγινε μοναχός και ασκήτεψε επί δέκα πέντε χρόνια σε ένα σπήλαιο, κοντά στην κωμόπολη Πορφυρεώνη. Κατά την διάρκεια του πνευματικού του αγώνα υπέβαλλε τον εαυτό του σε κάθε είδους άσκηση και κακουχία.Κάποτε μερικοί ακόλαστοι και φθονεροί άνθρωποι οδήγησαν στον Όσιο μια πόρνη. Αυτή, αφού με δόλο κατόρθωσε να εισέλθει στο κελί του, τον προκαλούσε να διαπράξει αμαρτία μαζί της. Εκείνος όμως της υπενθύμισε την τιμωρία του μέλλοντος πυρός. Έτσι, την έκαμε να συναισθανθεί την αμαρτωλότητά της, να μετανοήσει, να αλλάξει τρόπο ζωής και να ακολουθήσει πλέον αναγεννημένη πνευματικά τον Χριστό.Επειδή όμως κανένας δεν ξεφεύγει από τις ενέδρες του διαβόλου, συνέβη και ο Όσιος αυτός να πέσει σε μεγάλο παράπτωμα, για να γίνει παράδειγμα σε όλους τους αμαρτωλούς και οδηγός προς μετάνοια. Να, λοιπόν, τι συνέβη: Κάποιος άνθρωπος επιφανής είχε μια θυγατέρα δαιμονισμένη, την οποία πήγε στον Όσιο να την θεραπεύσει. Εκείνος προσευχήθηκε και αμέσως το δαιμόνιο έφυγε και άφησε ελεύθερη τη νέα. Ο πατέρας της όμως, επειδή φοβόταν μήπως και πάλι το δαιμόνιο ενοχλήσει την θυγατέρα του, την άφησε στο σπήλαιο του Αγίου. Για συντροφιά της άφησε εκεί και το νεότερο αδελφό της. Ο ασκητής όμως Ιάκωβος νικήθηκε από την επιθυμία και διέφθειρε τη νέα. Και στη συνέχεια, για να μη γνωστοποιηθεί η μυσαρή του πράξη και εξευτελισθεί, φόνευσε και τη νέα και τον αδελφό της και έριξε τα σώματά τους στο ποτάμι που ήταν εκεί κοντά.Ύστερα από τα φοβερά αυτά εγκλήματα που διέπραξε, έχασε κάθε ελπίδα για σωτηρία και του δημιουργήθηκε η ακατάσχετη επιθυμία να αφήσει την ασκητική ζωή και να επανέλθει στον κόσμο. Στο δρόμο όμως τον συνάντησε κάποιος ευλαβής μοναχός, στις παραινέσεις του οποίου πειθάρχησε ο Όσιος, που αποφάσισε να κλειστεί μέσα σε ένα τάφο και να υπομείνει κάθε σκληραγωγία. Εκείνο τον χρόνο σημειώθηκε στη χώρα μεγάλη ξηρασία και ο Θεός κατά θαυμαστό τρόπο μήνυσε στον Επίσκοπο της πόλεως ότι, αν δεν προσευχηθεί ο Όσιος Ιάκωβος που διαμένει στον τάφο, δεν θα λάβει τέλος η ανομβρία. Αμέσως λοιπόν, τότε ο Επίσκοπος επισκέφθηκε τον Όσιο, μαζί με όλο τον λαό και τον παρακάλεσε να προσευχηθεί, για να ανοίξουν οι κρουνοί του ουρανού. Ο Όσιος, μετά από την παράκληση του Επισκόπου, προσευχήθηκε με άκρα ταπείνωση και βαθιά πίστη στον Θεό. Και ο Θεός άκουσε την προσευχή του, διότι, αν και είχε διαπράξει βαρύτατα αμαρτήματα, είχε ειλικρινά μετανοήσει και έστειλε πλούσια την βροχή στη γη.Το θαύμα αυτό έδωσε στον Όσιο την ελπίδα αλλά και τη βεβαιότητα ότι ο Θεός τον συγχώρεσε. Και με την ελπίδα και τη βεβαιότητα αυτή συνέχισε τον επίπονο ασκητικό του βίο.Έτσι αγωνιζόμενος κοιμήθηκε με ειρήνη.Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε την προσευχή που έλεγε ο Όσιος Ιάκωβος όσο ήταν στον τάφο:«Πώς ατενίσω προς σε ο Θεός; ποίαν δε αρχήν της εξομολογήσεως εύροιμι; ποία καρδία ή ποίω θαρρήσας συνειδότι, γλώσσαν ασεβή, και χείλη μολυσμού γέμοντα, κινήσαι πειράσωμαι; ποίας δε αμαρτίας πρώτον άφεσιν αιτήσαι κατατολμήσω; φείσαι φιλάνθρωπε Κύριε! ίλεως γενού τω αναξίω, Δέσποτα αγαθέ, και μη συναπολέσης με ταις αισχραίς μου πράξεσιν. Ου γαρ μικρά μου τα δυσσεβήματα. Πορνείαν ετέλεσα. Φόνον ειργασάμην. Αίμα αθώον εξέχεα. Και προς τούτοις, τοις ύδασι, και θηρίοις, και πετεινοίς δέδωκα εις βοράν. Και νυν Κύριε, ειδότι σοι τα πάντα εξομολογούμαι, αγαθέ, την τούτων εξαιτούμενος άφεσιν. Μη παρίδης με Δέσποτα. Aλλά κατά την σοι πρέπουσαν ευσπλαγχνίαν, οικτείρησόν με τον ασεβή. Και κατάπεμψον εις εμέ το παρά σου πλούσιον έλεος, ελθόντα επί τα της αμαρτίας βάραθρα. Κατεπόντισέ με γαρ, η του λυμεώνος εχθρού καταιγίς. Μη δη καταπίη με ο δράκων ο βύθιος». Και τα λοιπά."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01280495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγίες Δύο Μάρτυρες, Μητέρα και Θυγατέρα",
|
||
"short": "Αγίες Δύο"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Είναι άγνωστο που και πότε μαρτύρησαν διά ξίφους, οι δυο γυναίκες μάρτυρες, η μητέρα με την θυγατέρα της."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01280595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Μνήμη όλων των Ερημιτών",
|
||
"short": "Μνήμη όλων"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η μνήμη όλων των Ερημιτών εορτάζεται σήμερα, σύμφωνα με το Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 32."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01280695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Γεώργιος ο Μάρτυρας",
|
||
"short": "Άγιος Γεώργιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυρας Γεώργιος καταγόταν από την Ουγγαρία, αλλά έζησε στην πόλη Ροστώβ της Ρωσίας και ήταν στην υπηρεσία του πρίγκηπα Βόριδος Βαλντιμίροβιτς. Μαρτύρησε το έτος 1015 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01281100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Χάρις",
|
||
"short": "Αγία Χάρις"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Χάρις μαρτύρησε αφού της έκοψαν τα πόδια."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012900": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Βαρσιμαίος Επίσκοπος Εδέσσης ο Oμολογητής",
|
||
"short": "Άγιος Βαρσιμαίος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαρσιμαίος ήταν εκείνος που κατήχησε και βάπτισε τον Άγιο Σάρβηλο και την αδελφή του Αγία Βεβαία (βλέπε ίδια ημέρα). Για τον λόγο αυτό καταγγέλθηκε στον ηγεμόνα Λυσία. Ενώπιον του ηγεμόνα ομολόγησε με παρρησία την πίστη του στον Χριστό. Για την ομολογία του αυτή ο ηγεμόνας έδωσε εντολή στους στρατιώτες να χτυπήσουν ανηλεώς τον Άγιο και να τον φυλακίσουν. Λίγο αργότερα, με την προσωρινή κατάπαυση των διωγμών, ο Άγιος απελευθερώθηκε και επανήλθε στην Εκκλησία του δοξολογώντας το Όνομα του Αγίου Θεού.Ο Άγιος Βαρσιμαίος, αφού έζησε θεοφιλώς το υπόλοιπο του βίου του, κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 114 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012901": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Δημήτριος ο Χιοπολίτης",
|
||
"short": "Άγιος Δημήτριος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε το 1780 μ.Χ. στο χωριό Παλιόκαστρο της Χίου από ενάρετους γονείς, τον Αποστόλη και την Μαρουλού. Σε νεαρή ηλικία έφθασε στην Κωνσταντινούπολη και εργαζόταν κοντά στον αδελφό του Ζαννή, ο οποίος ήταν έμπορος.Όταν χωρίς την άδεια του αδελφού του αρραβωνιάστηκε κάποια νέα, ο Ζαννής τον έδιωξε από το κατάστημά του. Ευρισκόμενος σε μεγάλη φτώχεια θυμήθηκε ότι ο Σείχ - ουλ - Ιμαλήλ όφειλε στον αδελφό του κάποιο ποσό από αγορές υφασμάτων και πήγε στο σπίτι του για να το εισπράξει και να το χρησιμοποιήσει ο ίδιος. Εκεί γνώρισε μία νεαρή μουσουλμάνα η οποία τον αγάπησε και του δήλωσε ότι για να τον παντρευτεί έπρεπε να αλλαξοπιστήσει. Ο Δημήτριος δέχθηκε την πρόταση και παρέμεινε στο σπίτι των Τούρκων για δύο μήνες.Γρήγορα όμως συνήλθε, δραπέτευσε και κρύφθηκε προσωρινά σε μία χριστιανική οικογένεια στην περιοχή του Σταυροδρομίου. Εκεί τον συνάντησε ο αδελφός του Ζαννής. Ο Δημήτριος εξομολογήθηκε στον πνευματικό του αδελφού του και συγχρόνως έστειλε επιστολή στον πατέρα του εξιστορώντας τα έως τότε γεγονότα της ζωής του αλλά και τον πόθο του να μαρτυρήσει για το Χριστό. Αφού κοινώνησε τα άχραντα μυστήρια παρουσιάσθηκε στον Τούρκο διοικητή και με παρρησία ομολόγησε την πίστη του. Παρά το γεγονός ότι οι Χιώτες της Κωνσταντινούπολης συγκέντρωσαν χρήματα για την απελευθέρωσή του, ο Δημήτριος παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του.Έτσι, μετά από φρικτά βασανιστήρια τα οποία υπέμεινε αγόγγυστα, αποκεφαλίστηκε στις 29 Ιανουαρίου 1802 μ.Χ. Το τίμιο λείψανό του το παρέλαβαν οι Χριστιανοί και ενταφίασαν αυτό σε κάποιο μοναστήρι στο νησί Πρώτη."
|
||
},
|
||
"services": {
|
||
"0": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
},
|
||
"1": {
|
||
"LITURGY/0": {
|
||
"text": ""
|
||
}
|
||
}
|
||
}
|
||
},
|
||
"012902": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αφραάτης",
|
||
"short": "Όσιος Αφραάτης"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αφραάτης καταγόταν από την Περσία και ήταν ειδωλολάτρης. Έγινε Χριστιανός στην Έδεσσα, από την οποία έφυγε, για να μονάσει σε ένα από τα ερημητήρια που ήταν έξω από την Αντιόχεια.Όταν, επί του Αρειανού αυτοκράτορα Ουάλεντος (364 - 378 μ.Χ.), εξορίσθηκε ο ορθόδοξος κλήρος της Αντιόχειας και πολλές πιέσεις ανάγκαζαν τους Χριστιανούς να ασπάζονται τον Αρειανισμό, ο Όσιος άφησε το ερημητήριό του και ήλθε στην πόλη, όπου άφοβα και με ζήλο ενθάρρυνε και παρηγορούσε τα πλήθη και στήριζε αυτά στην Ορθόδοξη πίστη. Κατάπληξε μάλιστα τον Ουάλεντα, τον οποίο συνάντησε στην αγορά της πόλεως, με τις εύστοχες απαντήσεις του σε θεολογικά ζητήματα. Αφιέρωσε την ζωή του στη διακονία του Ευαγγελίου και αφού επιτέλεσε πολλά θαύματα, κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01290295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ιγνάτιος ο Σιναΐτης εκ Ρεθύμνης",
|
||
"short": "Όσιος Ιγνάτιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος και Θεοφόρος Ιγνάτιος καταγόταν από την πόλη του Ρεθύμνου της Κρήτης και ασκήτεψε στο όρος Σινά. Τηρώντας τους όρους της μοναστικής πολιτείας, παρθενία, υπακοή και ακτημοσύνη, έφθασε σε ύψη πνευματικής τελειότητας και καθοδήγησε πνευματικά πολλούς ασκητές.Ο Όσιος Ιγνάτιος αξιώθηκε να βρει το άφθαρτο και μυροβλύζον λείψανο του υποτακτικού του Νικάνδρου, το οποίο αφού εναγκαλίσθηκε και ασπάσθηκε, ευχαρίστησε τον Θεό που τον πληροφόρησε για την δικαίωση του αγώνος του πνευματικού του τέκνου.Ο Όσιος Ιγνάτιος κοιμήθηκε με ειρήνη."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012903": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ανδρέας Ρουμπλιόβ ο Εικονογράφος",
|
||
"short": "Άγιος Ανδρέας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Για τον Άγιο Αντρέα Ρουμπλιόβ τον Εικονογράφο βλέπε στις 4 Ιουλίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012904": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιοι Σάρβηλος και Βεβαία οι εν Εδέσση Μάρτυρες",
|
||
"short": "Άγιοι Σάρβηλος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι Μάρτυρες Σάρβηλος και Βεβαία (ή Βαρβαία) έζησαν κατά την εποχή του αυτοκράτορα Τραϊανού (98 - 117 μ.Χ.). Ο Άγιος Σάρβηλος ήταν προηγουμένως ιερέας των ειδώλων και προσήλθε στην πίστη του Χριστού κατηχηθείς και βαπτισθείς από τον Επίσκοπο της Εδέσσης Βαρσιμαίο (βλέπε ίδια ημέρα). Μαζί δε με εκείνον ασπάσθηκε την αληθινή πίστη και η αδελφή του, η οποία ονομαζόταν Βεβαία.Μόλις ο τοπικός άρχοντας Λυσίας πληροφορήθηκε την μεταστροφή των Αγίων στην πίστη του Χριστού, τους συνέλαβε και τους υπέβαλε σε φοβερά βασανιστήρια. Τους ράβδισαν ανηλεώς, έπειτα τους κτύπησαν με σπαθιά, τους ξέσκισαν το πρόσωπο με αιχμηρά όργανα. Τέλος, οι δήμιοι του έκοψαν τις τίμιες κεφαλές των Αγίων το έτος 110 μ.Χ. Έτσι οι Άγιοι εισήλθαν στη βασιλεία του Θεού και τη χαρά του Κυρίου τους."
|
||
}
|
||
},
|
||
"012908": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Gildas ο σοφός",
|
||
"short": "Άγιος Gildas"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Gildas (Γκίλντας) γεννήθηκε περί το 500 μ.Χ. στην Ουαλία και μαθήτευσε κοντά στον Άγιο Iltud (βλέπε 6 Νοεμβρίου).Ακολούθησε κατ’ αρχήν τον έγγαμο βίο και όταν πέθανε η σύζυγός του έγινε μοναχός. Ήταν από τους πολύ μορφωμένους άνδρες της εποχής του, γι’ αυτό και αποκαλείται «σοφός».Θεωρείται ότι συνέγραψε έργο στο οποίο κατηγορεί τους άρχοντες της εποχής του, τον κλήρο και τον λαό, για την ασέβεια και την παρανομία τους. Κατά τα τελευταία έτη της ζωής του έζησε στη Βρετάνη.Κοιμήθηκε οσίως περί το 570 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01291100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγίοι Επτά Μάρτυρες οι εν Σαμοσάτοις τελειωθέντες",
|
||
"short": "Αγίοι Επτά"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Οι Άγιοι επτά Μάρτυρες Φιλόθεος, Υπερέχιος, Άβιβος, Ιουλιανός, Ρωμανός, Ιάκωβος και Παρηγόριος μόλις έγιναν στρατιώτες του Χριστού, με παρρησία και θάρρος στηλίτευσαν την πλάνη της ειδωλολατρείας. Για τον λόγο αυτό συνελήφθησαν από τους ειδωλολάτρες και υποβλήθηκαν σε φρικώδη βασανιστήρια. Τέλος, τους κρέμασαν και διατρύπησαν τις τίμιες κεφαλές αυτών με σιδερένια καρφιά, ενώ οι Άγιοι σε κάθε νέο κτύπημα ομολογούσαν «είμαι Χριστιανός». Έτσι οι Άγιοι επτά Μάρτυρες παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Θεό και έλαβαν το στέφανο του μαρτυρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01291300": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Ακεψιμάς",
|
||
"short": "Όσιος Ακεψιμάς"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Ακεψιμάς έζησε ασκητικά και απεβίωσε ειρηνικά.Ο Όμηρος Ευστρατιάδης φρονεί ότι πρόκειται για τον Μάρτυρα Ακεψιμά που συνεορτάζει μετά των Μαρτύρων Ισηδώρου και Λέοντος στις 7 Δεκεμβρίου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01300295": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Αγία Χρυσή",
|
||
"short": "Αγία Χρυσή"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η Αγία Μάρτυς Χρυσή καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, και μαρτύρησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου (περί το 269 μ.Χ.).Όταν συνελήφθη απ' τους ειδωλολάτρες, στην αρχή άνοιξαν τις πλευρές της και έκαψαν τις πληγές της με αναμμένες λαμπάδες. Έπειτα έσπασαν με πέτρες τα σαγόνια της, και με μολύβδινα σφαιρίδια τη ράχη της. Αλλά αυτή, αν και κατατραυματισμένη και ενώ πέθαινε, ομολογούσε την πίστη της. Η δε θηριωδία των φονέων της ήταν τέτοια, που αφού έθεσαν στο λαιμό της μεγάλη πέτρα, την έριξαν στον βυθό της θάλασσας. Αλλά τί κι αν το σώμα της εξαφανίστηκε απ' τα νερά, η μνήμη της παρέμεινε αιώνια και αθάνατη, περισσότερο χρυσή από το λαμπρότατο όνομα της."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01300495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Κενσουρίνος",
|
||
"short": "Άγιος Κενσουρίνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Κενσουρίνος μαρτύρησε επί αυτοκράτορος Κλαυδίου του Β' (268 - 9 μ.Χ.).Κατείχε το αξίωμα του μαγίστρου και του πρώτου της συγκλήτου. Μετά από διαβολές, συνελήφθη και κλείσθηκε στη φυλακή. Παρά τα βασανιστήρια εκείνος ομολογούσε με επιμονή την πίστη του στον Χριστό. Από τα θαύματα που επιτέλεσε ο Άγιος Κενσουρίνος στη φυλακή, είκοσι στρατιώτες πίστεψαν στον Χριστό και αποκεφαλίσθηκαν μαζί με τον Άγιο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01300595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Σαβαΐνος",
|
||
"short": "Άγιος Σαβαΐνος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Μάρτυς Σαβαΐνος ήταν υπηρέτης της Μάρτυρος Χρυσής (βλέπε ίδια ημέρα). Αφού οι ειδωλολάτρες τον κτύπησαν με βαριές σφαίρες στον αυχένα, τον κρέμασαν σε ξύλο και του κατέκαψαν τα σπλάγχνα. Έτσι παρέδωσε την αγία του ψυχή στον Κύριο."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01300795": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Θεόδωρος ο εκ Μυτιλήνης",
|
||
"short": "Άγιος Θεόδωρος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Θεόδωρος ήταν έγγαμος με παιδιά. Κάποτε στη Μυτιλήνη βρέθηκε σε κατάσταση οργής και έγινε Μωαμεθανός. Συνήλθε όμως, συναισθάνθηκε το αμάρτημα του και πήγε στο Άγιον Όρος. Εκεί έζησε για αρκετό χρονικό διάστημα, κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων και προετοιμάστηκε για το μαρτύριο.Επανήλθε λοιπόν στη Μυτιλήνη, παρουσιάστηκε στον κριτή, με τόλμη ομολόγησε τον Χριστό και δήλωσε ότι η μουσουλμανική θρησκεία είναι ψεύτικη. Ο κριτής αμέσως εξέδωσε απόφαση, να θανατωθεί ο μάρτυρας με αγχόνη και κατόπιν τον παρέδωσε σ' άλλον άρχοντα, τον Ναζίρ Όμέρ αγά, που προσπάθησε με κολακείες και υποσχέσεις να τον μεταπείσει. Ο Άγιος όμως πρόβαλλε ακατάβλητο φρόνημα και μετά από φρικτά βασανιστήρια, οδηγήθηκε στον τόπο της εκτέλεσης, όπου αφού πρώτα φίλησε το σχοινί της αγχόνης, προσευχήθηκε στον Θεό και έτσι δέχτηκε το στεφάνι της νίκης στις 30 Ιανουαρίου 1784 μ.Χ.Το τίμιο λείψανο του ρίχτηκε στη θάλασσα, αλλά βρέθηκε αργότερα και τάφηκε με τιμές στον ναό του Άγιου Ιωάννου του Προδρόμου στη θέση Μόθονα, απ' όπου αργότερα, άγνωστο πως και από ποιους, εξαφανίστηκε."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01300895": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Παναγίας Θεοτόκου πέραν της Γωργίας",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Δεν έχουμε λεπτομέρειες για το γεγονός."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01300995": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνησις ευρέσεως εν Τήνω της ιεράς εικόνος της Ευαγγελιστρίας",
|
||
"short": "Ανάμνησις ευρέσεως"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Το γεγονός έλαβε χώρα το έτος 1823 μ.Χ., χωρίς να έχουμε περισσότερες λεπτομέρειες γι’ αυτό."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01301095": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Ανάμνηση θαύματος Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου στη Ζάκυνθο",
|
||
"short": "Ανάμνηση θαύματος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Μεγαλομάρτυς του Χριστού Γεώργιος τιμάται ιδιαίτερα την ημέρα αυτή στη Ζάκυνθο, διότι συνδέθηκε με τη σωτηρία του νησιού από την πανούκλα του έτους 1688 μ.Χ.Το έτος 1669 μ.Χ. πρόσφυγες Κρήτες που ήλθαν στο νησί της Ζακύνθου, έφεραν μαζί τους αρχαία εικόνα του Αγίου Γεωργίου, την οποία κατέθεσαν στο ναό του Αγίου Δημητρίου του Κόλα. Ιερόσυλοι όμως, απογύμνωσαν αυτή από την αργυρή επένδυσή της. Μετά οκτώ ημέρες όλη η εκεί συνοικία προσβλήθηκε από λοιμό, που θεωρήθηκε ως θεία τιμωρία για την γενόμενη ιεροσυλία. Για τον εξιλασμό του ο λαός κατέφυγε σε νηστεία και προσευχή και αποφάσισε την ανέγερση ναού επ’ ονόματι του Αγίου Γεωργίου. Ο αναθηματικός αυτός ναός του Αγίου Γεωργίου των Κομούτων ή Καμαριώτης φέρει το εξής επίγραμμα: «Γεώργιον τε οία ναόν σοι πόλις, ανατίθησι της ξένης σωτηρίας»."
|
||
}
|
||
},
|
||
"013100": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ηλίας ο Νέος Οσιομάρτυρας ο Αρδούνης",
|
||
"short": "Άγιος Ηλίας"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Ηλίας γεννήθηκε στην Καλαμάτα από γονείς ευσεβείς. Έκανε το επάγγελμα του κουρέα και είχε μεγάλη υπόληψη από τους προεστούς της Καλαμάτας.Μιλώντας κάποτε σ' αυτούς, τους προέτρεψε να ενεργήσουν για να ελαφρυνθούν οι φόροι που επιβάλλουν οι Τούρκοι στους χριστιανούς, διότι αλλιώς κινδυνεύουν να αρνηθούν την πίστη των πατέρων τους. Κατά τη συζήτηση δημιουργήθηκε λογομαχία και ο Αρδούνης παρουσιάστηκε στον κριτή και απαρνήθηκε τη χριστιανική πίστη. Ελεγχόμενος όμως από τη συνείδηση του, πήγε στο Άγιο Όρος, όπου μόνασε για 8 χρόνια, ασκούμενος στην αρετή, την προσευχή και την προετοιμασία για το μαρτύριο.Επανήλθε λοιπόν στην Καλαμάτα, παρουσιάστηκε στον κριτή και ομολόγησε μπροστά του τη χριστιανική πίστη. Παρά τις κολακείες και τα φρικτά βασανιστήρια, ο Ηλίας έμεινε ακλόνητος στην πίστη του. Έτσι στις 31 Ιανουαρίου 1686 μ.Χ., τον έκαψαν ζωντανό.Η τίμια κάρα του νεομάρτυρα αυτού, είναι θησαυρισμένη στην Ιερά Μονή Βουλκάνου της Μεσσηνίας."
|
||
}
|
||
},
|
||
"013104": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αρσένιος ο Νέος εν Πάρω",
|
||
"short": "Όσιος Αρσένιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αρσένιος γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 31 Ιανουαρίου του έτους 1800 μ.Χ. και ονομαζόταν Αθανάσιος. Από μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και σε ηλικία εννέα ετών μετέβη στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, όπου σπούδασε στην ονομαστική σχολή της πόλεως έχοντας ως σχολάρχη τον περίφημο διδάσκαλο ιερομόναχο Γρηγόριο Σαράφη. Κατά τα τελευταία έτη της φοιτήσεώς του συνδέθηκε με τον πνευματικό Γέροντα Δανιήλ από τη Ζαγορά του Πηλίου, έναν από τους ονομαστούς πνευματικούς της εποχής εκείνης και έγινε υποτακτικός του.Το έτος 1815 μ.Χ. ο Άγιος αναχώρησε για το Άγιον Όρος με τον Γέροντα Δανιήλ και εκεί εκάρη μοναχός. Αργότερα χειροτονήθηκε Διάκονος παρά τις αντιδράσεις του, καθώς δεν θεωρούσε τον εαυτό του άξιο και μετά από εξαετή παραμονή στο Άγιον Όρος ήλθε και πάλι με τον Γέροντά του, στη μονή Πεντέλης στην Αθήνα. Στη συνέχεια μετέβησαν στις Κυκλάδες, όπου ο Όσιος χειροτονήθηκε το 1817 μ.Χ. Πρεσβύτερος.Ο Όσιος Αρσένιος έδρασε κυρίως στην Πάρο και τη Φολέγανδρο, όπου δίδαξε από το 1829 μ.Χ. μέχρι το 1840 μ.Χ.Μετά την κοίμηση του Γέροντά του Δανιήλ, ο Όσιος ασκήτεψε στη μονή Λογγοβάρδας της Πάρου. Κοιμόταν και έτρωγε ελάχιστα και συνεχώς αγρυπνούσε, προσευχόμενος για τα πνευματικά του τέκνα και τη σωτηρία του κόσμου. Βασική του τροφή ήταν η ανάγνωση των θείων Γραφών και των συγγραμμάτων των Αγίων Πατέρων. Γι’ αυτό και ο Όσιος θεωρούσε τη μικρή του βιβλιοθήκη ως κήπο τερπνότατο και ωραιότατο με αγλαόκαρπα δένδρα, πλήρη από εύχυμους καρπούς.Ο Όσιος αγαπούσε τους πάντες χωρίς διακρίσεις. Περισσότερο όμως αγαπούσε τους ασθενείς, τους οποίους διακονούσε με μεγάλη προθυμία.Όταν το 1861 μ.Χ., κοιμήθηκε ο ηγούμενος της μονής, ευσεβής ιερομόναχος Ηλίας, οι πατέρες εξέλεξαν ηγούμενο και προϊστάμενό τους τον Όσιο Αρσένιο, ο οποίος τους ποίμανε με θεοφιλή και θεάρεστο τρόπο. Λίγα χρόνια αργότερα παραιτήθηκε, για να ασχοληθεί απερίσπαστα με το έργο της ιεράς εξομολογήσεως.Ο Όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη στις 31 Ιανουαρίου του έτους 1877 μ.Χ. Η ανακομιδή των λειψάνων του έγινε το έτος 1938 μ.Χ. και εορτάζεται στις 18 Αυγούστου. Τα ιερά λείψανά του φυλάσσονται με ευλάβεια στη Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Πάρου."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01310495": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου Δακρυρροούσης",
|
||
"short": "Σύναξη της"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Η εικόνα της Παναγίας της Δακρυροούσας ή Κορωνιώτισσας φυλάσσεται στην ομώνυμη μονή του Ληξουρίου της νήσου Κεφαλληνίας. Η Παναγία κατά την ημέρα αυτή διέσωσε τη μονή από τον ισχυρό σεισμό του έτους 1867 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01310595": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Aed από το Ferns",
|
||
"short": "Άγιος Aed"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Άγιος Aed γεννήθηκε στο Inisbrefny (ένα νησί στη λίμνη Templeport) περί το 550 μ.Χ. Ο πατέρας του ονομαζόταν Setna και η μητέρα του Eithne.Ο Άγιος Aed ήταν ένας από τους πρώτους επίσκοπους της πόλης Ferns στην Ιρλανδία και ίδρυσε μοναστήρια στο Drumlane, κοντά στο Milltown, στο Ferns, στο Disert-Nairbre και στο Rossinver.Κοιμήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 632 μ.Χ."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01310695": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Άγιος Ιούλιος ο Πρεσβύτερος εξ Αιγίνης",
|
||
"short": "Άγιος Ιούλιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Όπως αναφέρεται στο Συναξάρι του, ο Άγιος Ιούλιος γεννήθηκε το 330 μ.Χ. στην Αίγινα από εύπορους και ευσεβείς γονείς που τον ανέθρεψαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Έμαθε τα εγκύκλια γράμματα στην Αίγινα και στην συνέχεια σπούδασε στην Αθήνα, μαζί με τους Αγίους Βασίλειο (βλέπε 1 Ιανουαρίου) και Γρηγόριο (βλέπε 25 Ιανουαρίου). Αφού επανέκαμψε στην Αίγινα, αποφάσισε μαζί με τον διάκονο Ιουλιανό, να μιμηθεί τον Απόστολο των εθνών Παύλο και να κηρύξει τον Χριστό. Έτσι οι δύο Άγιοι πήραν αποστολικές ράβδους και παρέδωσαν τον εαυτό τους στον Κύριο. Ο Επίσκοπος των Αθηνών χειροτόνησε τον Ιούλιο Πρεσβύτερο. Κοσμημένος με την χάρη της ιεροσύνης εξήλθε μαζί με τον διάκονο Ιουλιανό, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο και να βαπτίσει πολλούς Εθνικούς.Στα τέλη του βίου του αναχώρησε στο Κούσιον της λίμνης Όρτα, όπου μετά από άσκηση και προσευχή κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 401 μ.Χ., σε ηλικία 71 ετών."
|
||
}
|
||
},
|
||
"01703": {
|
||
"name": {
|
||
"nominative": "Όσιος Αντώνιος εκ Ρωσίας",
|
||
"short": "Όσιος Αντώνιος"
|
||
},
|
||
"life": {
|
||
"id": "",
|
||
"copyright": "saint.gr",
|
||
"text": "Ο Όσιος Αντώνιος του Κρασνοχόλμκιζ έζησε περί τον 15ο αιώνα μ.Χ. και ασκήτεψε στη μονή του Αγίου Νικολάου στην περιοχή Τβερ της Ρωσίας. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη."
|
||
}
|
||
}
|
||
} |